Naar de inhoud

e-waregem

stadsblog of internetgazette van Waregem
seniorennet.beseniorennet.be
Deze internetkrant is een volledig persoonlijk initiatief onafhankelijk van het stadsbestuur of welk orgaan ook. Wareber was ook nooit stedelijk ambtenaar of spreekbuis van Waregem.

Op termijn kan dit stadsblog een historisch of heemkundig archief vormen over het wel en wee in de regio Waregem. U kunt hieraan meewerken door zelf historische bijdragen of informatie door te geven voor bijdragen over gebouwen, oude herbergen, belangrijke en/of volksfiguren, gebeurtenissen, volksgebruiken, geschiedenis van uw vereniging of wijk, enz. Aanvullingen en verbeteringen zijn dus hartelijk welkom zodat uiteindelijk zo waarheidsgetrouw mogelijke bijdragen overblijven.

Dank voor bezoek. Deze internetkrant telt ruim 800.000 bezoekers en met de bijna 250.000 van zijn voorganger en vooral de honderden omvangrijke artikels kunnen we aannemen dat we een bijdrage leveren aan de kennis over het gebeuren in Waregem...

Berichten van 1 maart 2024 tot 31 maart 2024

Regionale journalistiek ligt in een coma

De regionale onderzoeksjournalistiek ligt in een diepe coma. De tijd dat er in elke stad of grote gemeente een ‘stadhuisjournalist’ in vaste dienst was, is al héél lang voorbij. Vandaag wordt elke gemeente gevolgd door een correspondent, maar die volgt diverse gemeenten tegelijk. Vlaanderen is een heel schraal grasland geworden. We krijgen bovendien enkel nog een soort ‘dood nieuws’ dat niks bijdraagt aan het maatschappelijke debat. En ondertussen wordt de schijn opgehouden dat het nieuws in ‘onze’ gemeente gevolgd wordt door uw krant. Niet dus.

Een ander verschijnsel is het marginaliseren van politieke berichtgeving. Het politieke debat in de ‘regio’ is morsdood. Of het blijft beperkt tot een discussie zonder enige journalistieke meerwaarde of aanvulling. Wie het politieke nieuws in zijn gemeente alleen in de krant volgt, kan niet in eer en geweten zeggen dat hij in het stemhokje bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober een weloverwogen beslissing zal kunnen nemen. In Waregem en het gros van de Vlaamse gemeenten zit er niemand meer op de gemeenteraad, interviewt niemand politici over hun plannen of hun politieke inzichten. Enkel burgemeesters en schepenen krijgen aandacht wanneer ze – schaar nog in de hand – een lintje mogen doorknippen van een nieuw bouwproject of een prijs mogen uitreiken aan een lokale held.

Er is ook steeds minder plaats voor regiojournalistiek. Zo worden edities samengevoegd en zijn zowat alle huis-aan-huisbladen (die tot het begin van deze eeuw allemaal nog veel regionaal nieuws brachten) verdwenen. Het aantal private nieuwsmedia per gemeente is gedaald van 2,26 naar 1,84. In de plaats is er enkel burgerjournalistiek, via stadsblogs of bedenkelijke Facebookpagina’s.

Het zal ook geen verwondering wekken dat de lokale democratie onder druk staat wanneer zowel de regionale journalisten als de gemeenteraadsleden amper vergoed worden voor hun werk. Hun redactionele onafhankelijkheid staat erg onder druk omdat ze voor hun snelle nieuws afhankelijk zijn van dezelfde mensen die ze moeten controleren. Subsidies voor regionale journalistiek bestaan alleen voor de lokale tv-zenders, maar die leveren – op een paar uitzonderingen na – ook heel matig tot bedroevend werk. En onderzoeksjournalistiek is al helemaal niet aan hen besteed.

