Archief

De Rerum Novarum viering is voor ACW Desselgem de laatste jaren aanleiding om speciale gasten uit te nodigen voor een uitgebreide interview.  De laatste jaren waren dat ondermeer Mieke Vogels, Fons Verplaetse, … en dit jaar ging minister van staat Jean-Luc Dehaene in op de uitnodiging. Voor een bomvolle benedenzaal van het POC in Desselgem antwoordde hij ruim twee uur lang op de meest uiteenlopende vragen, die hem werden gesteld door Luc Deman en Jo Neirynck. Deze gingen dieper in op zijn privé-leven, de politiek, Europa, zijn visie op de maatschappij, sport, enz.

 

In de aankondiging stond : “Het fenomeen Dehaene laat niemand onberoerd. Hij zorgde voor een nieuw en ander België. Hij zette ons land internationaal opnieuw op de kaart. Een man met intelligentie, dossierkennis en werkkracht. Hij zorgde ervoor dat de politiek duidelijker en concreter werd voor de man in de straat”. Alhoewel we deze stelling kunnen beamen, was de babbel “aan tafel met” Dehaene  veeleer een vriendschappelijk gesprek bij een drankje (aanvankelijk water, maar na de vraag naar zijn voorkeur wel een Duvel). De zowat honderdvijftig aandachtige toeschouwers, waaronder de Waregemse kandidaat-kamerlid Davine Dujardin, kregen niet alleen een leerrijke kijk op de figuur en de mens Dehaene, maar vooral meer inzicht in het politieke gebeuren op het hoogste niveau.

 

Het was geenszins een politieke meeting, wel een eerlijke en boeiende babbel met een ongedwongen Dehaene zoals we hem kennen in vrijetijdsmentaliteit. We konden meeblikken in zijn rijkgevulde loopbaan als scholier, jeugdleider, in de vakbondsleiding, op ministeriële kabinetten, als minister van sociale zaken, verkeer en premier, zijn functies in de Europese conventie en lid van het Europees parlement, zijn mandaten in de beheerraad van belangrijke bedrijven.  We konden opnieuw kennis maken met het fenomeen Dehaene, zijn klare kijk op de maatschappelijke vraagstukken en zijn manier om daar ook daadwerkelijk een oplossing aan te geven.

 

We gaan hier niet verder in op de inhoud van het uitgebreid interview. Wel kunnen we verklappen dat wie meer wenst te weten over Dehaene, wellicht binnen enkele jaren nog beter aan zijn trekken komt in de ‘Memoires’ van Jean-Luc Dehaene. Daarin zal hij dan wellicht ook vertellen dat hij in 2003 enkel op de lijst stond wegens een petitieactie van Joke en deze dreigde uit de hand te lopen. Nu staat zijn echtgenote Celie op die plaats.

 

Desgevraagd ging Dehaene wel in op de blunders van Verhofstadt, die vanaf de start in alles wilde contrasteren met zijn voorganger. Hij verzuimde om in de jaren van hoogconjunctuur en lage intrestvoeten in 2000-2003 het ingezette beleid van saneren van de overheidsschuld verder te zetten en op die manier een buffer op te trekken voor minder gunstige omstandigheden en de veroudering van de bevolking. Maar als grootste blunder vanuit Vilvoorde noemde hij het dossier van de nachtvluchten rond Zaventem. Verhofstadt heeft het probleem gecreëerd door deze nachtvluchten te willen concentreren en geluidsisolatie in het vooruitzicht te stellen. Het resultaat was dat gebieden, die nooit last hadden nu ook met geluidsoverlast werden geconfronteerd.

 

Zelf noemde hij als resultaten van zijn regeringsperiode de staatshervorming, het binnenbrengen van België in de Europese eenheidsmunt door saneren van de overheidsschuld en de begrotingstekorten met structurele maatregelen naar de toekomst toe en het Copernicusakkoord met de hervorming van de politie.

Het was de staatsman Jean-Luc Dehaene die antwoordde op de vraag wat Rerum Novarum voor hem betekende. Hij stelde dat men nu dringend toe is aan een nieuwe “Rerum Novarum”, maar nu om in te pikken op de nieuwe veranderingen van globalisering, informatisering. Net zoals Rerum Novarum was een antwoord was op de industrialisering is er nu nood aan een antwoord op de huidige veranderingen, die even spectaculair zijn als de industrialisering toen. 

Pastoor Frans Huyghe vertelt deze week in “Kerk en Leven” de geschiedenis van het oud kruisbeeld in de kerk van ’t Gaverke. Het houten kruisbeeld hing oorspronkelijk aan een his op de hoek van de huidige Sabbe- en Weverstraat. Zo hingen er destijds vele en  nog vinden we ’t allenkante langs landwegen in Vlaanderen dergelijke kruisbeelden. De pastoor van ’t Gaverke bracht de informatie van samen van de ‘gekruisigde Christus’, die nu in de kerk H.Familie hangt.

 

Tot aan de oorlog 1914 hing het kruis in een lage open witte kapel achter een ijzeren hekje op de hoek van twee landwegen. Daarnaast stond een landelijke woning van een seizoenarbeider, Alfons Vanoosthuyse, die een klein boerderijtje had met een paar koetjes. De woning behoorde toe aan de familie Hoomaert uit Kortrijk en was door erfenis toegekomen aan kanunnik Hector Hoornaert, rector van het begijnhof van Brugge. Toen kwamen de Duitsers. Het huis en het kapelletje dienden gesloopt om reden van de overweg over de spoorweg Gent-Kortrijk. De grote trafiek naar het IJzerfront moest immers langs daar gebeuren.

 

De stal en het witte kapelletje werden gesloopt en Alfons met de zijnen uit hun woning verdreven. De Duitsers wilden met het kapelletje ook het kruisbeeld vernielen, maar het was een stuk van het leven van die eenvoudige man, die op zijn knieën smeekte om te mogen zijnen "Ons Here"   meenemen.  Ze  lieten het hem grimlachend toe en hij vertrok met zijn vrouw, zijn zes kinderen, zijn koebeestjes en zijnen "Ons here", zorgvuldig in een oude deken gewikkeld boven op de stootkar.

