Berichten van 1 januari 2021 tot 31 januari 2021

Vandaag zaterdag 30 januari 2021 maakte Marnixring Waregem Leeuwercke de winnaars bekend van hun 23ste Georges Leroyprijs. De Georges Leroyprijs bekroont beginnende dichters en schrijvers die in het Nederlands schrijven en wordt tweejaarlijks uitgereikt. Winnaar werd Geert Viane uit Brugge. De tweede en derde prijs gaan naar Nederlanders.

Georges Leroy (1930-1977) was een Waregems letterkundige en beeldhouwer en was beroepshalve muziekleraar. We kunnen hem omschrijven als een ‘alles-kunstenaar’ of culturele duizendpoot, die zich volledig heeft ingezet voor het artistieke leven aan de Gaverbeek. Hij was ook auteur van een tiental kortverhalen en  zijn kunstwerken worden internationaal gewaardeerd. In 1970 opende hij een kunstgalerij die hij "Da Vinci" noemde. Zij verwierf in korte tijd naam en faam en groeide uit tot een trefpunt voor grafische kunst in de regio. Hij was ook de stichter van het Gaverfonds en is hij ook de bedenker van de Gaverprijs voor schilderkunst.

Aanvankelijk reikte Marnixring Leeuwercke de Georges Leroyprijs uit aan beginnende dichters. Vanaf 2014 wordt de prijs uitgeschreven voor kortverhalen. Een mooi en boeiend kortverhaal schrijven is een uitdaging. Het is een nog grotere uitdaging om een mooi verhaal te schrijven in een heel beperkt aantal woorden. We noemen dit een "kort kortverhaal". Ingediende verhalen mogen maximaal 100 woorden bevatten. Elke deelnemer mag maximaal twee verhalen indienen met keuze uit volgende thema's: vrijheid, eenzaamheid, geluk.

De wedstrijd staat open voor auteurs uit België en Nederland die op 1 januari 2021 minstens 18 jaar zijn. Voor het eerst werd de wedstrijd ook uitgeschreven voor jongeren onder de 18 jaar in een aparte categorie.

Uitslag

In totaal telde de 23^e Leroyprijs 393 geldige inzendingen voor volwassenen en voor de jeugd 17 inschrijvingen. In normale omstandigheden zou de prijsuitreiking doorgaan op zaterdag 30 januari 2021 op de Winterwoordennacht in Waregem. Omwille van de coronarestricties gaat de Winterwoordennacht niet door! Er moest dus jammer genoeg besloten worden om de prijsuitreiking ook niet fysiek te laten doorgaan. Op 30 januari zijn de winnaars van zowel de wedstrijd voor volwassenen als voor de jeugd bekend gemaakt op de website van Marnixring Waregem Leeuwercke www.mrwaregem.eu   

Marnixring Waregem Leeuwercke is een Vlaamse serviceclub en is de enige serviceclub die als extra dimensie "het koesteren van onze taal en cultuur" in zijn doelstelling heeft toegevoegd. Hierdoor onderscheidt de Marnixring zich van alle andere serviceclubs. Marnixring Leeuwercke werd opgericht in 1975.

De jury van de 23ste Georges Leroyprijs bestond uit: Beerlandt Ingeborg, De Vos Mia, Roelens Arlette, Roelens Xavier, Vanhoutte Dirk en Verbeke Marianne.

De algemene beoordeling van de jury luidt: “We ontving veel inzendingen en ook veel sterke inzendingen. Gedichten, uitgewerkte metaforen en hartenkreten vielen genadeloos af, hoe mooi ook. Vervolgens vonden we het belangrijk dat de auteur bewees de taal en het denken in taal te beheersen. Elke auteur had maar maximaal honderd woorden ter beschikking. Dan moest elk woord wel op zijn plaats staan en tegelijk ook niet meer gezegd worden dan nodig. Suggestiviteit en sfeerschepping waren daarom even belangrijk als plot en personages.”

Uit een uiteindelijke shortlist van zeven verhalen werden de volgende drie verhalen en auteurs bekroond.  De eerste prijs gaat naar het kortverhaal ‘Latifa’ van Geert Viaene uit Brugge. ‘Latifa’ van Geert Viaene wekt, zonder er ook maar één woord rechtstreeks aan te wijden, de gruwel in een slachthuis tot leven. De erg concrete taal, de subtiele klankrijkdom en de elliptische structuur grepen ons naar de keel. Bij herlezen werd het verhaal alleen maar onontkoombaarder.

