Berichten van 1 augustus 2013 tot 31 augustus 2013

Vlaams Onderwijsminister Pascal Smet opende deze voormiddag de nieuwe kleuterschool in de stedelijke basisschool, Pompoenstraat te Desselgem.  De nieuwbouw bestaat uit drie kleuterklassen, een slaapklasje, een kleuterrefter, kleutertoiletjes, een refter voor het lager onderwijs en een nieuwe kleuterspeelplaats. Vanaf maandag, de start van het nieuwe schooljaar, kunnen 85 kleuters terecht in gloednieuwe lokalen. Het project kostte 1,5 miljoen euro, waarvan 70 procent gesubsidieerd door AGION, 30 procent wordt betaald door de stad Waregem.

De Desselgemse Gemeentelijke Jongensschool in de Pompoenstraat werd exact 50 jaar geleden, op 1 september 1963 geopend. Het toen moderne schoolgebouw was een zegen voor de gemeenschap, dat voor tal van activiteiten kon gebruik maken van de infrastructuur. De turnzaal was ingericht met een podium en werd druk gebruikt door het verenigingsleven. Belangrijke gebruiker was ook de muziekschool.  

Het bouwprogramma en de nood van een multifunctioneel schoolgebouw slepen al enkele jaren aan. Sinds 1998 werd het aanbod uitgebreid met kleuteronderwijs, dat werd ondergebracht in voorlopige chalets. Deze bieden weinig gebruikscomfort, zorgen voor hoge stookkosten, en vormen een permanent brandveiligheidsrisico. De chalet voor de refter was afgeleefd en veel te klein, waardoor er zelfs in shifts diende gegeten te worden.

De Gemeenteraad keurde al in zitting van 4 november 2008 het ontwerp goed om een ontwerper aan te stellen voor de nieuwbouw met een refter en klassen voor de stedelijke basisschool Desselgem. Deze ontwerpopdracht werd in zitting van 29 januari 2009 toegewezen aan het architectenbureau BURO II uit Roeselare. Het architectenbureau heeft het volledige dossier verder uitgewerkt op basis van de verkregen principiële goedkeuring van Agion, en is klaar met het ontwerpdossier. Voor de aanbesteding van de uitbreiding moet nog gewacht worden op goedkeuring door Agion, het Agentschap voor Infrastructuur in het Onderwijs, waardoor het bouwproject voor zeventig procent wordt gesubsidieerd.  De goedkeuring voor de werken volgde in december 2010.

Het dossier werd ingedeeld in zes loten met afzonderlijke behandeling van de gesloten ruwbouw (ruim 1 miljoen euro), de elektriciteit (77.000 euro), centrale verwarming en sanitair (184.000 euro), vast meubilair (92.000 euro), liften (36.000 euro) en omgevingswerken (101.000 euro). De capaciteit van de Stedelijke Basisschool komt daarmee op 320 leerlingen, waarvan 120 kleuters.

Naast de stedelijke school in Desselgem, zijn intussen met de steun van de Vlaamse overheid nog 2 dossiers voor Waregemse scholen gerealiseerd: de Gemeentelijke Basisschool in de Guido Gezellestraat en de Gemeentelijke Basisschool Torenhof in Albert Servaeslaan. Voor deze drie projecten samen werd bijna €3 miljoen subsidies uitgekeerd. Een nieuwbouw voor de Gemeentelijke Basisschool in de Koning Albertstraat te Beveren werd eveneens gerealiseerd. Tot slot staan nog 2 schoolinfrastructuurprojecten op de wachtlijst: het filiaal van de Stedelijke Kunstacademie in de Guido Gezellestraat en de Gemeentelijke Basisschool in Sint-Eloois-Vijve.

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=802854

De toegankelijkheid tot de OCMW-serviceflats De Coorenblomme in Georges Coornaertdreef in Desselgem laat al lang te wensen over. Daar waren de bouw van het ontmoetingscentrum en de Sporthal aan de voorzijde en de rioleringswerken aan de achterzijde. Maar toen kon men ondanks alle ongemak nog stellen dat De Coorenblomme toegankelijk bleef.  Maar de situatie zoals die de laatste maand is gecreëerd is werkelijk onverantwoord en een blaam voor een openbaar bestuur.

