Archief

L
Laatst kwam ik een meisje tegen
Ze liep huppelend door de regen
Trok zich niets aan van de wind
Ze was zo vrolijk dat lieve kind
Ik liep een stukje met haar mee
Waarom, ik had echt geen idee
Plotseling besefte ik hoe het zat
We werden beiden kleddernat
Samen hadden we zo'n schik
Maar dat lieve kind, was ik.
Vergeten hoe ik vroeger was
Zorgeloos trappend in de plas

Liefs van Rozemarijn

De wereld was nog klein en mooi
Zoals ik die vroeger toch kende
Hoe kon ik weten als jonge meid
Dat het veranderde in een bende
De gitaar is al lang verdwenen
Al is muziek steeds in mijn leven
We zoeken naar de juiste toon
Want er is zoveel om weg te geven
Verbeter de wereld, begin bij jezelf
Dat is een gezegde en zo waar
Dromend van een mooie wereld
Kunnen we maken met elkaar
De wereld is nog niet verloren
Maak het goed in je kleine kring
Wellicht pak ik dan een gitaar
Terwijl ik een lied van vrede zing

Liefs van Rozemarijn

Een beetje steun dat doet zo goed
Als je niet weet hoe je verder moet
Steunen deden we allen bij elkaar
Maar velen van jullie waren daar
Waar ik eventjes op mocht leunen
Me in de zware tijd kwamen steunen
Daar ben ik heel erg dankbaar voor
Voor mij gaat het leven weer door
De liefde die nooit verloren gaat
Zorgt dat je er niet alleen voor staat
Emoties kunnen delen en het gevoel
Daarom is liefde nog steeds mijn doel
Zonder dat is het leven niets waard
Het blijft het mooiste op deze aard

Liefs van Rozemarijn

Je zat in je lichaam gevangen
En ik kende jouw verlangen
Leven werd voor jou een straf
Wilde niet meer en wou eraf..
Voor de dood was je niet bang
Maar het duurde veel te lang
Nu ben je van ons heen gegaan
In gedachten zie ik je zo staan
Er is verdriet, toch ben ik blij
De lijdensweg is eindelijk voorbij

Een laatste groet van je zus

Velen hebben de koffer gepakt
Die van mij mag blijven staan
Al wens ik ieder een goeie reis
Zelf zal ik niet op vakantie gaan
Zou niet weten waarheen,waarvoor
Hier thuis voel ik me opperbest
Geen bagage hoef ik te dragen
Vermaken doe ik me net als de rest
Maak een cryptogram wel elke dag
Luister naar muziek en heb plezier
Ieder verheugd zich op vakantie
Maar ik blijf vrij en blij gewoon hier
Lieve mensen, doe wat je wilt
Maar kom straks weer veilig thuis
Want nergens slaap je lekkerder
Als in je eigen  bed in eigen huis

Liefs van Rozemarijn

Wanneer ik televisie zit te kijken
Hoor ik woorden die ik niet ken
Terwijl ik altijd heb kunnen denken
Dat ik heus niet zo'n dommerd ben
Veel woorden zijn nu in de mode
Mattie voor vriend dat snap ik wel
Het lijkt dat onze taal verdwijnt
Maar het gaat me iets te snel
Reclame is steeds in het Engels
Daar heb ik niet veel moeite mee
Al is het zonde dat het zo moet zijn
Je moedertaal is een beter idee
Ach wie ben ik om dat te zeggen
Je hoort de jeugd maar ook de grote
Ze snappen niets van mijn gevoelens
Help je Moedertaal niet naar de klote
Dat zong Robert Long al in zijn tijd
En helaas het is nu al not done
Andere tijden kwamen tot mijn spijt

Liefs van Rozemarijn

Geluk is als een kaars in je handen
Die de hoop en moed laat branden
Het licht ervan zal ieder helpen
Een wonder dat verdriet kan stelpen
Geluk is zo simpel door te geven
Het brengt ook vreugde in je leven
Een ander gelukkig te kunnen maken
Is een teken als een liefdesbaken
Geluk is dichtbij en veraf te vinden
Het zal mensen steeds verbinden
Een klein gebaar of een lief woord
Dat is wat iedereen graag hoort
Dus laat de kaars steeds branden
Geef het licht door met je handen
Liefs van Rozemarijn

Als je het even niet ziet zitten
Recht je rug en ga maar staan
Kijk in de avond naar de sterren
Zijn die er niet, kijk naar de maan.
Zie alles niet in het zwart wit
Wacht niet tot de zon gaat schijnen
Buig alles naar iets positiefs
Dan zie je donk're wolken verdwijnen
Zit niet bij de pakken neer...
Maar schuif dat allemaal opzij
Geniet van ieder stukje geluk
Dan voel je je weer vrij en blij
Weet dat alles eens voorbij gaat
Pak het leven zoals je is gegeven
Wees bescheiden in je wensen
En vier elke dag van je leven.

Liefs van Rozemarijn

Mijn hart in strijd met mijn gevoel
Weten wat moet maar niet willen
Vraag mezelf af, wie zal straks
Mijn verdriet begrijpen en stillen
Hulpeloos toezien is geen optie
Maar te weten hoe angstig het is
Niet willen dat ze het bemerkt
Te weten hoe zeer is het gemis
Vragen om hulp is wat we doen
Haar met respect te laten gaan
Zonder dat ze stress ervaart
Dat het uit liefde wordt gedaan
We wachten af tot het moment
Dat het echt niet anders kan
Mijn hart in strijd met gevoel
Maar het kan niet anders dan.

Liefs van Rozemarijn

Vandaag heb ik totaal geen zin
Hou met moeite mijn tranen in
Onze poes gaat toch achteruit
Wat moeten we, als een besluit?
Ze heeft in haar leven nog plezier
Maar plassen doet ze daar en hier
De kattenbak haalt ze soms niet
En dat zorgt voor veel verdriet
Wie kan zeggen wat wijsheid is
Haar laten inslapen zorgt voor gemis
Dus kijken we het nog steeds aan
In de hoop dat ze vanzelf zal gaan
Toch komt er een einde in zicht
Vandaar de traan in mijn gezicht
Niet kunnen beslissen wat je moet
Wat is voor haar juist en goed?
Afscheid nemen doet zo'n pijn
Op de dag dat ze er niet zal zijn
We houden zoveel nog van haar
Wat is wijsheid, wist ik het maar

Liefs van Rozemarijn