Archief

Op Open Monumentendag zondag 9 september om 11 u.vindt de eerste versassing plaats op de gerestaureerde oude drietrapssluis te Ooigem. Het is een evenement dat niet alleen de pleziervaarders zal interesseren. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad eer de al ruim dertig jaar niet meer gebruikte sluis terug werkzaam kon worden. In 1999 werd de oude sluis geklasseerd als monument. De volledige restauratie gebeurde met Europese steun door Waterwegen en Zeekanaal NV.

 

Deze drietrapssluis uit 1870 is uniek in Vlaanderen. Ze verbindt het Kanaal Roeselare-Leie met de Leie en vangt een niveauverschil van 7,5 meter op. In 1870 kon men nog geen sluisdeuren bouwen die sterk genoeg waren om aan die hoge druk te weerstaan (de sluisdeuren waren toen nog van hout). Daarom werd de constructie verlengd tot een drietrapsluis. De drietrapssluis werd op 1 januari 1872 in gebruik genomen.

Het doel voor de restauratie ging verder dan het in stand houden van een waardevol stuk patrimonium. De sluis kan na deze restauratie opnieuw gebruikt worden voor het verschutten van pleziervaartuigen, maar zij laat ook een fijnere regeling toe van de waterafvoer. In periodes dat de wasdebieten op de Mandel reeds via het Kanaal Roeselare-Leie naar de Leie worden afgevoerd, kan de schade door overstromingen in Roeselare in aanzienlijke mate worden beperkt. Europa subsidieerde de restauratie in het kader van het samenwerkingsverband Canal Link met 265.000 euro.

 

De scheepvaart op het kanaal Roeselare-Leie nam geleidelijk toe van 36.700 ton in 1881 - dit is tien jaar na de openstelling - tot 184.000 ton in 1913 en 480.000 ton in 1934. In 1972 - het laatste jaar dat de drietrapssluis in dienst was - was het reeds opgelopen tot 1.485.000 ton. Er werden toen gemiddeld 43 schepen per dag geschut met pieken tot 50 schepen per dag. We kunnen zeggen dat de drietrapssluis daarmee zijn maximum capaciteit had bereikt.

 

Op 14 december 1973 werd de grote nieuwe sluis in Ooigem geopend, waardoor de

3-trapssluis buiten gebruik gesteld werd. De trafiek met de nieuwe sluis bedroeg  3.170.000 ton tijdens het voorbije jaar 2006. Op 10 juni 1999 werd de oude drietrapssluis geklasseerd als monument. Via het Europees IIIB-project Canal Link werd de 3-trapssluis zorgvuldig gerestaureerd door Waterwegen en zeekanaal NV. Begin vorig jaar kwam voor Leisprokkels 2006 een historische bijdrage van bd tot stand over de drietrapssluis, maar die zal wegens praktische redenen pas kunnen verschijnen in Leiesprokkels 2008 .

 

De sluis zal weer gebruikt worden om de pleziervaart te versassen van het kanaal naar de Leie. De eerste versassing vindt plaats op 9 september om 11 uur.

Op Open Monumentendag zondag 9 september 2007 staat het thema ‘wonen’ centraal. In Waregem staat een fietszoektocht van 32 km op het programma. De tocht, met routefolder en wedstrijdformulier, brengt je langs Waregemse woonwijken die gerealiseerd werden door huisvestingsmaatschappijen als Helpt Elkander, Mijn Huis en de Nationale Maatschappij voor de Kleine Landeigendom. De fietstocht wordt zondag ingereden van 10 tot 18 uur, met randanimatie (van 14 tot 18 uur) en info aan het stadhuis. De deelname is gratis. Aan de hieraan verbonden wedstrijd, die loopt tot 30 september, zijn mooie prijzen te winnen. De Taeye / Taaie Tour heeft 11 haltes op zijn route, bij elke halte staat van 9 tot 30 september een infopaneel met informatie over de woonwijk:

 

Halte 1: Tentoonstelling  – stadhuis

Na Antwerpen en Leuven is de tentoonstelling ‘Wonen in Welvaart’ te zien in Waregem. Films, foto’s, tijdschriften en plannen illustreren hoe het wooncomfort na de Tweede Wereldoorlog spectaculair verbeterde. Dat werd onder meer mogelijk door de Wet De Taeye, waarvan de honderdduizendste premie in Waregem werd uitgereikt.

