Naar de inhoud

houden van is denken aan en zorgen voor

ROZEMARIJN
seniorennet.beseniorennet.be
ZELF GEMAAKTE GEDICHTJES UIT HET LEVEN EN EEN DOSIS HUMOR OP ZIJN TIJD.

Berichten van 1 januari 2014 tot 31 januari 2014

Ik blijf..

 

 

 

 

 

 

Dwars door alle stormen heen
blijf ik steeds toch overeind.
Als een dunne taaie twijg...
die met de wind meedeint.
Gegeseld door zware regen
buig ik me terneer........
Doch als de buien luwen ..
dan richt ik me weer.
Al lijkt het nog zo donker
wanneer de zon verdwijnt.
Dwars door alle stormen heen
kom ik weer overeind.

Liefs van Rozemarijn.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
31 reacties Reageer op dit bericht

Accepteren....

 

 

Je hebt een simpel te plannen leven
Totdat je het heft uit handen moet geven
Daar moet je nog aan zien te wennen
Het duurt even tot je het zult erkennen
Je leven wordt aan regeltjes verbonden
Zolang er nog geen balans is gevonden
Doe je dat door het maar te accepteren
Ach dat zullen we ook wel weer leren
Het zal toch niet eeuwig blijven duren
Tot je weer zelf de teugels kunt sturen
Het geluk dat je nog altijd samen bent
Is waardevoller dan alles wat je kent
De toekomst biedt weer perspectief
We hebben elkaar en het leven lief

Liefs van Rozemarijn.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
28 reacties Reageer op dit bericht

Opluchting....

 

Met opluchting kan ik meedelen dat
er geen ernstige afwijkingen zijn
gevonden bij het onderzoek van
mijn man.Hij blljft wel onder controle
maar de longarts was positief omtrent
de toekomst.We zijn wel moe maar
oh zo vreselijk opgelucht.Dank aan
iedereen voor de steun en interesse.

Liefs van Rozemarijn.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
40 reacties Reageer op dit bericht

Hopen....

 

 

 

 

 

Hopelijk vind ik snel terug
Wat ik een beetje ben kwijt geraakt
Na twee dagen die anders waren
En het onderzoek wat is gemaakt
Gisteren eindelijk in het ziekenhuis
Gingen de uren tergend traag voorbij
Niet wetend wat er allemaal gebeurt
Was slopend voor mijn man en mij
We moeten samen positief denken
Wachtend op dinsdag is wel lang
Hopend dat alles goed zal komen
Al zijn onze harten wel es bang
Verloren vertrouwen wil ik terug
Sterk gaan we het weekend in
Weg met al die muizenissen
Straks krijgt alles wel weer zin

Een fijn weekend gewenst
met liefs van Rozemarijn.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
23 reacties Reageer op dit bericht

De Tijd..

 

De tijd gaat altijd veel te snel
Dat vinden we meestal toch wel
Maar juist wanneer ik dat niet wil
Voelt het of die tijd staat stil
Steeds weer wachten op die tijd
Een eind makend aan onzekerheid
We hebben nog een week te gaan
Maar de tijd lijkt weer stil te staan
De stress slaat in hevigheid toe
Vreet energie en maakt zo moe
Je wilt graag verder gaan met leven
Maar hoeveel tijd word je gegeven
Niemand die je dat zeggen kan
We hopen er maar het beste van
Geduld hebben is een schone zaak
Moed houden is verplichte taak

Liefs van Rozemarijn

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
44 reacties Reageer op dit bericht

Delen..

 

 

 

 

 

 

Het geeft ieder een goed gevoel
Met anderen je zorg te kunnen delen
Door handen die werden aangereikt
Dankbaar voor de steun van velen
Dan lijkt of even de zon weer schijnt
Alles is zoveel makkelijker te dragen
Wanneer je weet je bent niet alleen
Het donker verdwijnt op zulke dagen
Je krijgt wat moed en meer vertrouwen
Al weet je nog niet wat er op je wacht
Door je gevoelens te mogen delen
Geven anderen je daarvoor de kracht

Dank aan allen
met liefs van Rozemarijn.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
42 reacties Reageer op dit bericht

Waarom..

 

 

 

 

 

 

Waarom is het leven toch zo nukkig
Voel ik onrust zo diep van binnen
De toekomst baart me zoveel zorgen
Weet er totaal niets mee te beginnen
Mijn man krijgt verdere onderzoeken
Pas over drie weken zullen we horen
Wat de longarts heeft te vertelllen
Maar ik heb de moed wat verloren
Had me dit jaar anders voorgesteld
Al is hij gelukkig wel thuis bij mij
Mijn angst houd me in de greep
Hopelijk is hijzelf van zorgen vrij
Toch red ik het niet in alle stilte
Ik vraag om hulp aan iedereen
Al heel wat kreeg ik te verduren
Maar nu zit ik toch echt doorheen
Pak mijn hand, laat me niet vallen
Trek me langzaam uit dat dal
Waar ik nu in zit weer omhoog
Verjaag de tranen die ik voel
Ze zitten verborgen in mijn oog

Liefs en dank van Rozemarijn

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
41 reacties Reageer op dit bericht

Meer van houden van is denken aan en zorgen voor

↑ Terug naar de berichten