Naar de inhoud

Retiese Patroonheilige.

Archief

September 2010 2 berichten

Augustus 2010 2 berichten

Juli 2010 2 berichten

Juni 2010 1 bericht

21Sintemetten in koper gedreven .

Mei 2010 2 berichten

19De teervoeteisen.
11Historia.

April 2010 1 bericht

6Folkloristische sprokkelingen uit de kinderwereld.

Maart 2010 1 bericht

24Binnen en buiten.

Januari 2010 4 berichten

Meer van Sintemetten.

Nog een oud doodsprentje.

Aegidius Huygen.
ex Desschel.
1 oktober 1821.

Geboren te Desschel in 1761.
Ging in 1783 de abdij van Postel
binnen. In 1787 er tot priester
gewijd. Prior daar in 1791.
Oorlogsperikelen verjoegen hem
uit zijn geliefde abdij. Eerst de troepen
van de Verenigde Nederlanden, later
het Franse leger. Rebellerende sansculotten
lieten hem voor dood liggen. Hij herstelde
en vluchtte. Keerde terug. In 1796 weer
uit Postel verdreven door de kloosteropheffing.
Weer terug in 1801 na heel wat omzwervingen.
In 1813 werd hij door het aartsbisdom Mechelen
tot pastoor in Arendonck benoemd. Daar
stierf hij na een zeer bewogen leven op
1 oktober 1821.

Zeldzaam perkamenten Antwerps prentje uit
de 17de eeuw. Op de voorkant de heilige
Dominicus met zijn gekende attributen:
Als dominicaan, lelietak, hond met fakkel
in de bek, O.L.V. geeft hem een rozenkrans.

Boekillustratie (blz. 180) uit:
"Felix Timmermans."
1972 Mercatorfonds N.V.
Antwerpen.

Deze zwart-wit illustratie
lijkt heel erg op de
gekleurde, originele prent.
Buiten het niet-gekleurd zijn,
zien we toch nog kleine,
maar duidelijke verschillen:
Het monogram van de
kunstenaar staat veel hoger,
de bedelaar draagt hier
geen stoppelbaard,
het zadel is verschillend,
de arceringen in de
bovenhoeken zijn minder en
de stenen vóór de arme
liggen duidelijk anders
en zijn groter.

De figuren zijn opzettelijk
kinderlijk eenvoudig gehouden.
Het moest volks zijn,
onmiddellijk begrijpbaar
voor iedereen, jong en oud.

De sint-martinuspoort.
Abdij van Westmalle.
Postkaart geschreven in 1906.
Uitgave: G. Hermans.
"Lichtdrukkerij."

Abdij "Onze-Lieve-Vrouw
van het Heilig Hart"
van Wetsmalle.

Deze abdij behoort tot
de orde van de Cisterciënzers,
die gesticht werd in de twaalfde
eeuw. Deze orde wordt kortweg en
gemakshalve "Trappisten" genoemd,
naar de Normandische abdij
"La Trappe."
Van daaruit verspreidde zich sinds de 17de
eeuw een hervorming.
De abdij van Westmalle, gesticht in 1794,
maakt deel uit van de "Cisterciënzers van
de Strikte Observatie", maar is vooral bekend
als de abdij van de Trappisten van Westmalle.
Het leven van de monniken is in de eerste
plaats een leven van gebed. Maar het is
tegelijk ook een leven in gemeenschap
en een leven van arbeid.
Vooral in de Kempen bekend voor zijn
lekkere trappist, gebrouwen in eigen
brouwerij.

Emiel Van Hemeldonck.
1897 - 1981.
Echtg. P. Janssens.
Letterkundige.
Begon op aanvraag van kanunnik Dils,
witheer te Averbode, met enkele
verhaaltjes in "Zonneland". Zo kreeg hij de
schrijversmicrobe te pakken en die
liet hem nooit meer los.
In 1923 verscheen "Op de Grindershoeve"
in de Duimpjes-uitgaven van Delille te
Maldegem. Het eerste van een hele reeks
verhalen en romans.
Hij behaalde enkele belangrijke literaire prijzen.
Bv. "Maria, mijn kind." 1944. Gottmer-prijs.
Men bestempelde hem als
"Kempische heimat-schrijver."

Sint-Sebastianus van Rome.

Antwerps santje.
Jacobus de Man. 17de eeuw.
Perkament.

In de 5de eeuw was st.-S. officier
die christen werd. Om zijn geloof
werd hij met pijlen doorboord en
dood gewaand. Hij herstelde door
de verzorging van st.-Irene. Hij verweet
de keizer diens wandaden. Hij werd
daarom doodgegeseld en in de riool
gegooid. Anicia van Rome zorgde
ervoor dat zijn lichaam werd begraven
naast dat van paus st.-Fabianus in de
catacomben aan de Via Appia.
Hij is een pestheilige vanwege de pijl,
symbool voor het toeslaan van de pest.
Opvallend is dat de marteling die hem
niet fataal werd het meest door
kunstenaars werd uitgebeeld!
Door vele schuttersgilden gekozen
als schutspatroon.
(Natuurlijk om de marteling
hem niet doodde.)

De volkstelling.

Keizer Augustus (8 vóór Chr.) vaardigde
een decreet uit voor een volkstelling.
Om dit te kunnen doen moest
iedereen terug naar zijn
geboorteplaats. Jozef ging
met zijn verloofde Maria
naar Betlehem in Judea.
(Omdat hij van David
afstamde die in Judea woonde.)
Bij hun aankomst was er geen
slaapplaats meer te vinden.
(De waard uit "de Maan"
doet teken dat ze verder
moeten zoeken. Hij heeft
voor hen geen plaats.)

Antwerps perkamenten santje.
Met de hand ingekleurd.
Anna-Maria Bunel.
(rond 1730.)

Antonius de Grote van Egypte.
(Antonius Abt.)

Antwerps santje op papier.
Met de hand ingekleurd.
Graveur: M.G. (?)
18de Eeuw.

A. was kluizenaar in de woestijn
van Thebe en aartsvader der
monniken. Ook Antonius Abt,
Antonius de kluizenaar en Antonius
met zijn varken genoemd. Werd verleid
door de duivel vermond als naakte
vrouw of als varken. Hij woonde
35 jaar in een grafspelonk en 20 jaar
op een berg. Was de eerste christen die
zijn leven doorbracht in afzondering.
Hij kreeg enorm veel navolging.
Hij overleed op zeer hoge leeftijd.
Meestal afgebeeld als oudeling
met een lange baard.
Ook hij behoort tot de pestheiligen,
tot de veeheiligen en is één
van de drie vriesheiligen.
Ook heel wat schuttersgilden
kozen st.-Antonius als beschermheilige.

Antwerps santje, papier.
Weer van Th. van Merlen,
nu een "rijkelijk" prentje.
Met bloem-en plantmotieven.
Twee engeltjes houden
een gouden kroon boven
het hoofd van Sinterklaas.
Met de hand ingekleurd.

Zijn gebeente zou in de late
middeleeuwen zijn verkocht
aan kooplui uit Bari door
een klooster uit Constantinopel
en de volgende dag aan handelaars
uit Venetië. Als door een wonder
lag echter zijn gebeente nog geheel
in het schrijn.

Wij vieren sint-Nicolaas op
6 december. Dat is niet zijn
verjaardag, wel zijn sterfdag.

↑ Terug naar de berichten