 

Hij vertrok naar een andere woning aan 'den Hazewind' waar het kruis werd opgehangen aan de gevel van zijn schuurtje. Toen er bombardementen kwamen werd "Ons Here" voorzichtigheidshalve binnengehaald in de stal. Rond 1920 werd het huis van kanunnik Hoornaert met oorlogsschade herbouwd voor Alfons, die terugkwam met zijn Christusbeeld en het ophing aan de zijgevel van zijn nieuwe woning. Kanunnik Hoornaert overleed op 3 september 1922 en had de wens uitgedrukt dat de erfgenamen het huis van Waregem zouden verkopen aan Alfons. De man kocht zijn huis, waarschijnlijk ten koste van veel inspanningen en zweet.

 

Toen Alfonds Vanoosthuyse later een stukje grond afstond aan zijn dochter om aan te bouwen, stond de conditie erbij dat "Ons Here" naar de gevel van de aangebouwde woning zou verhuizen. Het beeld werd opgehangen in een zinken kast als beschutting tegen weer en wind en regelmatig voorzien van een nieuwe laag schilderwerk. Dat alles heeft het Christusbeeld niet mooier gemaakt, maar wel wonderbaar beschermd tegen de tand des tijds. Weduwe Marie Vanoosthuyse-Deconinck hield van den "Ons Here" van haar baaske en stond graag toe dat hij na haar dood zou verhuizen naar de parochiekerk.

 

De opgefriste oorspronkelijke houten Christus hangt nu in de kerk van 't Gaverke, ontdaan van zijn halve centimeter dikke verflaag. Het is een mooi beeldhouwwerk, daterend van einde 1700, begin 1800. Aan de gevel van het huis Vanoosthuyse hangt nu een afgietsel in gruis van witsteen, bestand tegen weer en wind.

Onder het gerestaureerde Christusbeeld in de kerk werd als dank volgend onderschrift aangebracht:

"Dit kruisbeeld hing aan het huis van Alfons Vanoosthuyse(1867-1945) en zijn huisvrouw Marie Deconinck(1876-1965). God hebbe hunne zielen".

 

(Historisch getinte verhalen uit de regio zijn welkom voor publicatie in e-Waregem)

De Waregemse beeldhouwer en meubelontwerper Bernard Duthoy is momenteel gast op de tentoonstelling ‘Vermöbelt, Möbel in Kunst und Design’ op de Museumsberg in het Duitse Flensburg. Zijn bijzonder originele meubelsculpturen zijn daar nog tot 1 juli te bewonderen in het Hans-Christiansen-Haus. Samen met drie Duitse collega’s toont hij het publiek op welke manier hij uit hout prachtige en vooral eigenzinnige meubelstukken ontwerpt en de kunstzinnige bewonderaars spreken van ‘toveren’.

 

De tentoonstelling wordt hoog aangeprezen in de gespecialiseerde kringen van meubelontwerpers en designers. In de eerste ruimte van de tentoonstelling staat ondermeer een ikoon van de designerbeweging, nl. ‘Der Einkaufswagensessel Consumer’s Rest’ (1983) van Stiletto (Frank Schreiner). Ook Bernard Duthoy heeft daar al een sterke reputatie, wat blijkt uit de uitnodiging voor deze tentoonstelling.  

 

Design- en Kunstcriticus Nicole Serocka is vol lof over het werk van Bernard Duthoy : “Die Möbelskulpturen des Belgischen Kunsttischlers und Bildhauers Bernard Duthoy scheinen hingegen zu fließen. Vor allem der Schreibtisch I (1995) erinnert an die surrealistischen Gemälde von Salvador Dalí und die absurd-verzerrte Welt von Alice im Wunderland. Der 1965 geborene Bildhauer hat funktionale Möbel ohne Ecken und Kanten geschaffen, die handwerklich erstaunlich sorgfältig verarbeitet sind. So fügt sich jede Schublade und jedes Scharnier exakt in das jeweilige Möbel ein. Zudem hat er eine Vorliebe für Tierformen: So scheint sein Flügelschrank I, der einem Kontrabass-Kasten ähnelt, auf comicartigen Pferdehufen zu stehen, während sein Drei-Säulenschrank wie in eine Reihe watschelnde Pinguine wirkt.”

Bernard Duthoy (° Waregem 1965) sculpteert beelden als een eigentijdse voortzetting van de nog steeds beklijvende art nouveau. De sculpturen worden meestal vervaardigd uit harde of zachte houtsoorten, die soms een minimale functie hebben. Gelakt of gebeitst in felle kleuren weerkaatsen zehet invallend licht op de glad geschuurde oppervlakten. De creaties vertolken ritme, beeldende spanning en lijken alsof ze uit een bewegende fase gefixeerd worden, waardoor ze synoniem zijn van emotie en gedrevenheid.

 

fotospecial van Bernard Duthoy in Flensburg op www.pixagogo.be/2956254239

Info: www.bernardduthoy.be

Museumsberg Flensburg, Hans-Christiansen-Haus. Geöffnet bis 1. Juli, Di-So 10-17 Uhr. Katalog 9,90 Euro. Internet: http://www.museumsberg.flensburg.de

Waregem beleeft als gaststad van de ‘Tour de France’ niet alleen een sportieve aantrekkingskracht, maar profileert zich opvallend sterk als culturele stad. In dat opzicht moet ook de komst van het kunstwerk ‘Nikei’ van Wouter Cox gezien. Het is een driedimensionele beeld- en geluidsinstallatie met dertien levensgrote beelden van wielrenners. Deze worden opgehangen als een vliegend peloton wielrenners met het geluid van een zwerm zoemende bijen. De spraakmakende constructie staat tot nog tot midden juli 2007 opgesteld in de inkomhal van het stadhuis in Waregem. De tentoonstelling opent voor genodigden op woensdagavond 23 mei.