 

Halte 2: Torenhof – Torenlaan

Het Torenhof is de grootste verwezenlijking van de Waregemse lokale huisvestingsmaatschappij Helpt Elkander. Dit project werd tussen 1965 en 1977 in verschillende bouwfases gerealiseerd. Naast moderne rijwoningen, deden diverse voor Waregem nieuwe bouwtypes, zoals de duplexwoning, de patiowoning en de hoogbouw, hun intrede in het Torenhof.

 

Halte 3: Villapark – Ruitersdreef

Het eerste groepsbouwproject in Waregem van de Nationale Maatschappij voor de Kleine Landeigendom werd aangevat in 1955. Met de aanleg van de tuinwijk het Villapark werd voor 56 gezinnen de mogelijkheid gecreëerd om een eigen woning te kopen: een bescheiden witte villa, in landelijke stijl, gelegen in een rustige en groene omgeving.

 

Halte 4: Veertig Huizen en Nieuwhuizen – Jozef Duthoystraat

Deze wijk, in de volksmond bekend als de Veertig Huizen, dateert van het interbellum. Het was het eerste project van de Waregemse maatschappij voor het bouwen van goedkope woningen, die werd opgericht om  een oplossing te bieden voor het heersende woningtekort.

 

Halte 5: Wijk Nieuwenhove – Sint-Margrietstraat

De wijk te Nieuwenhove werd gerealiseerd door de huisvestingsmaatschappij Helpt Elkander tijdens de jaren '50 en '60. De vier bouwfasen zijn van elkaar te onderscheiden door hun verschillende stijlen en typologie, gaande van rijwoningen en kleine huisjes voor 'ouden-van-dagen' in traditionele vormgeving, tot moderne, tijdsgebonden bel-etagewoningen met platte daken.

 

Halte 6: Tomberg

Na een aantal kleinere bouwprojecten in Beveren-Leie te hebben gerealiseerd, startte de huisvestingsmaatschappij Mijn Huis in 1961 met de bouw van 25 woonhuizen aan het begin van de Tomberg. In de jaren '70 volgde een uitbreiding in twee fases waardoor de Tomberg de grootste woonwijk van deze deelgemeente werd. 

 

Halte 7: Rodenbachwijk

De woningen van de Rodenbachwijk werden gerealiseerd door Mijn Huis, waarbij de gemeente Desselgem zich in 1949 aansloot. De negen huizengroepen staan ingeplant rond twee groene pleintjes, waardoor eind jaren '50 een rustige woonwijk gecreëerd werd. Eerder had Mijn Huis reeds de huizenrijen aan de Leopold III- en Boudewijn I-laan gebouwd.

 

Halte 8: De Nieuwe Wijk – De Taeyelaan

Midden jaren '60 werden de werken aangevat voor de grootste realisatie van Mijn Huis in Desselgem. Naast gezinswoningen werden er ook drie appartementsblokken en enkele bejaardenhuisjes opgericht. Hoewel intussen reeds heel wat nieuwe wijken gerealiseerd werden, blijft men in de volksmond spreken van de ‘Nieuwe Wijk’.

 

Halte 9: Rozenhof

De woonwijk Rozenhof is een project van de huisvestingsmaatschappij Helpt Elkander uit de jaren '60. Een deel van de woningen werd gebouwd met 'belofte van aankoop', een methode waarbij iedereen, door belegging van de eigen spaarcentjes, en met behulp van de bouwpremies van staat, provincie en gemeente, eigenaar kon worden van een eigen woning, uitgerust met modern comfort.

 

Halte 10: Bilkhage – Bilkhagelaan

De Nationale Maatschappij voor de Kleine Landeigendom kocht in 1961 grond aan op de wijk Bilkhage voor de oprichting van een project van 43 woningen, die in twee fases gebouwd werden.

 

Halte 11: Gaverke – Tjollensstraat

Op de wijk het Gaverke werden, verspreid over verschillende bouwfases, ruim 125 woningen opgericht op initiatief van de huisvestingsmaatschappij Helpt Elkander. Een aantal van deze woningen zijn kleine, witgeschilderde bejaardenhuisjes in traditionele stijl.

 

 

Praktische informatie Open Monumentendag:  zondag 9 september: 10-18u

randanimatie (14-18u) en info aan het stadhuis van Waregem

Deelname gratis, circa 32 km.

