Berichten van 1 juli 2025 tot 31 juli 2025

Waregems Ereburger Ann Verhelst-Demeulemeester wordt barones

Naar jaarlijkse gewoonte hebben de koning en koningin ook voor dit jaar adellijke titels en eretekens uitgereikt in het kader van de nationale feestdag op 21 juli. Belgen uit verschillende geledingen van de samenleving - van de wetenschap, tot de kunsten, de ondernemerswereld tot de sport - worden geëerd voor hun verdiensten. Met modeontwerpster Ann Demeulemeester krijgt een ereburger van Waregem de titel van "barones". In 2009 werd ook al archeoloog Marc Waelkens in de adelstand verheven en een andere ereburger is Baron Casier. Als een van de "Antwerpse Zes" zette Ann Verhelst (Demeulemeester is haar merk) volgens het Paleis "de Belgische mode internationaal in de kijker". De laatste jaren verbreedde Demeulemeester haar palet, naar het ontwerpen van meubelen en gebruiksvoorwerpen. Eerder ontving Demeulemeester al een eredoctoraat aan de ULB.

Modeontwerpster Ann Demeulemeester is geboren als Ann Verhelst (Waregem 29 december 1959, dochter van Albert en Monique Verhelst-Pappijn. Ze liep hier school op de Carmel, daarna 3 jaar technisch secundair onderwijs aan het O.-L.-V.- Hemelvaartinstituut op de Keukeldam en plastische kunsten aan het instituut H. Familie (de Maricollen) te Brugge. Ze tekende en schilderde enorm graag, haar P.M.S.-verslag wees duidelijk ook die aanleg aan en na haar ouders dachten dan ook dat Ann verder zou studeren om een licentie te behalen in de plastische kunsten. In Waregem trok ze met haar vriendenkring naar 'De Hoop' hier te Waregem.

Modebewust

Aanvankelijk toonde Verhelst geen interesse in mode. Ze ging drie jaar naar de kunstacademie in Brugge, waar ze haar fascinatie voor mensen en portretten ontdekte, wat haar ertoe bracht na te denken over kledingontwerp. Ze was wel zeer modebewust en zocht reeds vroeg naar eigen accenten in haar kledij en haartooi. Van 1978 tot 1981 studeerde ze modevormgeving aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Een jaar na haar afstuderen won ze de Gouden Spoel, een Belgische prijs voor de meest veelbelovende modeontwerper van het jaar, hoewel de impact van de prijs in de industrie zeer beperkt was. Ann Verhelst had moeite om een eerste baan te vinden en ging vanaf 1981 aan de slag als freelance patroonmaker van internationale prêt-à-porter collecties, waarbij zij een paar jaar lang ook mode-icoon Martin Margiela assisteerde voor een niet nader genoemd Italiaans merk. In 1985 lanceerde ze, in samenwerking met haar echtgenoot Patrick Robyn, uiteindelijk haar eigen merk Ann Demeulemeester-Verhelst. Patrick Robyn maakte een einde aan een ontluikende carrière als fotograaf om zich te wijden aan het modelabel van zijn vrouw, waarbij hij de rol van schaduwcreatief directeur van het merk op zich nam.

In 1986 besloot ze, samen met mede-afgestudeerden van de Koninklijke Academie van Antwerpen, haar collectie in Londen tentoon te stellen. Deze groep Belgische ontwerpers zou al snel bekend staan als de 'Antwerpse Zes', een radicale en onderscheidende Belgische groep ontwerpers uit de jaren 1980. Deze groep avant-garde ontwerpers staat bekend om hun deconstructivistische stijlen van het creëren van niet-traditionele kledinglijnen. Andere notabelen uit deze legendarische groep zijn Dries Van Noten, Walter Van Beirendonck, Dirk Bikkembergs, Marina Yee en Dirk Van Saene. Deze Zes studeerden zetten de Belgische mode op de wereldkaart.