De commercialisering (de jacht op clicks en conversies) van de journalistiek, de mediaconcentratie en de precaire werkomstandigheden van journalisten vind je op alle niveaus, maar in de regio is de situatie ongetwijfeld het ergst. Wareber probeerde hier soms nog eens een prikje te geven of ook andere stemmen te laten horen. Dit blog blijft open staan voor onderzoeksjournalistiek. Medewerkers om ook in de toekomst hieraan te werken blijven welkom…

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door wareber om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Kwaliteitslabel voor grootkeuken Sint-Paulusschool campus VTI

Voor het eerst en als één van de eerste scholen in Vlaanderen,  ontvangt de grootkeuken van de Sint-Paulusschool campus VTI het Smiley-label van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV). Dat betekent dat de 1.000 maaltijden die hier per dag bereid worden niet alleen lekker, maar ook van hoge kwaliteit zijn en veilig bereid worden. De opening van de volledig nieuwe grootkeuken was meteen het startsein om op de keukenvloer ook alle processen te optimaliseren.

2590586-4d04cbfd7ed028850351d6dae76d084d.jpg

Technisch directeur Rik Dasmet : “Kwaliteitsdenken is in onze campus, die reeds meer dan 20-jaar ISO gecertificeerd is, een rode draad.  Toen de vraag van chef-kok Filip Derijcke kwam om ook in de grootkeuken in te zetten op dit specifiek kwaliteitslabel werd niet lang getwijfeld. Al jaren zet onze school sterk in op voedselveilige maaltijden, zowel voor leerlingen als voor personeel”.

Om het Smiley-label te kunnen behalen, moet een grootkeuken voldoen aan strenge criteria. Zo moet er bijvoorbeeld verplicht gewerkt worden met een autocontrolesysteem, waarbij de eigen werking voortdurend gecontroleerd wordt.Autocontrole of ‘zelfcontrole’ betekent jezelf controleren op voedselveiligheid. Het Smiley-certificaat toont aan dat je grootkeuken voldoet aan alle wetgevingen rond allergenen, voedselveiligheid en hygiëne én dat je dit ook zelf controleert. Wie dit label behaalt, wordt  ook minder vaak door het FAVV gecontroleerd.

Met dit "good-practice" label onderstrepen de chef-kok en zijn team hun gedrevenheid voor het leveren van lekkere maaltijden. De dagelijkse ‘smile’ van 1000 leerlingen en leerkrachten, daar is het ons in de eerste plaats om de doen. Het behalen van de Smiley is een welverdiende bekroning voor de kwaliteitsvolle manier waarop ons keukenteam dit elke dag doet. Het Smiley-label is drie jaar geldig en schittert in de inkom van de school en in de grootkeuken



2590586-726afe61503e09b24a9057ef5b35d10b.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door wareber om 19:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Laureaten Gezondste Organisatie van Waregem

Op maandag 18 maart werden de drie winnaars van de Gezondste Organisatie van Waregem in de bloemetjes gezet. Renson won de titel van Gezondste Bedrijf, Centrum voor Volwassenonderwijs Miras is de Gezondste School en vzw ’t Kelderke werd de Gezondste Vereniging.

2590588-6f6377eee40391b2dcff00d44883fbbc.jpg

Voor de vijfde keer ging het stadsbestuur op zoek naar Waregemse organisaties die maximaal inzetten op de gezondheid van hun leden, leerlingen, collega’s… De wedstrijd werd opnieuw opgedeeld in drie categorieën: Gezondste Bedrijf, Gezondste School en Gezondste Vereniging. Naast de titel die de drie winnaars een jaar lang met trots mogen dragen, krijgen ze ook een oorkonde en 500 euro aan Waregembonnen. Die geldprijs kunnen ze alvast gebruiken om te blijven inzetten op gezondheid.