De routefolder met deelnameformulier komt in elke Waregemse brievenbus terecht.

De gemeenteraad heeft dinsdagavond cultuurschepen Pietro Iacopucci gevolgd om op termijn het koetshuis in het stedelijk kasteelpark Casier in te richten als tentoonstellingsruimte. Het koetshuis of de voormalige paardenstallingen naast het kasteel is opgenomen in het pakket van het beschermingsdossier van het kasteel en het park. De nieuwe inrichting moet dan ook worden goedgekeurd door monumentenzorg. De omvorming komt bovendien in aanmerking voor subsidiëring van het Vlaams Gewest en van de provincie West-Vlaanderen. De realisatie kan dus meerdere jaren op zich laten wachten.

 

Schepen van cultuur Iacopucci motiveert het voorstel met de vaststelling dat Waregem nood heeft aan dergelijke tentoonstellingsruimte. Momenteel beschikt de stad over de tentoonstellingshal van Cultuurcentrum De Schakel en zaal 29 in de Kunstacademie. Het is niet de bedoeling dat het omgevormde koetshuis alleen zou open staan voor kunst met de grote K. Het stadsbestuur wil al onze kunstenaars voldoende ruimte bieden voor een of andere tentoonstelling. In het verleden werden hier al beperkte tentoonstellingen in ondergebracht, die dan veelal te maken hadden met het natuurpark. Het koetshuis leent zich tot de vooropgestelde nieuwe bestemming. In combinatie met de cafetaria in het kasteel, kunnen hier binnen afzienbare tijd (wellicht 5 tot 10 jaar) wellicht veelbelovende exposities worden geopend.

  

Het dossier wordt met de beslissing van de gemeenteraad op gang gebracht. Momenteel staat het beschermd koetshuis er ietwat vervallen bij. Toen de familie van baron Jean Casier nog het kasteel bewoonde, stonden in dit gebouw de koetsen van de baron en werden zijn paarden hier op stal gezet. De stallingen worden op vandaag gebruikt door de tuinarbeiders, maar doen ook dienst als opslagruimte voor de uitbaters van het kasteel en in het uiterst rechtse gedeelte is een publiek toilet ingericht. Het is echter een beleidsoptie om het gebouw een culturele functie te laten bekleden. De grootte, de ligging en het karakter van het gebouw verlenen zich tot het gebruik als tentoonstellingsruimte.

 

Het is de bedoeling op termijn allerhande aanpassings- en renovatiewerken aan het interieur uit te voeren. Ook het buitenschrijnwerk zal wellicht vernieuwd dienen te worden. De compartimentering op het gelijkvloers kan verwijderd worden om een grote open ruimte te bekomen voor allerhande tentoonstellingen. Om dit project te ontwerpen en te begeleiden is het wenselijk een ontwerper aan te stellen. Dan kan een restauratiedossier worden opgemaakt. De stad maakt dan als opdrachtgevend bestuur kans om 80% van de kosten terug te krijgen van de Vlaamse Gemeenschap (60%) en van de Provincie (20%).

 

De ontwerper zal daarom nauw overleg moeten plegen met Afdeling Onroerend Erfgoed (het vroegere Monumenten & Landschappen) wegens het geklasseerd karakter van het gebouw. De kostprijs voor het opstellen van het ontwerp wordt geraamd op 15.000 euro, inclusief BTW.  Momenteel is deze uitgave nog niet, of moeten we na de begrotingswijziging van juli zeggen ‘niet meer’, opgenomen in de begroting 2007.

Zondag 9 september brengt de erfgoedwerkgroep Wielsbeke in de ban van de sage. Net als in de meeste dorpen werden er vroeger heel wat volksverhalen verteld die betrekking hebben op plaatsen en/of personen uit het eigen dorp. Die sagen worden bij de jaarlijkse culturele fietstocht van de plaatselijke erfgoed-werkgroep opnieuw naar boven gehaald. Jaarlijks stelt de culturele werkgroep een fietstocht of een wandeltocht samen, die telkens een groot succes blijkt te zijn.

 

Op 9 september is het Open-Monumentendag en dan wordt de Ooigemse drietrapssluis, die volledig gerestaureerd werd en een beschermd monument is, terug opengesteld en extra in de kijker gezet. Daarom start de tocht van het erfgoedproject op die plaats, zodat ook de deelnemers aan de fietstocht daar nog kunnen een kijkje nemen.