Eerste eigen collectie in 1987

Ze produceerde haar eerste collectie voor het herfstseizoen van 1987 en voegde het jaar daarop schoenen en accessoires toe. In 1994 benaderde Ann Verhelst de Belgische onderneemster Anne Chapelle voor hulp bij het opbouwen van haar merk, dat onder haar ambtstermijn uitgroeide tot een aanzienlijk wereldwijd bedrijf, met een herenkledinglijn in 1996 en de opening van het merk flagshipstore in Antwerpen in 1999. In 2005 zou Anne Chapelle de meerderheidsparticipatie verwerven van Ann Verhelst. Ann werkte samen met kunstenaar Jim Dine en liet zich inspireren door zangeres Patti Smith. Ze werkte aan een kledinglijn geïnspireerd door Jackson Pollock. Demeulemeester is ook meubelen en gebruiksvoorwerpen gaan ontwerpen. Ann woont samen met haar man, fotograaf Waregemnaar Patrick Robyn en zoon Victor in een huis ontworpen door architect Corbusier in Antwerpen.

In 1996 werd haar door de Belgische regering de "Culture Award" toegekend. Datzelfde jaar lanceert zij de herencollectie Ann Demeulemeester samen met de vrouwencollectie Ann Demeulemeester in Parijs gedurende "La semaine des Créateurs". Zij neemt van dan af definitief haar plaats in bij 'de groten' in de modewereld.  In augustus 1999 opent Ann Demeulemeester haar eigen winkel in Antwerpen, in een negentiende-eeuwse pand dat met zijn grote ramen uitgeeft op het Museum voor Schone Kunsten. Ze klom als een komeet omhoog in de modewereld en werd de nummer 2 op de lange lijst van mode-ontwerpers en dit achter de Fransman Jean Paul Gaulthier. In de Amerikaanse en Engelse pers werd ze steevast als Queen Ann vernoemd.  Andere buitenlandse modejournalisten zagen in haar 'de Armani van de avantgarde’, of 'de meest toonaangevende ontwerpster van deze tijd'. Haar kledij werd verkocht in Londen, New York, Los Angeles, Parijs, Firenze en Honkong... en eigen stad Antwerpen, waar Ann Demeulemeester haar eigen atelier en winkel had. Onder haar klanten vinden we enkele namen die alvast bekend in de oren klinken: LindaMc Cartney, P. J. Harvey, Björk.Nic Cave, Madonna... in mei 2001 werd ze de eerste vrouwelijke ereburger van Waregem.

Afrekenen met glitter en glamour in mode

Demeulemeester werd als modeontwerpster getypeerd als een deconstructeur, die ornament en kleur vermijdt ten gunste van veel aandacht voor detail en ongewone vermenging van stoffen. Haar stijlen bevatten vaak tegenstrijdigheden: een usteriteit van contouren kan worden gemarkeerd met zacht gedrapeerde stoffen of antiek-achtige stoffen. Nostalgische materialen in hippiestijl met gerafelde randen worden vaak gemengd met strakke jassen. Haar lange jassen en jurken zijn haar kenmerkende klassieke stijl geworden, samen met haltervesten, blouses vermomd als stropdassen en broeken en rokken die het heupbeen blootleggen. Haar kleermakerij en leren kleding in rockstijl uit de jaren 70 zijn geïnspireerd op sterke vrouwelijke muziekiconen zoals Patti Smith of Janis Joplin. Ze is een meester in spinnenwebbreigoed of oversized mannelijke slappe pakken. Demeulemeester ontwerpt kleding "met attitude".