Gezondste Bedrijf : Renson

Renson werd het Gezondste Bedrijf. Tijdens de Week van de Mobiliteit stelde Renson als doel om met alle collega’s binnen een werkweek 10 000 duurzame carpool-, fiets- en wandelkilometers te verzamelen. Diezelfde week daagden zij hun medewerkers ook nog uit met een uitgebreide afterwork wandel- en fietstocht.

2590588-d808716adf47808d80cd8a38f70fda13.jpg

Gezondste School : cvo Miras

Centrum voor Volwassenonderwijs Miras pakte de titel van Gezondste School. Tijdens de week van 8 tot 13 mei 2023 organiseerden zij een welzijnsweek. Die stond volledig in het teken van het welzijn van de medewerkers en de verbinding met elkaar. Daarnaast werd er ook ingezet op de talenten van de eigen werknemers met workshops zoals tai chi, een kookactiviteit, een wandeling in Lozer, online workshops... Tot slot was er ook nog een fijne fietstocht langs alle locaties van Miras.

2590588-c7a340d6ae55ef478dd0d165f32ad947.jpg

Gezondste Vereniging | vzw ’t Kelderke

De vzw ’t Kelderke werd dan weer de Gezondste Vereniging. Tijdens het appelplukseizoen ging ’t Kelderke samen met vrijwilligers ongeveer 600 kilogram appels plukken. ’t Kelderke wil graag inzetten op gezonde voeding voor kansarme klanten, maar ze krijgen weinig verse gezonde voeding aangeleverd. Daarom besteden ze hun eigen budget vooral aan de aankoop van groenten en fruit. Bovendien konden ze door zelf appelen te plukken hun klanten gedurende acht weken voorzien van 1 à 2 kilogram appelen per week.

2590588-523d1647aa694a5836c33909dde4d99c.jpg

Zesde editie over 2024

Nu we onze nieuwe ambassadeurs kennen, kijken we al vooruit! Volgend jaar zullen we voor de zesde keer op zoek gaan naar drie laureaten binnen dezelfde categorieën. Ben je dus leerling, leerkracht of directeur van een school? Lid, voorzitter, leider/leidster van een vereniging? Werknemer, werkgever, adviseur van een bedrijf? En werk je in 2024 rond gezondheid binnen jouw organisatie? Stel je dan kandidaat voor de titel en maak kans op een prijs van 500 euro. Inschrijven kan tot eind 2024 via www.waregem.be/gezondsteorganisatie .

Wie komt in aanmerking? Heel simpel, iedereen die in 2024 een activiteit of project doet rond gezondheid. En dat nemen we zeer ruim. Een activiteit rond gezonde voeding, voldoende bewegen, elkaar ontmoeten… Een project rond veiligheid, mentaal welbevinden, niet roken…

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door wareber om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Afscheid van Jan De Cock (Theatercentrum De Hoop)

Jan De Cock (°23 mei 1945 – †6 maart 2024), inspirator van Kluisterklaar en oprichter van Jeugd-en Teatercentrum De Hoop in Waregem, een legende heeft ons verlaten. De Hoop was decennia lang een begrip in het Zuid-West-Vlaamse cultuurleven. Jan De Cock zette vanaf 1975 in de vroegere locatie van Kunst en Eendracht de Stationsstraat, met Neerlands Hoop (vandaar de naam) en veel andere vooruitstrevende muziek- en theatergroepen, een van de eerste kunstencentrum van Vlaanderen op de rails. Het was een kunstencentrum avant-la-lettre en boost voor het culturele leven in Waregem in de seventies en latere programmatie van het CC De Schakel, met o.m. een samenwerking voor het cabaretabonnement.