 

We fietsen – elk volgens eigen tempo – langs minder gekende plekjes in Wielsbeke. Zo kom je terecht op enkele boerderijen en plaatsen waar je anders de kans niet toe krijgt. Onderweg is van alles te beleven. Met een thema waar spoken, heksen, sagen en legenden het onderwerp vormen kan dit ook niet anders. We gingen op zoek naar onwaarschijnlijke verhalen, die door één of meerdere mensen verteld, gezongen of uitgebeeld worden. Er komt ook een echte heks vertellen over keltische bomen, geneeskrachtige drankjes, de spirituele kracht van verloren beschavingen… en je kan op diverse stopplaatsen nog de innerlijke mens versterken, met een passend drankje of hapje.

 

Tot slot kan men – vrijblijvend - een vragenlijst in te vullen. Wie aandachtig gekeken heeft langs de route, zal ongetwijfeld kans maken om één van de mooie prijzen te winnen. Als afsluiter heeft men de mogelijkheid om even na te genieten bij een glas in OC Hernieuwenburg.  De fietstocht is eerder kort gehouden omdat iedereen, ook gezinnen met kinderen, hieraan zouden kunnen deelnemen. Met alle haltes tussenin zal het geheel ongeveer 3.30 u. duren.

 

De inschrijvingen voor de gezinsfietstocht “In de ban van de sage” kan aan het sas van Ooigem van 13 u tot 14.30 u.  Voor 5 euro bekomt u een geïllustreerde brochure met routebeschrijving, een bonnetje voor een tovenaarsdrankje onderweg, een heksensnoepje en een plakje lekkere kruidencake. Onderweg beleeft u op elk van de zeven stopplaatsen een verrassende act. De gezinsfietstocht belooft een unieke belevenis te worden. Je komt op plaatsen, waar je anders de kans niet toe krijgt; Je gelooft je oren en oren niet wat daar vroeger zou gebeurt zijn, je smaakpapillen worden verwend en exclusieve verhalen komen onder het stof vandaan. Mysterieuze figuren kruisen je pad…

 

Deze productie komt tot stand door de inzet van een actieve ploeg mensen, geplukt uit diverse socio-culturele verenigingen. We vernoemen hier de Cultuurraad, Davidsfonds Wielsbeke/St-Baafs-Vijve, Davidsfonds Ooigem, Heemkundige kring Juliaan Claerhout, Es-Battement. Daarbij kan de werkgroep nog rekenen op heel veel losse medewerkers uit andere verenigingen. Op de foto zien we de werkgroep met onderaan Monique Claerhout en Katrien Vanparys, op de 2^e rij Griet Delanghe en Doenja Goutsmet en bovenaan John Moerman, Bert Desmet en  Geert Eeckhout. Op de foto ontbreken nog Olivia Vanhaesebrouck, Michaël Delange, Jacob Hobbel en Lieven Hutsebaut.

 

Alle inlichtingen: culturele dienst Wielsbeke 056/ 67 32 70

cultuur@hernieuwenburg.be

De gemeenteraad heeft beslist om een tussenwand te plaatsen in de sporthal Den Averul, Koning Albertstraat 18  te Beveren-Leie. In de exploitatie van stedelijke sporthal wordt de grote zaal bijna dagelijks simultaan gebruikt voor verschillende disciplines. Zo worden de trampolines opgesteld langs de zijgevel, kant schietstand, terwijl op het volleybalterrein aan de kant stookplaats, geoefend of gespeeld wordt. De verschuifbare wand moet onderlinge hinder tussen de trainende sporters en de veiligheid van de atleten bevorderen.

 

Technisch gezien is er voldoende ruimte tussen de twee terreinen voor de beoefenaars, maar bij dergelijk balspel kan de bal terechtkomen op of juist naast de trampoline of de turners.

Dit creëert een zeer gevaarlijke situatie, waarbij de sporter of de begeleider zijn concentratie verliest en hierdoor de sprong gemist wordt. De veiligheid van de trampolinespringers is onder de bestaande voorwaarden niet langer gegarandeerd.

