Berichten van 1 januari 2012 tot 31 januari 2012

Op 20 december 2011 heeft Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Geert Bourgeois beslist de site Het Goed te Beaulieu in Beveren-Leie  definitief te erkennen als een beschermd monument. Het stadsbestuur zet hiermee een verdere stap in de bescherming van haar historisch en sociaal-cultureel erfgoed. Voor het Goed te Beaulieu spreekt vooral de waardevolle historische achtergrond. De geschiedenis van het Goed te Beaulieu gaat terug tot in  de 5^e-6^e eeuw. De hoeve speelde niet alleen een belangrijke rol in de ontstaansgeschiedenis van Beveren-Leie, maar is door zijn ligging aan de Leie en architectuur een waardevol gegeven in Waregem.

Naast onder andere de kerken van Sint-Eloois-Vijve en van Desselgem, het park en kasteel Casier, het oud station van Sint-Eloois-Vijve, de historische hoeve aan de Deerlijkseweg, het landhuis Saint-Georges en het Goed te Nieuwenhove, het Flanders Field American Cemetery, villa Gaverzicht en de pompmolen in park Casier is het Goed te Beaulieu het volgende beschermde monument binnen onze stadsgrenzen.

De hoeve ligt op het einde van de Sint-Jansstraat in Beveren-Leie, Sint-Jansstraat 128 op de hoek met Beveren-Trake,. net aan de Leie en situeert zich in gemengd openruimtegebied. De bestaande gebouwen dateren deels uit de 18e eeuw tot begin 20e eeuw. Alle structuren zijn in goede staat en te renoveren naar hedendaagse (woon)normen.

Het goed is momenteel in privé-bezit en niet voor het publiek toegankelijk. Het stadsbestuur overwoog in het najaar van 2010 om de site samen met de provincie West-Vlaanderen aan te kopen, maar deze aankoop ging uiteindelijk niet door. De provincie ondersteunde nadien het hele beschermingsdossier voor de site, met het gekende positieve resultaat tot gevolg.

Het beschermde Goed te Beaulieu is ten kadaster bekend onder Waregem, 4e afdeling, sectie A, perceelnummers 153, 154, 155, 156, 158A, 159, 163B. Sedert het ministerieel besluit van 4 maart 2011 was het Goed “Te Beaulieu” door minister Geert Bourgeois, Viceminister-president en Vlaams minister van Bestuurszaken, Binnenlands Bestuur, Inburgering, Toerisme en Vlaamse Rand al opgenomen op de lijst van voor bescherming vatbare monumenten, stads- en dorpsgezichten wegens de historische en sociaal-culturele waarde .

Deze hoeve en de bijhorende gebouwen is na een studie door de dienst Ruimte en Erfgoed West-Vlaanderen van de Vlaamse overheid in maart 2011 positief geëvalueerd. Volgens het betrokken decreet werd dit dossier ook aan het stadsbestuur voorgelegd voor advies. Daarnaast werd er van 4 april tot 4 mei een openbaar onderzoek georganiseerd door het stadsbestuur. Noch bij de voorlegging aan het stadsbestuur noch tijdens het openbaar onderzoek werden er bezwaren ingediend.

Geschiedenis

De hoeve zou er gekomen zijn door Frankische inwijkelingen en speelde daarna een erg belangrijke rol in de ontstaansgeschiedenis van het dorp aan de Leie. De hoeve groeide in de middeleeuwen uit tot de kernhofstede van de heerlijkheid Beaulieu. De oorkonde van 964 vermeldt de schenking van circa 950 door de Vlaamse graaf Arnulf aan de Gentse Sint-Pietersabdij; de schenking omvat onder meer de nederzetting "Beverna cum ecclesia" of het domein van het latere goed "Te Beaulieu".

Beaulieu was een achterleen van de grote Sint-Pietersheerlijkheid, met het Munkenhof als hoofdplaats van de regio. Beaulieu was binnen Sint-Pieters vrij belangrijk. De eigenaars van het goed zijn tevens heer van Beveren, aangezien de kerk binnen hun domein staat. Ze hadden in Beveren een eigen baljuw, een prater (een soort veldwachter) en een schepenbank. Deze schepenbank had enkel lage rechtspraak. Voor ernstige misdrijven binnen het grondgebied was het toch nog altijd de schepenbank van Sint-Pieters in Desselgem die uitspraak deed.

