Archief

In tien jaar tijd zijn er zeven zaken verdwenen. Zaterdagavond zetten José Decaluwé en Betty Vermeulen van Natuurslagerij José er een punt achter. 'Na zeventien jaar en met pijn in het hart', zegt Betty Vermeulen. Ze klinkt enigszins bitter. 'De stad had de handel op het Kerkplein best af en toe wat meer een duwtje in de rug mogen geven. Een overnemer is er voorlopig niet.

Het nieuws komt amper tien maanden na het verdwijnen van de krantenwinkel van drukkerij Baert in augustus vorig jaar. Het is bijna niet te geloven dat er een kleine tien jaar geleden aan het Kerkplein nog veel meer winkels waren. Behalve fotograaf Denoulet was dat hondentoilettage Woefie, een fruitwinkel, een koude bakker en huis Vanneste (ritsen, garen, kousen). Allen zijn ze weg. Het blijft een beetje vreemd in het hart van de gemeente. Vorig jaar werd het Kerkplein nog heraangelegd, maar dat mocht niet baten.

“Mogelijk verplaatsten alle activiteiten zich geleidelijk aan toch wat meer naar de bijzonder drukke rijksweg Gent-Kortrijk”, zegt Nathalie Dejonghe van de drukkerij Baert die zelf ook aan die rijksweg gevestigd is. Marleen Deman van Bloemen Guirlande aan het Kerkplein 1 ziet de evolutie alleszins met lede ogen aan. Zij is daar zelf gestart in november 1996 en heeft sedertdien alle winkels een na een zien verdwijnen. Dat is geen goede zaak. Hoe meer winkels in dezelfde buurt zijn, hoe beter voor de verkoop van elk van die winkels afzonderlijk is.

“Zeker voor een winkel als de mijne. Bloemen en planten worden hoe langer hoe meer als een luxeproduct ervaren en dan was het toch wel meegenomen dat er een krantenwinkel in de buurt was. Een klein deel van die klanten kwam ook al eens bij mij langs en kocht al eens een plant of een bloem. Of hij had tenminste mijn winkel opgemerkt. Wat blijft, is natuurlijk alles wat met gelegenheden te maken heeft: doopplechtigheden, feesten allerlei.”

Het wordt alleszins een beetje eenzamer op het Kerkplein. “Dat kan je wel zeggen”, aldus Marleen Deman. 'Vroeger ging ik al eens tussendoor een praatje maken met een collega en dat is dus gedaan. Maar goed, het zal me niet beletten om door te gaan.”

Het ziet er voorlopig niet naar uit dat er snel weer een winkel bijkomt op het Kerkplein. Betty Vermeulen van Natuurslagerij José ziet niet snel een overnemer opdoemen voor de zaak van haar en haar man. Het is een knelpuntberoep geworden.  Bovendien zie je er nog weinig met een slagerij starten. Toch blijft de slagerij over te nemen. Beveren-Leie verdient met zijn ruim 5300 inwoners alvast meer. Ook op een nieuwe zaak in het voormalige gebouw van de krantenhandel Baert zal het nog wel even wachten zijn.

Voor de stad is het niet eenvoudig om initiatieven te nemen.Rik Soens heeft met lede ogen de evolutie op het Kerkplein gade geslagen. Toch maakt hij zich sterk dat de stad erop moet toezien dat het Kerkplein niet doodbloedt.

Bijdrage en foto NB : Marleen Deman (Bloemen Guirlande) hier in de Kerkdreef met op de achtergrond haar winkel en het Kerkplein. (met dank Freddy Vermoere)

Leraar Marc Crabeels ondervroeg 65 leerlingen uit de afdeling handel aan het Heilig Hartcollege te Waregem over het voorstel van Unizo om de kleinste eurocentjes af te ronden tot op 5 eurocent. De meeste jongeren zien de afronding wel zitten, maar er zijn toch ook enkele fervente tegenstanders. Op 65 ondervraagde leerlingen uit het eerste jaar handel, waren er 42 uitgesproken voor de afrondingt, 10 waren tegen.

