De vijfde editie van de Dag van de Ambachten volgende zondag 6 februari 2011 is een organisatie van de FOD Economie, K.M.O., Middenstand en Energie met de steun van de Minister van KMO's en Zelfstandigen, Sabine Laruelle. Honderden ambachtslieden openen de deuren van hun ateliers om u te laten delen in hun passie: chocolatiers, meubelmakers, hoedenmakers, beeldhouwers, stylisten, juweelontwerpers. Ook in Waregem kunt u met juweelontwerper Hein Vera en pralinemaker Stijn Vanhoutte uitzonderlijke talenten ontdekken tijdens deze buitengewone dag. In Beveren-Leie neemt Nico Sabbe deel.
Tijdens de vier vorige edities (2006, 2008, 2009, 2010) kon het grote publiek via originele en boeiende bezoeken in heel België telkens kennismaken met meer dan 1.200 ambachtslui die actief waren in maar liefst 50 verschillende ambachten. Het evenement kon op een niet aflatende belangstelling rekenen: van 45.000 bezoekers in 2006 tot 75.000 bezoekers in 2010! Tegenwoordig is de Dag van de Ambachten een vaste waarde geworden voor de ambachtelijke sector in België en een feest voor gezinnen die nieuwsgierig zijn naar vaak miskende ambachtelijke vaardigheden.
Juweelontwerper Hein Vera
Hein Vera opende al eerder zijn deuren tijdens de Dag van de Ambachten. De 41-jarige Hein Vera (39) laat zondag opnieuw alle nieuwsgierigen meekijken in zijn boeiende leven als juweelontwerper. Dagelijks ontwerpt en realiseert hij prachtige juwelen. Tussen 10 en 17 uur zal je zondag te weten komen hoe een juweel tot stand komt. Hij toont de evolutie van goudkorreltje tot juweel.
Hein Vera maakte op beurzen en tentoonstellingen reeds faam met zijn bijzondere juweelontwerpen. Het vak leerde hij van 1996 (praktijkcursus Juweeltekenen) tot 2000 (diploma van ‘Certified Diamond Grader’ aan de Hoge Raad voor Diamant) en tussendoor was hij algemeen laureaat als "Juwelier-Goudsmid" (1997), ‘Hersteller en Transformator van Juwelen’ (1999) en volgde hij diverse gespecialiseerde cursussen.
“Stap voor stap, krijg je aan de hand van een demonstratie te zien hoe je van zuiver goud tot een juweel komt. Daarbij kan je zien hoe de ambacht er aan de werkbank uitziet zoals smelten, walsen, zagen, stansen, opdiepen, solderen, afkoken, schuren, polieren, zandstralen, ... Ook worden de nieuwste technologieën getoond die van nut kunnen zijn bij het ontwerpen van juwelen.”
De rondleiding zal een 30tal minuten duren en wordt afgesloten met een hapje en drankje terwijl je de creaties kan bekijken. Om praktische redenen wordt er in groepjes gewerkt van +/- 15 mensen.
Hein : “Als juweelontwerper bestaat mijn vak uit het ontwerpen en vervaardigen van juwelen. Dit gaat van bruidsjuwelen, juwelen op vraag van de klant tot eigen creaties. Bij de bruidsjuwelen (verlovingsringen, trouwringen, hangertjes, ...) en de juwelen op vraag krijgt de klant volledige inspraak bij het ontwerp van hun creatie. Er wordt rekening gehouden met de persoonlijke voorkeuren, karakter van de persoon, lichaamsbouw, budget, eventueel eigen stenen, ... De klant wordt van bij het eerste gesprek mee betrokken in het creatie proces van hun juweeltje en kan zo de vordering volgen.
Bij de eigen creaties heb ik dan de mogelijkheid om zonder beperkingen mijn eigen ding te doen. Wat kan resulteren in ietwat eigenzinnige creaties met een zekere persoonlijkheid. Dat maakt dat sommige klanten zeer sterk kunnen worden aangesproken tot een bepaalde creatie. Om dit alles te realiseren combineer ik het aloude ambacht van het werk aan de bank met de nieuwste technologieën die voorhanden zijn. Op die manier krijg je als ontwerper de ongekende vrijheid om te ontwerpen met een minimum aan beperkingen. Wat is er nu mooier en leuker dan een creatief beroep?”
