Archief

Een delegatie van het stadsbestuur en clubverantwoordelijken van voetbalvereniging Zulte-Waregem zaten vorige donderdag rond de tafel in Brugge met de provinciale dienst Ruimtelijke Planning en Mobiliteit. Daarop werden de plannen verdedigt voor de uitbouw van het Regenboogstadion. Al blijven we in het duister tasten omtrent de voorziene omvang van de nieuwe plannen in het Regenboogstadion, dan is het toch duidelijk dat de ingreep op de hele site omvangrijker blijkt te zijn dan aanvankelijk werd vooropgesteld. De activiteiten zouden verder gaan dan loutere sportwedstrijden. Vandaar dat deze plannen meer studiewerk vereisen door de Provinciale Diensten, die de plannen ook moet toetsen aan de structurele uitbouw van deze site en nakijken in hoever de randactiviteiten conform zijn met alle richtlijnen terzake.     

 

Het stadsbestuur heeft alvast de procedure ingezet om de uitgebreide plannen voor het Regenboogstadion in te passen in het Provinciale structuurplan. Daarvoor is opdracht gegeven aan de intercommunale Leiedal om zich dringend te buigen over het dossier van de renovatie en de brede exploitatie van het voetbalstadion. De studie en de afsluitende bespreking achteraf met de Provinciale Diensten moet meer duidelijkheid brengen over de mogelijkheden om in en rond het stadion ook andere activiteiten te ontwikkelen, over de procedure en het tijdschema. De voetbalvereniging denkt immers ook aan de uitbating van hotel en seminarieruimten.  Belangrijk is zeker dat de provincie zich kon vinden in het voorstel om er een samenwerking tussen openbaar bestuur en de privé van te maken. Als alles naar wens verloopt kan een definitief advies van de provincie verwacht worden tegen februari volgend jaar. Tot dan blijven de investeerders in het ongewisse over de mogelijke uitvoering van hun plannen.

 

De ambitieuze plannen van het clubbestuur met het Regenboogstadion, krijgen de laatste weken serieuze tegenwind van wat een “anonieme bron” wordt genoemd.  Die wil een debat op gang brengen omdat volgens zijn opvatting “de ondergang van Zulte-Waregem dreigt”. Hij zou ook voorbereidingen aan het treffen zijn om een actiecomité ‘Red Zulte-Waregem’ op te starten. De geplande investeringen zouden volgens deze ‘anonieme bron’ de club opnieuw ten gronde richten. Voorzitter Willy Naessens en algemeen manager Vincent Mannaert hebben intussen al gereageerd en de uitlatingen over een doemscenario proberen te ontkrachten.

 

Volgens het doemscenario zorgt de geplande uitbreiding en vernieuwing van het Regenboogstadion voor nervositeit bij een deel van de entourage van het bestuur, die nu zelfs plannen laat uitlekken. Daarin is te zien dat het stadion een u-vormige kuip wordt met 13.500 zitjes. Camping Regenboog zou plaats moeten ruimen voor appartementen. Het bestuur van Zulte Waregem, de stad en een aantal private investeerders willen het Regenboogstadion omtoveren tot een moderne voetbaltempel met 13.500 zitjes, goed voor een geraamde kostprijs van 25 miljoen euro.

 

Volgens de anonieme bron zouden er tijdens thuiswedstrijdens gemiddeld tienduizend supporters moeten opdagen om alles rendabel te houden. “Dat is onmogelijk. Het stadion raakt nu al niet vol tijdens toppers zoals tegen Standard. We moeten ook rekening houden met het sportieve luik. Stel je maar eens voor dat Zulte Waregem één van de eerstkomende jaren naar tweede klasse zou degraderen. Ik ben pro Zulte Waregem en zal dat altijd blijven, maar ik vind dat het bestuur alle zin voor realiteit verloren heeft."

 

De uitgelekte.plannen van een architectenbureau tonen aan dat de vernieuwing en uitbreiding van het Regenboogstadion inderdaad steeds grotere vormen aanneemt. De atletiekpiste verdwijnt, waardoor het veld verlengd en verbreed kan worden. De twee huidige tribunes worden comfortabeler ingericht met in de hoofdtribune zelfs nieuwe loges waarvan de vensters kunnen openschuiven om wedstrijden vanop een soort balkon te volgen. Uit de plannen blijkt verder dat de club het stadion wil laten dichtbouwen aan de kant van de stadionvijver en de Zuiderlaan in een u-vorm door een nieuwe tribune te laten optrekken en alle tribunes te laten overspannen door een nieuw dak. Verder wijzen de plannen uit dat camping Regenboog wel degelijk moet wijken voor flats, terwijl er aan de kant van de stadionvijver onder andere ruimte wordt vrijgehouden voor een hotel en andere zaken zoals mogelijk een restaurant, een fanshop en een bowling.

 

Volgens de anonieme bron heerst er ook verdeeldheid binnen het stadsbestuur, maar dat wordt ook met klem ontkend door burgemeester Kurt Vanryckeghem. “Het schepencollege zit op één lijn wat de plannen met het Regenboogstadion betreft, al mag het wel niet ten koste gaan van de inwoners van Waregem. We wachten nu voorlopig de gesprekken met de. provinciale stedenbouwkundige diensten af omdat we eerst zeker willen weten wat de mogelijkheden zijn", aldus Vanryckeghem.

 

Volgens algemeen manager Mannaert is het initiatief tot renovatie van het stadion niet alleen nodig, maar het wordt uitdrukkelijk én unaniem gesteund door het bestuur van de club en de supportersraad. Het huidige stadion voldoet immers nauwelijks nog aan de steeds strenger wordende infrastructurele reglementeringen en de noden van supporters en commerciële partners. Voorzitter Naessens stelt dat Zulte Waregem geen enkel financieel risico neemt met zijn plannen om een nieuw stadion te bouwen. De 25 miljoen euro die nodig zijn om het totale project te financieren, komt van privé-partners uit de industrie. De financiële uitgaven van Zulte Waregem beperken zich tot investeringen in spelers, in opleiding en in de medische omkadering. Meer niet.