 2588938-320174dde5e29c3601d8111c77c2f17c.jpg

 Jan De Cock startte als dorpsfotograaf in Oostrozebeke..In 1969 sloot hij zich aan bij Kluisterklaar in Ooigem. De werking werd uitgebreid met optredens in zaal De Zwarte Leeuw en succes deed Jan uitkijken naar eigen ruimte. Dat werd in 1970 mini-theater De Muze in een landelijke woning in Oostrozebeke, eigendom van zijn schoonvader. In 1971 zag hij de kans schoon om het leegstaande café-duivenlokaal De Beer om te bouwen tot het legendarische muziekcafé De Beer met podium. Hij introduceerde daar onder meer Nederlands Hoop. Kleinkunst werd ‘polderpop’, elektrisch versterkt en Jan werd geconfronteerd met de beperkte mogelijkheden van De Beer.

Via contacten met o.m. Sep KIndt en Marc Eggermont leerde Jan De Cock Waregem kennen. Het Cultuurcentrum De Schakel bood Jan ongekende mogelijkheden wat betreft scene en zaal en op 21 oktober organiseerde Jan De Cock met Kluisterklaar zijn eerste concert in De Schakel. Op 1 maart 1974 opende hij zijn liedjeskafee De Hoop in de voormalige café De Roode Poort, gelegen vooraan de bioscoopzaal Kunst en Eendracht in de Stationsstraat. Met de hulp van een aantal jongeren werd onmiddellijk een aantal activiteiten opgezet. Toneelgroep Kunst en Eendracht verhuisde naar De Schakel, maar filmclub Willem Putman bleef zijn films nog tot het voorjaar 1976 programmeren in hun zaal in de Stationsstraat. Jan De Cock organiseerde op 10 mei 1975 al zijn eerste toneelvoorstelling in die zaal.

De zaal kreeg de naam Jeugd- en theatercentrum De Hoop. In 1984 zou die naam worden aangepast tot Muziek- en Theatercentrum De Hoop. Het nieuwe bestuur van vzw Kluisterklaar in De Hoop te Waregem werd gevormd door vooral Waregemse jongeren. Stilaan werden de activiteiten ook grootschaliger georganiseerd en werd het podium verlegd van het café naar de zaal. De muziek evolueerde van kleinkunst naar pop en rock. De Hoop werd het trefpunt van allerlei initiatieven.

De vereniging kende spoedig een bloei en draaide, op een kleine toelage van de Waregemse cultuurraad na, met eigen middelen. De exploitatie van het café en de zaal bleven in de gehele geschiedenis van De Hoop gescheiden. Jan De Cock was exploitant van het café, wat zijn broodwinning was. De zaal was in handen van de vzw. Wat Jan De Cock aan artiesten naar De Hoop haalde is buitengewoon. Kurt van Eeghem dook in De Hoop op in verschillende gedaanten. We noemen Herman van Veen, theatergezelschap het Ei met Luc Bral, Raymond van het Groenewoud, Kris de Bruyne, Peter Vermeersch, Hans de Booy, Tom Lanoye , Herman de Coninck, …  Hij zou tot het einde op 4 maart 1988 zijn troetelkind trouw blijven.

(info Guy Opsomer)

2588938-9bc5b367fc2cca24a6ffbd4df4faed00.jpg

2588938-7781078757390d3b47f800c25f9764cd.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door wareber om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Feest van de Cultuurraad 2024.

We kenden zaterdagavond opnieuw een geslaagd Feest van de Cultuurraad in een goed gevulde schouwburgzaal. Het feest wordt traditioneel gevierd bij het begin van de week van de vrijwilligers, als dank voor de vele vrijwilligers die zich belangeloos inzetten voor de ruim 150 erkende culturele verenigingen in Waregem.  Dit jaar werden op het Feest van de Cultuurraad als cultureel verdienstelijk 10 personen en 4 jubilerende verenigingen gehuldigd. Ann-Sofie Sabbe stond in voor de presentatie.