De figuratieve kaart van de Sint-Pietersheerlijkheid, opgemaakt door Joseph de Coster in 1764, geeft een omwalde hoeve weer bestaande uit een poortgebouw, twee boerenhuizen, een schuur, stallingen, het bakhuis en een wagenhuis of overdekte mestvaalt op het erf. Het tweede boerenhuis is volgens de literatuur een 18de-eeuwse vervanging van het oorspronkelijke (thans verdwenen) boerenhuis. De tweede, kleinere omwalling aan de zuidoostzijde verwijst nog op de oorspronkelijke structuur van mote en neerhof. Volgens het landboek van Beveren bij Harelbeke, opgemaakt door J.B. Bouin in 1768, is het goed in 1768 eigendom van jonkvrouw Barbara Françoise Goubau. Op de Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris ( 1770-1778), aangeduid als "Cense de Beaulieu".

19de eeuw. De laatste dorpsheer, Petrus-Philippus Brouckhoven, getrouwd met een dochter Goubau, verkoopt het goed in 1804 aan Franciscus Basijn, stoker-brouwer te Harelbeke. Circa 1834 is het goed eigendom van Louis Basijn en worden de gebouwen bewoond door Francis Terryn. Op het primitief kadasterplan (circa 1834) zijn het poortgebouw en het wagenhuis of de overdekte mestvaalt op het erf verdwenen en zijn de schuur en de stallingen met elkaar verbonden. Het oude, noordelijk gelegen boerenhuis is in gebruik als stalling. Zelfde situatie op de Atlas der Buurtwegen (1844).

In 1863 wordt het goed aangekocht door Jozef Danneel. Bij zijn overlijden komt het goed in handen van zijn dochter Angeline, getrouwd met Emile Goethals. Hoewel er geen wijzigingen afleesbaar zijn op de mutatieschetsen, wordt de hoeve volgens het kadaster opnieuw in gebruik genomen vóór 1864. In de periode 1877-1884 is het goed eigendom van Jozef Danneel en kinderen uit Kortrijk.

Volgens de literatuur wordt het oude boerenhuis omstreeks 1896 afgebroken en vervangen door een nieuwe paarden- en varkensstal met wagenhuis (niet geregistreerd in het kadaster). Bij de bouw van het wagenhuis wordt er gebruik gemaakt van hout uit de oude woning; in één van de moerbalken is het jaartal 1896 gekerfd door timmerman Arthur Kerkhove . Het 18de-eeuwse boerenhuis wordt in de loop van de 19de eeuw aan de zuidoost- en zuidwestzijde uitgebreid (zie topgevels). In de 19de eeuw liggen er 80 bakken voor het roten van vlas langs de Leie op het grondgebied van het goed. In 1920 wordt de strobedekking op het dak van de schuur vervangen. Volgens de literatuur wordt de koestal in 1920 vernieuwd ter vervanging van een kleinere stal.

Opvallend bij deze hoeve is de voormalige achtvormige watergracht die we vandaag nog steeds in het weiland kunnen zien. Het waardevolle boerenhuis wordt nu beschermd omwille van zijn landschappelijke en architectuurhistorische waarde. De structuur van de hoeve met haar balklagen dateert uit de 18de eeuw; het gave wagenhuis dateert van het eind van de 19de eeuw. Het samengaan van enkele landschappelijke kenmerken zorgt samen met het volume van de hoeve voor een opvallend mooi en beeldbepalend ensemble in het valleilandschap van de Leie.

Beschrijving

Hoeve met losse bestanddelen, omgeven door licht glooiende weilanden aan de oever van de Leie. De achtvormige omwalling is vandaag grotendeels gedempt (bewaard gedeelte aan de noordzijde). Erftoegang met ijzeren hek tussen twee vierkante betonpijlers, geflankeerd door twee bomen. Verharde erfoprit en grotendeels verhard erf.

18de-eeuws boerenhuis van zeven traveeën aan de zuidoostzijde van het erf. Witgeschilderde en verankerde baksteenbouw op een gepekte plint en onder een pannen zadeldak met dakkapel met laadluik aan de erfzijde en klokkenstoel op de nok. Aan de achterzijde is het dakvlak uitgelengd, houten kroonlijst op klossen aan de erfzijde. Twee opkamertraveeën links (getralied keldervenster in achtergevel). Oostelijke zijgevel versterkt met vlechtingen en twee zware steunberen. Licht getoogde, beluikte vensters met bewaard houtwerk. Lager aanpalend stalvolume onder lessenaarsdak tegen de westelijke zijgevel. 19de-eeuwse stallingen aan de oostzijde van het erf. Verankerde baksteenbouw onder een overkragend, pannen zadeldak met dakkapel aan de erfzijde. Erfgevel met getoogde openingen en rechthoekige poort.

