Archief

Als het niet gaat zo het moet
Voel ik me niet slecht of goed
Het zit er een beetje tussen in
De energie geeft me geen zin
Heb dus wat geduld met mij
Wellicht kom ik even voorbij
Met wat rust zal het beter gaan
Hopelijk blijf je achter me staan

Liefs van Rozemarijn

Heb me lief zoals ik ben
Ook als het wat minder gaat
Juist dan heb ik je zo nodig
Dan ben je mijn enig toeverlaat
Ik ben soms niet sterk genoeg
Dan kan ik niet zonder kracht
Die jij kunt geven uit liefde
Jij bezit daartoe de macht
Help me dan zo goed je kunt
Op jou moet ik kunnen bouwen
Je krijgt er mijn liefde voor terug
Want steeds zal ik van je houwen
Heb me lief met heel je hart
Laat me niet alles alleen doen
Dat kan ik werkelijk niet aan
Met jouw liefde aan mijn zijde
Zullen zorgen aan de kant gaan

Liefs van Rozemarijn.

Wees welkom in mijn huis
De deur staat op een kier
Kom rustig binnen lopen
Je bent steeds welkom hier
Ik zal geen vragen stellen
Maar praten staat je vrij
Je hart eens kunnen luchten
Dat zal veilig zijn bij mij
Ben je eenzaam kom gerust
Dan zet ik een stoel erbij
Huilen en schuilen doet goed
Wees dus welkom hier bij mij

Liefs van Rozemarijn.

Het zal menigmaal gebeuren
Dat je voor een kruispunt staat
Niet zult weten welke kant op
Waar de juiste keus heen gaat
Net als je twijfelt en niet durft
Voel je iemand hij pakt je hand
Een vriend komt je dan helpen
Brengt je naar de overkant
Vol vertrouwen en zo veilig
Ga je samen verder op pad
En je beseft dat het geluk is
Dat je een ware vriend er had

Liefs van Rozemarijn

Wees voorzichtig met een vlinder
Ze is kwetsbaar gelijk een hart
Vleugels zijn zo teer en mooiMaar pak hem niet ruw beet

Dan is zijn leven snel voorbij
Zo kan hij nooit meer vliegen
En je laten voelen wat het is
De kleur van liefde zo dat heet

Kwetsbaar en zo dun als glas
Zullen de vleugels breken
Ook een hart zal het niet redden
Als je niet voorzichtig bent

Dus denk altijd heel goed na
Wat je zegt en wat je doet
Ieder mens verdient respect
Zoals deze vlinder je bekent

xxx van Rozemarijn

De Winter gaat ons nu verlaten
Als ik zie hoe alles weer groeit
Nieuw leven kondigt de lente aan
Wanneer de eerste crokus bloeit
De gele is altijd het eerste teken
Dat het met de ergste kou is gedaan
We weer met moed en blijdschap
Naar het voorjaar op weg zullen gaan
Het brengt ons vreugde om te zien
Dat dappere bloemetje zo lief
Nieuw leven komt er steeds weer
Maak ons weer fitter alsjeblief,

Liefs van Rozemarijn.

Gisteren was een lange zware dag
Maar hier zit ik gelukkig met een lach
De Kanker kreeg me niet te pakken
Al had ik de moed wat laten zakken
Na de controle weer 'schoon'verklaard
Dat vieren we met een heerlijke taart
Voor ieder die me even liet leunen
En me met geduim bleven steunen
Is deze lekkere taart ook bedoeld
Zoveel dankbaarheid heb ik gevoeld
We weten allen wat de ziekte doet
Maar hiep hiep hoera het gaat me goed
Dankbaar voor alle goede wensen
Van zoveel meelevende lieve mensen
Gaan we gelukzalig het weekend in
Vier ik het leven met blijde zin

Liefs en dank van
Rozemarijn xx

Liefde bestaat uit plussen en minnen
Zolang de plussen het zullen winnen
Is er totaal niets fouts aan de hand
Sta je in balans aan dezelfde kant
Met vrienden kan dat ook zo gaan
Als er maar genoeg plussen staan
Het zijn tekenen van goede trouw
Ieder van ons kent, ik hou van jou
Je kunt samen het beste beleven
Wanneer je liefde hebt te geven
Ja liefde bestaat in vele vormen
Kent zekere waarden en normen
Wie niet beseft wat liefde is
Zal het voelen als groor gemis
Weet dat er aan je word gedacht
Als de liefde steeds op je wacht

Liefs van Rozemarijn

Zou ik een lief hondje zijn
Dan ging ik zeker kwispelen
Zou ik een lief klein poesje zijn
Ging ik op je schoot snorren
Was ik een vogel, vloog ik uit
Maar als varkentje ga ik knorren
Zou ik je paard zijn om te rijden
Dan hoor je gehinnik heel de dag
Maar dat alles ben ik niet echt
Het zijn maar kleine fantasietjes
Dat ik een mens ben vind ik oké
Ik dank God op mijn blote knieën
Maar wat je van me zou willen
Dat zou ik als het kon wel doen
Ik geef je liever toch mijn hart
En een gemeende dikke zoen

Liefs van Rozemarijn.

Langzaam aan heb ik kunnen leren
Alles in het leven zo te accepteren
Dat ik genoeg heb aan wat je geeft
Met niet meer dan in je hart leeft
Eén bloem is net zo mooi als velen
Zolang we samen zullen delen
Het zal me toch wel duidelijk zijn
Van de liefde die ik voel zo fijn
Niemand die niet zal accepteren
Wat het leven je heeft te leren
Wie het kleine niet waardeert
Is het grootste ook niet weerd

Liefs van Rozemarijn.