 

Vooral de Beverse trampolineclub Lenig en Vlug, in 1959 als turnclub geboren, heeft als sportclub een sterk prestige en kent internationale uitstraling. Het was één der eerste trampolineclubs in het land. Maurice Huysentruyt maakte destijds een demonstratie mee van grote promotor Kurt Bachler uit Zwitserland en was onmiddellijk gewonnen om de sport ook in Beveren-Leie te promoten. Zo werd de eerste trampoline op West-Vlaamse bodem hier geplaatst, één van de eerste in België.  Dit toestel zou een heel andere dimensie geven aan de Beverse turnclub.

 

De mobiele scheidingswand bestaat uit twee delen: een grofmazig polyestergaas bovenaan, en onderaan wordt dit gaas vervangen door een sterker en zwaarder foliedoek. De gaaswand wordt opgehangen aan een aantal rolwagentjes, die over de draagrail rijden. Deze rail is zo hoog mogelijk opgehangen aan het derde dakspant en leidt de samengeschoven gaaswand via een bochtprofiel naar een parkeerstrook tegen de langse gevel. Als de compartimenteringswand weggeschoven is tegen de gevel, kan de ganse sporthal zonder hindernis als één grote ruimte gebruikt worden.

 

De wand wordt geleverd en aangebracht door een gespecialiseerde aannemer, rekening houdend met de stabiliteit van het bestaande spant en de ruwbouw, alsook met de brandveiligheid van de materialen, de kwaliteit van het ophangssysteem en de lasnaden, enz…  De kostprijs van de ingreep wordt geraamd op 9.500 euro incl. BTW. Er is al een krediet voorzien op de begroting 2007.

 

http://users.skynet.be/fa291469/Info/Sporthal.htm

http://www.damesvolleybeverenleie.be/index2.html

www.lenigenvlug.tk

De milieudienst doet een oproep tot alle geïnteresseerden om in een denkgroep mee te werken aan het toekomstige beheersplan voor het stadspark Casier. Allen zijn ze welkom op zaterdag 22 september om 9 uur in het koetshuis in Park Baron Casier. Elke mening kan belangrijk zijn om de toekomst van het stadspark uit te bouwen. Deelnemen kan door voorafgaandelijk in te schrijven op de milieudienst.

 

Het Park Baron Casier is een uniek stukje natuur in het centrum van onze stad. Het werd destijds verworven door de toekomstvisie van onze bestuurders uit het verleden, waarbij we wijlen burgemeester Marcel Coucke willen noemen. In de overeenkomst met de familie Casier werd eerst nog vruchtgebruik toegekend aan de bejaarde moeder van Jean Casier, maar op die manier werd gevrijwaard dat deze groene long niet de prooi werd van projectontwikkelaars. Velen kennen het park nu als rustplek, van de kasteelconcerten of om te ravotten met de jeugdvereniging. Kortom er is voor elk wat wils in het park.

 

Om de toekomst van het park te vrijwaren is het stadsbestuur bezig met de opmaak van een parkbeheerplan en dit volgens het concept “Harmonisch Park- en Groenbeheer”. Dit beoogt een duurzame, dynamische en diverse uitbouw van het park waarbij mensgerichte, natuurgerichte, milieugerichte en organisatorische facetten op een harmonische wijze samengaan.  Het park en de gebouwen zijn sedert 2003 beschermd. Het beheren van het park op een verantwoorde wijze rekening houdend met de diverse functies van het park is een logisch gevolg hiervan.

 

De stad wil ook de gebruiker betrekken in de opmaak van een dergelijk plan en organiseert daarom op zaterdag 22 september een denkvoormiddag, die zich richt op:

- de wandelaar die het park als oase van rust aanziet

- de leider van een jeugdvereniging die regelmatig komt ravotten in het park

- de organisator die het park een ideale feestlocatie vindt

- de natuurliefhebber die de fauna en flora in het park belangrijk vindt

- diegene die geïnteresseerd is in de toekomst van het park

-   … ook u

Allen zijn ze welkom op zaterdag 22 september om 9 uur in het koetshuis in Park Baron Casier en voor hun mening.  Deelnemen kan door voorafgaandelijk in te schrijven op de milieudienst.

