Berichten van 1 januari 2015 tot 31 januari 2015

Langzaam aan heb ik kunnen leren
Alles in het leven zo te accepteren
Dat ik genoeg heb aan wat je geeft
Met niet meer dan in je hart leeft
Eén bloem is net zo mooi als velen
Zolang we samen zullen delen
Het zal me toch wel duidelijk zijn
Van de liefde die ik voel zo fijn
Niemand die niet zal accepteren
Wat het leven je heeft te leren
Wie het kleine niet waardeert
Is het grootste ook niet weerd

Liefs van Rozemarijn.

Zullen we samen een dansje maken
Al voelen we onze botten kraken?
Wil je de mooie tijd terug laten keren
Laten we het het dan eens proberen
Het geeft misschien nieuwe energie
Goed voor de heupen en je knie
Je hebt de jeugd wel niet in pacht
En dansen niet echt in je macht
Maar het geeft plezier voor twee
Dus kom op en doe met me mee
Even vergeten de daagse zorgen
Die schuiven we door naar morgen.
Goed, we doen het rustigjes aan
We hebben het lang niet gedaan
Toch als je het nu hebt geprobeerd
Zul je merken dat je niks verleerd
Wat het leven ons nog zal geven
Dat is de liefde voor het leven.

Een fijn weekend
met liefs van Rozemarijn

Vandaag noemt men Blue Monday...
Maar ik heb er geen moeite mee.
Januari te lang met saaie dagen
Schijnt mensen in depressie te jagen
Men kan zich achter maskers stoppen
Toch is dat slechts jezelf ermee foppen
Je kunt ermee lachen of ermee huilen
Het is iets om je achter te verschuilen
Kom zet nu je beste beentje voor
Dan gaat het goed en kom je erdoor
Straks krijg je op alles beter zicht
Schijnt achter de tunnel weer licht,
Elke depressie zal dan verdwijnen
Wanneer het zonnetje gaat schijnen.

Liefs van Rozemarijn.

Je hebt vrienden voor het leven
Anderen blijven maar voor even
Verdwenen als sneeuw voor de zon
Als schepen weg achter de horizon
Hebben een andere weg genomen
Waar ze van andere dingen dromen
Ben je weer beter en tot je spijt
Zijn ze foetsie, je bent ze kwijt
De band die samen werd gebouwen
Daar kun je dus niet op vertrouwen
Ach je zult weer anderen vinden
Heel even maar waren we vrinden
Een mens verandert van gedachten
Maar je moet niet te veel verwachten
De ware vrienden blijven komen
Daar kun je samen verder dromen

Liefs van Rozemarijn.

Ernstig ziek ben ik gelukkig niet
Maar voel me belabberd elke dag
Telkens denk ik het gaat beter
Dan ben ik zomaar weer van slag
Mijn lappenmandje is wel warm
Maar ik ben het behoorlijk zat
Zin om te gillen, ik wil eruit
Helpt me niet al doe ik wel wat
Een beetje ziek zijn is niet fijn
Toch weet ik met wat geduld
Moet ik het ergste hebben gehad
Genoeg zakdoeken zijn gevuld
Dus ik geef de moed niet op
Wel af en toe een klein beetje
Blij dat jullie me niet vergeten
Tokkel ik effe op mijn p.c'tje
Dank voor elk woordje van steun
Elk knuffeltje doet me zo goed
Waar ik een beetje op leun
Voor ieder nu een lieve groet

Liefs van Rozemarijn.

Een jaar begint als een leeg boek
Wat nog moet worden geschreven
We hopen op een prachtig verhaal
Dat ons liefde brengt in ons leven.
Al weten we maar al te goed...
Dat zorgen niemand zullen sparen
Tegenslagen zijn niet te vermijden
Maar we moeten vertrouwen bewaren
Wanneer het boek voltooid zal zijn
En we het nog graag eens lezen
Dan bracht het mooie momenten
Dankbaarheid vloeit in ons wezen

Liefs van Rozemarijn.

Het Nieuwe jaar heeft nu aangevangen
Met voor iedereen een groot verlangen
De zieken wensen zich wat gezondheid
Eenzamen zoeken meer verbondenheid
De Vrede die velen moeten ontberen
Willen leven zonder geweld van geweren
Meer liefde voor mensen met een gemis
Omdat zonder liefde geen leven is
Geluk is in geen enkele winkel te koop
Met elkaar kunnen we zorgen voor hoop
Vriendschap tussen mensen onderling
Wat tijd maken voor ondersteuning
Een lief woord, een klein gebaar
Brengt voor ieder een goed Nieuwjaar
Zetten we allen de schouders eronder
Dan gebeurt er wellicht een wonder

Veel geluk in 2015
met liefs van Rozemarijn xx