 

De opening gaat gepaard met de inhuldiging van het kunstwerk  ‘The Meeting Point’ van Frank Vanhooren en bij het officiële gebeuren wordt ook de aanwezigheid van de kunstenaars Wouter Cox en Frank Vanhooren aangekondigd. De Desselgemse kunstenaar Frank Vanhooren kwam vorig jaar in het nieuws met zijn beeld ‘Bevrijding’, dat op dinsdag 15 augustus 2006 werd onthuld in het kader van de Westkunstroute en een permanente bestemming kreeg op de eerste verdieping van de IJzertoren. Eerder dit jaar exposeerde Frank Vanhooren al in het Cultureel Centrum Oude Kerk te Vichte. Nu krijgt zijn werk ‘The Meeting Point’ een bestemming op het Waregemse stadhuis.

 

Wouter Cox volgde een artistieke opleiding architectuur aan het PHIKO in Hasselt (1982-’85) om nadien de afdeling beeldhouwen af te werken aan het KASK te Gent (1986-’90). Aan het DKO te Antwerpen volgde hij nog de afdeling Video-film (2002-’04). Het monumentaal kunstwerk van Wouter Cox was twee jaar geleden al te zien in het SMAK in Gent, toen bij gelegenheid van de start van de Omloop Het Volk,  en in het Centrum Ronde van Vlaanderen te Oudenaarde met de gelijknamige wielerklassieker. Tot midden juli is ‘Nikei’ nu te zien in Waregem n.a.v. de start van de derde rit van de Ronde van Frankrijk op 10 juli 2007

 

Nikei’ is een driedimensionele beeld- en geluidsinstallatie. Dertien levensgrote beelden van wielrenners worden als een zwerm bijen opgehangen in de lucht. Van de fietsers is enkel de felkleurige kledij zichtbaar, waardoor het een peloton wordt van onzichtbare renners die pijlsnel door de lucht fietsen. Dit beeld wordt ondersteund door een geluidsmix van zoemende wielen en bijen. Het totaalbeeld is visueel aantrekkelijk én verrassend door het geluidseffect. De installatie beeldt een interessante visie op onze maatschappij uit. Het is een momentopname waarin onze prestatiegerichte samenleving in een tijdelijke context wordt geplaatst, als een natuurlijk gegeven dat niet persé als negatief moet beschouwd worden.

 

Het werk is een tijdsbeeld: met het voorbijflitsende, competitieve en felkleurige fietspeloton hangt Wouter Cox letterlijk en figuurlijk een beeld van onze maatschappij op. Het is een maatschappij waarin snelle en vluchtige ervaringen centraal staan, waarin de reclamewereld voortdurend veelkleurige beelden op ons afstuurt en waarin er een voortdurende spanning bestaat tussen het collectieve en het individuele belang. De naam ‘Nikei’ verwijst op twee manieren naar dit maatschappijbeeld. Nikei staat in de eerste plaats bekend als de Japanse beurs(notering), een economisch gebeuren dat gekenmerkt wordt door winstbejag, jachtigheid en snelheid. De schreeuwerige truitjes van de wielrenners, bedrukt met veelkleurige sponsorreclame, en de snelheid van het fietspeloton benadrukken dit maatschappijbeeld waar winst maken en kort op de bal spelen centraal staan. De tweede Nikei die met het kunstwerk in verband staat, is de Griekse godin van de overwinning, de overwinning waarnaar het razende peloton streeft en waarrond het in onze maatschappij vaak draait.

 

Net zoals de bekende ‘Nike van Samothracië’ strakke, de wind trotserende vleugels meekreeg, zo verwerkt ook Wouter Cox het idee ‘vliegen’ en de natuur in zijn installatie. Het beeld van het peloton wielrenners wordt versterkt door een geluidsmix van bijengezoem en draaiende wielen. Hiermee linkt de kunstenaar het competitieve en het jachtige aan het natuurlijke. Voor Wouter Cox is snelheid en heftigheid in onze tijd een natuurlijk gegeven.

Ook al wekt dit audiovisuele werk de illusie van een echte wielerwedstrijd, toch gaat het om een stilstaand beeld. Met dit bevroren beeld laat Wouter Cox de kijker eindelijk stilstaan. We ‘fietsen’ onszelf vaak voorbij. Deze uitfiltering van de menselijke aanwezigheid wordt in het voortrazende peloton gesymboliseerd door de lege omhulsels: de fietsers zelf zijn weg. Bij het stilstaan wordt de toeschouwer onvermijdelijk geconfronteerd met de esthetische waarde die alledaagse objecten, zoals de felkleurige wielertruitjes, kunnen bezitten.

 

Tenslotte toont de kunstenaar met deze lege wielerkostuums aan dat de prestatiegerichte activiteiten die we nu zo belangrijk vinden en die ons leven domineren, ooit slechts een herinnering zullen zijn. Hij ziet onze huidige tijdsgeest als een fase in de evolutie van de mensheid waarna getuigenissen als de felbedrukte truitjes erfgoed zullen worden en aan onze huidige leefcultuur zullen herinneren. Zeker wanneer een wielerwedstrijd individueel en niet per ploeg betwist wordt, houdt de vergelijking tussen een groep renners en een zwerm insecten wel degelijk steek. Net als insecten hebben renners in essentie geen gezicht maar vormen ze in de eerste plaats een troep met felgekleurde publiciteit bedekte ruggen, die voor een groot deel blind zijn voor het wedstrijdverloop, dat ze collectief aan het schrijven zijn.