Dwarsschuur met wagenhuis aan de noordoostzijde van het erf. Baksteenbouw onder een leien zadeldak. Centrale dwarsdoorrit met links het wagenhuis met in de erfgevel een rechthoekige poort en bovenliggend laadluik.

Stallingen en wagenhuis aan de noordwestzijde van het erf. Verankerde baksteenbouw onder overkragende, pannen zadeldaken. Stallingen met getoogde openingen en dakkapel met laadluik aan de erfzijde. Hoger opgetrokken wagenhuis met opengewerkte erfgevel.

18de-eeuws, tweeledig bakhuis in bouwvallige staat aan de westzijde van het erf. Verankerde baksteenbouw onder pannen zadeldaken. Voorpuntgevel met aangepaste openingen en laadluik in de geveltop. Open hangar op de hoek met Beveren-Trakel.

Bronnen :

DESPRIET P., Het goed te Beaulieu in Beveren, in 20 zuidwestvlaamse hoeven, Kortrijk, 1978, p. 37-45.

DEBROUWERE M., DUCATTEEUW E., Bevers schetsboek, Beveren-Leie, 1982, p. 97-104.

VANWALLEGHEM A. & CREYF S. 2010: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Waregem met deelgemeenten Sint-Eloois-Vijve, Desselgem en Beveren-Leie, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL45, (onuitgegeven werkdocumenten).

Tijdens de nieuwjaarsreceptie voor het personeel werden opnieuw enkele tientallen personeelsleden van het stadsbestuur in de bloemetjes gezet. Wie minstens 25 jaar in dienst was, werd gehuldigd en kreeg enkele Waregembonnen als erkenning. Er werden in totaal 59 personeelsleden gehuldigd. Zij werken zowel in het stadhuis, als in de stedelijke werkplaats, de bibliotheek, CC De Schakel als op de sportdienst.

Daarnaast zijn er ook nog twaalf eretekens toegekend. Deze eretekens zijn een blijk van erkentelijkheid voor het overheidspersoneel en worden toegekend door de Federale Overheid. Bij de uitreiking van januari ging het zowel om burgerlijke eretekens (5) als om eretekens in de Nationale Orde (7), waaronder een als Ridder in de Leopoldsorde.

Administratie – decoraties.

(vlnr) Secretaris Guido De Langhe (Burgerlijke Medialle 1^e klasse), Luc Lamote (Zilveren Palmen der Kroonorde), Paul Callens (Ridder in de Leopoldsorde), Christine Van Overschelde (Gouden Medaille der Kroonorde), Frans Sablain (Burgerlijk Kruis 1^e klasse), Martin Vander Cruyssen (Zilveren Palmen der Kroonorde), Frans Vanthieghem (Gouden Palmen der Kroonorde), Geert Coussement (Burgerlijke Medaille 1^e klasse), Rik Steeland (Zilveren Palmen der Kroonorde)

Administratie – huldigingen

Burgemeester, schepen en secretaris samen met de 42 gehuldige administratieve personeelsleden. Zij werden in de bloemetjes gezet vanwege 25 jaar (of langer) dienst bij het Waregemse stadsbestuur.

Technische dienst – decoraties

(vlnr) Burgemeester Kurt Vanryckeghem, schepen Peter Desmet, schepen Pietro Iacopucci, schepen Henri Dewitte, Rudy Malfait (Burgerlijke Medaille 2^e klasse), Christ Nolf (Burgerlijke Medaille 2^e klasse), Geert Lombaert (Bronzen Medaille der Kroonorde), secretaris Guido De Langhe, schepen Rik Soens, schepen Jo Neirynck

Technische dienst – huldigingen

Burgemeester, schepen en secretaris samen met de 17 gehuldige personeelsleden van de technische dienst. Zij werden in de bloemetjes gezet vanwege 25 jaar (of langer) dienst bij het Waregemse stadsbestuur.

Tine Colen uit Berchem won op donderdagavond 12 januari de veertiende editie van de Gaverprijs. Als laureaat van deze wedstrijd voor schilderkunst ontvangt ze 5000 euro en mag ze in 2013 een solo tentoonstelling opzetten in CC De Schakel. Reglementair ontvangt de stad Waregem een geselecteerd werk van de winnares. De tweede prijs gaat naar Brusselaar Jan Verbruggen, de derde prijs naar de Nederlandse Anne Silverstrand Forest. Tenslotte is er ook een eervolle vermelding van de jury voor Joke Hansen.