Demeulemeester ontwerpt kleren die zonder omhaal afrekenen met de glitter en de glamour in de mode. Ze herinterpreteert bestaande kledingstukken, zoals het herenvest en lange schorten, en gaat bij haar ontwerpen uit van de coupe. Kundige, doordachte coupes. Haar modellen lijken op het eerste gezicht eenvoudig maar het vloeiende lijnenspel verbergt vaak verrassende vondsten. Ze heeft daarbij een voorkeur voor donkere tinten: zwart, afgewisseld met donkerbruin en donkerblauw, in combinatie met een toets van wit. Ann Demeulemeester werkt graag met tegenstellingen om tot een harmonieus resultaat te komen. Eenvoud naast bewerkelijkheid, discretie naast raffinement, stugge stoffen naast ijle, doorzichtige, en mannelijk naast vrouwelijk. “Ik zou geen kleren willen maken die alleen kokette, zeer vrouwelijke vrouwen staan: dat lijkt me leeg. Het zijn de contrasten die mensen interessant maken.”

In november 2013 kondigde Ann Verhelst aan dat ze met een handgeschreven exitbrief aan dat ze het modehuis zou verlaten. Voor haar vertrek koos ze persoonlijk de Franse ontwerper Sébastien Meunier als haar opvolger aan als artistiek directeur van het merk. Sébastien Meunier werkte eerder 10 jaar samen met het Belgische modegenie Martin Margiela voordat hij in 2010 bij Ann Demeulemeester aan de slag ging en officieel de herencollecties van het huis ontwierp, terwijl hij in werkelijkheid door Ann Verhelst en Patrick Robyn zelf werd opgeleid voor zijn toekomstige functie van artistiek directeur. Sébastien Meunier verliet het label in juli 2020.

Nadat ze de mode had verlaten, volgde Verhelst masterclasses porselein in Engeland en Frankrijk. In 2019 lanceerde ze Ann Demeulemeester Serax in samenwerking met het Belgische diffusielabel Serax, een collectie betaalbare porseleinen serviezen gemaakt in China, maar ook zilverwerk, glazen en groter huishoudelijk gerei, in navolging van andere beroemde modeontwerpers zoals Inès de la Fressange, José Levy of Christian Lacroix.

Ann Demeulemeester door Antonioli

Nadat de Italiaanse retailer Claudio Antonioli het bedrijf in 2020 kocht en na het ontslag van SébastienMeunier, kondigde Ann Verhelst in september 2021 haar terugkeer aan naar het Ann Demeulemeester-label. Ze verbindt haar naam en nalatenschap voor altijd aan Claudio Antonioli, wiens naam vooral wordt geassocieerd met de opkomst van luxe streetwear. Diezelfde maand heropende de Antwerpse flagshipstore van het merk na een jaar van renovatie, en is nu vooral gericht op de Ann Demeulemeester by Serax huishoudelijke artikelen en meubelcollecties in plaats van op de modecollecties.

De Italiaanse overnemer verplaatste de activiteiten van het modelabel Ann Demeulemeester naar Milaan en 42 van de 48 Antwerpse werknemers van Ann Demeulemeester werden ontslagen, ondanks het feit dat de meesten van hen al meer dan tien jaar voor het label werken en door Ann Verhelst zelf zijn aangeworven. In oktober 2021 vond in Parijs de eerste modeshow van het merk uit het Antonioli-tijdperk plaats. Voor Sanremo Music Festival 2022 kleedde Ann Demeulemeester de Italiaanse muzikant Mahmood, die zich aansluit bij de lijst van legendes van het merk naast Patti Smith en PJ Harvey. In september 2023 brachten Ann Verhelst en Claudio Antonioli een exclusieve geur uit, ontworpen door de Italiaanse neus Nicola Bianchi. Het merk ging in 2023 een nieuw tijdperk in, met de benoeming van Stefano Gallicials als creatief directeur. Zijn visie op het huis wordt gevoed door een mengeling van muzikale neigingen en respect voor het werk van Ann, gesynthetiseerd in een levendige en individuele signatuur.

De Vlaamse Regering keurde gisteren het nieuwe Geïntegreerd Investeringsprogramma (GIP) 2025-2027 goed. Het beleidsdomein Mobiliteit en Openbare Werken beschikt  over een budget van 2 miljard euro en in het regeerakkoord werden 1,78 miljard extra investeringsmiddelen toegewezen. Het Vlaams Agentschap voor Wegen en Verkeer voorziet voor de komende drie jaar ook enkele projecten in Waregem. 