Het OCMW-serviceflats De Coorenblomme in Desselgem bestaat uit een 40-tal flats en de bewoners zijn al weken grotendeels geïsoleerd. De voordeur is zelfs afgesloten met een hekken wegens ingrijpende wegeniswerken aan de toegang en parkeerhaven van het ontmoetingscentrum  De Coorenaar en de sporthal. Het is zo goed als onmogelijk om richting centrum de hoek van de Pompoenstraat met de Kleine Nieuwstraat te bereiken. Er is nog een zijingang richting Kasteelstraat, maar ook hier belemmeren aanslepende rioleringswerken een normale doorgang. Er waren al problemen met een opgeroepen ziekenwagen en we houden ons hart vast moest de brandweer nodig zijn.

De toestand is overduidelijk onverantwoord en intern al voldoende aangekaart, maar herhaalde klachten vallen bij OCMW en stadsdiensten in dovemansoren steken. De toestand brengt de veiligheid van de bewoners en bezoekers ernstig in gevaar en de toegankelijkheid voor de hulpdiensten is geenszins gegarandeerd.  

De inkom tot De Coorenblomme is terecht afgezet met een hekken.

Ook aan de zij-ingang van De Coorenblomme is de weg afgezet met hekkens. Er is een doorgang opengelaten over rubbermatten.

De enige toegang (tot de parking achteraan) is ongeveer een halve meter breed en om met de wagen doorgang te krijgen moet gedeeltelijk over een strook aarde gereden met risico van het voertuig te beschadigen. De site is ontoegankelijk voor brandweerwagens en iets ruimere voertuigen. 

Zaterdag 17 augustus om 11.30 u. ontvangt het stadsbestuur en de leden van Heldentrouw officieel de Amerikaanse familie Mahoney in de hal van het stadhuis door het stadsbestuur. John Mahoney, een Amerikaans piloot, werd op 6 september 1944 samen met Waregemse verzetsstrijders Jozef Duthoy, Roger Vansteenbrugge en Marcel Windels geëxecuteerd in de Spitaalbossen. Hij was toen net 21 jaar geworden. Robert Mahoney, zijn echtgenote Joanne en hun dochters bezoeken op 17 augustus voor het eerst de plaats waar hun oom John zijn laatste vier levensmaanden doorbracht. Malcolm Mahoney, de jongere broer van John kreeg nooit de kans om naar België te komen om het graf van zijn broer te bezoeken. Zijn zoon Bob doet dit nu samen met zijn gezin. Malcolm wacht in de VS wel vol spanning op de verhalen die Bob en de kleindochters meebrengen.

Foto van de originele bemanning genomen door John Mahoney

K for King

Op zaterdag 22 april 1944 vertrokken er in totaal 803 bommenwerpers vanuit Engelse vliegvelden om de rangeerterreinen van Hamm in Duitsland te bombarderen. Als alternatief had men Koblenz voorzien. Tijdens deze missie 311 zijn vijftien bommenwerpers en dertien gevechtsvliegtuigen verloren gegaan. De B-24 Consolidated, onder de verantwoordelijkheid van Francis Sneed en Charles Riddle, kwam terecht in zwaar afweergeschut ten noordoosten van Koblenz op een hoogte van 6 kilometer. De veiligheidspinnen van de bommen waren reeds verwijderd en de bomluiken geopend. Door een voltreffer werden de bommen te vroeg gedropt. Het vliegtuig was zo beschadigd, dat de piloot niet verder kon doorvliegen en besloot dan ook om terug te keren naar Engeland.

Met een beschadigde vleugel en drie van de vier motoren uit verloren ze al snel hoogte, wat neer kwam om ongeveer 150 meter per minuut. Sergeant Varty vroeg om bescherming van gevechtsvliegtuigen en in de omgeving van Brussel werden ze geëscorteerd door een squadron van P-38's. De bemanningsleden wisten dat de Duitse bezetter zou schieten op parachutisten. Het vliegtuig bleef maar zakken en op een hoogte van 3 kilometer zag de piloot dat het onmogelijk was om Tibenham te bereiken, waarop hij zijn bemanning beval om te springen. Luitenant Sneed bedankte nog vlug de leider van de gevechtsvliegtuigen voor de bescherming en ze sprongen één voor één vanaf Gent tot ten zuid- oosten van Kortrijk. De B-24 kwam een paar minuten later neer (15:00-16:00) in de tuin van het kasteel van Spiere. Vanaf dat ogenblik zal de bemanning opgesplitst zijn en brengt ieder zijn eigen verhaal mee eindigend in Arras (Frankrijk), Waregem (België) en Moosburg (Duitsland).