 

De stelling dat er 10.000 supporters nodig zijn om alles rendabel te houden, krijgt van Naessens het antwoord dat niet alle inkomsten komen uit de ticketverkoop. “De supporters zijn heel belangrijk voor ons, maar ook de sponsors brengen een flinke duit in het zakje en vergeet niet dat onze club ook mooie inkomsten puurt uit de verkoop van spelers die hier ontbolsterd zijn. Salou en Dupré zijn daarvan twee goede voorbeelden. Dat het stadion niet gevuld raakt, is normaal. Er zijn nu eenmaal een aantal plaatsen die we praktisch niet meer verkocht krijgen omdat de supporters vanaf die plek te weinig te zien krijgen en daar ook niet meer willen zitten of staan. Dat is de uitleg. In een vernieuwd stadion zullen alle plaatsen een goede zichtbaarheid bieden.”

Op zondag 4 november 2007 zijn we toe aan de 50e Jongerencross en mogen er evenveel kaarsjes uitgeblazen worden. Deze veldloopklassieker heeft reeds een lange weg afgelegd en het pad was niet steeds met rozen bezaaid. Toch heeft de ploeg moedige vrijwilligers zich steeds door allerlei bochten weten te wringen zodat onze veldlooptrots levendiger is dan ooit.

De Jongerencross is synoniem met Waregem en zijn befaamde hippodroom. Van de 50 edities vonden er niet minder dan 47 plaats aan de oevers van de Gaverbeek. Aanvankelijk was het de bedoeling van de Katholieke Arbeiders Jeugd om jaarlijks per provincie een beurtrol in te lassen.

 

De Cross der Jongeren - de oorspronkelijke benaming – kende zijn startschot in 1958 in Mechelen (Antwerpen) Nadien kwamen Sint-Niklaas (Oost-Vlaanderen), Waregem (West-Vlaanderen) en Heverlee (Brabant) aan de beurt. Er waren wedstrijden voor kadetten, scholieren, juniores en seniores. Het jaar nadien (1962) was terug Waregem – de meerdere geslaagde organisaties indachtig zoals het wereldkampioenschap wielrennen op de weg voor profs en amateurs en de tienlandencross veldlopen – gastheer voor zeer vele loopfanaten.

Men begreep snel dat het veel opportuner was om een dergelijk groot evenement niet jaarlijks te verplanten.

 

Omdat Waregem en Waregem Atletiekclub (WAC) reeds aangetoond hadden over heel wat organisatorische kwaliteiten te beschikken, werd wijselijk geopteerd voor een vaste stek in deze dynamische hoek van West-Vlaanderen. Men zag dat het goed was en niemand twijfelde nog aan de locatie. Alles bleek immers voorhanden om de Cross der Jongeren een lang leven toe te bedelen. In 1962 werd gestart met een reeks 18 - 25 jarigen voor niet-aangeslotenen

De K.A.J. wilde ook sportievelingen die geen lidkaart hadden bij de Kon. Belgische Atletiekbond de kans geven om deel te nemen. Toen kwamen ook veel legereenheden aan de start. Voor hen werd zelfs een speciaal klassement opgemaakt.

 

De Cross der Jongeren in Waregem was een fenomeen in het atletiekmidden. Vele honderden jonge en minder jonge atleten hebben in Waregem hun eerste atletiekstappen gezet. Er waren jaren dat er meer dan 4.000 deelnemers het gras betraden. Er werd ook een reeks toegevoegd voor 25-plussers.. Alles was toen veel eenvoudiger. Vergelijken heeft echter weinig zin omdat er toen nog geen weelde was aan looporganisaties. Van joggings en stratenlopen  had men nog niet gehoord en alles spitste zich toe op de schaarse veldlopen met grote uitstraling.

 

De combinatie van aangeslotenen en niet-aangeslotenen was een voltreffer en is steeds een unicum gebleven.  Wie kan er immers prat gaan op een organisatie met 41 reeksen  (47 klassementen) die bovendien haast foutloos en met de regelmaat van een klok verloopt ?

 

In 1978 kwam de splitsing met de K.A.J. Er waren zeker geen disputen, maar men had moeite met de strakke reglementen van KBAB en VAL. Na 21 edities wilde men aan de cross een meer speels karakter geven, met de nadruk op het lopen in gezinsverband. De titel “Cross der Jongeren” verhuisde mee naar Westerlo. Waregem bleef echter trouw aan zijn visie en V.Z.W. Jongerencross zag het levenslicht. Het bleef een partnership tussen het Gemeentebestuur met de Sportdienst, Waregem Atletiekclub en dagblad Het Volk. Enkele pioniers zijn nog steeds lid van het organisatiecomité.

 

Naast proeven voor aangeslotenen bleven ook de niet-aangeslotenen in aparte reeksen aantreden. Stilaan kwamen ook de jongere atleten aan de beurt en toeval of niet, maar met het afsterven van geestelijke vader Pastoor De Wilde, mochten ook de meisjes de loopschoenen aantrekken. In 1987 waren er reeds 27 reeksen. Een grote ommekeer kwam er met de intense samenwerking met de West-Vlaamse Vrije Tijd Atletiekvereniging in 1993. De cross groeide uit tot een loopfeest met 41 reeksen.

 

Op het palmares prijken enkele ronkende namen als Aurèle Vandendriessche, André Ornelis, Johan Geirnaert, Jozef Misplon, Albien Van Holsbeek en meer recent Tom Compernolle.

In het teken van ‘uitbreiding’ werd vanaf 1999 een reeks voor personen met een handicap ingelast en wordt reeds sinds 2000 een familiale volkscross georganiseerd. De Jongerencross is vooral ook gekend als de openingsklassieker van het crossseizoen. Ondanks enkele pogingen om van datum te veranderen werd terug gekozen voor het eerste weekend van november.

 

De organisatoren verheugen zich in de 50e editie die een bekroning moet zijn voor de zeer velen die de Jongerencross genegen zijn en blijven. In de komende editie krijgt de Jongerencross tevens het provinciaal kampioenschap voor vrije sporters toegewezen.