De Vlaamse regering plant een aantal concrete mobiliteitsinvesteringen in Waregem de komende drie jaar: van een fietsbrug over de E17 tot een jaagpadverbinding en de opknapbeurt van twee bruggen, over de E17 en over de N437.

Brug Nokerseweg op de E17

Zo krijgt de brug aan de Nokerseweg op de E17 een grondige opknapbeurt. Voor de eerste fase is 2,35 miljoen euro ingeschreven.  We herinneren ons dat deze investering al eerder werd aangekondigd. Het project werd al in 2022 en 2023 aangekondigd en daar stond toen telkens 350.000 euro tegenover voor totale renovatie. Toen luidde de uitleg : “Daarbij zullen de waterdichting en de voegen van het kunstwerk vernieuwd worden. Ook het beton aan de onderzijde wordt hersteld. Intussen is de studie voor de renovatie afgerond. Ook het sloopopvolgingsplan en een raming zijn opgemaakt. Nu wordt het  bestek nog afgerond en volgt de opstart van de aanbesteding. Het is voorlopig niet bekend wanneer de werken aanvangen en hoe lang ze zullen duren. De exacte timing en fasering worden met de stad Waregem besproken naarmate het bestek verder is uitgewerkt”.

Uiteindelijk moest de uitvoering wachten op nog twee andere brugprojecten over de E17, met name de Kruishoutemseweg en de Maandagbrug in Kortrijk. Die staan nu opnieuw op de investeringslijst. Voor de vernieuwing van de brug op de N437 richting Kruishoutem wordt 970.000 euro voorzien.

De Brug 40 over de E17 in de Nokerseweg in Waregem kan als ‘brokkelbrug’ worden bestempeld en is een van de acht West-Vlaamse bruggen die in 2021 werden opgenomen op de lijst van prioritaire kunstwerken. Dat betekent dat de brug zich in een zeer slechte staat bevindt en dringend moet aangepakt worden.

Alle bruggen in Vlaanderen worden periodiek gecontroleerd en onderverdeeld in vijf categorieën afhankelijk van hun huidige toestand. Die categorieën variëren van één (goed) tot vijf (zeer slecht). Eén van de kunstwerken in categorie 5 is Brug 40 over de E17 in de Nokerseweg in Waregem. Tijdens de inspectie op 26 september 2021 bleek dat het bouwwerk te kampen had met waterinsijpeling, blootliggende wapeningen, beginnende uitspoelingen en enkele defecten aan de randbalk.

Fietsbrug

Ook de voorziene fietsbrug over de E17 tussen de Keizerstraat en de Kalkhoevestraat is een dossier dat blijft aanslepen. Al in 2019 was daar sprake van en het was ook de bedoeling om de fietsbrug klaar te hebben tegen dat de vlecht werd aangelegd. Bij de aanleg van de vlecht verdween daar immers de mogelijkheid om per fiets over te steken.  Die moeten nu nog altijd de omleiding maken langs de Wortegemseweg.

In 2021 werd er al 250.000 euro vrijgemaakt voor de studie om een fietsbrug aan te leggen over de E17 in Waregem. In 2022 is daarbij ook een officiële offerteaanvraag ingediend. Toen werd ook bepaald dat er in het geïntegreerd investeringsprogramma (GIP) van2021/2022 geen ruimte was om de uitvoering van het project daadwerkelijk te concretiseren. De uitvoeringsbudgetten werden vervolgens gepland om in het GIP van 2024-2025 te verwerken en nu weer in GIP van 2025-2027. De stad Waregem was zelf ook bereid om bij te leggen aan de kostprijs van de fietsbrug, op de preconditie dat de brug er esthetisch aangenaam uitzag.

