Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Een lieve kleine zonnestraal
Brak door de wolken heen
Ze bracht een beetje warmte
Bij een ieder waar ze scheen
Laat ook jouw zonnestraaltje
Schijnen door elk klein raam
Breng zo anderen wat vreugde
Want Vriendschap is haar naam

Veel liefs van Rozemarijn.

Zing maar mee op de melodie
van Zie ginds komt de stoomboot.

De Sint kwam uit Spanje
Het land van de zon
En snapte zelf ook niet
Waar hij aan begon...
Zijn paard maakt zich zorgen
De baas wordt té oud
Hij loopt steeds te klagen
Ik hhheb het zzzooo koud.

Zijn knecht staat te lachen
Is heel niet verbaasd
Bent U dan vergeten ?
We hadden zo'n haast.
Na honderd keer roepen
't Is tijd om te gaan...
Toen sprong u aan boord
Met Uw zwembroek nog aan.

Veel plezier hihihi en
liefs van Rozemarijn.

Niet veel vragen, alles geven
Daarom draait het in het leven
Je moet leren, accepteren....
Incasseren....telkens weer.
Wanneer je dat eenmaal begrijpt
Krijg je steeds een beetje meer
Alles geven, weinig vragen
In goede en in kwade dagen
Door het delen van lief en leed
Worden vriendschappen gesmeed

Liefs van Rozemarijn.

Ik zou zo graag willen lachen
Tot ik van mijn stoel af rol
Maar de druppels van verlangen
Gooien steeds mijn emmer vol
Zoveel voelen, zonder te weten
Daarmee weet ik echt geen raad
Zonder contact heb ik geen rust
En weet niet hoe het met je gaat
Kom toch terug en hou me vast
Dan kunnen we weer samen dollen
Net als vroeger, samen lachen
Tot we van onze stoel af rollen.

Liefs van Rozemarijn.

Kijk niet te hoog
Grijp niet te vlug
Kijk steeds vooruit
Maar nooit terug.

Toon Hermans

Je haren zijn een beetje grijs
En je bent lekker eigenwijs
Maar met de handleiding erbij
Is dat geen probleem voor mij
Nog steeds wanneer ik naar je kijk
Voel ik me schat-hemeltje rijk
Mijn liefde groeit met elke dag
Kan ik je zeggen met een lach
Ik hoop dat God ons wil bewaren
Gefeliciteerd en nog vele jaren.
Mijn lieve schat ik hou van jou
Een dikke zoen van mij, je vrouw.

Wie nog nooit heeft liefgehad
Weet ook niets van de pijn
Die het met zich mee kan brengen
In zorgen om die ander zijn
Wie nog nooit heeft liefgehad
Kent ook geen liefdestranen
Zal zich in het land der blinden
Wellicht Koning Eenoog wanen
Maar wie nog nooit heeft liefgehad
Slechts voor zichzelve leeft
Kent niet het zalig zoet gevoel
Dat de ware liefde je geeft

Liefs van Rozemarijn.

Radeloos tastend in het duister
Zoekend naar een sprankje licht
Na zoveel jaren de hoop verloren
Veegt ze een traan van haar gezicht
Zoveel vragen zonder antwoord
Telkens weer stoot ze haar hoofd
Ze kan niet praten over dromen
Die heel stillletjes zijn uitgedoofd
Toch moet ze dit ook overwinnen
Zoals ze het altijd heeft gedaan
Op een dag zal ze het vinden
Dat sprankje licht van haar bestaan.

Wie denkt dat hij alles al weet
Heeft juist nog veel te leren
Het leven geeft je nieuwe lessen
Soms heel hard te verteren
Dat je ooit alle antwoorden vindt
Kun je het beste maar vergeten
Pas na je allerlaatste reis...
Dan....zul je alles weten.

Liefs van Rozemarijn.

Staar je maar niet blind
Op al het uiterlijk vertoon
Zelfs wanneer de Koning slaapt
Snurkt hij ook doodgewoon
Die raad kreeg ik als meisje
Zonder enig zelfvertrouwen
Ik ben de persoon nog dankbaar
Want ik kan er immer op bouwen

Liefs van Rozemarijn.