2588368-c09265a75b455d593588619dc6ee7392.jpg

Op zaterdag 2 maart 2024 vierde de Waregemse cultuurraad zijn huldigingsfeest met een bekroning van al wie het afgelopen jaar op een bijzondere manier kleur en uitstraling heeft gegeven aan het Waregemse cultuurleven. Het werd een sfeervolle avond in de schouwburg van cc De Schakel waar 14 paarden-trofeeën werden uitgereikt. Het publiek werd verwend met interviews en filmpjes van de gehuldigden en verfrissende  muzikale optredens van Blend, de Pop & Jazz afdeling van de Stedelijke kunstacademie onder leiding van Katrien Van Opstal, leerkracht zang en piano-begeleiding door Peter Ryckeboer. Ze kregen nog een verrassend slot met muzikale optredens van de drie verenigingen van Geert Anckaert, de gehuldigde voor cultuurverdienste, met name Con Cuore, Qui VIve en fanfare Leiezonen Desselgem. Ann-Sofie Sabbe (Focus-WTV) loodste als gastvrouw van dienst de toeschouwers vlot doorheen de avond. Nadien liep het feest uit met een receptie in de hal en raadzaal van het stadhuis.

Welkomwoord voorzitter Filip Dheedene

 “Vorig jaar waren we nog te gast in de Schakelbox. Maar we zijn ook blij om dit feest terug te kunnen organiseren ,zonder beperkingen qua aantal, in deze mooie schouwburg... met dank voor de goede samenwerking met de mensen van  De Schakel.”

“2024 is ook een verkiezingsjaar, en dit betekent ook het laatste werkingsjaar van de cultuurraad in zijn huidige samenstelling. Ik wil dan ook van deze gelegenheid gebruik maken om de bestuursploeg te bedanken voor hun positieve inzet de voorbije 5 jaren. Het was , en het is nog altijd , een plezier om met jullie samen te werken. Ook dank aan de cultuurdienst die steeds zorgt voor de nodige professionele ondersteuning. Wat het culturele leven in Waregem betreft, kunnen we kort zijn: het draait weer op volle toeren. Er zit weer beweging in, er is weer zin voor initiatief en er is ruimte voor ontmoeting.   De cultuurraad mocht het voorbije jaar zelfs een drietal nieuwe verenigingen welkom heten.

Ook ons laatste werkingsjaar zitten we niet stil, volgende projecten staan nog op stapel: 1. Eertsdaags beginnen we met de verwerking van de subsidieaanvragen. Wij hopen dat dit net  als vorig jaar vlot zal verlopen. 

  1. De volgende 11-juli viering zal plaatsvinden in Beveren-Leie. Verenigingen die  willen meewerken zijn nog steeds welkom. Zo hebben we om beurt de verschillende deelgemeenten van Waregem aangedaan.
  2. Dit geldt ook voor onze bestuurlijke organisatie : ook de algemene vergaderingen van de cultuurraad laten we doorgaan in de verschillende deelgemeenten.   Onlangs waren we te gast in OC de Linde In Sint-Eloois-Vijve. Kwestie van voeling te hebben met de deelgemeenten en hun verenigingen.
  3. Uiteraard kijken we als cultuurraad ook uit naar het vernieuwde cultuurcentrum de schakel, dat zeer binnenkort weer al zijn deuren zal openen  Dit biedt uiteraard voor onze culturele verenigingen nieuwe horizonten , we hopen op een vruchtbare samenwerking.

En tot slot :  De culturele verenigingen bestaan enkel en alleen dankzij de inzet, de passie en het enthousiasme van de vele vrijwilligers. In naam van de Waregemse cultuurraad:  bedankt  voor jullie inzet.  Of jullie nu voor of achter de schermen actief zijn, bedankt hiervoor.  Dankzij jullie activiteiten en inzet brengen jullie cultuur bij de mensen.  Jullie verbinden mensen en bouwen zo mee aan een cultuurrijke én warme stad!”