De tweede prijs werd toegekend aan ‘Ware liefde’ van René Turk uit Zevenaar (Nederland). ‘Ware liefde’ geeft op een overtuigende manier een inkijk in de Roma-cultuur, maar meer nog in een menselijk, feilbaar hart. Elke zin geeft iets meer bloot. We moesten en bleven grinniken. De derde prijs gaat naar ‘Geluk’ van Lotje Steins- Bisschop uit Utrecht (Nederland). ‘Geluk’ is een sprookje met een mier, een eekhoorn en een mol. Er staat geen woord te veel in en weet in die honderd woorden geluk heel tastbaar te maken. Een verhaal voor alle leeftijden.

Wedstrijd jongeren

Over de wedstrijd voor jongeren luidt de algemene beoordeling van de jury : “Het aantal inzendingen en de algemene kwaliteit bij de jongeren lag ietsje lager. Daarom zijn we hier minder streng geweest en hebben we vooral gekozen voor drie beloftevolle verhalen die elk iets bijzonders hadden.”

De winnares van de Leroyprijs bij de jongeren is Liesl Vanoverberche uit Kluisbergen met ‘Herfstavond tussen de bomen’. "Herfstavond tussen de bomen" werkt zoals zovele verhalen met een pointe. Maar dit verhaal slaagt er als een van de weinigen in om ook spannend te zijn. Je haast je als lezer naar het einde.

De tweede prijs werd toegekend aan het verhaal ‘We lijken wel draken’ van Margot Vandenabeele uit Wielsbeke. In "We lijken wel draken" komen kind en moeder, verbeelding en verdorring, vrolijkheid en afwezigheid kernachtig tegenover elkaar te staan. Eenvoudig, maar toch een doordenker.

De derde prijs gaat naar ‘Elk eind is een begin’ van Margot Van Goethem uit Tiegem. ‘Elk eind is een begin" verrast door het gekozen perspectief. Pas al lezende ontdek je over wie het verhaal gaat. Zo nodigt het verhaal meteen uit tot herlezen en om meer te ontdekken.

Alle winnende verhalen en meer informatie over de auteurs vindt u op de website: www.mrwaregem.eu     

Van december 2020 tot midden januari 2021 voerde een team archeologen van ABO nv een archeologische opgraving uit langsheen de Eikenlaan in Waregem in opdracht van LCV Real Estate. Deze opgraving was de laatste fase van het archeologisch onderzoek. Het onderzoek resulteerde in 135 sporen uit ijzertijd en middeleeuwen. Met verloop van tijd kunnen de vondsten worden opgeslagen in de buurt en worden tentoongesteld.

Op basis van bodemkaarten, historische kaarten, inventarisatiekaarten met daarop alle archeologische vondsten/sporen uit het verleden (CAI = Centraal Archeologische Inventaris),… luidde het advies van een voorafgaande bureaustudie dat er binnen het projectgebied langsheen de Eikenlaan reëel trefkans was op archeologische resten.

Zo situeert het gebied zich op een lokale zandrug in de nabijheid van water, zo liep de Sneppebeek vroeger door het lagergelegen deel van projectgebied. Dit bleek in het verleden een perfecte combinatie (hoger gelegen + in de buurt van water) voor de mens om zich te vestigen. Daarnaast werd op een aantal historische kaarten, waaronder de Ferrariskaart uit de 18de eeuw, een hoeve gekarteerd die de voorloper was van de hoeve die wordt gesloopt voor de bouw van units.

Het reëel potentieel op archeologie zoals aangetoond in de bureaustudie leidt naar een tweede stap in het archeologisch proces, namelijk een landschappelijk bodemonderzoek. Dit onderzoek is verplicht en heeft tot doel om de bodemopbouw na te gaan en om te kijken of de archeologisch relevante lagen nog aanwezig kunnen zijn. Hiervoor plaatsen de archeologen een aantal handmatige boringen in een regelmatig grid.

Indien de bodemopbouw intact blijkt en de archeologisch relevante lagen dus nog aanwezig zijn wordt overgegaan naar een volgende fase. Het projectgebied langsheen de Eikenlaan vertoonde een intacte bodem waardoor archeologen hier konden overgaan tot een derde fase, namelijk het proefsleuvenonderzoek. Bij het proefsleuvenonderzoek wordt het projectgebied onderzocht door middel van 2m brede sleuven die op ca. 15 meter van elkaar liggen. Hierbij wordt de teelaarde afgegraven en wordt gekeken of er archeologische sporen in de moederbodem aanwezig zijn.