Paleis in de ochtend van Tine Colen

Bij de uitreiking wees cultuurschepen Pietro Iacopucci op het internationaal karakter van de Gaverprijs. “Met deze editie van de Gaverprijs wordt de stad Waregem met cultuurcentrum De Schakel en de cultuurraad ook internationaal op de artistieke kaart gezet. Mede dankzij de verhoogde prijzengelden na 2008 mochten wij alweer rekenen op een honderdtal deelnemers, waarbij de trend zich doorzet dat de landsgrenzen worden overschreden richting noorderburen. We zijn dan ook tevreden dat de beslissing van het stadsbestuur om de prijzengelden fors te verhogen haar effect niet heeft gemist. Binnen de discipline hedendaagse schilderkunst heeft de Gaverprijs hiermee de ambities waargemaakt om één van de belangrijkste prijzen te worden in de Benelux met mondiale uitstraling”.

De tweejaarlijkse wedstrijd voor schilderkunst richt zicht op jonge, beginnende kunstenaars die in het overgangsstadium zitten tussen een professionele opleiding en dito loopbaan. Voor deze editie mocht de organisatie maar liefst 99 inzendingen tellen, waaronder ook 3 uit Nederland. Van bij de eerste verkenningsronde was de jury onder de indruk van de zeer hoge kwaliteit van het ingestuurde werk. Heel veel schilderijen lieten aansluiting zien bij de grote tendensen die vandaag de dag in de schilderkunst leven.

Pietro Iacopucci: “Dat die prijs een unieke springplank biedt aan de laureaten om ook nationaal en internationaal bekendheid te verwerven, blijkt overigens overduidelijk uit het curriculum van de vroegere winnaars. Michiel Ceulers, laureaat van vorige editie in 2010, exposeert momenteel in Antwerpen, maar gaat volgend jaar naar New York en Stuttgard.  Manor Grunewald, laureaat van de editie 2008, wordt momenteel bewonderd in Amsterdam, maar gaat daarna ook het publiek verbazen in San Francisco en New York.”

Reeds voor de veertiende keer ging de jury onder vakkundige leiding van Jo Coucke van DEWEER gallery op zoek naar een staaltje schitterende schilderkunst van een jonge kunstenaar, die misschien volgend jaar ook al de Atlantische Oceaan zal trotseren. Het stadsbestuur heeft de eer om de vele schilderijen aan de stadhuismuren weer een beetje dichter bij elkaar te schuiven om zo weer een prominente plaats te kunnen bieden aan het winnend werk. We zijn tevreden dat we op deze manier met onze stad aan de Gaverbeek een blijvende impuls kunnen geven aan de schilderkunst in Vlaanderen met impulsen tot ver daarbuiten. Onze oprechte waardering gaat uit naar alle deelnemers voor hun creatieve inzet, waarvoor onze welgemeende dank.”

Na een aantal selectierondes kwam de jury tot de shortlist van 10 inzendingen: Tine Colen, Anne Forest, Joke Hansen, Geert Koekoeckx, Mieke Kuijpers, Tom Poelmans, Martijn Riksen, Nele Tas, Samuel Vanderveken en Jan Verbruggen. Uiteindelijk leidde dit tot de 3 laureaten en een eervolle vermelding:

1.         Tine Colen (Berchem, °1985)

2.         Jan Verbruggen (Brussel, °1980)

3.         Anne Silverstrand Forest (Utrecht-NL, °1983)

•          eervolle vermelding: Joke Hansen (Bilzen, °1979)

Movers and Schakers van Jan Verbruggen

De tentoonstelling van de laureaten en de geselecteerde werken loopt nog tot 5 februari in de hal van CC De Schakel. Het volledige juryverslag en alle info over de werken vind je in de Gaverprijscatalogus 2012.

Dominique van Anne Silverstrand Forest

Juryverslag

In de 14de editie van de Gaverprijs, prijs voor schilderkunst van de Stad Waregem, van het cultuurcentrum De Schakel en van de Waregemse Cultuurraad hebben jury en organisatie er heel bewust voor gekozen niet meer dan 10 volledige inzendingen tot de tentoonstelling toe te laten. De tentoonstellingsinfrastructuur van De Schakel laat spijtig genoeg geen andere keuze. Opvallend daarbij is dat niet minder dan drie Nederlandse deelnemers, waaronder één van de laureaten, werden geselecteerd voor deze tentoonstelling.

Jo Coucke: “Onmiddellijk tijdens de eerste verkenningsronde van de 99 inzendingen werd de jury getroffen door de zeer hoge kwaliteit van het ingestuurde werk. Heel veel schilderijen laten aansluiting zien bij de grote tendensen die vandaag de dag in de schilderkunst leven, terwijl het zogenaamde vrijetijds- schilderen - en daarmee weze niks kwalijk bedoeld - zo goed als afwezig is gebleken. De wedstrijd realiseert daarmee zijn doelstelling: hij richt zich op jonge, beginnende kunstenaars die in het overgangsstadium zitten tussen een professionele opleiding en dito loopbaan.”