Gehuldigden

Marc Crabeels was de eerste om in de zetel plaats te nemen voor een interview met de gastvrouw. Marc is al 30 jaar bezig met heemkunde en schreef diverse heemkundige artikels voor de UNIZOboeken, De Gaverstreke en diverse tijdschriften. Hij publiceerde een boekje rond het gouden jubileum van de Sint-Petrusschool en ook de  boek.Door de verhalen van oud-leerlingen van het college geraakte Marc 35 jaar geleden gefascineerd door het Gernay-bombardement. Op 12 juli 1943 dropte een geallieerd vliegtuig vier bommen in het centrum van Waregem. De toenmalige textielfabriek Gernay-Delbecque, die pal naast het college in de Olmstraat lag, liep grote schade op. Er vielen 7 doden en verschillende gewonden. Met 1000 leerlingen in de buurt van de scholen van het College, basisschool en Paters Oblaten kon het bombardement heel wat meer slachtoffers gekost hebben. Marc Crabeels werd gelauwerd voor zijn boek ‘De strepen van Gernay’.

René Harinck (°19 januari 1942) is 60 jaar actief bestuurslid van Davidsfonds Desselgem, waarvan 36 jaar penningmeester en 11 jaar voorzitter. In 1963 kreeg hij op 21-jarige leeftijd van meester Palmer Ruysschaert en meester Daniel Bossuyt de vraag of hij tot het bestuur wilde toetreden. René was toen ook al Chiroleider. Later zou hij nog actief zijn bij Milac en zoveel meer. De 13-jarige Belgische jeugdkampioene schaken Lotus Decraene werd ons voorgesteld met een reportage. Het blijft haar grote droom om ooit grootmeester in het schaken te worden.

The Drive Bridge Club bestaat 25-jaar en Gisèle Plovier is al van bij begin bestuurslid. In eerste instantie bestond de club alleen uit golfspelende dames maar stilaan traden enkele golfspelende heren toe. Voor de Vlaamse Bridge Liga moest de club een contactadres hebben en dat werd het adres van Gisèle Plovier, de dichtste buur van de Happy Golfclub. Vrijwel onmiddellijk werd zij tot voorzitster gebombardeerd.

Eva Neirynck won de prestigieuze illustratiewedstrijd Picture This! voor de illustratie van prentenboeken. Deze internationale competitie biedt opkomend talent een forum om hun werk te tonen en hun carrière een extra stimulans te geven. Via een interview op de sofa met Ann-Sofie vernamen we dat ze haar weg zocht in interieurvormgeving, maar na een korte carrière bij Ikea en daarna bij Pièce Montée, waar ze televisiedecors en museale opstellingen maken, de sprong waagde en startte als illustrator onder de naam Studio Muts illustratie. en uiteindelijk zag dat ze van illustreren. Ze haalde een master in Design in Rotterdam. Studio Muts werd Eva Neirynck illustrator. Ze werkt voor zeer diverse opdrachtgevers: magazines, bibliotheken, stadsbesturen, winkels, enz. Daarnaast deelt ze haar talent ook op live-evenementen, zoals vertelavonden of concerten en creëert ze zowel grote als kleine muurtekeningen. Momenteel is ze bezig met een illustratieopdracht voor het ZWIN Natuurpark.  Haar ambitie ligt bij het schrijven en illustreren van verhalen waarin eigenzinnige buitenbeentjes de hoofdrol spelen. Het kan een kind kracht en steun geven om zich op de een of andere manier te herkennen in een personage in een verhaal. Momenteel werkt ze aan twee kinderboeken, één voor een Belgische en één voor een Nederlandse uitgeverij. Zo wil ze onder meer het verhaal voltooien, waarmee ze de wedstrijd won. Het is een droom die uitkomt om na 10 jaar als illustrator de eerste stappen in de wereld van de kinderboeken te zetten.

