Klein geluk....


Ze zat wat verdrietig aan de waterkant
Toen vloog een vlinder zo op haar hand
Bijna wilde ze de kleine geven een zoen
Maar had angst de vlinder pijn te doen
Voorzichtig bracht ze haar hand omhoog
Telkens iets verder tot vlak bij haar oog
De vlinder bleef zitten tot bij haar oren
Een zacht stemmetje liet zich horen
Wees niet bang ik breng je wat geluk
Je bent zo lief en maakt me niet stuk
Ik breng je wat troost in je verdriet
Want je te zien huilen dat kan ik niet
Je bent het waard om van te hou'en
Maar verloor in mensen het vertrouwen
Die je niet wilden geven wat je verdient
Nu ben ik voor jou een kleine vriend
Straks kun je me wel weer laten gaan
Maar dit kleine geluk zal naast je staan
Doe nu je hand open en wees blij
Laat me weer vliegen en denk aan mij
Liefs van Rozemarijn.