“Na een eerste selectieronde weerhield de jury 26 inzendingen. Een tweede ronde bracht dat aantal terug tot 14 en na enige discussie werd ook dat aantal gereduceerd tot het gewenste aantal 10. Gevraagd naar hun persoonlijke voorkeur en rangorde kozen de juryleden unaniem voor vier kunstenaars, wat logischerwijze leidde tot de drie laureaten maar ook één eervolle vermelding. Met behulp van een kleine mathematische omzetting van de persoonlijke rangordes verkregen we uiteindelijk een zeer duidelijk beeld van eerste, tweede en derde prijs en eervolle vermelding.”

Laureaat van de 14de editie van de Gaverprijs is Tine Colen ("1985) uit Berchem. Haar kleine formaten hebben de jury bekoord omwille van hun meervoudige en zeer gewaagde want precaire evenwichten: tussen een poëtische, abstract- lyrische schriftuur en picturale reminiscenties aan de landschapsschilderkunst; tussen een ongelooflijke zin voor beheersing en een althans ogenschijnlijk willekeurige chaos; en tenslotte tussen de zeer beperkte schaal waarop haar picturaal verhaal zich ontwikkelt en het zeer vrije gebruik van de picturale middelen daarbinnen. De jury beveelt graag het schilderij Tumult aan voor opname in het patrimonium van de Stad Waregem.

Tumult van Gaverprijswinnares Tine Colen

De tweede prijs van de Gaverprijs 2012 gaat naar Jan Verbruggen ("1980) uit Brussel. In diens grootste schilderij, Movers and Shakers, waardeerde de jury de wisselwerking van de vele kleine taferelen en het grote geheel. Niet alleen omdat op een innoverende manier wordt omgegaan met de eerder anekdotische tafereeltjes, maar ook omdat zij op een picturaal interessante manier worden neergezet. Hierin refereert hij knipogend aan het modernisme (constructivisme, surrealisme,:..) zonder evenwel in een steriel en ongeloofwaardig post-modernisme te vervallen, zeker wat de twee kleinere doeken betreft.

De derde laureaat van de Gaverprijs 2012 is de Nederlandse Anne Silverstrand Forest ("1983) uit Utrecht. Zij zond drie monumentale, loshangende doeken in, drie radicale portretten, waaronder Red Self-Portrait. Op een zeer directe, no-non- sense manier, met relatief weinig middelen en een stuitend gebrek aan nuances weet zij drie spannende portretten neer te zetten. Het zijn drie portretten die door hun compositie misschien nog herinneren aan de rijke 17^de -eeuwse Hollandse portretkunst, maar door hun eigen dramatiek eerder typeringen van mensen zijn à la Jeroen Bosch. Het zijn directe, persoonlijke toonbeelden en tegelijk metaforische portretten van de universele en multiculturele maatschappij die onze wereld is geworden.

Het resultaat van de evaluatie van de jury leidde zoals gezegd op een haast organische manier tot de wens tevens een Eervolle Vermelding toe te kennen aan Joke Hansen ("1979) uit Bilzen. In haar grotere doeken brengt Joke Hansen verschillende werelden samen in één enkel beeld. Schijnbaar achteloos (?) neergeschilderde fragmenten van een beladen leefwereld (media-, spektakel- en consumptiemaatschappij) worden samengebracht in composities die voor elk deel de juiste plaats vrijwaren. Vergis u niet, haar composities vallen niet op, doch zijn des te sterker aanwezig. Eenheid en verdeeldheid gaan hier op een boeiende manier een dialoog aan.

Voor de juryleden was de confrontatie met het werk van de 99 jonge kunstenaars een waarlijk boeiende ervaring. We hopen dat de weerhouden selectie leerrijk moge zijn voor alle deelnemers en a fortiori nog boeiender moge zijn voor het publiek.

www.ccdeschakel.be/gaverprijs

De jaarlijkse ijspiste, die in de voorbije eindejaarsperiode een maand lang in park Baron Casier stond, was een groot succes. Het is zelfs een topeditie geworden: niet minder dan 13.746 schaatsers waagden zich tussen 9 december en 8 januari op het ijs. Dat zijn er 2.377 meer dan in 2010. Toen kwamen er 11.369 bezoekers langs. Met 13.746 sportievelingen komt deze jaargang op de tweede plaats wat betreft bezoekersaantallen. Enkel in 2007 werden er nog meer schaatsers geteld (13.882).