 

Om 11.15 u. start eerste van 47 reeksen

 

We moeten niet meegeven dat de Jongerencross een enorme organisatie is. Het zijn wedstrijden voor zowel vrouwen als mannen, aangeslotenen en niet-aangeslotenen in aparte reeksen, van jonge ‘eendjes’ tot seniores. De niet-aangesloten eendjes (geboren in 2000 en later) krijgen een afstand van 250 m te overbruggen. De meisjes starten om 11.15 u., de wedstrijd voor de jongens start 3 minuten later. Benjamins ((geboortejaren 1999-1998) en pupillen (geb. 1997-1996) lopen 750 meter. De miniemen (1995-1994) lopen al twee omlopen van 750 meter en de kadetten jongens (geb. 1993-1992) lopen twee ronden van 1000 meter. De niet-aangesloten dames scholieren (1991-1990), juniores (19989-88-87), en senioren (1986-1972) lopen samen hun wedstrijd over 2000 meter (2 ronden van 1 km), maar er wordt wel een afzonderlijk klassement gemaakt per reeks. Er is ook een wedstrijd voor de sportiva’s (twee reeksen 1971-19662 en 1961-vroeger) en dan zijn we al aan 12.08 u.

 

Het gedeelte voor niet-aangesloten wordt om 13 u. afgesloten met de volkscross voor allen (start-to-run) over 2500 meter of twee ronden van 1250 meter. We zijn dan al aan de 23^e reeks en tussenin zijn er de reeksen voor de mannen veteranen, scholieren, juniores en seniores. Een andere wedstrijd om naar uit te kijken is deze over 750 meter voor andersvaliden, die als 36^e reeks geprogrammeerd staat om 14.05 u. De 47^e en laatste wedstrijd wordt de langste wedstrijd, die om 16 u. van start gaat en wordt gelopen door de aangesloten seniores heren (geb. 1988 en vroeger), zeg maar de beste lopers van de namiddag. Deze moeten een afstand lopen van 8000 meter of 5 ronden van 1600 meter over het unieke parcours van de Waregemse hippodroom.

 

Het blijft een traditie dat al wie aankomt een aandenken krijgt.  De eerste drie van elke wedstrijd komen onmiddellijk na de aankomst op het podium en krijgen een medaille. Er zijn voor de eerstaankomenden ook prijzenbonnen, die onmiddellijk na de aankomst kunnen ingeruild worden in de cafetaria en dit tot 16.45 u. Voor de volkscross wordt er geen uitslag gemaakt, doch iedereen krijgt een aandenken. Deelnemers aan zowel de Cross der Jongeren vorige zaterdag in Westerlo als aan de Jongerencross in Waregem ontvangen een passend aandenken omwille van de 50^e editie.   

Zaterdag 3 november 2007 wordt voor Etienne Debaere (69) een speciale dag.  Hij vertolkt dan voor het eerst sinds 1991 terug een rol in een productie van toneelbond Nut en Vermaak Nieuwenhove.  Van 3 tot 11 november brengt de plaatselijke amateurtoneelgroep vijf vertoningen van “Rumba van Lamoemba” in het ontmoetingscentrum in Nieuwenhove. Zestien jaar geleden vertolkte Etienne Debaere zijn laatste rol in "Mannen met baarden" van Romain Deconinck. Dit jaar neemt hij de draad terug op. Het toenmalige einde als acteur betekende echter niet dat hij de vereniging vaarwel zei, want hij bleef heel actief achter de schermen.  

 

Etienne Debaere en de toneelbond Nut en Vermaak zijn sinds de oprichting in 1978 zijn onafscheidelijk met elkaar verbonden.  Een gesprek tussen hem en toenmalig Davidsfonds-bezieler Frans Deviaene lag aan de basis en resulteerde in de opvoering van "Het Dorp der Mirakelen" waar hij zelf de rol van Zeentje, de schoenmaker vertolkte.  De jaren nadien kroop hij een tien tal keer in de huid van zijn personage.  In die jaren beperkte zijn medewerking zich niet alleen tot het acteren zelf.   Als decorbouwer ontpopte Etienne zich als iemand met vele ideeën en oog voor detail. Meermaals kon hij en zijn team terecht fier zijn op de prachtige decors die de toeschouwers keer op keer wisten te apprecieren.

 

Toen in 1985 een bestuurslid plots zijn ontslag indiende, nam hij diens taak gedurende anderhalf  jaar over.  Wanneer hij in '91 zijn toneelschoenen aan de haak hing, achtte hij het moment gekomen om het als regisseur te proberen.  Zo debuteerde hij in "Klachten" van Paul Coppens. Met succes, zo bleek, want de 10 volgende jaren nam hij 8 keer plaats in de regisseurszetel.  Dit combineerde hij meermaals met de taak van decorverantwoordelijke.

Ook op bestuurlijk vlak heeft Etienne zeker een deel van de geschiedenis van de vereniging

helpen schrijven.  In 1998 werd hij voorzitter en zorgde hij samen met de andere bestuursleden onder meer voor een onvergetelijk viering van ons 25-jarig bestaan 2003.

 

Etienne besefte ook dat om het voortbestaan van een vereniging te verzekeren, er tijdig aan

verjonging moet gedacht worden.  De laatste jaren deed hij, samen met het bestuur de nodige

inspanningen om die verjonging te laten gebeuren met als resultaat dat Nut en Vermaak anno 2007 springlevend is en bestaat uit een gezonde mix van jonge en ervaren mensen.  In die optiek gaf hij vorig jaar zijn voorzitterschap door aan Philip Himpe, maar blijft tot op heden bestuurslid.  Nu hij dit jaar terug op de bühne verschijnt, is dit voor het bestuur een ideaal moment om hem  eens in the picture te plaatsen.

 

TONEELSTUK  2007                                                                      

Nut en Vermaak speelt dit jaar de komedie "De Rumba Van Lamoemba", een klucht geschreven door Kamiel Kemels in een regie van Freddy Opsomer. Sanne Van Reeth heeft twee jaar als vrijwilligster in Afrika gewerkt. Maar nu het ginder niet langer veilig is , komt ze terug in Belgie bij haar familie wonen. Wat het thuisfront niet weet, is dat ze haar Afrikaans huispersoneel mee het land heeft binnen gesmokkeld. Dit voorval zet de hormonen van de zoon des huizes weer in beweging. Neem de relationele en financiele problemen ten huize Van Reeth er nog eens bij zoals een postnatale depressie, een butler met twee linkse handen, een strenge controleur van de dienst vreemdelingenzaken en een oververhitte Hollandse logé, en je hebt reden genoeg om een dolkomische rumba van Lamoemba te dansen.

