Berichten van 1 oktober 2014 tot 31 oktober 2014

Wintertijd is de normale tijd
Zoals we het altijd hebben gekend
Wie vond dat alles anders moest
Dat is een raadsel ons onbekend
Oké het bleef dan wat langer licht
Maakte een wereld van verschil
Volgens de geleerden toentertijd
Maar vroegen ons niet naar de wil
Het was best zoals het toen was
Eigenlijk is het een raar idee
Om de tijd naar je hand te zetten
De bioritmische klok zegt nee....
Ach het zal allemaal wel wennen
We steken de lichtjes eerder aan
Al zijn we het er niet mee eens
Wat moet, dat moet en is gedaan

Liefs van Rozemarijn.

Gisteren werd het donker buiten
De regen kletterde tegen de ruiten
Maar achter de wolken zag ik licht
Van de zon, een prachtig gezicht
Het bliksemde en er was gedonder
Eigenlijk vond ik het heel bijzonder
Het maakte me totaal niet bang
Al duurde het toch best wel lang
Nog te vroeg om al avond te zijn
Genoot ik stilletjes van dit festijn
Beseffend dat op donk're dagen
De zon de wolken zal verjagen
Al is het nog zo donker gezicht
Het wordt altijd toch weer licht.

Liefs van Rozemarijn.

Met de wind onder mijn vleugels
Vlieg ik rustig de dagen door
Vrijheid voelend om te zweven
Niet wetend waarheen waarvoor
Kijkend naar mensen wat ze doen
Welke koers ze zullen kiezen
Ieder is vrij het te kunnen bepalen
Je hebt immers niets te verliezen
Zet de zorgen even aan de kant
Vrijheid is een geweldig gevoel
Dus als je kunt vlieg met me mee
Zonder te weten wat is je doel
Voel de wind onder je vleugels
Ga mee de vrijheid tegemoet
Het geeft je nieuwe energie
Rust brengt je ook weer moed.

Liefs van Rozemarijn

Bladeren vallen van de bomen
Toch is er nog heel veel groen
De laatste rozen staan in bloei
Herfst zal het rustig aan doen
De vogels zingen vrolijk door
Er lijkt niets veranderd te zijn
De natuur laat zich niet dwingen
Geregeld is er nog zonneschijn
Het is wachten op de stormen
Die de bomen kaal zal maken
We schuilen dan voor het geraas
En de wind weer zal gaan staken
Maar geniet nu van de herfst
Zijn verscheidenheid in kleur
Tijd nog voor een wandeling
Haal diep adem en voel de geur.

Liefs van Rozemarijn.

Heb het leven lief...
De bossen en de heide
Hou van de vogel in de lucht
De koeien op de weide
Heb het leven lief
De kinderen en ouden
Het is de grootste schat
Van al wat leeft te houden
Leer jezelf ook lief te hebben
Daarvoor zijn we op aarde
Zo zal God het hebben bedoeld
Liefde geeft het leven waarde.

Liefs van Rozemarijn.

Wees de stuurman op ons bootje
Dat dobbert door soms woeste zee
Houd het roer stevig in handen
Dan vaar ik rustig met jou mee
Wees mijn anker in veilige haven
Als de golven te gevaarlijk zijn
Wachtend tot we verder kunnen
Naar een plekje met zonneschijn
Vol vertrouwen geef ik me over
Aan jou bij wie ik me veilig voel
Wees mijn houvast in dit leven
Zo bereiken we samen ons doel

Liefs van Rozemarijn.

Tijd is niet met geld te betalen
Waarom ik toch telkens wacht
Alle energie stak in het gezin
Toch ging het anders dan ik dacht
Ieder is druk met zijn eigen leven
Wat ik vraag is slechts wat tijd
De klok tikt alle dagen weg
Niemand ziet mijn eenzaamheid
Ach je bent toch niet alleen
Dat is waar maar niet genoeg
Even tijd voor een gesprek
Belangrijk toch, stom dat ik niets vroeg
Op een dag, niemand weet wanneer
Zal de klok eens stil gaan staan
Dan heb je zonder te beseffen
Met spijt de tijd voorbij laten gaan.

Liefs van Rozemarijn,