De vernieuwde aanpak van de ijspiste was zeker een van de factoren die het succes in de hand werkten. Niet alleen was de schaatsoppervlakte groter dan in de voorbije jaren, ook het afgescheiden kindergedeelte met de schaatspinguïns was een voltreffer.

De uitbating van de ijspiste was ook deze keer in handen van Werkplus (Veloods). Dankzij hun inzet kon de grote toestroom van bezoekers in goede banen worden geleid.

Bij elke editie stelt het stadsbestuur ook vier chalets ter beschikking van alle Waregemse verenigingen. Elke vereniging heeft de mogelijkheid om een dag een chalet uit te baten met drankjes en hapjes. Maar liefst 99 Waregemse verenigingen maakten hier dankbaar gebruik van: ook dit is een topbezetting en bewijst nog maar eens dat Waregem een bijzonder actief verenigingsleven heeft.

De ijspiste had dit jaar een oppervlakte van maar liefst 600m², wat betekende dat  dit jaar iedere bezoeker zonder problemen kon schaatsen of ijsglijden. Daarnaast werd het stadspark voor de gelegenheid weer volledig ondergedompeld in een knusse kerstsfeer met feeërieke kerstverlichting. Nieuw was vooral dat de ijspiste maar liefst 150m² groter was dan de voorbije jaren en dat kinderen altijd terecht konden op een afgescheiden deel van 100m². De huurprijs voor de ijspiste bedraagt 65 000 euro.

Het is duidelijk dat ook volgend jaar Waregem met de eindejaarsfeesten een ijspiste krijgt in het kasteelpark Casier, al komt die wellicht met de herinrichting van het stadspark op een andere locatie in het park tussen de huidige feestweide en het kinderspeelpark. De ijspiste blijft wellicht ook een optie in de verkiezingsprogramma’s van de verschillende partijen voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012.

De 10.000 ste schaatser op de Waregemse ijspiste werd dit jaar op 6 januari verwelkomd.  De gelukkige schaatsster was mevrouw Els Pannecoucke uit Wortegem-Petegem. Zij kreeg uit handen van het schepencollege een gepersonaliseerde rugzak en een Waregembon van 25 euro. Op de foto poseren burgemeester Kurt Vanryckeghem en de schepenen Pietro Iacopucci (informatie), Peter Desmet (kasteelpark Casier), Chantal Coussement (sport), Kristof Chanterie (stadsontwikkeling), Henry Dewitte (openbare werken), Jo Neirynck (jeugd onderwijs), Joost Kerkhove (OCMW-voorzitter) graag rond Els Pannecoucke en kinderen.

De gemeenteraad  heeft dinsdagavond een gedetailleerd advies goedgekeurd inzake de Provinciale Ruimtelijke Uitvoeringsplannen (PRUP) voor de afbakening van het kleinstedelijk gebied Waregem en delen van het buitengebied met bijhorend onteigeningsplan (Waregem, Anzegem, Wielsbeke).  Wat betreft het ‘DeelRUP Blauwpoort’ volgt het advies de omvorming van de zone Blauwpoort tot industriezone, al heeft de gemeenteraad zijn wel enkele kleine aanpassingen meegenomen uit  de 500 bezwaren bij het openbaar onderzoek. Het buurtcomité is erg ontgoocheld over het advies van de Waregemse gemeenteraad en trekt naar provincie om hun Blauwpoort nog ‘te redden'..

De beslissing in de gemeenteraad vorige dinsdag over het PRUP en dus ook het dossier Blauwpoort  kadert in de eindfase van het openbaar onderzoek.  Waregem is geselecteerd als structuurondersteunend kleinstedelijk gebied in het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen, goedgekeurd op 23.09.1997 en latere wijzigingen. Als structuurondersteunend kleinstedelijk gebied kreeg Waregem op het vlak van het bundelen van activiteiten een belangrijke rol voor een ruimere regio. Het kleinstedelijk gebied krijgt een taakstelling op het vlak van wonen. Nieuwe regionale bedrijventerreinen kunnen ontwikkeld worden in het kleinstedelijk gebied en op het vlak van kleinhandel kunnen nieuwe kleinhandelszones ontwikkeld worden.