 

De truitjes, door de kunstenaar als een readymade uit het huidige wielerpeloton geplukt, bezitten een grote, bijna anekdotische herkenbaarheid, maar het onderscheid op basis van merknamen benadrukt tezelfdertijd de anonimiteit van de lichamen, die enkel uit een romp en een paar bovenbenen bestaan. De constellatie van de groep gestileerde lichamen en het geluid van de voorbijsnellende zwerm refereren aan de momentane magie van de synesthetische indrukken die de kijker langs de kant van de weg in zich opneemt. Klaarblijkelijk is dat de positie die Wouter Cox welbewust als kunstenaar inneemt. Hij ziet, ruikt, hoort de ‘stroom’ passeren - de beeldenmassa die we dagelijks te verwerken krijgen - en produceert, bewust van de onmogelijkheid een totaliteit te representeren, een ‘nabeeld’ dat iets van die ‘momentane magie’ heeft weten vast te houden.

Begin dit jaar werden de bedrijven aangeschreven om in te pikken op een breed aanbod van sponsorpakketten. Die werden gekoppeld aan bekende Vlamingen uit de tourgeschiedenis en aan de truien in de Tour.  Eddy Merckx staat daarbij voor geel, Lucien Van Impe won ook een maal de tour, maar wordt vooral vereenzelvigd met de bolletjestrui. Freddy Maertens won verschillende keren de Groene trui en onze Briek Schotte, die ooit tweede werd in de tour, wordt hier gekoppeld aan de witte trui van jongere maar we kennen hem in die witte trui als wereldkampioen.

 

Sponsorpakket: Eddy Merckx Business Club (Geel)

Het Regenboogstadion, het plaatselijke voetbalstadion waar eersteklasser SV Zulte-Waregem speelt, wordt op 10 juli omgedoopt in de Eddy Merckx Business Club. De ligging van deze VIP locatie is ideaal omdat deze direct naast het Tourpodium staat waar de renners worden voorgesteld. Zelfs de start van de renners is vanuit de Eddy Merckx Business Club te zien!

 

Het parcours, waar 's middags een wielerspektakel zal plaatsvinden, ligt op slechts enkele honderden meters van de Eddy Merckx Business Club. Via de aanwezige screens is de etappe natuurlijk ook live te volgen. In de Eddy Merckx Business Club kan je in een zeer gezellige ambiance van een mooie wielerdag genieten! Open van 9.00u. tot 18.00u.

 

Voor de prijs van 250 euro per persoon, exclusief BTW, krijgen deze vips niet alleen toegang tot de Eddy Merckx Business Club, maar ook tot het Freddy Maertens- en Briek Schotte VIP Café (vanaf 14.30u.). In dit pakket is er ook VIP-catering in de Eddy Merckx Business Club voorzien en 1 VIP-parking ticket. Als bezoeker krijgt u ook een Tour de France Waregem memorial gift.

 

Sponsorpakket: Hospitality Unit in de Freddy Maertens Village (Groen)

Met je eigen Hospitality Unit zit je met jouw gasten aan de rand van het parcours en kan je de passage van de renners en de publiciteitscaravaan van zeer dichtbij meemaken. De Units zijn gelegen op enkele honderden meters van de officieuze startplaats. De Units beschikken zelfs over TV screens zodat je vanuit jouw Unit de Touretappe live kan volgen!

 

Omdat de Units dicht aan het parcours liggen, zal het wielerspektakel dat na de start van de Touretappe zal plaatsvinden iedere ronde dicht aan de Units passeren. Je kan jouw Unit personaliseren met eigen banners en vlaggetjes. Open van 9 u. tot 18 u.

 

U betaalt 6.000 euro, exclusief BTW,  per Hospitality Unit. U krijgt een volledig ingerichte Hospitality Unit voor 20 personen ter beschikking en die is voorzien van bar en meubilair. U krijgt ook toegang tot het Freddy Maertens- en Briek Schotte VIP Café (vanaf 14.30u.). In de Hospitally Unit krijgt u ook VIP-catering, 10 VIP-parking tickets en 20 Tour de France Waregem memorial gifts.

 

Sponsorpakket: Freddy Maertens VIP Café (Groen)

Het Freddy Maertens VIP Café is een locatie die uitsluitend geschikt is voor kleinere groepen en individuen, die ook in de middag nog van het nodige wielerspektakel willen genieten. Deze Business Club ligt iets verder van de start dan de Hospitality Unit, maar ligt wel direct aan het parcours waar het Tourpeloton zal passeren. Ook tijdens het wielerspektakel dat in de middag plaatsvindt, ligt deze locatie direct aan het parcours. Uiteraard hoef je ook hier niks van de etappe te missen, want de screens zorgen ervoor dat je de wedstrijd op de voet kan volgen. Open van 09.00u. tot 18.00u.

 

De prijs voor het Freddy Maertens VIP Café bedraagt 195 euro per persoon, exclusief BTW. Daarvoor krijgt u toegang tot het Freddy Maertens VIP Café, maar ook tot het Briek Schotte VIP Café (vanaf 14.30u.). Ook in het VIP café is er een VIP-catering voorzien en zijn ook 1 VIP-parking ticket en 1 Tour de France Waregem memorial gift inbegrepen.

 

Sponsorpakket: Briek Schotte VIP Café (Wit)

Het Briek Schotte VIP Café is de locatie waar men kan genieten van de Toursfeer, ambiance en gezelligheid! 's Morgens zal de publiciteitskaravaan en het Tourpeloton deze locatie passeren en in de middag zullen onder meer de bekende renners en de live muziek voor het spektakel zorgen. Via het grote scherm kunnen alle bezoekers van het Briek Schotte VIP Café de etappe volgen. Het cateringassortiment in het Briek Schotte VIP Café is beperkt, maar drank is natuurlijk volop aanwezig!  Open van 9.00u. tot 18.00u.

 

Voor het Briek Schotte pakket betaalt u 125 euro per persoon, exclusief BTW. Daarvoor krijgt u toegang tot het Briek Schotte VIP Café, 1 VIP-parking ticket, 1 Tour de France Waregem memorial gift en de Catering van het Briek Schotte VIP Café

 

Sponsorpakket: Lucien Van Impe Business Club (Bolletjes)

De Lucien Van Impe Business Club bevindt zich in het gloednieuwe Waregem Expo.  Dit is een multifuctionele ruimte, die uitermate geschikt is voor de ontvangst van de VIP gasten voor de tourstart van 10 juli! Naast deze ruimte is er natuurlijk ook een terras aanwezig. De Lucien Van Impe Business Club ligt vlakbij het startpodium, waar de Tourrenners worden gepresenteerd aan het publiek.