 

Milieudienst

tel 056 62 12 80

fax 056 62 12 84

milieuzorg@waregem.be

Van 8 toen en met 30 september loopt in de raadzaal van het stadhuis de tentoonstelling “Wonen in Welvaart”. De productie van het  Centrum Vlaamse Architectuurarchieven (CVAa) en Vlaams Architectuurinstituut (VAi) was eerder te zien in de Singel te Antwerpen en in de Campusbibliotheek Arenberg  van de KU Leuven. Naar aanleiding van Open Monumentendag kon “Wonen in welvaart” hier niet ontbreken gezien de stad Waregem in het luik over het premiestelsel De Taeye duidelijk aanwezig is. In 1954 werd de honderdduizendste staatsbouwpremie uitgereikt aan de Waregemse familie Vandendriessche, een gezin met elf kinderen. Minister Alfred De Taeye legde de eerste steen van hun woning aan de Franklin Rooseveltlaan, wat uiteraard gepaard ging met een feestelijke viering.

 

Het Centrum Vlaamse Architectuurarchieven en het Vlaams Architectuurinstituut presenteren met ‘Wonen in Welvaart. Woningbouw en wooncultuur in Vlaanderen, 1948-1973’ voor het eerst een breed opgezette thematische tentoonstelling. Het project groeide uit een samenwerking met onderzoekers en experts aan Vlaamse universiteiten. ‘Wonen in Welvaart’ belicht hoe in Vlaanderen de evolutie van de wooncultuur nauw was verbonden met de uitbouw van de welvaartsstaat in de periode 1948 tot 1973.

 

Na de Tweede Wereldoorlog werd een eigen huis, liefst buiten de stad, met een volledig uitgeruste keuken en badkamer, een garage voor de eigen auto, centrale verwarming, nieuwe meubels en een televisietoestel voor steeds meer Vlamingen een optie. Wonen werd een maatstaf voor welvaart. De nauwe verbinding tussen de uitbouw van de welvaartsstaat en het domein van wonen en huisvesting deed zich in nagenoeg alle landen van Europa voor. Bijzonder voor Vlaanderen is het specifieke samenspel van de drie hoofdrolspelers van de welvaartsstaat: de overheid, het middenveld en de vrije markt. Specifiek voor België, en zeker Vlaanderen, is de rol van het private initiatief (gezinnen en vrije markt) en de sterke aanwezigheid van het verzuilde middenveld. Daardoor werd de individuele woning dé bouwsteen van de welvaartsstaat.

 

Het overwicht van de eengezinswoningbouw verhinderde niet dat ook modernistische hoogbouw of de satellietstad deel uitmaakten van het naoorlogse wonen. Deze ‘collectieve’ modellen maakten vooral in de publieke sector en in kringen van architecten en stedenbouwkundigen opgang. Grootschalige bouwprojecten of seriematige productie van woningen waren in Vlaanderen echter eerder uitzondering dan regel. De geschiedenis van de grote sociale woningprojecten was er vooral een van vertragingen, van het niet uitvoeren van collectieve voorzieningen en van financiële problemen. Ook deze geschiedenis maakt deel uit van de erfenis van de jaren vijftig en zestig.

 

De tentoonstelling brengt via een tiental gevallenstudies uit recent onderzoek, een aantal belangrijke actoren in beeld die betrokken waren bij de stijging van het wooncomfort: het premiestelsel De Taeye uit 1948,  de woontentoonstellingen van de Katholieke Arbeidersvrouwen en de Boerinnenbond, het sleutel-op-de-deur-aanbod van een bouwpromotor, maar ook ‘modeloperaties’ zoals de Modelwijk van Renaat Braem voor de wereldtentoonstelling van 1958 of de satellietstad Nieuw Sledderlo in Genk. De tentoonstelling verruimt daarbij het blikveld en kijkt hoe nieuwe ideeën over wonen vanuit België ambieerden om de wereldwijde woningnood op te lossen.

 

Elke uitgewerkte voorbeeldstudie bundelt een rijke selectie archiefmateriaal uit diverse collecties zoals architectuurarchieven, bedrijfsarchieven en beeldmateriaal uit private collecties. Op die manier brengt de tentoonstelling een overzicht van een aantal ‘woonmodellen’ die bepalend waren voor de naoorlogse wooncultuur, en de wijze waarop ze op verschillende bewaarplaatsen zijn gedocumenteerd.