Marc Crabeels wachtte niet op de uiteindelijke startdatum om de problematiek voor te leggen aan zijn leerlingen Handel. Van zodra het Unizo-experiment ter sprake kwam in januari 2008, bracht hij het in de lessen handel ter sprake. De betaalmiddelen vormen een onderdeel van het vak. Hij probeerde de leerlingen zo objectief mogelijk voor te lichten over de bedoelingen en de spelregels, die nu al door tweehonderd groot-Waregemse handelaars worden gevolgd.

Met Pasen werd zelfs al een toepassing van de afrondingsregels gevraagd tijdens het examen. Toen Unizo recent meedeelde dat de testperiode inging op 16 juni, organiseerde hij een schriftelijke bevraging van de 65 dertienjarigen uit het eerste jaar handel. De leerlingen dienden duidelijk te argumenteren waarom ze voor of tegen het Unizoproject zijn. Dat leidde tot enkele mooie commentaren…

* “ We leerden dat het meer kost om die centjes te maken dan dat ze waard zijn. Misschien gaan, door ze af te schaffen, de belastingen wel naar omlaag” (MVC)

*  “ Schaf ze maar af, betalen en terugkrijgen is nu al zo ingewikkeld” (AH)

* “ Ik gebruik ze nooit om te betalen. Als ik ernaar moet zoeken terwijl er nog mensen in de winkel staan, is dat ambetant” (JV)

* “ Ze zijn onhandig. Ze kunnen overal door rollen en men heeft niet graag dat je met die kleine rostjes betaalt.” (AVT)

* “Bij ons op school kan je die kleine centjes in automaten gebruiken. En dat doe ik ook altijd. Ik vind het dus niet goed dat ze misschien worden afgeschaft” (MD)

* “Neen, niet afschaffen. Het leven is al zo duur, hoor ik overal zeggen. En wat met kinderen die hun spaarvarken vol zit met die kleine centjes? Zijn die dan alles kwijt? (SV)

“Daaruit merk je dat nogal wat jongeren verkeerdelijk denken dat de eurocentjes op termijn worden afgeschaft”, stelt de leraar. “De kleinste centjes zullen altijd een wettig betaalmiddel blijven. Het komt erop aan ze zo weinig mogelijk te gebruiken. Ik aarzelde of ik zou spreken over de goodwill-actie voor Somival, die aan het project verbonden is. Ik deed het uiteindelijk niet, met spijt in het hart, maar ik wilde de leerlingen zo weinig mogelijk beïnvloeden.”

Resultaat bevraging :

De jongeren tonen zich voorstander van het experiment. Op 65 ondervraagde leerlingen waren er 42 uitgesproken voor de afronding. Dertien twijfelden en tien jongeren waren tegen het afronden omdat ze prijsstijgingen vrezen. “We toonden nochtans aan dat de prijs, na de afronding, evenveel keer stijgt als daalt. Maar daar zal de beïnvloeding van ouders en grootouders wel meespelen”, aldus nog handelsleraar Marc Crabeels.

(uit NB di 240608 foto 4de handelsklas met leraar Marc Crabeels achteraan)

De Stedelijke Camping is eind 2009 het volgende slachtoffer van de plannen voor een vernieuwd Regenboogstadion. Alles moet blijkbaar wijken voor Koning Voetbal. De camping werd opgericht in 1969 door de toenmalige Raad van Beheer voor het sportstadion. Sinds 1971 werd de camping ingericht op de driehoek achter de hoofdtribune van het toemalige SV Waregem. Het is het enige terrein, op de as Breda Antwerpen, Gent, Kortrijk, Rijsel, dat uitsluitend voor trekkers wordt voorbehouden. De oppervlakte was destijds nog geschikt voor een 25-tal standplaatsen en goed voor jaarlijks 4500 tot 5000 overnachtingen.