Na hun sprong uit het zwaar gegavende bommenwerper, liepen de bemanningsleden een ander risco bij de landing. België was nog steeds in Duitse handen in april 1944. Wanneer een vliegtuig neerkwam, reageerden de Duitse soldaten onmiddellijk en zochten ze naar overlevenden om zo belangrijke informatie in te winnen. Binnen de 24 uur waren de eerste vier bemanninsleden al gearresteerd. Het waren missie-officier en copiloot luitenant Francis C. Sneed, sergeant Harold E. White (afweer toren buik), sergeant Harry A. Kolinski (afweer toren boven) en sergeant Charles B. Coffman (afweer romp links). Vier anderen piloot onderluitenant Riddle, navigator onderluitenant Hargis, radio operator staff sergeant Varty en bombardier onderluitenant Bryant konden met de hulp van verzetsstrijder Jean Lefebvre ontsnappen via een vluchtroute naar Frankrijk.

Mahoney en Cockriel bij het verzet

De twee resterende bemanningsleden staff sergeant John Mahoney (afweer romp rechts) en sergeant James Jim Cockriel (afweer staart) bleven hier ondergedoken tot het einde van de oorlog.  Ze waren na hun parachutesprong geland nabij nabij de boerderij van Dermaut in Ingooigem-Vichte. De jonge student Roger Dubois, die Engels kon spreken, merkte hen op en bleef bij hen in het bos tot het donker werd. Op dat ogenblik waren er immers nog steeds Duitse patrouilles in de buurt. ‘s Nachts slopen ze samen naar het huis van Michel Vandenbroucke. Met gevaar voor zijn leven en dat van zijn gezin met drie jonge kinderen, nam hij de vliegeniers in huis. Vanaf dan zullen de drie kinderen twee nieuwe "grote broers" hebben. Diezelfde avond kwam priester Jozef Rathé nog over de vloer om over de situatie te spreken en om de piloten af en toe in de kerk te verstoppen. De zolder was reeds klaar gemaakt voor de nieuwe inwoners en van daar uit hadden ze een prachtig zicht op de omgeving. The twee bemanningsleden leefden daar verschillende maanden.

Na de landing in Normandië wilden Mahoney en Cockriel ook een handje helpen bij het verslaan van Duitse troepen. Ze sloten zich aan bij het Geheim Leger van Waregem (Zone III). Het kloppend hart van het verzet was een boerderij genaamd "Le Grèbe". Het verzet wist dat Engelse troepen aan een snel tempo op komst waren en kregen dan ook het bevel om naar buiten te komen en het op te nemen tegen de Duitse troepen. Op 5 september 1944 hadden ze al soldaten gevangen genomen en ze opgesloten in het Heilig Hart-College. Er werden al Engelse troepen opgemerkt en de inwoners dachten dat de Duitsers weggevlucht waren. De daaropvolgende festiviteiten waren echter een grote vergissing… De 712^e Duitse divisie wilde ten alle koste de geallieerden stoppen in de omgeving van Anzegem.

Omdat de burgers met hun aanwezigheid niet meer veilig zouden zijn, trok het Waregems Geheim Leger in de morgen van 6 september 1944 naar de Spitaelbossen. Roger Vansteenbrugge, Jozef Duthoy, Marcel Windels, Daniel Delmulle, John Mahoney en James Cockriel behoorden tot één van de patrouilles. Ze keken uit naar Duitse soldaten maar ook naar Engelse troopers om ze te verwittigen van de situatie in Waregem. Het was rond 17 u., regenachtig en iets kouder dan normaal, toen hun patrouille een geratel hoorde. Ze waren tevreden dat het een Engelse tank en verkenningsvoertuig was. Ze stopten en van dan af brak de hel los. De tank werd geraakt door een 88mm pantserafweerkanon en bijna gelijkertijd werden ze onder vuur genomen door een automatische geweer. Het Verzet probeerde nog weg te geraken maar werden binnen enkele minuten verder in een veld omsingeld. Na controle vonden ze nog een pistool waardoor een jonge Duitse officier wilde dat ze opgelijnd werden en executeerde ze. Alleen Cockriel en Delmulle overleefden deze hachelijke situatie en vonden bescherming in een boerderij juist achter de plaats van executie. De volgende dag werden ze met een ambulance van het Rode Kruis naar het hospitaal in Waregem gebracht waar ze werden verzorgd. Twee dagen later was Cockriel al in Brussel. Bij de Engelse troopers overleefden Harold Hoyle en Leonard Williams de aanval niet. Tot op vandaag worden zij herdacht, samen met Walley Loosveldt, de twee Engelse, Leonard L. Williams (44th Royal Tanks), Harold Hoyle (15th Recce) en de Amerikaan John F. Mahoney.
   
Windels                                     Duthoy                           Vansteenbrugge