 

Ook het vertrek van het Tourpeloton en de publiciteitskaravaan zal hier plaatsvinden.

Het parcours waar 's middags het wielerspektakel is, ligt ook vlakbij deze locatie. Verder zullen de aanwezige screens ervoor zorgen dat je van de 3e etappe van de Tour de France Waregem-Compiègne niks hoef te missen! De gasten in de Lucien Van Impe Business Club zullen in een zeer gezellige ambiance genieten van een unieke wielerdag! Open van 9 u. tot 18 u.

 

Voor het Van Impe Business Club pakket betaalt u 250 euro per persoon, exclusief BTW. Daarvoor krijgt u toegang tot de Lucien Van Impe Business Club, maar ook tot het Freddy Maertens- en Briek Schotte VIP Café (vanaf 14.30u.). Er is VIP-catering in de Lucien Van Impe Business Club en u krijgt 1 VIP-parking ticket en 1 Tour de France Waregem memorial gift.

 

Voor info www.tourwaregem.be

Tourwinkel Het Pand 271

E-mail: tour@waregem.be

Tel.: 056 62 13 20      Fax: 056 62 13 22

Open: van dinsdag tot zaterdag van 10 u. tot 12 u. & van 14 u. tot 18 u.

We kunnen niet naast de polemiek kijken rond het vermoedelijk verdwijnen van de atletiekpiste in het Regenboogstadion. Hier op e-Waregem konden we u in de reacties op onze bijdrage “Moet atletiekpiste verdwijnen uit Regenboogstadion ?” van 8 maart 2007 reeds een forum bieden van verontwaardigde lezers. Dat forum blijft mogelijk, ook door te reageren op deze bijdrage. We kunnen Armand Parmentier en andere actieve sportievelingen begrijpen, dat ze zich niet kunnen begrijpen dat de atletiekbeoefenaars moeten wijken voor de eenzijdige verzuchtingen van koning voetbal.

 

Twee maanden geleden ontvingen we op onze vraag een eerder geruststellende mening van Geert Desmet, voorzitter van atletiekclub AZW vzw. “Mocht het inderdaad kloppen dat de atletiekclub AZW-WAC zonder enig volwaardig alternatief uit het Regenboogstadion zou vliegen dan zou ik dit ook samen met u en de vele andere atletiekliefhebbers zeer spijtig vinden. Een sportieve stad als Waregem, bovendien met een zeer rijke atletiektraditie, zal dit mijns inziens ook niet doen. Jammerlijk genoeg kan ik noch ontkennen, noch bevestigen wat wareber en anderen als ‘gerucht’ vernomen heeft.” Hij kon wel bevestigen dat de stad met zijn diensten overleg pleegt met vertegenwoordigers van de atletiekclub omtrent :

-         ofwel renovatie van de bestaande piste in combinatie met de bouw van een nieuwe voetbaltribune ;

-         ofwel bouw van een nieuw atletiekstadion op een andere (nog te bepalen) locatie in Waregem.

 

Beide opties hebben volgens voorzitter Geert Desmet voor- en nadelen. Het ligt in de bedoeling van de stad, de voetbalclub en de atletiekclub om een oplossing te zoeken die voor iedereen een win-win operatie kan betekenen. Dit betekent echter ook dat dit een compromisvoorstel zou kunnen worden, dat nooit de ideale oplossing voor de drie partijen kan zijn.

 

Maakt het verdwijnen van de piste voor de club dan weinig uit ?

“Uiteraard wel ! Geen accommodatie in Waregem betekent noch min noch meer de langzame dood van de Waregemse afdeling (WAC) van AZW. Jongeren kunnen zich moeilijk naar andere locaties verplaatsen. En als er geen of onvoldoende instroom van jeugdatleten is zal de club ongetwijfeld verdwijnen. Het volledig laten verdwijnen van een atletiekstadion in Waregem en verhuizen naar Zwevegem is dan ook een onaanvaardbaar scenario.”

 

In het stadion in Waregem gaan er jaarlijks een 5-tal officiële meetings door. Daarnaast heb je scholenaanbod en de vijf trainingsdagen per weeken dit jaar in, jaar uit. Momenteel is de afdeling in Waregem wat benadeeld omdat ze zich nooit kandidaat kan stellen voor Bekers van Vlaanderen en kampioenschappen omdat men nooit zeker is dat er in die periodes geen voetbalwedstrijden zullen gepland worden. Ook de veiligheidsproblematiek gekoppeld aan voetbalwedstrijden bemoeilijkt gezamenlijk gebruik van piste en voetbalterrein. Ook het verdwijnen van de polsstokmogelijkheid (nu ingenomen voor reclamepanelen voor de voetbalclub) sluit uit dat bepaalde competities in Waregem kunnen doorgaan. Ingevolge de combinatie met voetbal  is speerwerpen uitzonderlijk mogelijk, discus en hamerslingeren zijn er uitgesloten.

 

“Het zoeken naar een oplossing buiten het huidige stadion zou op deze vlakken al een verbetering zijn. Uw vraag naar kostprijs van een nieuwe piste kan zomaar niet beantwoord worden. Enerzijds heb je al dan niet te maken met gronden die reeds eigendom zijn van de stad of niet. In dit laatste geval moet je nog grond kopen. Waar is die dan beschikbaar ? En gaat die kosten ?  Voor de piste zelf heb je variantes tussen 6-banen rond, 6-banen rond met 8 in rechte lijn of 8 banen volledig rond. In de keuze van de toplaag met sandwichsysteem (rubbergranulaat + polyurethaan en EPDM-korrels) heb je al een vijftal varianten die in kostprijs sterk verschillen. Een vol-polyurethaanpiste is kwalitatief beter maar ook veel duurder. De veelkleurige mondo-rubber pistes hebben nog een andere opbouw en een ander prijskaartje. Ook voor het soort randinfrastructuur, de grootte en het afwerkingniveau ervan, heb je tal van mogelijkheden die sterk in prijs kunnen verschillen. Er is immers ook nog heel wat randaccommodatie nodig : kleedcabines met douches en sanitair, cafetaria, bergingen, kleine tribune, wedstrijdsekretariaat, enz…U begrijpt dat het onmogelijk is om nu al een prijskaartje te kleven op de mogelijke kostprijs van dergelijke infrastructuur.”