In totaal werden binnen het projectgebied langs de Eikenlaan 3 lange sleuven aangelegd waarbij voor het noordelijke deel een groot aantal sporen (30+) werden aangetroffen. Op basis van de vondsten konden deze sporen gedateerd worden tot de IJzertijd en de middeleeuwen. Omdat deze sporen archeologisch van groot belang zijn om de kennis over het verleden van Waregem te herhalen werd overgegaan tot een vlakdekkende opgraving, de vierde en laatste fase in het archeologisch proces.

Bij de opgraving werd de teelaarde afgehaald en werd zo een volledig archeologisch vlak aangelegd. In dit vlak tekenden zich in totaal ca. 135 archeologische sporen af. Het gaat onder andere om paalkuilen, kuilen, greppels, grachten, waterputten,… Deze archeologische sporen werden in detail geregistreerd, i.e. gefotografeerd, ingemeten d.m.v. GPS en beschreven in een databank. De gegevens van deze sporen zijn cruciaal om tijdens de latere verwerking conclusies te kunnen maken over de aard van de sporen en mogelijkse relaties met andere sporen. Zo kunnen meerdere paalkuilen bijvoorbeeld behoren tot éénzelfde gebouw. Vaak gaan deze archeologische sporen gepaard met het voorkomen van archeologische vondsten, het gaat dan voornamelijk over aardewerk, metaal, hout,… Cruciaal om een spoor of een site te dateren is het aardewerk want vaak kan een bepaald type aardewerk heel precies gedateerd worden in de tijd.

De in totaal 135 sporen, die werden opgegraven langsheen de Eikenlaan zijn afkomstig uit twee periodes :

1. In het oostelijke deel werd een geconcentreerde cluster van paalkuilen aangetroffen die mogelijks wijzen op de aanwezigheid van 2 afzonderlijke gebouwplattegronden.

2. De overige sporen kunnen zonder twijfel tot de volle middeleeuwen in verband gebracht worden. Vermoedelijk hebben we te maken met sporen die afkomstig zijn van een boerderij die er zou gestaan hebben in de volle middeleeuwen (9e – 10e eeuw) en omsloten werd door een smalle greppel, een zogenaamde erfafbakening. De kers op de taart van deze opgraving was een goed bewaarde boomstamwaterput die zich onder de permanente grondwatertafel bevond. Dit verklaart ook de goede bewaring.

Deze boomstamwaterput werd eerst in dwarsdoorsnede blootgelegd, dit om te kunnen nagaan hoe deze waterput in de grond werd gestoken. Vervolgens werd de waterput helemaal vrijgelegd om de constructiewijze ervan te gaan documenteren en om stalen te nemen die ons heel wat meer zullen vertellen over de datering, het klimaat en de beplanting of bebossing om het moment van gebruik.

Alle vondsten worden eerst gewassen en gedocumenteerd door de archeologen maar deze zullen, in overleg met LCV Real Estate, vermoedelijk naar een depot in de buurt gaan waar ze uiteindelijk opgeslagen of tentoongesteld zullen worden.

http://www.blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=2373212

In de Eerstelijnszone Regio Waregem (ELZ) worden twee vaccinatiecentra voorgesteld. Na overleg met de burgemeesters van de betrokken lokale besturen heeft men aan de Vlaamse overheid voorgesteld om naast Waregem Expo ook de Sint-Pauluszaal in Zwevegem als vaccinatiecentrum in te richten.

Onze Eerstelijnszone wordt gekenmerkt door een groot aantal lokale besturen en een grote uitgestrektheid. Daardoor wonen veel inwoners uit Spiere-Helkijn, Zwevegem en Avelgem op meer dan 15 km van Waregem Expo. Omdat een te grote zou kunnen zorgen voor een lagere motivatie om zich te laten vaccineren en ook voor vrijwilligers een hogere drempel kan zijn, wordt geopteerd om in het zuiden van onze Eerstelijnszone, in Zwevegem, een tweede vaccinatiecentrum te organiseren.

Concreet betekent dit het volgende:

- Vaccinatiecentrum Waregem Expo voor de inwoners van Waregem, Wielsbeke, Anzegem, Deerlijk.

- Vaccinatiecentrum Sint-Pauluszaal Zwevegem voor de inwoners van Zwevegem, Avelgem (en ev. Spiere-Helkijn).