In het structuurplan van Waregem, opgemaakt in de periode 2002-2006 en goedgekeurd door de Deputatie op 19.04.2007, worden een aantal suggesties naar het hogere beleidsniveau gedaan, o.a. inzake de regionale bedrijventerreinen en de afbakeningslijn. Het voorontwerp van het PRUP Afbakening kleinstedelijk gebied Waregem en delen van het buitengebied met bijhorend onteigeningsplan (Waregem, Anzegem, Wielsbeke) werd besproken in de plenaire vergadering van 13.04.2011. Naar aanleiding van de plenaire vergadering heeft het schepencollege in zitting van 11.04.2011 het voorontwerp besproken en een aantal bemerkingen gemaakt.  Op 22.06.2011 werd een bijkomende overlegvergadering gehouden tussen de stad en de provincie om een aantal elementen van de plenaire vergadering verder uit te klaren. Met de meeste bemerkingen werd rekening gehouden bij de opmaak van het ontwerp PRUP. De provincieraad heeft het ontwerp van PRUP voorlopig vastgesteld op 27.10.2011

Het Provinciaal Ruimtelijk UitvoeringsPlan voor Waregem bevat ook de gebiedsgerichte voorstellen die essentieel zijn om het stedelijk gebiedbeleid vorm te geven. Concreet werden volgende Ruimtelijke UitvoeringsPlannen (deelRUP‟s) opgemaakt:

1.  DeelRUP Afbakeningslijn

2.  DeelRUP Blauwpoort

3.  DeelRUP Zuidelijk regionaal bedrijventerrein

4.  DeelRUP Regenboogstadion

5.  DeelRUP Europoint

Het openbaar onderzoek wordt gehouden van 28.11.2011 tot 26.01.2012. Binnen de termijn van het openbaar onderzoek dient de gemeenteraad haar advies over te maken van de PROCORO (Provinciale Commissie voor Ruimtelijke Ordening). Dit is een adviesraad die werd samengesteld met afgevaardigden van organisaties met kennis over ruimtelijke ordening in de provincie. Ook elke politieke partij die zetelt in de provincieraad heeft er een vertegenwoordiger (zonder stemrecht). Het buurtcomité Blauwpoort en anderen kunnen daar dus nog tot 26 januari 2012 hun bezwaren nog laten kennen.

RUP Blauwpoort

Alhoewel ook de andere deelRUP’s niet zonder belang zijn, kwamen de meeste toehoorders van de gemeenteraadszitting in de raadszaal voor het advies over de zone Blauwpoort. De behandeling leverde ook een vinnige discussie op tussen voorstanders (CD&V-meerderheid en VLD) en tegenstanders (SPa) van het ontwerp. Maar eerst kwam een uitvoerige behandeling van het door de gemeenteraad geamendeerde plan aan bod.  

Een aantal zonevreemde woningen worden binnen het deelRUP Blauwpoort opgenomen in een zone voor landbouw (zone 2) en zone landbouw met overdruk bouwvrij gebied (zone 16). Binnen de verordende bepalingen van de desbetreffende zones worden geen bouwmogelijkheden meer voorzien voor deze zonevreemde woningen. Deze gebouwen kunnen dan enkel behouden blijven en intern worden verbouwd. Volgens de gemeenteraad dienen de stedenbouwkundige voorschriften echter aangepast te worden zodat de basisrechten behouden kunnen blijven zodat ook uitbreidingen en herbouw toegelaten kunnen worden volgens de bepalingen van de Vlaamse Codex.

Tijdens de infovergadering is gebleken dat een aantal onduidelijkheden dienen weggewerkt te worden in de stedenbouwkundige voorschriften van het deelRUP Blauwpoort. De groenzones en bufferzones dienen gerealiseerd te worden bij de ontwikkeling van het regionaal bedrijventerrein. De gefaseerde aanleg van de groenbuffer kan niet toegestaan worden. Er wordt gevraagd om de bepalingen met betrekking tot de groenbuffer aan te passen. De aanleg van de buffer gebeurt dan tegelijkertijd met de aanleg van de infrastructuur van het bedrijventerrein. Deze dient in zijn totaliteit gerealiseerd te worden vooraleer een stedenbouwkundige vergunning wordt afgeleverd van een bedrijfsgebouw. In de voorschriften dient ingeschreven te worden dat de bufferzone B dient ingericht te worden als visueel en geluidswerend groenscherm. Een dicht groenscherm van hoog- en laagstammige bomen van 25 m breedte moet binnen de zone aangelegd worden.

Eén van de grote bezwaren van vele bewoners uit de Kleithoekstraat is de bijkomende toegangsweg naar het toekomstig industrieterrein via de Industrielaan (overdruk 11). Het stadsbestuur stelt voor om deze bijkomende toegangsweg te supprimeren. Uit de MER-studie blijkt dat de industriezone Blauwpoort zelf afdoende kan ontsloten worden op de N382 (bijkomende aansluiting was vooral om de andere bedrijvenzone te ontlasten).