 

De vertolkers van dit stuk zijn Jacques Maes (fruithandelaar Roger Van Reeth), Mia Schellaert (zijn vrouw Maruette), Philippe Van Assche (hun zoon Ludovic),  Isabelle Cool ( hun dochter Sanne),  Christophe Devolder (Ammedee, Afrikaanse man van Sanne), Philip Himpe (Charel, Butler ten huize Van Reeth), Ninja Vuylsteke (Miss Boeloe Boeloe, Afrikaanse inboorlinge), Johan Vanden Broucke (Lamoemba, Afrikaanse inboorling), Etienne Debaere (Raymond Servotte, Bedrijfslijder uit Nederland), Anja Desloovere (zijn dochter Charlotte), Guy Callens (Herman, Agent dienst vreemdelingenzaken), Lore Vanderbeken (Bobo'ke, Kindje van Sanne en Ammedee).

 

Dit stuk wordt gespeeld in OC te Nieuwenhove op volgende dagen                           

 

Zaterdag          3 november 2007        om       19u30

Zondag            4 november 2007        om       17u00

Vrijdag             9 november 2007        om       19u30

Zaterdag          10 november 2007      om       19u30

Zondag            11 november 2007      om       17u00

 

De kaarten zijn verkrijgbaar aan 6 Euro bij Frans Vuylsteke, alle spelers en medewerkers.

 

http://www.toneel-nut-en-vermaak.be/

Ook dit jaar is er opnieuw een winderwoordennacht in Waregem en dit al voor de zevende maal op rij. Deze gaat door op zaterdag 22 december om 20 u. en alle literatuur- en theaterliefhebers worden dan verwacht aan Be-part voor een nacht langs vijf verrassende locaties. Daar zijn opnieuw warme woorden en klanken te horen én te zien. De winterwoordennacht wordt dan afgesloten aan de ijspiste in park Casier met een glaasje glühwein en een speciale gast met een al even swingende platencollectie…

 

Winterwoodennacht krijgt dit jaar een meer ‘local’ tintje en is gratis, maar reserveren is wel vereist. Dat kan vanaf nu op de website van winterwoordennacht.  Vers lokaal talent en enkele professionals blazen je volgens Tine Moniek die nacht gegarandeerd van je winterse sokken. Winter Woorden is een unieke samenwerking tussen Parlando, CC De Schakel, compagnie de URN & Stad Waregem. Vanaf half december zorgt Compagnie de Urn er ook weer voor dat een tiental 'winter woorden' een plaatsje krijgen in winters Waregem.

 

Het kunnen uw ‘winterwoorden’ zijn!  Net als vorig jaar moet u daarvoor deelnemen aan de wedstrijd van Compagnie de Urn. Wie een sfeervol gedicht schrijft over de winter kan dat tot 30 november inzenden. Het reglement en het inschrijvingsformulier vind je op de website www.winterwoordennacht.be en kan je opvragen op de Waregemse cultuurdienst.(tel. 056 62 12 56).  Deze poëziewedstrijd heeft dus als thema ‘winter’ en staat open voor alle leeftijden. Iedere deelnemer mag max. 5 gedichten insturen.

 

De ingezonden teksten moeten uiteraard eigen werk zijn en mogen niet langer zijn dan 100 woorden. Werken worden geselecteerd door de WWN werkgroep, aangevuld met een aantal externen. Winnende gedichten worden op een paneel aangebracht. De layout van gedicht kan wel in functie van paneel aangepast worden. Elk gedicht-paneel vermeld ook de naam van de auteur. Met insturen van uw tekst geeft u automatisch toestemming om deze te laten drukken op een paneel dat eigendom is en blijft van de stad Waregem.

 

xander@compagniedeurn.be

www.winterwoordennacht.be

www.poezieinvlaanderen.be

Het kan verkeren. Het eerste weekend van oktober was er bij het groots decoratiefeest blijkbaar nog geen vuiltje aan de lucht. Er werden niet minder dan 223 eretekens uitgereikt aan 216 personeelsleden, die door president Paul De Meulemeester de hemel werden ingeprezen voor hun jarenlange bijzondere inspanningen voor het bedrijf. De medewerkers werden bijzonder bedankt voor 25 jaar dienst (95), 30 jaar dienst (64) of 35 jaar dienst (6). Drie medewerkers werden op dit groots opgezet huldigingsfeest in Salons Ambassade gedecoreerd met de Gouden Palm der Kroonorde (45 jaar dienst of 40 jaar bij brugpensioen).

 

De week nadien kwam de ontnuchtering, toen de leden van de ondernemingsraad de totaal onverwachte melding van nieuwe ontslagen te horen kregen. De nog lopende herstructurering wordt niet alleen versneld, maar er komen ook nieuwe ontslagen bij bedienden en arbeiders. We kunnen ons indenken hoe gemotiveerd de personeelsleden bij de gewezen textielgigant er momenteel moeten bijlopen… Bovendien is het bedrijf ook nog altijd op zoek naar zo'n vijftien openstaande vacatures, gaande van magazijnier tot vorkheftruckchauffeur.

 

De tijd van Waregem als succesvolle textielgemeente met ondermeer zijn absolute Textielgiganten Concordia, Bekaert en Sofinal is duidelijk definitief voorbij. Het is duidelijk dat de beslissingen van Bekaert Textiles ook al een tijdlang ver van Waregem worden genomen en dit geen deugd doet aan de onbetwistbare textielervaring, die hier voorhanden is.  “We maken nu wel deel uit van een multinatinal, maar we behouden graag dit familiefeest”, zei CEO Paul De Meulemeester nog op het grote decoratiefeest eerder deze maand. Maar de personeelsleden houden nu wel een kater over van hun daarbij toen wel smakelijke ‘walking dinner’.

 

Het zogenaamde Strategisch Plan van de onderneming voorziet in een herstructurering, waarbij opnieuw netto minstens tien bedienden en tien arbeiders zouden moeten vertrekken. De volgende weken worden opnieuw cruciaal, want men wil al tegen half november de knoop doorhakken. Het juist aantal ontslagen zou afhangen van het aantal dat bereid is een andere job binnen het bedrijf aan te nemen. Om loonverlies, dat met het opnemen van een andere job gepaard gaat, enigszins te compenseren worden mutatiepremies aangeboden. 

 

Eind dit jaar gaat nu ook de Bekaert-vestiging ‘Waregem 2’ aan de Industrielaan volledig dicht. Daarmee komt vervroegd een einde aan de vorige ingrijpende herstructurering, Toen werd de afdeling Westring in Oudenaarde gesloten en werd voor 2008 de sluiting aangekondigd van ‘Waregem 2’.  Door de herstructurering eind 2005 werden al 450 werkplaatsen afgebouwd, waarvan 300 ontslagen en 150 in brugpensioen. Eind dit jaar blijft alleen nog de afdeling langs de Deerlijkseweg over.