Volgens het Agentschap voor Wegen en Verkeer zal de studie voor de opmaak van de plannen van deze brug worden opgemaakt, samen met de nodige budgetten die zullen nodig zijn voor deze aanleg. Dan zal het aan de bevoegde minister zijn om deze budgetten vrij te maken. Er is dus nog geen timing. In afwachting zal de aangestelde aannemer de fietspaden opwaarderen in de Wortegemseweg.

In het Vlaams investeringsdprogramma 2025-2027 is de fietsbrug ingeschreven voor bijna 300.000 euro voor een voorbereidende studie, zodat fietsers in de toekomst veiliger en vlotter de autosnelweg kunnen kruisen.

Jaagpadverbinding

Er wordt ook geïnvesteerd in zachte mobiliteit langs het water. Voor de jaagpadverbinding aan het eiland D’Hooie wordt 2 miljoen euro vrijgemaakt. In 2026 is de  invulling voorzien van het ontbrekend stuk jaagpad langs de Leie tussen de jachthaven van Sint-Eloois-Vijve en de aanlegsteiger in de Pontstraat in Zulte. Via een nieuwe fiets- en wandelverbinding over het eiland D’Hooie wordt deze missing link weggewerkt. Die verbinding maakt deel uit van de F7-fietssnelweg tussen Kortrijk en Gent en moet voetgangers en fietsers in de toekomst een betere en veiligere route bieden.

http://www.blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=2560488

Op dinsdag 16 september staat Desselgem opnieuw in het teken van koers met de jaarlijkse Grote Prijs Memorial Briek Schotte. Deze wielerwedstrijd blijft een vaste waarde in de Vlaamse koerskalender en brengt traditie, sport en dorpsbeleving samen. In het vooruitzicht van de hoogdag dit jaar komt het organiserend bestuur van veloclub Leiezonen naar buiten met een nieuwe samenstelling en nieuwe vooruitzichten om de plaatselijke wielerklassieker met steun ook voor de toekomst op de agenda te houden. 

Na het afscheid van enkele bestuursleden kreeg de organisatie een frisse impuls met de komst van nieuwe, gemotiveerde krachten. Het vernieuwde bestuur is een dynamische mix van ervaring en vernieuwing, met één gemeenschappelijke deler: een warm hart voor het wielrennen en voor Desselgem. De leden van het nieuwe bestuur zijn: schepen Kim Deplancke, Nele Dewaele, Lucien Lefebvre, Bernard Lefebvre, Davy Borry, Pieter Taghon, Maarten Dewaele en Geert Coussement.

Vergeleken met vorig jaar vinden we er ondervoorzitter Marc Fourneau, secretaris Luc De Meulemeester en bestuursleden Andy Deprez, Philippe Schotte en John Vandenborre niet meer in terug. We zijn op de hoogte dat Marc Fourneau ontslag had genomen om als Vijvenaar plaats te maken voor jongeren en Desselgemnaars. Hun missie om de rijke wielergeschiedenis van Desselgem levend te houden door middel van dit traditionele evenement Desselgem Koerse blijft uiteraard overeind. 

Hoewel dit jaar uitzonderlijk geen jeugdwedstrijden doorgaan op zaterdag, blijft de aandacht voor jeugdontwikkeling een prioriteit. "Zonder jeugd geen toekomst voor de koers," klinkt het bij het bestuur. De organisatie bekijkt dan ook hoe ze de jongerenkoersen in de komende jaren duurzaam kan verankeren.

Het gekende concept van Desselgem Koerse blijft behouden: het vertrouwde parcours slingert opnieuw door het dorp, met langs de kant tal van verenigingen en cafés die zorgen voor sfeer en beleving. De koers is dan ook uitgegroeid tot een waar dorpsfeest, jaarlijks met stip genoteerd in de agenda van elke Desselgemnaar en wielerfan.