 

De discussie over een nieuw atletiekstadion kan volgens de AZW-voorzitter maar op een zinvolle manier gebeuren op het moment dat de besprekingen met de stad positief afgerond zijn. Sedert ons contact in maart hebben we nog geen verdere informatie bekomen, zodat we uit die hoek nog geen weet hebben van een beslissing in dit hele dossier…

 

Reacties van gebruikers

 

Als u de discussie uit “laatste commentaren” hier bovenaan in de linkerkolom hebt gevolgd (in forum via “reageer” onder de bijdragen), dan bent u al op de hoogte van wat leeft bij heel wat gebruikers van de atletiekpiste in het Regenboogstadion. We mogen onze internationale atletiekvedette Armand Parmentier hier hun woordvoerder noemen, ook al wordt hij als dissident beschouwd door het stadsbestuur omdat hij niet in de pas loopt. We kunnen dus op dit vlak de steun van Herman Deman begrijpen.

 

Armand Parmentier begrijpt de aanval op de atletiekpiste niet. “Men mag verwachten van de overheid dat zij rekening houdt met het onderscheid tussen enerzijds zij die sportief presteren, sport actief beleven, en veel energie in steken, en anderzijds diegenen die de sport passief consumeren, het sportgebeuren ondergaan en zitvlees kweken. Het verschil is klaar en duidelijk. En het is redelijk dat het meeste geld naar de sporters zou gaan. Het gaat het gezond verstand te boven dat een grotere tribune nu wordt doorgedrukt, zelfs met de onzekerheid of Europees voetbal Zulte-Waregem ooit nog lukt. Waarom veel geld in een tribune investeren als men niet weet hoe Zulte-Waregem verder zal evolueren ? De supporters zijn toch de laatsten waaraan men moet denken als men voor de sport geld wil wegschenken.”

 

“De sportbeoefening wordt er niet mee gestimuleerd en met massa’s supporters loopt het al eens verkeerd. Dat betekent meer politietoezicht en meer uitgaven ten laste van de stad om de orde te handhaven. Plaatsgebrek op de tribune noodzaakt niet per se tot uitbreiden voor enkele wedstrijden. Stel dat het Antwerps Sportpaleis af en toe vol is uitverkocht, dan wordt ook niet naar uitbreiding gezocht. Kan zo maar op een drafje worden geregeld dat het lot van de atletiekpiste wordt bezegeld ? Of dat ze naar een andere plek zou moeten, naar de joggingpiste bijvoorbeeld die dan terrein zou inboeten ?”

 

“De atletiekvrienden Olsene maken al jarenlang gebruik van de atletiekpiste in Waregem. Steeds meer moesten de 500-tal atletiekbeoefenaars er lijdzaam een dalende aandacht vaststellen bij het stadsbestuur voor het atletiekgebeuren in het Regenboogstadion. Eerst kwamen de publiciteitsborden van het voetbal opduiken, zodat je de piste niet meer of bijna niet meer kon zien. Dan werd er niets meer gedaan aan de piste (boorden liggen los en de piste lag al lang in de weg ). Regelmatig mochten we douchen met koud water en soms was er zelfs geen water voorzien. Als je naar het voetbal gaat op de Heysel – ligt er ook een atletiekbaan – en voor de beker van België ligt die waarschijnlijk ook in de weg – maar omdat de KBAB dat wil, heeft Zulte-Waregem toch ook niet elders gespeeld ! Waregem had op een veel goedkopere manier alles kunnen oplossen. Er was al een oplossing door aan de overkant de bestaande tribunes aan te passen en aan de hoofdingang een stuk bij te plaatsen. Zo zou de piste nog beter afgeschermd worden van de wind, wat daarbij nog betere resultaten kon meebrengen voor de atleten en hoefde de piste op geen nieuwe locatie te komen.”

 

“Wij zijn ook als gebruiker nooit betrokken geweest en zelfs nooit geinformeerd geweest. Als wekelijkse gebruiker moeten we dit vernemen via de pers. We vrezen dat het aanpassen van de accommodatie van het voetbal zal voorgaan op een vervangaccommodatie voor de atletiekbeoefenaars en dan zullen ze de atletiekpiste leggen op de vroegere vuilnishoop, met alle gevolgen van dien !!! “

 

Advies sportraad

Het stadsbestuur bevestigt het negeren van de Atletiekvrienden uit Olsene. “'Het spreekt vanzelf dat we de officiële clubs, die gebruik maken van het Regenboogstadion en die lid zijn van de sportraad, consulteren. De Atletiekclub van Olsene is een gebruiker van de piste, maar ze maken geen deel uit van de Waregemse sportraad.”

 

Momenteel zit het dossier van het “Masterplan” van het Regenboogstadion, of meer opentrokken het ganse gebied van het stadion, in een eindfase. Naar verluidt krijgt SVZW vrijgeleide om een nieuwe tribune met vierduizend zitjes onmiddellijk achter het doel aan kant Zuiderlaan in het voetbalstadion. Daardoor zou de atletiekpiste moeten verdwijnen. Op termijn denkt het clubbestuur van SV Zulte-Waregem ook aan de verdere uitbouw van de tribune, kant vijver. Het ‘definitieve’ Masterplan werd al voorgelegd aan de algemene commissie van de gemeenteraad en werd daar goed onthaald.  Nu krijgen de politieke partijen nog de kans hun achterban te raadplegen en in ten laatste in  juli komt het al voor de gemeenteraad.