 

Het Waregemse verhaal, zoals bij de 100.000ste premie De Taeye, komt niet enkel in de tentoonstelling, maar ook in de begeleidende publicatie uitgebreid aan bod. Het boek bij de tentoonstelling is rijk geïllustreerd en bundelt zestien essays over het naoorlogse wonen. Artikels over concrete gevallenstudies en beschouwende stukken over naoorlogs wonen wisselen elkaar af.  Het boek “Wonen in Welvaart - Woningbouw en wooncultuur in Vlaanderen, 1948-1973”, onder redactie van Karina Van Herck en Tom Avermaete, 320 blz., € 34,50.  Van het stadsarchief wordt er naar aanleiding van deze tentoonstelling een eigen studiewerk gepubliceerd onder de titel “van tuinwijk tot hoogbouw” met de Waregemse evolutie. Het boek is vanaf 8 september te bekomen aan de infobalie van het stadhuis en kost 10 euro.  Op de Open Monumentendag 9 september is het te bekomen aan 7 euro.

 

Praktische informatie

Tentoonstelling    8 september – 30 september 2007

Plaats: Stadhuis Waregem, Gemeenteplein 2, 8790 Waregem

Openingstijden:

ma - do: 9-12u & 13-17u

vrij: 9-12u

za - zo: 14-18u

Open Monumentendag zondag 9 sept: 10-18u

Toegang: gratis

Groepen: groepsbezoeken mogelijk na afspraak met het stadsarchief: tel. 056 62 12 17, mail: archief@waregem.be  

De gemeenteraad heeft deze avond beslist om het Jeugdcentrum te renoveren. Het Jeugdcentrum langs de Zuiderlaan werd vorig jaar door de stad aangekocht van de Dekenale Werken. Het is de bedoeling dat het complex zijn functie van jeugdcentrum blijft behouden en ook de sportactiviteit blijft mogelijk. De stad gaat nu het jeugdcentrum renoveren voor polyvalent gebruik.

 

Belangrijk in het dossier is enerzijds de dakinsijpeling en de afvoerproblematiek. Anderzijds moeten dringend veiligheidswerken uitgevoerd aan de elektriciteits- en gasinstallaties. Verder zal de inrichting aangepast worden om zowel sport- als jeugdactiviteiten aan te bieden. Een werkgroep gaf enkele maanden geleden advies over het programma voor het vernieuwde Jeugdcentrum. Hun aandachtspunten werden al goedgekeurd in het schepencollege.

De kostprijs van de werken wordt geraamd op 15.000 euro inclusief BTW.

 

 

Om de nodige renovatiewerken aan het Jeugdcentrum op professionele wijze te laten geschieden is het wenselijk dat een ontwerper aangesteld wordt die het ontwerpdossier opmaakt en het opdrachtgevend bestuur bijstaat bij de uitvoering der werken. Er werd gelijktijdig ook een veiligheidscoördinator voor Ontwerp en Uitvoering aangesteld, waarvan de kostprijs wordt geraamd op 7.500 euro incl. BTW.

 

Eveneens vanavond werd een nieuw huurcontract voor het jeugdcentrum afgesloten met de bvba Waregemse Rijschool. De Rijschool blijft dus voorlopig actief op het Jeugdcentrum. Het huurcontract loopt over een periode van 1 mei 2007 tot 30 april 2008, maar er is een clausule ingeschreven dat het contract geen mogelijkheid biedt tot verlenging. De huurprijs bedraagt 650 euro per maand.

 

Vzw Bike Fun had een mondelinge overeenkomst met de vzw Jeugdcentrum en deze wordt gerespecteerd door het stadsbestuur. Met Bike Fun wordt nu een langlopend huurcontract afgesloten voor één jaar, dat stilzwijgend kan worden verlengd. Ook hier bedraagt de huurprijs 650 euro per maand.

Elke stad of gemeente kon tot het einde van april zijn vereenvoudigingsvoorstel indienen bij de Vlaamse overheid. Uit  de 56 ingediende voorstellen  werd het stadswinkelproject van de stad Waregem genomineerd als  1  van de  5 projecten die kunnen meestrijden naar de titel van “eenvoudige stad/gemeente 2007”. Op 11 september zal het beste projectvoorstel worden verkozen tijdens een colloqium in het bijzijn van de Vlaamse minister van Administratieve Vereenvoudiging Geert Bourgeois en de Vlaamse minister van Binnenlands Bestuur Marino Keulen.