Nieuw dit jaar is een gezellig feestdorp bij de start en ploegvoorstelling, waar supporters, renners en bezoekers samen kunnen genieten van een unieke koerssfeer van bij het begin van de namiddag.

Kim Deplancke : "Verder zijn we trots om aan te kondigen dat Lutosa zich voor de komende drie jaar als hoofdsponsor verbindt aan Desselgem Koerse. Deze samenwerking onderstreept de gedeelde waarden van traditie, kwaliteit en lokaal engagement. Samen willen we het koersfeest verder uitbouwen en laten groeien".

De organisatie mikt ook dit jaar opnieuw op enkele mooie namen uit het peloton. Wie er exact aan de start verschijnt, blijft nog even een verrassing, maar de ambitie is duidelijk: Desselgem wil ook in 2025 opnieuw koersliefhebbers verwennen met een aantrekkelijk deelnemersveld. De Grote Prijs Memorial Briek Schotte blijft daarmee niet alleen een eerbetoon aan één van de grootste Flandriens, maar ook een levendig symbool van de koerspassie die het dorp verbindt.

Geïnteresseerde sponsors die hun naam willen verbinden aan deze wielerklassieker zijn meer dan welkom. Er zijn verschillende sponsorformules mogelijk, aangepast aan ieders budget en visibiliteitswensen. Neem voor meer informatie contact op met de organisatie via e-mail: info@desselgemkoerse.be.

Op vrijdag 11 juli startte aannemer Devagro met afbraakwerken op de site van het voormalige Sofitex NV (weverij Sofinal-Devos-Cotesa) in de Fabriekstraat. Na ruim twintig jaar verkommeren en twee branden dit jaar wil de stad de gebouwen zo snel mogelijk tegen de grond om er nieuw leven in te blazen. Het gaat om fase 1, waarbij de meest acute sloopwerken en de ontruiming van alle brandlast, sluikstort, afval en gevaarlijke stoffen worden uitgevoerd. De werken zullen enkele weken in beslag nemen en kunnen wat hinder met zich meebrengen. Uit veiligheidsoverwegingen wordt de volledige site zo goed mogelijk afgesloten en ontoegankelijk gemaakt.

Via een burgemeestersbesluit besliste de stad dat de gevaarlijke en hinderlijke situatie zo snel mogelijk moet worden aangepakt. Door de recente branden in februari en juni van dit jaar is de stabiliteit van de vroegere Sofitex-gebouwen in de Fabrieksstraat en Hugo Verrieststraat aangetast. Het risico op instorting, nieuwe branden of de verspreiding van gevaarlijke stoffen is reëel. Daarom nam de burgemeester – met de volle steun van het schepencollege – dat dringende besluit.

De gebouwen staan al meer dan 20 jaar leeg en vormen vandaag een trekpleister voor brandstichters en krakers, wat uiteraard voor veel overlast zorgt. Het besluit legt ook de onmiddellijke afbraak op van een vijftal gebouwen tot op de vloerplaat. Aangezien de eigenaar in gebreke blijft, heeft de burgemeester de mogelijkheid om de gevraagde werken ambtshalve te laten uitvoeren en zullen de kosten op de eigenaar verhaald worden.

Risico's voor veiligheid en gezondheid

Dankzij dit burgemeestersbesluit kunnen de meest dringende maatregelen al genomen worden en kan de rest van het dossier voorbereid worden tegen de gemeenteraad van september. In principe dient een dossier van deze omvang immers eerst naar de gemeenteraad te gaan voor de goedkeuring van het ontwerp en de plaatsingsprocedure van de totale afbraakwerken.

Maar gezien de hoogdringendheid en de reële risico’s voor de openbare veiligheid en gezondheid kunnen de burgemeester en het schepencollege een beroep doen op het decreet voor lokale besturen. Dat zorgt ervoor dat zij in gevallen van dwingende en onvoorziene omstandigheden op eigen initiatief die bevoegdheden kunnen uitoefenen.