Wegens zijn bereikbaarheid, zijn rustige ligging, zijn sociale prijzen en op amper 200 m van: het centrum, het zwembad, visvijvers, sporthal, minigolf, stadspark, ... komt het regelmatig voor dat campeerders zich voor meerdere dagen te Waregem installeren. Uit informatie in campingbrochures blijkt dat de camping omstreeks 1990 kon beschikken over een uitgebreide en verzorgde sanitaire uitrusting, namelijk: 4 stortbaden, 12 wastafels, 6 toiletten, 5 vaat- en wasbekkens. De camping was open van 1 april tot 30 oktober. Gedurende deze zes maanden werd een gemiddeld aantal overnachtingen van 4.500 tot 5.000 genoteerd, verspreid over een 20-tal nationaliteiten. De piekmaanden waren uiteraard juli en augustus.

De camping aan het Regenboogstadion bleef tot vorig jaar een publiekstrekker. Met de Amerikaanse begraafplaats en de hippodroom is het één van de toeristische trekpleisters van de stad. Nu Waregem nog meer aandacht wil geven aan zijn toeristische troeven is het opgeven van de succesvolle camping een pijnlijke aderlating. We hebben de cijfers niet van vorig jaar maar in 2005 waren er nog 3.724 overnachtingen, waarvan slechts 372 Belgen. De camping is vooral bekend als doortrekcamping bij mensen uit het noorden van Nederland.  Maar er waren dat jaar ook 57 Duitsers, 51 Britten, 35 Amerikanen, verder Italianen, Noren, Zweden, Spanjaarden, Zwitsers, alsook Canadezen en Australiërs.

Camping Regenboogstadion is in blijft een trekkerscamping. Kamperen voor een langere periode wordt niet toegestaan. Heel wat gezinnen waren gelukkig met deze tussenstop, vooral om de vele accommodatie die dicht bij de camping te vinden is (zwembad, winkel- en wandelmogelijkheden, veel terrasjes en fijne restaurants, …). Grote evenementen zoals Waregem Koerse brengen ook hun publiek mee, maar de topdagen zijn toch de aflossing van de wacht van de kampeerders van en naar het Zuiden. Ga eventjes af van de idee dat Nederlanders altijd de vinger aan de knip houden. Als ze met vakantie zijn permitteren ze zich af en toe iets beters en vooral lekkers. De vragen naar een goed restaurantje of een leuk terrasje zijn nooit ver weg. Dit betekent voor de Waregemse middenstand zeker een welkom cliënteel.

De kampeerders waren tevreden met de tarieven : 15 € voor wagen met verblijf, 10 € voor fiets met tent, ongeacht het aantal personen én alle kosten inbegrepen. Uit de beoordelingen van de camping op internet lezen we : Goede doortrekcamping; prima sanitair. Vriendelijke receptie. Klein, maar dicht bij de bewoonde wereld. Leuke camping omdat je naast het stadion van de voetbalclub staat.

Voor Willy Naessens, voorzitter van Zulte –waregem, moet de stedelijke camping eind 2009 verdwijnen, omdat op die plaats de nieuwe ingang van het stadion komt. De stad gaat daar blijkbaar zonder morren op in en zou op zoek zijn naar een andere locatie voor de camping. Misschien verhuist deze naar Sint-Eloois-Vijve. Het is zeer de vraag wat de campeerders, die . de Waregemse camping bezoeken omdat deze gemakkelijk te bereiken was aan de uitrit van de E17 , daarvan zullen denken.

De plannen voor de uitbreiding en renovatie van het Regenboogstadion, dat een U-vormige kuip krijgt met 14.000 zitjes en zijn atletiekpiste verliest, zijn zo goed als af. Eind deze maand zitten we samen met gouverneur van West-Vlaanderen Paul Breyne, want ook de politiek moet mee willen.  Er komt een hotel en een flatgebouw, een bowling, een fitnesscentrum en sportwinkels in het stadion. Hiervoor moet de grond, die nu ingekleurd staat als recreatiegebied, herbestemd worden.

Zes maanden lang mogen de deelnemende winkeliers hier een half jaar alle betalingen in cash afronden naar 5 of 10 cent. Totaalbedragen die eindigen op 1, 2, 8 en 9 cent krijgen een 0. Bedragen die eindigen op 3, 4, 6 en 7, worden afgerond op 5 cent. Ter verduidelijking moet gezegd dat de prijzen ongewijzigd blijven genoteerd per eurocent en alleen de totaalbedragen worden afgerond, als cash wordt betaald . Bij elektronische betalingen wordt er niet afgerond en wordt het exacte bedrag aangerekend zoals vroeger. Het is enkel de bedoeling het gebruik van de kleinste muntjes van 1 en 2 eurocent te bannen.