 

Tot slot nog de bedenking, waarom de atletiekpiste niet langer in één stadion kan geïntegreerd blijven met de inderdaad (tijdelijk?) succesrijke voetbalactiviteit. Als dit kan in gereputeerde voetbalstadions in de voetbalhoofdsteden in de wereld, waarom kan dat dan niet meer in Waregem? De atletiekpiste rond het stadion biedt zeker het voordeel van een polyvalent gebruik (ook voor andere manifestaties) van de tribunecapaciteit in het Regenboogstadion. Spijtig dat daarin ook niet de ondertekening van het wedstrijdblad voor de 3de rit van de Ronde van Frankrijk plaatsheeft. Het zou toelaten dat meer mensen zonder gedrum zouden getuige kunnen zijn van het gebeuren. Het zou ook het levend bewijs zijn dat die atletiekpiste nog tot meer kan dienen dan voor de 500-tal atleten van de atletiekclub. Armand Parmentier heeft ook een punt als hij de timing en de capaciteit voor een nieuwe inplanting in vraag stelt.

Vorig jaar werd door Minister Landuyt het nieuwe rijbewijs "G" ingevoerd. Dit is nodig voor het besturen van landbouwvoertuigen. Sinds kort kan je dit examen ook afleggen in Waregem op het oefenterrein van de Waregemse Rijschool, aan het Jeugdcentrum. De Waregemse Rijschool van het Jeugdcentrum is al een paar maanden geleden met deze opleiding begonnen, maar voor het examen moest tot voor kort nog uitgeweken naar het examencentrum in Moorsele of Sint-Denijs-Westrem.

 

Erik Derycke en Erik Devoldere van de Waregemse Rijschool zijn tevreden dat  vanaf nu ook de examens kunnen afgenomen in Waregem. Dat is voor de leerlingen toch een groot voordeel.  Ze moeten geen verre verplaatsingen meer doen en een examen afleggen in de eigen regio en op het terrein van de eigen rijschool is voor deze jonge kandidaten vanaf 16 jaar toch zeker een pluspunt. Bij groepering vanaf drie kandidaten komt de examinator naar het oefenterrein van de Waregemse Rijschool om het examen af te nemen.

 

Sinds 15 september 2006 is dit specifiek rijbewijs noodzakelijk voor het besturen van land- en bosbouwvoertuigen en mobiel landbouwmateriaal. De minimumleeftijd om dit rijbewijs van categorie G te behalen is 16 jaar. De kandidaat moet zowel slagen in een specifiek theoretisch examen als in een specifiek praktisch examen. Het theoretisch examen mag afgelegd worden vanaf de leeftijd van 15 jaar en 9 maanden. Vooraleer de kandidaat zijn praktisch examen aflegt moet hij ook verplicht een scholing volgen in een erkende rijschool, landbouwschool of landbouwvormingscentrum.

 

Voor wie geboren is vóór 1 oktober 1982 hoeft geen rijbewijs voor landbouwvoertuigen voor het traject hoeve-veld, maar ook niet voor enig ander traject. De tussengroep voor geboortedata tot en met 31 augustus 1986 mag het traject hoeve-veld nog zonder rijbewijs afrijden, maar moet na 31 december 2008 wel in het bezit zijn van een rijbewijs G. Wie geboren is na 31 augustus 1986 en al een rijgetuigschrift T of rijbewijs B heeft behaald, mag nog tot 31 december 2008 het traject hoeve-veld afleggen, maar moet nadien in het bezit zijn van het rijbewijs G. Zonder rijgetuigschrift moet deze laatste categorie als zestienjarigen al sedert 15 september 2006 in het bezit zijn van het getuigschrift G.  

 

Info: Waregemse Rijschool, Zuiderlaan 44, Waregem, tel. 056 60 28 66

www.rijschooljeugdcentrum.be

Begin deze maand stelde minister-president Yves Leterme in Roeselare een uitdaging voor aan alle gemeenten en steden waar de De Ronde van Frankrijk dit jaar langskomt. De Tour-karavaan 2007 doet twee dagen West- en Oost-Vlaanderen aan. Op 9 juli gaat het over 168 km van Duinkerke naar Gent en op 10 juli wordt in Waregem gestart voor de rit van 236 km naar Compiegne. Ook al omdat hij wielerfan is, wil Leterme met de Vlaamse overheid er mee voor te zorgen dat deze doortocht niet onopgemerkt voorbij gaat. De wedstrijd moet ook een promotie worden voor de 1700-lijn, het gratis infonummer van de Vlaamse Overheid. De voorstelling van het project had plaats in het wielermuseum in Roeselare

 

In samenwerking met het tv-productiehuis Sultan Sushi, onder meer bekend van 'Fata Morgana' en 'Huizenjacht', daagt de Vlaamse overheid onder het motto 'De Tour in 1700 kleuren' alle gemeenten waar de renners passeren uit om drie opdrachten uit te voeren. De gemeenten worden door drie bekende gezichten in gekende ‘Fata Morgana’-stijl uitgedaagd om een aantal opdrachten te vervullen. Bekende gezichten maakten hun opdrachten werden bekend. Het zijn de jeugdige acteur Timo Descamps, gezicht van onder andere Ketnet, bekende Vlaming Herr Seele en gewezen gele truidrager Marc Wauters.

 

 

Timo Descamps daagt alle gemeenten en steden langs het parcours uit er voor te zorgen dat de omgeving van het parcours versierd is met vlaggen, linten, ballonnen, slingers in alle mogelijke en onmogelijke kleuren. Herr Seele, de kopain van Kamagurka, ziet graag in elke gemeente een kleurrijk plastisch monument dat dan telkens feestelijk onthuld wordt bij de doortocht. Marc Wauters ziet het als zijn taak om er voor te zorgen dat er minstens 1000 mensen gekleed in alle kleuren van de regenboog, op de fiets het Tourparcours van hun gemeente afleggen. De winnende gemeente mag 120 inwoners als VIP naar de ontknoping van de Tour op de Champs Elysées in Parijs sturen.