De site is al vele jaren een doorn in het oog van de stad en de buurtbewoners en vormt bovendien een gevaar bij elke interventie van onze hulpdiensten. Uiteindelijk zullen alle gebouwen op de site worden afgebroken tot op de vloerplaat, met uitzondering van enkele gebouwen die nog in gebruik en in goede staat zijn.

Het stadsbestuur heropende de afgelopen week twee straten, die het afgelopen jaar een merkwaardige vernieuwing hebben ondergaan. Telkens ging de opening gepaard met een bijeenkomst van de buurt. Op donderdag 3 juli kreeg de vernieuwde Kwadestraat in Desselgem een officiële opening. Op maandag 7 juli 2025 was het de beurt aan de Molenstraat in Waregem.

Kwadestraat Desselgem

Voor de vernieuwde Kwadestraat, tussen de Gentseweg en de Waregemstraat in Desselgem, werden de werken uitgevoerd in samenwerking met aannemer Devagro en studiebureau Plantec. Deze werken zorgen voor een aanzienlijke verbetering van zowel de riolering als de verkeersinfrastructuur. De Kwadestraat kreeg immers een volledig nieuw, gescheiden rioleringsstelsel met een pompstation en persleiding voor het afvalwater richting de Zilverbergstraat aan de overkant van de Gentseweg. Er werden ook private afkoppelingen aan de woningen voorzien.

Naast de ondergrondse werken werd de volledige rijweg opnieuw aangelegd in asfalt. Er is nu een veilig fietspad, een fietssuggestiestrook en parkeervakken in grasbetondallen. Dankzij deze ingrepen wordt niet alleen de waterhuishouding verbeterd, maar ook de verkeersveiligheid en leefkwaliteit in de straat verhoogd.

De straat is genoemd naar de percelen grond genaamd de "Quade driesschen" of het stuk land "Quade vierendeel" te Desselgem, volgens De Flou beiden voor het eerst vermeld in 1570. De straatnaam verwijst tevens naar de mindere kwaliteit van het wegdek van de straat. De "Kwade straet" wordt volgens De Flou voor het eerst vermeld in 1570. De straat wordt voor het eerst afgebeeld op de figuratieve kaart van Desselgem, opgemaakt in 1620 door landmeter Lowijs de Bersacques. De figuratieve kaart van de parochies Desselgem en Beveren, opgemaakt in 1675 door Gudwalus van der Mariën, geeft "de quaede straete" weer met verspreid gelegen hoevebebouwing. Op de figuratieve kaart van de Sint-Pietersheerlijkheid, opgemaakt door Joseph de Coster in 1764, aangeduid als "de quaede straete"; weergave van een viertal verspreid gelegen hoeves (nummer 12). Op de Atlas der Buurtwegen (1844) wordt de straat samen met de Leemputstraat weergegeven als "Kasteelstraet" of "Kwaede Straet" met als aanduiding "Chemin n° 5" en omschrijving "Chemin du hameau Straete à Deerlyck".

Molenstraat

Ook de vernieuwde Molenstraat, tussen de Westerlaan en de Processiestraat, heeft een lange en grondige heraanleg achter de rug. Het was zowat de lelijkste straat van het Waregemse centrum en wordt nu een mooie leefstraat, van grauw en kil naar groen en gezellig. Het deel tot aan de Oscar Verschuerestraat werd eerder geasfalteerd en blijft ongewijzigd. In samenwerking met aannemer Vanden Buverie en studiebureau Infraplan werd zowel boven- als ondergronds stevig geïnvesteerd in duurzaamheid en comfort. Nadat de eeuwenoude kasseien verdwenen, werd een nieuw gescheiden rioleringsstelsel aangelegd. Het vuilwater gaat naar de zuiveringsinstallatie, het hemelwater wordt door de bewoners gebruikt of vloeit naar de Gaverbeek. De private afkoppelingen gebeuren trouwens ook op kosten van de stad, dat is vrij uniek in Vlaanderen. In een tweedes fase werd de rijweg volledig vernieuwd met een drie-sporenpad in beton voor het tweerichtingsverkeer. In het eenrichtingsgedeelte gaat dit over in een twee-sporenpad. De zones tussen de sporen werden afgewerkt met gerecupereerde kasseien van de oude rijweg, een knipoog naar het verleden.