 

De wedstrijd “Eenvoudige stad/gemeente” werd in het leven geroepen om de lokale besturen te motiveren om hun dienstverlening te optimaliseren en de regeloverlast op het lokale niveau aan te pakken. Door vorming en begeleiding hoopt de Vlaamse overheid de gemeenten aan te zetten tot een structurele en daadwerkelijke administratieve lastenverlaging.

 

De stad Waregem wil, midden in het winkelcentrum het Pand,  een stadswinkel openen voor kleine ‘administratieve boodschappen’. Inwoners kunnen er tijdens de gangbare openingsuren van andere winkels gewone administratieve verplichtingen afhandelen, zoals het aanvragen van een nieuwe identiteitskaart of het afhalen van een bouwvergunning. Deze nominatie betekent alvast dat de Vlaamse overheid het stadswinkelproject ondersteunt met gratis vorming en projectbegeleiding.

 

Op 11 september beschikt elke aanwezige stad of gemeente over 1 stem om één van de 5 genomineerden aan te duiden als de “eenvoudige stad/gemeente van 2007”. Naast Waregem dingen ook Hasselt, Hoeilaart, Laarne en Merelbeke mee naar deze titel. In 2005 ging Knokke-Heist lopen met deze eer.

Vanaf 1 september kiest Jo Neirynck voltijds voor zijn schepenambt in Waregem, waar hij verantwoordelijk is voor onderwijs, jeugd, internationale samenwerking en integratie. De combinatie tussen schepenambt in Stad Waregem en ACW-stafmedewerker was niet langer werkbaar.  Avondvergaderingen bij ACW-afdelingen en interne ACW-vergaderingen combineren met de zware werklast als schepen van een middelgrote stad was niet evident. Dat heeft hem ertoe aangezet om voltijds te gaan voor zijn politiek mandaat. Zijn engagement werd ondersteund door 2122 voorkeurstemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen.

 

Hij had zijn job als ACW-stafmedewerker bij ACW Midden- en Zuid-West-Vlaanderen reeds teruggeschroefd naar 40 %, maar ook dat bleek onvoldoende. In onderling overleg met de directie van ACW stapt hij daar nu over naar het statuut  van loopbaanonderbreking of tijdskrediet zonder recht op uitkeringen. In een persaankondiging geeft hij nog uitleg over de inhoud van zijn job bij het ACW. Het ACW is de koepel van de christelijke werknemersorganisaties. Het ACW en partnerorganisaties CM, ACV, KWB, KAV, OKRA, KAJ, CM ZIEKENZORG komen op voor een leefbare, solidaire en rechtvaardige samenleving. Samen vertolken ze de zorg van vele gewone mensen. Maar daar blijft het niet bij: het ACW zoekt met hen naar oplossingen. Stem en daadkracht dus: ACW geeft graag stem aan de samenleving.

We kunnen er niet naast kijken. Met de eeuwwisseling zijn de gemeentebesturen in dit land professioneler geworden, zeker inzake beschikbaarheid van burgemeester en schepenen. Dat heeft alles te maken met de herwaardering van deze gemeentelijke ambten, zeg maar de bezoldiging. Tot 2001 was het niet rendabel voor een schepen om zelfs in een middelgrote stad als Waregem zijn ambt niet te combineren met een bijkomend inkomen. Daar is vanaf 1 januari 2001 verandering in gekomen met de forse stijging van de bezoldiging voor gemeentelijke mandaten.

 

In Waregem was schepen Rik Soens de eerste, die daar consequent gebruik heeft van gemaakt en full-time schepen werd. Burgemeester Kurt Vanryckeghem stuurde bij aanvang van deze legislatuur aan om voltijds te kunnen rekenen op zijn schepenen en heeft al eerder zijn beroepspraktijk van kinesist opzij gezet. Rik Soens had al tijdens de zes jaar in vorige legislatuur zijn mandaat van schepen van financiën, e.a. voltijds opgenomen en blijft daar enthousiast over. Ook schepen Chantal Coussement ging van bij aanvang voltijds voor haar schepenambt. Jo Neirynck kiest nu ook voltijds voor het politiek mandaat.  De drie juristen in het schepencollege (Kristof Chanterie, Peter Desmet en Pietro Iacopucci) blijven hun advocatenpraktijk wel nog deeltijds uitvoeren en ook Henri Dewitte blijft nog voor een stuk landbouwer.