 

De vakbonden houden er rekening mee dat er volgend jaar nog meer ontslagen volgen. De Bekaert-groep moet, als dochteronderneming van de Nederlandse beursgenoteerde moedermaatschappij Gamma holding, een strategisch plan voorleggen en de kans is groot dat dit de tewerkstelling in de Europese vestigingen van de Bekaert-groep zal doen dalen. Dat betekent dus dat er afdankingen moeten komen in Schoedel Duitsland, Tsjechië, Turkije of België (Waregem). Aan de directietafel worden dan vooral de loonkosten in rekening gebracht en op dit vlak is de Waregemse vestiging dus een gemakkelijke prooi voor de aandeelhouders. Momenteel werken bij Bekaert-Waregemn nog altijd 535 werknemers. Ooit waren het er ongeveer 1.600. Bij de Bekaert-groep werken er nu wereldwijd ongeveer 1.500 werknemers, van wie een duizendtal in Europa.

 

De economie draait al geruime tijd op volle toeren en in de Kortrijkse regio is de werkloosheid nog altijd historisch laag, ondanks de vele ontslagen die er dit jaar al te betreuren vielen in de textielsector. Het begon dit jaar met de sluiting van de textielgroep Dejaeghere-Nelca in Sint-Eloois-Vijve, Wakken en Lendelede. Deze zomer volgde Depoortere Frères in Moeskroen. Onze regio blijft kwetsbaar door de traditionele verbondenheid met de textielsector, al blijft de ervaring van onze werknemers op dit vlak een troef die we niet mogen uit handen geven. Anderzijds gaf eerste ereburger André Demedts destijds reeds de voorzet dat moet uitgekeken naar nieuwe groeisectoren om de toekomstige tewerkstelling en de welvaart in de regio te bestendigen…

De drie AZW-atleten Lander Tytgat, Stijn Vandevelde en Pieter Desmet hebben gisteren op de Blaarmeersen in Gent de Relay veldloopcup gewonnen. Het is een aflossingswedstrijd met drie veldloop-atleten per ploeg, die als een soort proloog kan worden gezien van de crosscup. Daarmee start CrossCup zijn 26^e jaargang. Het nationale veldloopcircuit telt opnieuw zes individuele manches en één aflossingsproef als proloog. De eerste individuele manche vindt op 11 november plaats in Mol. Daarna volgen Roeselare, Brussel, Hulshout (dat Wachtebeke vervangt), Hannuit en Dour. Het is de opener van het veldloopseizoen, dat dus voor Atletiek  Zuid-West, met thuisbasis in Waregem en Zwevegem, bijzonder sterk is gestart. 

 

De atleten van AZW mochten op het erepodium pronken met de rode leidershirt. Bij de vrouwen ging de titel naar AC Hulshout met Veerle Dejaeghere als laatste loopster.  Het waren dus de steeplekampioenen aan de eer in Gent.

  

Het AZW-trio Lander Tytgat - Stijn Vandevelde - Pieter Desmet haalde het in Gent voor Duffel en Daring Leuven. Startloper Lander Tytgat hield AZW in het peloton der favorieten, waarna Stijn Vandevelde er voor zorgde dat DCLA (Pieter Reynders) en Duffel (met een sterke remonterende Hans Janssens) binnen het vizier van Pieter Desmet bleven. Deze werkte prima af en bezorgde AZW zo een mooie zege en zichzelf extra crosscup punten. Een prachtige start die naar meer smaakt.

 

Het werd zeker geen gezondheidswandelingetje voor Atletiek Zuid West. Vooral Daring Leuven zorgde voor weerwerk. Kim Ruell maakte zijn BK-titel 1500m meteen hard. Hij gaf samen met Tim Clerbout mee als eerste de stok door aan Pieter Rijnders. Voor AZW zaten Lander Tytgat, de drievoudige nationale jeugdkampioen veldlopen die na vijf jaar stilte vorige winter de draad weer opnam, en Stijn Vandevelde, steeds in de buurt. Dat ging ook op voor de Duffelse atleten Denis Laerte en Hans Janssens, die zelfs Pieter Rijnders remonteerde.

 

Pieter Desmet kreeg de kloof van een handvol seconden met het kopduo toe en snelde in de slotkilometer weg van Jesse Stroobants, die ook nog gepasseerd werd door een eerder geloste Mario Van Waeyenberge. Voor Pieter Desmet en Mario Van Waeyenberge kwam de overschakeling naar het winteruur goed uit. Zij geraakten pas de dag voordien om middernacht thuis van drie weken stage in Sankt Moritz. De stage, waarop ze ook konden genieten van goede weersomstandigheden,  heeft hen zeker goed gedaan.

 

Pieter Desmet is de titelverdediger van de crosscup en heeft met de mooie zege in de relay in Gent meteen voor zichzelf ook extra crosscup punten behaald. Tom Compernolle spurtte voor de 5de plaats sneller dan zesvoudig CrossCup-winnaar Tom Van Hooste, die de ambitie heeft om dit jaar een geduchte concurrent te zijn van Pieter Desmet voor de eindzege. 

 

http://www.sporza.be/cm/sporza.be/ander%2Bnieuws/atletiek/071028_crosscup_gent_verslag#

http://www.azw.be/index2.asp

Dit weekend 27 en 28 oktober 2007 is als de  “Dag van de trage weg” een actieweekend waarbij trage wegen over heel België in de kijker gezet worden. Deze wegen voor niet-gemotoriseerd verkeer zijn erg verscheiden. Trage wegen bieden heel wat kansen voor diverse gebruikers. Deze trage wegen hebben veelal een cultuurhistorische betekenis en kregen hun ligging veelal als een functionele verbinding tussen de wijken en het centrum. We hoorden deze morgen dat deze ‘dag van de trage weg’ ook in Waregem aandacht krijgt. Vandaag is er om 14 u. is er in dit verband samenkomst op de hoek van de Wijwaterputwegel met de Pompoenstraat in Desselgem.  

 

Fietsers en voetgangers vinden er een functionele verbinding naar bijvoorbeeld de school of het station. De verkeersveiligste, kortste en aangenaamste weg is dikwijls de trage weg.

