Archief

Waar ik ga en waar ik sta
Komt mij mijn schaduw achterna
Doch als de schaduw zou verdwijnen
Zou de zon ook niet meer schijnen
Omdat het één bij het ander hoort
Gooi daarom twijfels overboord
Bekijk de zonzijde steeds positief
Neem ook de schaduw dan voor lief

Liefs van Rozemarijn.

Het was niet makkelijk mijn leven
Maar het heeft me veel gegeven
Begrip voor wat een ander voelt
En weten wat er wordt bedoelt
Kunnen helpen naar vermogen
Vol goede wil en mededogen
Raad geven doch niet beslissen
Want ook ik kan me vergissen
Al heb ik me heel vaak bezeerd
Het leven heeft me veel geleerd

Liefs van Rozemarijn.

Al wandelend door diepe dalen
Zie je toch mooie bloemen staan
Doch voor de allermooiste soort
Zul je de berg op moeten gaan
Daar groeit vaak iets verborgen
De kleine blauwe Vergeet me niet
Lieflijker dan de mooiste rozen
Als je de waarde ervan maar ziet
Het simpele symbool van eenvoud
Houd je nederig want je moet weten
Met veel moeite bereikte je de berg
Iets wat je nooit meer mag vergeten

Liefs van Rozemarijn.

Elke liefde en iedere vriendschap
Begint met wederzijds vertrouwen
Slechts door deze basis regel
Ben je in staat een band te bouwen
Je leert elkaar beter begrijpen
Oordeelt en veroordeelt niet
Het stelt je in staat alles te delen
Samen in vreugde en verdriet
Zo wordt liefde steeds intiemer
Vriendschap hecht door lange duur
Want als je het vertrouwen waard bent
Ga je voor elkaar door het vuur

Liefs van Rozemarijn.

Het is heel moeilijk om te gaan
Met het verdriet van anderen
Die je toch zo dierbaar zijn
Hun lot kun je niet veranderen
Je voelt je dan echt machteloos
Het weinige dat je nog kunt doen
Ze stevig in je armen sluiten
De tranen drogen met een zoen
Na een bezoek kom je dan thuis
Verward en met een hart vol pijn
Je hebt ook zorgen, maar beseft
In vergelijking zijn ze maar klein

Liefs van Rozemarijn.

Waarom zou ik het moeilijk maken
Als het ook wel eens makkelijk kan
Een beetje gammel door een griep
Dus dan rommel ik maar wat an
Bekijk ik mezelf dan in de spiegel
Krijg ik onmiddelijk de slappe lach
God Zij Dank, mijn humor werkt nog
Dat helpt me steeds door iedere dag

Fijn Weekend allemaal
Liefs van Rozemarijn.

Ik had laatst zo'n mooie droom
Stond daar voor een gouden poort
En hoorde er de prachtige muziek
Zo mooi had ik nog nooit gehoord
De poort stond een klein stukje open
Dus kon ik gewoon naar binnen gaan
Heel voorzichtig liep ik verder
Vol verwondering bleef ik staan
Ik zag heel veel gelukkige mensen
Ook mijn moeder en mijn zus
Ze kwamen stralend naar me toe
Omarmden me en gaven een kus
Toch zeiden ze dat ik moest gaan
Terwijl ze vriendelijk lachten
Maar als jouw tijd gekomen is
Zullen wij hier op je wachten
Ik werd wakker en was heel blij
Het was een droom misschien
Maar het voelde alsof ik even
Het Paradijs had mogen zien.

Liefs van Rozemarijn.

Ze zitten samen op een bankje
Verliefd kijkend naar elkaar
Teder pakt hij haar smalle hand
In een liefdevol gebaar
Zij legt haar hoofd tegen zijn schouder
Hij slaat zijn arm zacht om haar heen
Veel woorden worden niet gezegd
Slechts; Ik hou van jou alleen
Wat is liefde overweldigend mooi
Ik kijk toe en vind het prachtig
Ontroerd pink ik een traantje weg
Ze zijn beiden zeker al...Tachtig

Liefs van Rozemarijn.

Wanneer ik terugkijk op vorig jaar
Heeft het me veel goeds gebracht
Alleen dat ene grote wonder niet
Waar ik onbewust steeds aan dacht
Misschien is er met Kerst een kaart
Of gaat met nieuwjaar de telefoon
Om eindelijk weer vrede te sluiten
Je liet veel kansen gaan, mijn zoon
De nieuwe kalender is opgehangen
Met frisse moed ga ik weer door
Het jaar bracht me ook lieve vrienden
Daar ben ik ontzettend dankbaar voor
Zo terug kijkend ben ik tevreden
Zie niet steeds datgene wat ik mis
Maar geniet van wat ik wél heb
Van al het moois dat er voor me is

Eigen foto
Liefs van Rozemarijn.