Het proefproject loopt in samenwerking met de federale regering en in overleg met de minister van Financiën, Didier Reynders, zijn er nog enkele regels ter bescherming van de consument ingevoerd: als een klant gepast kan betalen, wordt er niet afgerond, als een klant wisselgeld wil, krijgt hij dat nog. Gelijktijdig met het Waregemse project organiseert UCM, de Waalse zusterorganisatie van Unizo, hetzelfde project in Wezet (Visé). Een onderzoeksbureau bevraagt in beide gemeenten handelaars en consumenten voor en na het proefproject.

In onze bijdragen hier op e-Waregem (28 mei, 4 en 31 januari 2008) hebben we al uitgebreid de doelstellingen en de motivering geschetst. Volgens Unizo moet de afschaffing van de muntjes zowel voor de handelaars, als de consumenten en de overheid voordelen opleveren op het vlak van kostprijs en gebruiksgemak.  Voor de handelaars betekent het bannen van de kleinste muntjes minder administratieve kosten en minder kosten voor het bestellen en laten wegbrengen van de centjes. Consumenten zullen minder lang moeten wachten aan de kassa en hoeven niet meer naar de kleine centjes te zoeken. Voor de overheid zou dit een jaarlijkse besparing van een paar miljoen euro opleveren. Het slaan van de kleinste eurocentjes is trouwens duurder dan de effectieve waarde ervan.

Bij positieve reacties van handelaars en consumenten wil Unizo een nationale uitbreiding van de afronding van cash totaalbedragen aan de kassa. Bij een negatieve evaluatie stopt het. In Nederland werd in 2004 na een proefperiode het project nationaal uitgebreid. Om de betrokkenheid en de goodwill van de Waregemnaar te vergroten, is er een goed doel aan het proefproject gekoppeld. Op de toonbanken van de deelnemende handelaars zal een spaarvarken met het logo van de Waregemse vzw Somival staan. Daar kunnen de kleinste eurocentjes in gedeponeerd worden. Somival begeleidt en steunt sporters met een handicap.

Reacties

'Van mij mogen ze meteen alle kleine euromuntjes afschaffen', is vooral de reactie van veel winkeliers.  Het is een bijkomende kost om die muntjes geteld en ingewisseld te krijgen bij de bank. 'Eigenlijk mochten ze die muntjes nooit op de markt gebracht hebben. In Finland had men dat onmiddellijk door en intussen is ook Nederland al gevolgd. Dankzij het project in Waregem mogen we hopen dat die eurocenten op termijn zullen afgeschaft worden.'

“Eigenlijk is en niet meer dan een hoop gewicht in je portemonnee”, is de reactie van veel klanten. Thuis hebben ze dan bakjes vol met muntjes van één en twee eurocent staan. Die geraken ze soms kwijt in de supermarkt of bij de bakker, maar ver komen ze er niet mee. Enkelen hebben ook zo'n rolletjes liggen om de muntjes terug bij de bank in te wisselen.

Anderen springen creatief om met hun overtollige eurocenten. Als ze er te veel liggen hebben, kopen ze er bijvoorbeeld een offerkaars mee in de kerk, die ze laten branden voor alle deugnieten en brave mensen. Velen zouden het niet erg vinden mochten de kleinste euromunten verdwijnen.

Kris Markey en Hilde Decroos zijn met hun slagerij één van de nu al 172 handelzaken die deelnemen aan het project met de euromuntjes. “De euromuntjes van de klanten steken we in een spaarpotje ten voordele van Somival, een vereniging voor sporters met een beperking.” Volgens Markey zijn veel klanten op de hoogte van de actie, al merkt hij wel een evolutie in hun steun ervoor. 'Er zijn altijd een paar mensen radicaal tegen, al stond een tijdje geleden zowat 90 procent achter het project. Maar omdat het zolang geduurd heeft voor de actie effectief werd gestart, schat ik dat nu ongeveer slechts de helft nog echt positief reageert. Het grotere gebruiksgemak wordt de opvallendste verbetering. En we ronden zowel af naar boven als naar beneden, bijvoorbeeld een 8 naar boven en een 2 naar beneden.”