Ten slotte hebben deze wegen ook een belangrijke cultuurhistorische waarde. Veel van deze wegen kennen een eeuwenoude geschiedenis, zoals de Romeinse heirbanen of de pelgrimsroutes. Daarnaast bevindt zich ook langs deze buurtwegen heel wat waardevol erfgoed, zoals oude kapelletjes of gerechtsbomen.

Redenen genoeg dus om dit rijk patrimonium te beschermen. Toch is een groot deel ervan verdwenen of in onbruik geraakt: opgenomen in het stratennet, verdwenen door de aanleg van nieuwe verkavelingen of industrieterreinen, doodlopend geworden doordat ze doorsneden worden door belangrijke verkeersaders. Bovendien werden in het verleden veel van deze wegen sluiks afgesloten en ingepalmd of vergeten door een gebrek aan onderhoud.

 

In de nationale actiebrochure staat inderdaad ook Waregem vermeld tussen het eerder beperkt aantal plaatsen in gans België, waar de actiedag voorlopig al naklank krijgt.  Daarin wordt de actienamiddag aangekondigd  in Desselgem. Tussen Desselgem-Dries en de Wijwaterputwegel ligt een voetweg, die een kwarteeuw gelegen op bevelschrift van de provinciale overheid opnieuw werd geopend. In de brochure staat daarover nog verkeerdelijk dat  de voetwegel door een aanpalend bedrijf werd verlegd om alzo de bedrijfsruimte

optimaal te kunnen gebruiken.

 

De historische waarheid daarover is dat de eeuwenoude verbindingswegel zowat een halve eeuw geleden al werd verdoofd tussen de hoek van wat we hier gemakshalve Bouckaerts-reke noemen en de Wijwaterputweg. De wegel liep achter de huidige gemeenteschool en aan de rand van het voetbalveld. Wat in Desselgem bij de wat oudere bevolking bekend staat als Bouckaerts-reke is de rij arbeiderswoningen, die langs een smalle zijweg van de toenmalige Driesstraat ligt. De grondeigenaars van toen zagen toen brood in het inpalmen van deze doorweg voor voetgangers en fietsers.  Er kwam toen weinig bezwaar, maar toen zowat een halve eeuw later een nieuw rubberrecupererend bedrijf zijn bedrijfspand dwars over de voormalige voetwegel bouwde en de buren bovendien nog uitdaagde, is er klacht gekomen tegen het wederrechtelijk inpalmen van de wegel met erfdienstbaarheid.

 

Het toenmalig gemeentebestuur kreeg toen van de Bestendige Deputatie de opdracht om de voetweg onverwijld opnieuw in de oorspronkelijke staat te herstellen. De situatie was intussen grondig gewijzigd dat de zate van de ingepalmde weg dwars door een schapenweide liep van een nieuwe eigenaar. Na een onderzoek commode en incommode en mede met instemming van de buren, die geen bezwaar aantekenden tegen een gewijzigde ligging, werd de voetweg zowat dertig jaar na datum van verdwijnen, opnieuw geopend. De ligging is nu gewijzigd met start achter de bejaardenwoningen van de Astridlaan en een gekarteld verloop tussen de bedrijfsterreinen van een autokerkhof en de voetbalterreinen en de achtertuin van de gemeenteschool.

 

Wat wel juist is in de brochure is de komst van een groenscherm met populieren langs de

grens. Vele jaren later is het wegje totaal onberijdbaar en soms onbegaanbaar

gemaakt door boomwortels. Deze weg was ondertussen uitgegroeid tot een ideale

weg voor de schoolgaande jeugd om alzo de school langs de achterzijde te

bereiken (behoort tot een schoolrouteplan), en veel gebruikt door wandelaars zowel

jong als oud. Op deze actie herinneren de actievoerders van de ‘Waregemse Voet’‘ de gemeente Waregem aan een oude belofte om de weg in ere te herstellen. Dit actiemoment is voor hen het startdossier om de voetwegels op het grondgebied van Waregem de komende zes jaar te laten herleven.

 

Deze morgen ontvingen we ook een persbericht van Rudy Devos, woordvoerder van ‘De Waregemse Voet’.  

“De stad Waregem telt heel wat oude voetwegels telt wanneer we de kaarten inkijken. Er zijn bij de aanleg van nieuwe woonwijken ook heel wat kleine wegeltjes bijgekomen wat zeer positief is. Toch moeten we vaststellen dat hier en daar deze voetwegels er verwaarloosd bijliggen ofwel niet meer bereikbaar zijn. Zo hebben we in het centrum van Desselgem een voetwegel die totaal onberijdbaar en hier en daar ook onbegaanbaar is geworden. De oorzaak ligt bij boomwortels die het asfalt omhoog duwen. Deze weg was echter uitgegroeid tot een ideale weg voor de schoolgaande jeugd die deze gebruikt om de school langs de achterzijde op een veilige manier te bereiken.

 

Door de slechte staat van de wegel, komt ook een veilig alternatief voor deze jonge kinderen in het gedrang. Tevens wordt deze voetwegel veelvuldig gebruikt door wandelaars zowel jong als oud. Vandaag willen we met een symbolische actie de gemeente Waregem herinneren aan een oude belofte om de weg in ere te herstellen. Het dossier werd door de stadsadministratie onderzocht. Er werd in de verkeerscommissie van Desselgem beloofd dat men de weg terug zou herstellen. We zijn vele jaren verder en nog steeds wordt er gewacht op een oplossing.

 

Wij hopen dat er ondertussen geen ernstig ongeval gebeurt met een jonge fietser of een wandelaar. Want wie zou dan verantwoordelijk zijn? Dit dossier moet het startdossier zijn om de voetwegels op het grondgebied van Waregem de komende zes jaar te laten herleven. Dit engagement werd trouwens ook door het stadsbestuur opgenomen in het beleidsprogramma. Er wordt dan ook gezocht naar Waregemnaren die ook bekommerd zijn voor de toegankelijkheid van voetwegels. Deze mogen contact opnemen met Rudy Devos, 0494 59 35 09 – mail rudy.devos@skynet.be

 

http://www.tragewegen.be/dagvandetrageweg/

Als eerbetuiging aan de overleden historicus Chris Vandenbroeke geven we hier nog een opmerkelijk uittreksel uit zijn boek “Hoe rijk was arm Vlaanderen ?” (uitgegeven bij Genootschap voor Geschiedenis ”Société d’Emulation” te Brugge, 1994, 168 blz.). In het hoofdstuk ‘Regionale fiscaliteit een aloud verhaal van geven en nemen’ vinden we op blz 90 een slotsom van het hoofdstuk, waarin hij van 1680 tot heden aan de hand van cijfermateriaal aantoont dat de fiscale inbreng België steeds eenzijdig overwegend uit Vlaanderen kwam. … Zelfs cijfers uit 1850, 1880 en 1910 vertonen nog dezelfde wanverhoudingen als in het Ancien Regime, wanneer Vlaanderen met 60 % van de bevolking nog altijd 70 % van de staatskas vult.