Hein Vera, Stormestraat 5 in Waregem http://www.hein-vera.be/
https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=248039
Chocolatier Stijn Vanhoutte
Stijn Vanhoutte combineert zijn dagjob als leraar aan het VTI met zijn passie: pralines op de markt brengen. Hij is één van de blikvangers tijdens de Dag van de Ambachten. Stijn Vanhoutte, leraar textiel en elektriciteit, raakte tijdens een vakantiejob in een bakkerij gefascineerd door het bakken van pralines. Al enkele jaren maakt en verkoopt hij de lekkernijen in bijberoep. Samen met zijn Thaïse echtgenote Bee werkt hij na de lessen elke dag in zijn atelier annex winkel aan de Brabantstraat 30.
“In onze chocolaterie maken we een ruim assortiment van ambachtelijke pralines, truffels en chocolade bonbons. Ook voor heerlijke huisgemaakte confituur van verschillende soorten vruchten kunt u bij ons terecht. Al onze chocoladeproducten zijn op een volledig artisanale manier gemaakt met verse room en roomboter zonder toevoeging van bewaarmiddelen. Dit heerlijks krijgt een jasje van Belgische Callebaut chocolade. “
“Pralines in zoveel mogelijk soorten en met zoveel mogelijk verschillende smaken op de markt brengen: daar droom ik van. En het is nu mijn vijfdejaar dat ik dat ook allemaal kan. Eerst maakte ik de pralines in een hoekje van onze woning waar ook de klanten de producten kwamen halen. Maar wij hadden echt nood aan meer ruimte. Bovendien vonden veel mensen de drempel te hoog om in onze privé-woning te komen. Vandaar de keuze voor een atelier plus winkel naast ons huis.
Op die plek stond een bouwvallige stal. Ik kon de grond kopen, sloopte het gebouwtje en sindsdien beschik ik over een goed uitgeruste werkplaats. Hoewel, heel veel machines heb ik niet in huis. Wij werken nogal veel met onze handen. Sommige pralines werken wij zelfs stuk voor stuk af voor wij ze presenteren in de winkel.”
De bakkers bij wie Stijn ervaring opdeed, waren allemaal gespecialiseerd in gebakjes, taarten en koeken. En soms hadden zij daarbij ook veel chocolade nodig. “Dat was het moment waar ik altijd naar uitkeek. Wat je allemaal met chocolade kunt doen! Het was ook toen dat ik pralines leerde waarderen. Ik was gefascineerd door het vele ambachtelijke werk dat in zo'n praline kruipt. Bovendien kan je ook telkens zelf een vulling bedenken. Het heeft mij ertoe aangezet om het zelf het proberen. En het moet gezegd: ik beklaag mij die stap niet.”
“Mijn vriendin Bee is een grote steun in mijn werk', benadrukt Vanhoutte. 'Zij heeft zelfs eigen kruidenrecepten voor speciale vullingen. En precies die pralines worden met de hand gemaakt.”
Sinds Stijn zijn winkel opende krijgt hij (nog) meer klanten over de vloer dan in zijn woning. En hij levert ook aan bakkers en restaurants. 'Je moet weten dat veel bakkers nauwelijks de tijd vinden om pralines te maken. Dan kom ik dus in beeld. En in de horecasector zijn het vooral restaurants die pralines op de menukaart willen. Zij vragen mij bijna gepersonaliseerde zoetigheden.
http://www.chocolaterie-stijnvanhoutte.be/
Nico Sabbe juwelen
Nico Sabbe uit Beveren-Leie werd ingenieur in de scheikunde en leraar chemie aan PTI te Kortrijk. Het ontwerpen van juwelen is voor hem eerder een uit de hand gelopen hobby. In 2008 startte zijn echtgenote Lindsey Kints met het naaiatelier en retouchezaak Sartoria in de Kleine Heerweg en de inbreng van Nico breidde ook uit op het gebied van juweelontwerpen.
(toegestuurde Foto Nico Sabbe blijkt van RSB uit Wekelijks Nieuws en heb ik na tijdelijk 'off-line' brengen e-Waregem op verzoek uit bijdrage gehaald)
Zijn (textiel)scheikundige achtergrond staat ten dienste bij het kiezen van stoffen en het beoordelen van hun eigenschappen. Het behandelen van vlekken is tevens zijn specialiteit, evenals het verlenen van advies voor het onderhoud van delicate stoffen. Waar retoucheer-, naai- en patroonwerk Lindsey’s domein is, neemt hij het creatieve facet en het uittekenen van designs voor zijn rekening. Een jarenlange ervaring in schilder- en tekenkunst is daarbij een handige hulp.