In het deelRUP Blauwpoort dient de lijst met niet-toegelaten activiteiten in de zone voor gemengde regionale bedrijvigheid te worden uitgebreid met verwerking en bewerking van grondstoffen met inbegrip van delfstoffen, afvalverbranding, slachterijen en Seveso-bedrijven. Uit de economische sectorstudie voor Waregem, uitgevoerd in kader van de opmaak van het GRS, blijkt dat er een uitgesproken toename van bedrijven actief in de sectoren van diensten aan bedrijven, verhuur en onroerende goederen maar ook in de sectoren van vervoer, opslag en communicatie. Op basis hiervan is het te overwegen om ook op- en overslag, voorraadbeheer, groupage en fysieke distributie met beperkte schaal op Blauwpoort toe te laten. Deze activiteiten moeten dan wel dicht bij de N382 ingeplant worden. Deze activiteit dient verplaatst te worden naar de toelaatbare activiteiten. Ook „onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten‟ moeten opgenomen worden in de toelaatbare activiteiten.

SPa wil negatief advies

Raadslid Mario Verhellen gaf aan waarom de SPa-fractie het voorliggende stedelijk advies over het RUP niet kon goedkeuren. Hij stelt vast dat in Waregem op vandaag reeds meer dan volgende ruimte voor industrie aanwezig is. Van het Waregems grondgebied is 14% ingekleurd als ruimte voor ondernemen, dit is meer dan Kortrijk, Oostende, Roeselare, Ieper, … Het aandeel zou zelf stijgen naar 15% als men de Blauwpoort ontwikkeld. Dat is meer dan de beperkte openruimte die Waregem nog rijk is.

Het SPa-raadslid verwijst naar de studie Cabus en Leiedal die bevestigen dat er geen behoefte is aan een regionaal bedrijventerrein van 40ha. Leiedal heeft duidelijk aangegeven dat er in de regio vooral ruimte nodig is voor KMO’s en de dienstensector. Daar is ook het gegeven dat op vandaag voor elke 100 actieve Waregemnaars er 117 jobs voorhanden zijn. Een bijkomend regionaal bedrijventerrein zal zorgen voor 20% extra verkeer op het E17 complex en de N382, terwijl deze wegen hierop niet voorzien zijn. Deze zullen moeten worden heringericht, wat evenwel niet voor 2020 kan gebeuren. Als men de Blauwpoort nu ontwikkeld krijgen we als gevolg nog meer files. Meer verkeer en vooral files zorgt op zijn beurt voor meer fijn stof, meer geluidsoverlast, …. Mario Verhellen besluit met de vaststelling dat er bij de Waregemnaar geen draagvlak is voor de nieuwe industriezone Blauwpoort.

Uitval naar Mario Verhellen

Xavier Wyckhuyse (VLD) reageert fel op het negatief oordeel van Mario Verhellen. “Gisteren viel het masker af bij SP-a Waregem.  Bij monde van Mario Verhellen heeft SP-a duidelijk laten zien welk vlees ze daar in de kuip hebben.  Verhellen hoopt op een goedkope manier aan enkele extra stemmen  te geraken bij de komende gemeenteraadsverkiezingen door zich nu te gaan profileren als de nieuwe groene mufta van Waregem.   Een gemeenteraadslid heeft niet de taak om mensen tegen mekaar op te zetten als het gaat over nieuwe bedrijven die zich kunnen vestigen in Waregem”. 

“Wat raadslid Verhellen op de gemeenteraad  deed van populistische uitspraken grenst aan het ongelofelijke en is ook een regelrechte aanval op mensen die wel willen werken, op mensen die jarenlang gepresteerd en geïnvesteerd hebben in hun eigen zaak en op die manier voor vele jobs zorgen in Waregem.  Verhellen verweet daar letterlijk zelfstandigen en KMO’s dat zij met hun zuurverdiende centen zouden beschikken over appartementen en yachtboten in Monaco alsook over buitenverblijven in Nokere en Knokke en als tegenprestatie de stad Waregem komen vervuilen”. 

“Ikzelf ben al 20 jaar zelfstandige en kom uit een zelfstandig milieu en werd met de paplepel meegegeven dat voor iedere cent die wordt uitgegeven ook zal gepresteerd moeten worden.  Als de socialisten denken dat de gebraden kippen vanzelf in de mond komen gevlogen, dan moeten ze dringend een ondernemersnummer aanvragen.  In  socialistische kringen is het nogal vaak zo dat men dezelfde lusten zou willen maar niet dezelfde lasten.   Men wil daar nog steeds liever dat mensen een uitkering krijgen in plaats van een job.  Door zulke gratuite uitspraken begrijp ik wel dat men Mario binnen zijn eigen partij aan de kant wil zetten bij de komende gemeenteraadsverkiezingen”.

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=346619

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=347427