Volgende gehuldigde was Willy De Bouvrie voor 25 jaar bestuurslid bij Marnixting Leeuwercke. Na zijn studies werd hij de eerste volledig zelfstandige kinesist in Waregem . Zijn sportieve interesse bracht hem onder meer in medische staf van SV Waregem, maar uiteindelijk kregen de wielrenners zijn voorkeur. Naast lid van wielerclub Waregem Vooruit werd Willy vanaf 1979 actief bij serviceclub Marnixting Leeuwercke Waregem. Hij vervulde meerdere bestuursfuncties; momenteel is hij bovendien regiocoördinator van Zuid-West Vlaanderen bij Marnixring nationaal. Hij is ook actief bij Probus Waregem, een vereniging voor leden vanaf 65 jaar uit alle beroepslagen. Hij zat al bij verschillende verenigingen op de voorzittersstoel: De Waregemse Gordel, de Waregemse atletiekclub en De Gaverstreke. Momenteel is hij voorzitter bij het recentelijk opgerichte Geschiedkundig en Heemkundig Genootschap ‘Waregemse Verhalen’. Hij is ook dagelijks vrijwillig medewerker op het stadsarchief van Waregem.  Willy schreef al vijf sportboeken, gewijd aan Waregemse ex-wielrenners, en er staan er nog op de planning.

Volgende vereniging, die mocht aanschuiven voor  de paardetrofee, waren De Toneelvrienden. Ze ontstonden in 1973 als KVG-vrienden in de schoot van de Katholieke Vereniging voor Gehandicapten afdeling Beveren-Desselgem-Ooigem met als doel de kas te spijzen voor het organiseren van allerlei activiteiten voor de leden. Initiatiefnemer was Remi Deboiserie, die samen met enkele schoolmeesters en andere enthousiaste spelers ieder jaar een volkstoneel brachten. Met stukken als ‘De brave moordenaar’, ‘de verkochte grootvader’, ‘Alte kameraden’, ‘Het gezin van Paemel’, ‘Verboden door het raam te leunen’ amuseerden Remi, Gaby Callewaert en co meer dan 2000 toeschouwers. De voorstellingen gingen door in de turnzaal van de stedelijke basisschool. De fakkel werd doorgegeven aan o.a. Claudine Demeulemeester, Steef en Joost Coorevits. Met Filip Destoop als regisseur werd in 1998 een nieuwe start genomen. Sinds 2013 heeft de vereniging haar thuisbasis in OC De Coorenaar. Jaar na jaar brengen de spelers tijdens het herfstverlof een 7 à 8-tal voorstellingen. In 2021 verliet KVG de organisatie en ging de vereniging verder onder de nieuwe naam De Toneelvrienden, maar ze blijven niettemin KVG steunen.

Vrij Atelier ’t Gaverke vierde ook hun 25-jarig jubileum. Ze begonnen in 1998 met schilderlessen in het dienstencentrum Eikenhove in Waregem onder leiding van Isabelle Desloovere. Twee jaar later volgde de verhuis naar ’t Gaverke en ontstond de naam Vrij Atelier. Voor het thema van de grote oorlog werd in groep één groot kunstwerk gemaakt, dat geschonken werd aan de stad Waregem. Sinds de opening van het bezoekerscentrum Hippo.War in 2017 hangt dit werk aan de ingang. Pascale Vandewalle werd gelauwerd als winnaar Collectors stamp La Poste France. Zie  verschenen bijdrage  https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=2548027

Koninklijke Fanfare Hoger Op uit Sint-Eloois-Vijve bestaat 100 jaar. Alfons De Jaeghere, Maurice Dejonckhere, sasmeester Reinhold Timperman, schoolmeester Achiel Ducatteeuw, Jozef Vandevelde, Leon Deceuninck en Arthur Haudhuyse stampten in de zomer van 1923 de muziekmaatschappij uit de grond, aanvankelijk onder de naam Leiegalm. In 1928 werden de eerste kostuums aangekocht en na de woelige jaren ‘30-’40 werd in 1946 een tamboerkorps opgericht door Gilbert Devos. In 1971 en dus ondertussen meer dan een halve eeuw geleden, trad Roger Debels aan als nieuwe voorzitter. Na jarenlang actief te zijn geweest als slagwerker binnen de vereniging, houdt Louis Snauwaert tegenwoordig het dirigeerstokje vast. Mede dankzij hem zit de vereniging opnieuw in een bloeiende periode, zoals blijkt uit de toename van nieuwe leden. Dirk Amez en Jan Espeel zijn al 40 jaar bestuurslid.