Het viel Nico op dat veel mensen vaak smaakvolle kledingstukken lieten maken, maar daarbij niet altijd de gepaste juwelen bij hadden. Twee jaar geleden ontwierp hij in dit kader zijn eerste juweel. Momenteel heeft hij al een volwaardige collectie, de ‘Gemma-juwelenlijn’. Een passie voor edelstenen en mineralen die hem al ettelijke jaren door de aderen giert, vindt zijn weg in de juwelen die tot het Sartoria-assortiment behoren. Bij de handelaars in stenen en parels heeft hij dan ook de reputatie een “venijnige neus” te hebben : steevast plukt hij de meest kwalitatieve en zeldzame exemplaren eruit om ze aan scherpe prijzen in te slaan en vervolgens in juwelen te verwerken.
“Veel stenen hebben ene bepaalde symboliek of een helende kracht. E mesen vinden het vaak leuk om hier wat meer uitleg over te krijgen. Ik werk enkel met kwaliteitsvolle materialen. Al mijn juwelen zijn vervaardigd uit mineralen, (half)edelstenen, natuurparels, schelp of koraal. De basismaterialen zijn voornamelijk sterlingzilver en verzilverd anti-allergisch chirurgisch staal. Een klassieker blijft een perlefine. De parelketting raakt nooit uit de mode en wordt vaak van moeder op dochter doorgegeven. Zelf volgde ik een cursus parelknopen en biedt ik een brede waaier aan parelkettingen in mijn collectie.
www.sartoria.be
www.dagvandeambachten.be
Armeense 'Mont Analogue' in Be-Part
3 reacties op dit bericht
100 jaar na genocide
Vele internationale instellingen en buitenlandse regeringen erkenden reeds de Armeense genocide op 24 april 1915. De International Association of Genocide Scholars (IAGS), een onderzoeksgroep, erkende de 'Armeense kwestie' al driemaal. Ook het Franse en het Belgische regering erkennen de gebeurtenissen uit 1915 als genocide.
De Armeense genocide heeft een complexe voorgeschiedenis. Volgens Ugur Ümit Üngör, een Nederlands-Turkse onderzoeker aan het Nederlands Instituut voor Oorlogs-, Holocaust-, en Genocidestudies (NIOD), bestaan er drie oorzaken voor de Armeense genocide: het verlies van grondgebied in de Balkan tussen 1912 en 1913, de Jong-Turkse staatsgreep in 1913, en het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914.Het Ottomaanse rijk verloor bijvoorbeeld al zijn grondgebied op het Balkanschiereiland in 1913 ten gevolge van de Balkanoorlogen. "Het verlies van de belangrijkste Osmaanse (Ottomaanse, red.) steden, het persoonlijke bezit, de mensenlevens, en de ontzetting over de machteloosheid van het leger waren ondraaglijk voor de trotse Osmaanse elite", schrijft Ümit Üngör.
Armeniërs werden vanaf januari 1915 aangewezen als "zondebok voor het verval van het Ottomaanse rijk", aldus Ümit Üngör. Zo schoof de regering de schuld van het verlies in de slag om Sarikamish tijdens de Eerste Wereldoorlog tegen de Russen in de schoenen van de Armeniërs. Een van de leiders van het Ottomaanse Rijk, Enver Pasja, "schreef de mislukkingen dan ook toe aan het 'Armeens verraad'."Propaganda en desinformatie leidden aanvankelijk enkel tot een boycot van Armeense bedrijven, maar al snel verslechterde de situatie voor de Armeense bevolking. Armeense kranten werden opgeheven en op 24 april 1915 werd de Armeense elite in Istanbul massaal opgepakt. "Naarmate de oorlog hopelozer werd, werd de vervolging van Armeniërs geradicaliseerd", stelt de Nederlands-Turkse onderzoeker vast. De versterking van het Turkse nationalisme en vernederende, militaire nederlagen in de Balkanoorlog (1913) en de Eerste Wereldoorlog bleken een dodelijke mix voor de Armeense bevolking.
Barbara Sarafian in Heylen en de herkomst
Armeense topfilm
Sergei Parajanov's "The Color of Pomegranates" is een biografie van de Armeense troubadour Sayat Nova (Koning van het Lied) en belicht het leven van deze dichter door middel van zijn poëzie eerder dan met een conventioneel verhaal van de belangrijkste gebeurtenissen in Sayat Nova's leven.
We zien de dichter opgroeien, verliefd worden, in een klooster treden en sterven ... maar deze gebeurtenissen worden verteld via de verbeelding van Sergei Parajanov en de gedichten van Sayat Nova (die zelden gezien of gehoord worden). Sofiko Chiaureli speelt 6 rollen, zowel mannelijke als vrouwelijke; Sergei Parajanov schrijft, regisseert, doet de choreografie, ontwerpt de kostuums en decors en werkt aan bijna alle aspecten van dit revolutionaire werk zonder dialogen of camerabewegingen.