We stellen vast dat Spiere-Helkijn opteert voor een zelfstandige aanpak van de vaccinatie. Vanuit de Eerstelijnszone en de betrokken burgemeesters wordt dit voorstel echter niet weerhouden.

Eerstelijnszone Regio Waregem en de lokale besturen zullen in de komende dagen en weken alles op alles zetten om twee kwalitatieve vaccinatiecentra in te richten. Dit zal uiteraard gebeuren in nauw overleg met de betrokken zorgberoepen (artsen, apothekers, verpleegkundigen…). We zullen ook onze inwoners ondersteunen die minder mobiel zijn en er volgt ook nog een oproep naar vrijwilligers die mee willen helpen bij de opbouw en de uitwerking van de vaccinatiecentra.

Delphine Simons, voorzitter ELZ Regio Waregem meldt dat rond dit alles binnenkort verdere afspraken gemaakt woden, waarna opnieuw wordt gecommuniceerd. De mededeling wordt ondersteunt door de burgemeesters van  Anzegem (Gino Devogelaere), Avelgem (Lut Deseyn), Deerlijk (Claude Croes), Waregem (Kurt Vanryckeghem), Wielsbeke (Jan Stevens) en Zwevegem (Marc Doutreluingne).

https://www.eerstelijnszone.be/eerstelijnszone-Regio-Waregem

Momenteel loopt een archeologisch onderzoek op het geplande bedrijvenpark Bilkhage. De werf langsheen de Eikenlaan in Waregem ligt even stil om een archeologisch onderzoek uit te voeren. Hier worden in opdracht van LCV Real Estate een aantal KMO-units gebouwd, maar momenteel zijn de archeologen druk in de weer met de opgraving om zo alle archeologische sporen te documenteren en in kaart te brengen. Hiervoor werd beroep gedaan op het consultancy- en engineering bureau ABO nv.

De wet voorziet voorafgaand archeologisch onderzoek bij aflevering van bepaalde bouw- en verkavelingsvergunningen. Via het Geoportaal kan je opzoeken of het terrein zich situeert in een beschermde archeologische site, in een vastgestelde archeologische zone of in een gebied waar geen archeologisch erfgoed te verwachten valt. Midden 2020 maakten de archeologen van ABO nv reeds een uitgebreide bureaustudie waaruit bleek dat het projectgebied een hoog archeologisch potentieel had. Ooit liep een beek langs dit perceel en er bestaat een redelijke kans op historische vondsten”. Om dit potentieel te evalueren werd archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in de vorm van boringen en proefsleuven.

Hierbij werden reeds een groot aantal bewoningssporen aangetroffen die, op basis van een eerste analyse van het aardewerk, mogelijks te dateren zijn vanaf de IJzertijd tot de middeleeuwen. Het gaat onder andere om perceelgreppels, waterpoelen, paalkuilen en kuilen. Er is mogelijks zelfs sprake van één of meerdere huisplattegronden maar om hier duidelijkheid over te krijgen is het wachten tot het einde van de opgraving. De eerste vondsten openen alvast perspectieven op nieuwe informatie over bewoning in Waregem eeuwen ja millenniums geleden.

Vorige dinsdag 5 januari kregen de archeologen het bezoek van een aantal klassen uit de buurt, nl. enkele leerlingen uit het 2e jaar Wetenschappen van Sint Paulus – College Waregem en leerlingen uit het 5e en 6de leerjaar van Zonneburcht Waregem.

We verwachten de resultaten te kunnen publiceren in een van de volgende jaarboeken van Geschied- en Heemkundige Kring De Gaverstreke.

Iedere Bilkhagenaar heeft al zijn hele leven geweten dat er een hoge haag stond aan het kruispunt Eikenlaan – Lindestraat. Nu is die haag verdwenen om plaats te maken voor een bedrijvenpark. Voor een aantal bewoners stond die haag symbool voor die hage, die nog een beetje in herinnering blijft met de benaming van het bedrijvenpark, waarvan de benaming Bilkhage voor de hand lag.

De werken zullen door de opgravingen geen vertraging oplopen. Tegen september of oktober worden hier 19 bedrijfsunits neergepoot, waarvan er intussen al 12 verkocht zijn. Er is duidelijk veel vraag naar bedrijfsruimte. Op de site komen onder meer een elektricien, een dakwerker, een interieurbedrijf en een reclamebedrijf.

https://loket.onroerenderfgoed.be/archeologie/notas/archeologienotas/14900