Tenslotte ging de Trofee voor Cultuurverdienste naar Geert Anckaert. 

Hij kreeg zijn muzikaal talent, engagement en ondernemerszin mee van thuis. Geert werd de eerste leerling van de muziekschool afdeling Desselgem, opgericht door vader André. Hij leerde er notenleer bij Ivan Leire, enkele jaren piano, maar vooral trompet en cornet bij leraren Gery Bruneel, Martin Vliebergh en Julien Stofferis. Op zijn elfde, in 1969, werd hij lid van de Koninklijke Muziekvereniging De Leiezonen Desselgem. Drie jaar later al was hij voor het eerst solist op een provinciaal toernooi en speelde hij eveneens voor het eerst Te Velde en de Last Post op de 11 novemberviering, wat hij de volgende vijftig jaar ononderbroken zou doen. In 1976, op zijn achttiende, werd hij de eerste leerling van de Waregemse academie ooit die een regeringsmedaille behaalde. Met collega’s van ’t muziek vormde hij een koperkwintet en als solo cornet van De Leiezonen bouwde hij mee aan de hele opgang van de vereniging, van provinciale tot superieure afdeling en later tot wereldkampioen in Kerkrade. Na zijn studies burgerlijk ingenieur computerwetenschappen in Leuven studeerde Geert enkele jaren contrabas bij Paul Van Egghen en was hij bassist bij frontman Steef Coorevits in “De Korte Metten”, “De Fluwelen Kwelling” en “Jute”, groepen waarmee ze veel missen, recepties en feestelijkheden muzikaal opluisterden.

Zijn eerste ervaring als koorzanger deed Geert op in het knapenkoor van het Heilig-Hartcollege. In 1982, na zijn studies, liet hij zich op Europa Cantat een week onderdompelen met dubbelkorige muziek in een atelier van Jos Van Immerseel. Hij kreeg daar de microbe te pakken en werd lid van zowel het Desselgemse basiskoor Singhet Vro als van het Waregems Kamerkoor, nu Con Cuore. In 1988 stichtte hij het “Klein koor Desselgem”, dat in de volgende dertig jaar onder zijn dirigentschap uitgroeide tot het huidige koor Qui-Vive. In 2014 geraakte hij met Qui-Vive bij de zes beste koren in de finale van het provinciaal koorfestival en werd hij aldus de enige nietprofessionele dirigent op het podium van het Brugse Concertgebouw. Hij zong er trouwens op dezelfde dag ook de finale als bas bij Con Cuore Waregem.

Bij de 50ste verjaardag van de Cultuurraad kreeg hij op vraag van voorzitter Nico Vandenberghe alle Waregemse koren samen op het podium en op vraag van schepen Pietro Iacopucci trok hij mee aan de kar om de opening van de Zuidboulevard met alleen maar Waregemse koor- en muziekverenigingen op te luisteren. Wat me in hem altijd aansprak : Het plezier straalt van hem af als hij samen met zijn muzikale vrienden kan spelen, kan presteren. Het meedelen van zijn trots om het bereikte resultaat, zij het in Kerkrade, in Brugge of elders. Wareber kon steeds op hem rekenen voor een verslagje, voor wat info. Dank u wel, Geert en proficiat met uw verdiende hulde!

2588368-7543e1ce1db4e3c795c1bc1545ddbde0.jpg

2588368-7543e1ce1db4e3c795c1bc1545ddbde0.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door wareber om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van e-waregem

↑ Terug naar de berichten