 

Het blijft ook dan het Vlaamse landsgedeelte dat een oversolidariteit te zien geeft, waar bovenmatige financiële offers gebracht werden terwijl Wallonië, in verhouding tot zijn bevolking zo’n 8 tot 10 procentpunten te weinig in de staatskas inbracht. Van een vermeende solidariteit van Wallonië kan, in de gegeven omstandigheden, hoegenaamd geen sprake geweest zijn. Ondanks de zwaar geteisterde streken in West- en Oost-Vlaanderen werd van hieruit nog steeds voor een financiële inbreng gezorgd die volledig overeenstemt met het bevolkingsaantal. In het Vlaamse landsgedeelte had zich dan wel in vergelijking met de 18de eeuw een markante herschikking voorgedaan, waarbij Brabant de hoogste financiële lasten droeg…   

 

De slotsom, na de communautaire uitweiding, laat zich moeiteloos definiëren. Of het nu om het Ancien Régime gaat dan wel om de 19de eeuw. of het nu gaat om perioden van voor- of tegenspoed, telkens weer laat Wallonië het afweten. Het is in essentie vanuit Vlaanderen en Brabant dat de staatskas - ook vroeger al - gespijsd werd, zij het dan met een omvattende interne herschikking tussen de twee regio's onderling. Zonder meer geldt het "oude graafschap" tijdens de 18de eeuw als de belangrijkste financier. Per hoofd van de bevolking werd er een kwart dieper in de zak gegaan dan in het hertogdom, dubbel zo diep in vergelijking met Henegouwen, viermaal zo diep in vergelijking met Namen. Vergelijkt men Vlamingen en Walen, dan is de realiteit dat de inbreng van de zuiderburen ruim een derde lager lag.

 

Grosso modo dezelfde verhoudingen herhalen zich. verrassend genoeg, in de 19de eeuw. Enkel in het Noorden van het land voltrok zich een herschikking, in die zin dat de provincie Brabant voortaan de meeste middelen per inwoner wist op te hoesten. Het "arme Vlaanderen' van de 19de eeuw genoot niet de minste solidariteit van de zuiderburen. Net het tegendeel is waar. Zelfs op het hoogtepunt van de Waalse streekontwikkeling betaalde de doorsnee-inwoner er een kwart minder belastingen dan een Vlaming.

 

De geschiedenis van de voorbije eeuwen illustreert m.a.w. tot in de perfectie het éénrichtingsverkeer tussen de gemeenschappen, geenszins het veelal ingeroepen maar misplaatst solidariteitsgegeven alsof het rijke Wallonië van de 19de eeuw het "arme Vlaanderen" van een eeuw geleden zou bijgesprongen zijn. De waarheid heeft haar rechten, met of zonder chauvinisme. Het is eigen aan de geschiedschrijving om de waarheid onder ogen te zien. niet om ze geweld aan te doen. En de waarheid is dat Vlaanderen zelf opdraaide voor de schamele sociale uitkeringen die het nadien uit de handen van de centrale overheid toegemeten kreeg.

TVH, wat staat voor group Thermote & Verhalst, krijgt regelmatig de vraag van scholen om tijdens pedagogische studiedagen het bedrijf te kunnen bezoeken. Daarom kwam de one-stop-shop in vorkheftrucks, toebehoren en ander materiaal voor goederenverwerking op het idee zelf in zijn vestiging in de Brabantstraat 15 te Waregem een soort van openbedrijvendagen te organiseren voor directie en vakleerkrachten van technische scholen. Op 3 oktober jl. werden voor de eerste keer directies en leerkrachten van technische scholen verwelkomd.  Op 17 oktober werd hetzelfde gedaan voor directies en leerkrachten van hogescholen in Oost- en West-Vlaanderen.

 

De eerste editie was meteen een succes. Alle bezoekers waren bijzonder enthousiast over de werking van TVH en over de tijd die de onderneming wil spenderen aan het onderwijs. Maar ook voor TVH was het een geslaagd initiatief. Het bedrijfsleven blijft nog steeds kampen met een te lage instroom van technische werkkrachten. Door het bedrijf open te stellen voor leerkrachten en hen te wijzen op de mogelijkheden binnen de firma, hoopt TVH op termijn meer kandidaat-werknemers over de vloer te krijgen. Leerkrachten spelen immers vaak een belangrijke rol in de verdere studiekeuze van hun leerlingen.

 

Tijdens beide openbedrijvendagen komen ook de samenwerkingsmodaliteiten tussen TVH en de scholen uitvoerig aan bod. Voorbeelden daarvan zijn geïntegreerde proeven en eindwerken, projecten i.v.m. werkplekleren, stages en gerichte bedrijfsbezoeken voor leerlingen én leerkrachten, gespecialiseerde opleidingen voor leerkrachten, aanwezigheid van TVH op opendeurdagen en jobbeurzen in scholen of als ondernemer/spreker voor de klas. TVH staat trouwens altijd open voor nieuwe samenwerkingsprojecten.

 

Al meer dan 35 jaar is TVH - Group Thermote & Vanhalst gekend als een firma met een passie voor heftrucks, hoogwerkers en industriële in-plant voertuigen. Voor meer dan 17 000 klanten, in ruim 160 landen, zoekt en biedt TVH de beste oplossing. Als 's werelds grootste one-stop-shop zorgt het bedrijf ervoor dat alles binnen de kortst mogelijke tijd geleverd wordt. TVH is onderverdeeld in 5 verschillende divisies, met elk hun eigen specialisaties: heftruck afdeling met nieuwe, maar ook een enorme voorraad aan tweedehandse heftrucks en hoogwerkers; Onderdelen afdeling met een wereldwijde service binnen de 24/48 uur;  Uitrusting met het ruimste aanbod voor intern transport; Huur met het rendabelste just-in-time alternatief en tenslotte herstelafdeling met technische specialisten.