Unizo maakt zich sterk dat de afronding niet zal leiden tot prijsverhogingen. Niet alle handelaars doen mee aan de actie. Sommigen zeggen dat ze hun prijzen nu al afronden, anderen vinden het zinloos dat de actie alleen in Waregem plaatsheeft. Unizo hoopt dat na het proefproject in Waregem de kleine eurocentjes ook in de rest van het land zullen verdwijnen.

Info : www.unizo.be/eurocentjes , www.unizo.be/waregem   of 056 61 24 73

De vzw KFV bekwam tot eind 2007 nog de fiscale vrijstelling voor giften vanaf 30 Euro en die vrijstelling werd niet meer vernieuwd voor dit jaar. Dit betekent ook dat deze stortingen die al gebeurden voor dit jaar niet meer in aanmerking kunnen komen voor een attest voor fiscale aftrekbaarheid. Deze steunbijdragen kunnen worden teruggevraagd bij de penningmeester.

Voor de verdere steun, nu aan de vzw KFV-mededelingen is er een nieuw rekeningnummer, nl.  469-1019091-54.

Het Komitee voor Frans-Vlaanderen, met zetel in Waregem, werd in 1947 opgericht door André Demedts en Luc Verbeke. Het KFV is een particuliere vereniging van vrijwilligers, met een veelomvattende, bijzonder concrete werking voor en in Frans-Vlaanderen. In september vorig jaar had in het cultuurcentrum te Waregem al de 60^e cultuurdag door voor Frans-Vlaanderen, die afwisselend doorgaat in het Franse Belle en Waregem.

Het KFV is ook aan haar 50^e werkjaar met meer dan 30 bijna gratis-cursussen van het Nederlands in Frans-Vlaanderen. De periodiek, KFV-Mededelingen, werd in 1973 opgericht onder leiding van Luc Verbeke. De KFV-Mededelingen bieden ruime informatie over Frans-Vlaanderen, met bijzondere aandacht voor de KFV-werking. De oplage bedraagt 5000 exemplaren. Er zijn geen abonnees. Er is wel een Steunfonds voor de algemene werking.

Concreet kunnen we meegeven dat de werking verder gaat maar voor een groot stuk, voor wat het onderwijs betreft, wordt overgedragen naar het Huis van het Nederlands in Belle. De vzw-KFV-Mededelingen zal nog de Taalprijsvraag opganiseren en een prijsvraag voor journalistiek over Frans-Vlaanderen. Die prijs zal de naam krijgen van medestichter-secretaris-voorzitter Luc Verbeke. Voorts zullen de traditionele KFV-Mededelingen vervangen worden door een jaarboekje (verschijnt in september). Het enige wat m.i. wegvalt is de traditionele Cultuurdag. Dat werd al aangekondigd op de 60e Cultuurdag zelf.

De KFV-Mededelingen werden al enkele jaren uitgegeven op kosten van de vzw-KFV-Mededelingen, die enkel leeft van dotaties. We kregen er al drie en een vierde is in het vooruitzicht. Maar een vereniging die dotaties krijgt kan geen subsidies ontvangen en ook geen fiscale vrijstellingen. KFV kreeg nu ook al geen subsidies meer van de Taalunie en een zeer magere van de Vlaamse Gemeenschap (10 000 euro ...). Dat is nog niet genoeg om de portkosten te betalen. De vzw KFV was eigenlijk al enkele jaren virtueel failliet...

Al bij al kunnen we toch moeilijk begrijpen dat op een moment dat de groot-Nederlandse gedachte aan invloed wint een vereniging als het Komitee voor Frans-Vlaanderen, die deze gedachte al 60 jaar propageert, in ernstige moeilijkheden komt...