De voetpaden werden vernieuwd met klinkerdallen en er kwamen parkeervakken in grasbetontegels, wat met nog wat beplanting gaat zorgen voor een aangename en groene uitstraling van de straat. Binnenkort worden de verkeersborden geplaatst die aangeven dat de rijrichting omgedraaid wordt, ook in de Muizelstraat. Automobilisten moeten dan via de Olmstraat naar de Muizelstraat en Molenstraat rijden. Het stukje Molenstraat tussen de Processiestraat en Senior Homes blijft echter tweerichtingsverkeer. De werken kostten 1,6 miljoen euro, de stad ontving 700.000 euro aan subsidie.

 De benaming van de straat verwijst naar de molen die stond op het kruispunt met de Processiestraat en die afbrandde in 1911. Eerste weergave van het tracé op een kaart uit het landboek van Waregem, opgetekend door Anthone Van Outrive in 1753-1757: De molen wordt in de bijschriften van Anthone Van Outrive in 1753-1757 vermeld als "den plaetse wind molen met het dryhoekenlant, daar het capelleken op staet", eigendom van ene Charles Morel. Op het primitief kadasterplan (circa 1835) is de straat nog niet meer dan een tracé, dat loopt van de "Wijk Gaver" langs de vermelde windmolen die er de "Ter ben"-molen heet. Op een kaart uit de Atlas der Buurtwegen (1844) wordt de straat weergegeven als veldwegje, zogenaamd "Sentier n° 140", met omschrijving "Sentier du Chemin de Waereghem au Chemin dit Vennestraet" ofte "Balling wegel". De benaming van het wegje beslaat op dat ogenblik ook het noordoostelijke deel van de huidige Oscar Verschuerestraat. Volgens de kaart van de Dépôt de la Guerre van circa 1859-1861 verschijnt op de noordelijke hoek met de Processiestraat een kapel. Vermoedelijk in de laatste jaren van de 19de eeuw krijgt het tracé steeds meer allure van een weg. In het eerste kwart van de 20ste eeuw worden de eerste woningen langs de straat gebouwd, een proces dat wordt versneld na de bouw van verschillende textielfabrieken in de straat, zoals in 1906-1907 het latere schildersdoekenbedrijf "Claessens" (nummers 45-47). Zo wordt in 1929 in opdracht van de Naamloze Maatschappij "Textile van Waregem" een weverij met conciërgewoning gebouwd (nummer 43) en al in 1933 en 1939 uitgebreid. Nog in de jaren 1930 verschijnt Weverij Devroe (nummers 76-78) aan de Molenstraat. Na de Tweede Wereldoorlog, in 1949, richt Valère Devos een textielbedrijf op onder de naam Textielfabrieken Devos, later zogenaamd "Sofinal" (nummer 51), dat in de jaren 1970 zijn hoogtepunt zal kennen. In de jaren 1950 volgt de verbouwing van de gebouwen van "Textile van Waregem" met onder meer een nieuwe vleugel aan de straatkant (zuidwest). In de loop van 1959 wordt de site van de failliet gegane "Textile de Waregem" ingenomen door het Koninklijk Atheneum van Waregem, die er de technische afdeling met ateliers in onder brengen. In 2003 gaat "Sofinal" failliet en de gebouwen komen leeg te staan. Opmerkelijke uitbreiding van Claessens met een kwaliteitsvol, hedendaags kantoorgebouw. In de zomer van 2009 worden de voormalige bedrijfsgebouwen van textielbedrijf "Sofinal" gesloopt om plaats te maken voor nieuwe projecten.