 

TVH komt regelmatig in het nieuws met oproepen naar sollicitanten, bedrijfsovername of bezoeken van ministers. Laatst was daar het bezoek van staatssecretaris Vincent Van Quickenborne. Hem werd het eigen e-commerce programma TVH Quick Source voorgesteld, een mooi staaltje van administratieve vereenvoudiging. Dit programma biedt klanten de mogelijkheid online prijsaanvragen te doen, bestellingen te plaatsen, de juiste onderdelen op te zoeken voor specifieke machines, leveringstermijnen na te gaan en nog veel meer. Dat het programma een succes is, tonen de actuele cijfers. Maar liefst 72% van alle prijsaanvragen verloopt via TVH Quick Source, terwijl 53% van de orders via deze weg binnenkomt. Verspreid over 145 landen wereldwijd maken vandaag de dag 6187 klanten gebruik van TVH Quick Source.

 

www.tvh.be

We zagen deze avond duidelijk Davine Dujardin in beeld aan de onderhandelingstafel bij de formatiepoging om een oranjeblauwe regering Leterme op de been te brengen. We wisten al dat het Waregemse gemeenteraadslid als kabinetsmedewerkster van Leterme in zijn vorige functie van Vlaamse minister-president de laatste maanden druk aanwezig was in de omgeving van de formateur.  Ze was ook opvallend afwezig tijdens de jongste gemeenteraad in Waregem. Als kabinetsmedewerkster hield ze zich vooral bezig met dossiers in verband met plattelandsontwikkeling. Nu zat ze links van Leterme als verslaggeefster van de onderhandelingen over het belangrijke sociaal-economische luik voor de toekomende regering.

 

De 23-jarige jonge Waregemse politica mag op die manier bevoorrechte getuige zijn van de moeilijkste regeringsonderhandelingen, die ons land wellicht kende. Haar politieke opleiding verloopt bijzonder snel. Ze was zelf nog kandidaat bij de jongste federale verkiezingen en haalde als jongste kandidaat op de CD&V-lijst zomaar 16.436 voorkeurstemmen, goed voor een plaats in de top twintig van het aantal voorkeurstemmen in West-Vlaanderen. Vorig jaar haalde ze met 1.668 voorkeurstemmen een negende plaats in de hitlijst van de voorkeurstemmen. De acht die voor haar eindigden, zijn inmiddels schepen.

 

Haar politieke scholing is trouwens ook indrukwekkend. Na haar studies Latijn-Wiskunde, diepte ze haar interesse voor politiek uit in het hoger onderwijs en studeerde Politieke Wetenschappen in Leuven en Parijs. Daarna volgde nog een specialisatiejaar aan het Europacollege te Brugge. Sinds begin 2005 werkt ze als medewerker Plattelandsbeleid op het Kabinet van Yves Leterme. Sedert 1 januari dit jaar is ze dus actief als gemeenteraadslid te Waregem en voorzitter van de commissie Financiën. Daarnaast zetelt  ze als politieraadslid van de zone Mira en is woordvoerdster van de lokale Jong CD&V-afdeling.

 

Momenteel geniet ze het volle vertrouwen van kandidaat eerste minister Leterme bij de behandeling van de dossiers aan de onderhandelingstafel van het formatieberaad. Daarbij kan ze terugvallen op haar tweetalige politieke vorming uit haar opleiding te Leuven en Parijs en aan het Europacollege.  Haar slogan bij de federale verkiezingen was : “Laat Davine alle hoeken van de Kamer zien…!”. Het is haar (nog) niet gelukt om de politiek als volksvertegenwoordiger (van regio Waregem) mee te maken, maar bij deze onderhandelingen zit ze mee aan de tafel waar verregaande beslissingen tot stand komen.

 

Ze maakt er ook binnenskamer kennis met de toppolitici van het land. We vragen ons af of daarbij ruimte blijft voor haar kleine ondeugd, namelijk gelijkenissen zoeken tussen mensen. We lazen ergens dat dit iets is wat ze echt niet kan laten en dan ook onaflatend doe. Ze neemt waar hoe ze spreken, lachen, zich gedragen. Haar collectie dubbelgangers is angstaanjagend groot… Misschien kunnen we ooit vernemen waar ze figuren plaatst als Reynders,  Milquet, Somers, De Wever, Vandeurzen, e.a.  

 

Over de inhoud van de discussie weten we uiteraard weinig. Daarvoor kunnen we al enig licht opsteken bij de commentaren in de internet-media. Formateur Yves Leterme en de oranje-blauwe onderhandelaars hebben zich donderdagnamiddag plenair gebogen over het sociaal-economische luik uit het mogelijk toekomstige regeerakkoord. De vergadering zelf duurde slechts tot 18.30 uur. 'Samen de welvaart verdienen' luidt de titel van hoofdstuk 1 van het ontwerp-regeerakkoord. Het is met tachtig bladzijden meteen het lijvigste luik uit het werkstuk. Het hoofdstuk handelt over ondernemen en de arbeidsmarkt en bevat een reeks dossiers waarover wellicht stevig zal moeten worden onderhandeld.

 

De Vlaamse eis om het arbeidsmarktbeleid te regionaliseren, wordt sowieso doorgeschoven naar het luik staatshervorming, maar ook daarnaast zijn er nog genoeg punten die stof tot discussie leveren, zoals een lastenverlaging voor de bedrijven of de vraag van de liberalen om de werkloosheidsuitkeringen te beperken in de tijd. Daarnaast staan in de tekst voorstellen over het statuut van de zelfstandigen, om de relatie tussen arbeid en gezin te verbeteren, om werklozen nog meer te activeren of om innovatie en ontwikkeling te stimuleren.

 

De liberale VLD en MR zijn alvast al ontevreden over de voorstellen die formateur Leterme op tafel heeft gelegd inzake arbeidsmarktbeleid en ondernemen. Ze hebben tal van amendementen ingediend op de tekst. Leterme zou tegen vrijdagnamiddag zijn ontwerptekst bijschaven, is vernomen in de omgeving van de formateur. Er wacht Davine Dujardin dus vanavond en morgen nog werk.