 

Op 6, 7 en 8 juli rijden de uitdagers in parade langs de gemeenten op het Tourparcours om het resultaat te bewonderen. Elke dag leggen ze een deel van het Tourcircuit af, en nemen ze overal de tijd om te bekijken wat de inwoners gedaan hebben om hén ervan te overtuigen dat zij de meest kleurrijke gemeente zijn. Na hun driedaagse kiezen de uitdagers de meest kleurrijke gemeente uit. De winnaar maken ze bekend op een groot volksfeest dat doorgaat op 11 juli op de Grote Markt van Roeselare.

 

In onze provincie passeert de Tour in Poperinge, Ieper, Langemark, Houthulst, Diksmuide, Nieuwpoort, Middelkerke, Gistel, Ichtegem, Torhout, Lichtervelde, Koolskamp, Pittem, Tielt, Waregem, Anzegem, Zwevegem en Avelgem. In OostVlaanderen wordt Deinze, Drongen en Gent aangedaan. Deze rit met passages in Lombardsijde, Gistel, Aarsele en Drongen kan al als een eerbetoon gezien aan vroegere smaakmakers in de Tour zoals Freddy Maertens (meervoudig rit- en groene truiwinnaar), Sylvère Maes (tourwinnaar in 1936 en 1939), Johan Museeuw (dubbel ritwinnaar), Briek Schotte (tweede in 1948) en Walter Godefroot (tienvoudig ritwinnaar).

 

 

Wat in Waregem …

 

We hebben nog geen reacties over de activiteiten op dit vlak in Waregem. Het kan niet moeilijk zijn voor Waregem om een goed figuur te slaan in de opdracht met vlaggen en linten. Daar is nu al een sterke aanzet toe gegeven. Het kan ook geen probleem zijn om die duizend wielertoeristen in  kleurrijke uitrusting langs het parcours in Waregem te laten rijden. Maar wie zorgt er voor een monument ?  Dat wordt de echte uitdaging voor Waregem ! Be-pART ligt langs het parcours in de Westerlaan… Misschien kan daar al even ons licht worden opgestoken. Is Waregem creatief om die uitdaging tot een goed einde te brengen ?

In de vrije basisschool Keukeldam – gelegen in het centrum van Waregem – weten de leerlingen van aanpakken. In het zesde leerjaar kreeg een godsdienstles over engagement en verantwoordelijkheid een verrassend staartje. De leerlingen konden er in verschillende groepjes ideeën bedenken om zich op school te engageren. De initiatieven waren niet mis, waardoor de leerkracht het zinvol achtte om ermee door te gaan. Ze nodigden met z’n allen directeur Martina Desmet uit op klasbezoek om de voorstellen van de leerlingen te beluisteren.

 

Na beraad werden hun voorstellen positief onthaald en kregen de meisjes en jongens “groen licht” om alles verder uit te werken. Op vrijwillige basis en buiten de lesuren onderhandelden de leerlingen over praktische schikkingen, stelden zij brieven op om ouders, leerkrachten en leerlingen te informeren over hun bedoelingen. Tijdens de weekopening van vorige maandag  – een bijeenkomst met alle leerlingen en leerkrachten op maandagmorgen – konden ze hun initiatieven promoten. Zo is er op vrijdag 11 mei een heuse “wieltjesdag” gepland. Iedereen mag rollend spelmateriaal meebrengen en een parcours afleggen op de speelplaats.

 

Gisteren nam de “kleutergroep” de touwtjes in handen. Aan de gele knuffelzone in de Keukeldam stonden zij in hun fluohesje paraat om de aanrijdende ouders met hun kroost te verwelkomen. Na een vertederend afscheid worden de kleine spruiten door de oudsten begeleid naar de schoolpoort en verder naar de kleuterspeelplaats. De leerkracht, gemachtigd opzichter, hielp hen veilig oversteken aan het zebrapad.

 

Groot was de verrassing toen ook op de speelplaats enkele enthousiaste zesdejaars de jongsten animeerden met een of ander tof spelletje. De ouders stellen het initiatief op prijs: zij mochten tot vlakbij de school hun dierbare schatten met een gerust hart en een dikke knuffel achterlaten. Ook het schoolteam juicht de actie toe. De initiatiefnemers zijn maar wat trots met zoveel lof! Wenst u deze actie zelf te gaan bekijken, dan kan dat elke morgen van 8.00 tot 8.20 u. in de Keukeldam 19 te Waregem.

 

Foto van woensdag 9 mei 2007.

Info  www.keukeldamschool.be 

De Algemene Vergadering van Toerisme Leiestreek vzw heeft op 26 april 2007 zijn nieuwe Raad van Bestuur gekozen. De nieuwe Raad van Bestuur, waarin schepen Chantal Coussement in de plaats komt van Rik Soens, heeft de Waregemse schepen ook aangeduid tot nieuwe penningmeester. De functies in de Raad van Bestuur van deze vzw zijn onbezoldigd. Het was de eerste bijeenkomst van de nieuwe algemene vergadering, waarin 29 aangesloten gemeenten en steden hun afgevaardigden hebben afgevaardigd. Zoals ook in andere intercommunale verenigingen en raden is ook voor Toerisme Leiestreek de nieuwe politieke legislatuur gestart.

 

De nieuwe Raad van Bestuur besliste om de kandidaat-voorzitter, Dhr. Jean De Bethune (Schepen Toerisme - Kortrijk) aan te stellen als nieuwe voorzitter van Toerisme Leiestreek voor de komende 6 werkjaren. Hij volgt Stefaan Bral op, die schepen blijft in Kortrijk. De nieuwe ondervoorzitter is Dhr. Jan Vermeulen (Schepen Cultuur - Deinze) en de nieuwe penningmeester is dus mevr. Chantal Coussement (Schepen Toerisme - Waregem). Ook deze functies zijn onbezoldigd. Toerisme Leiestreek hoopt op een bruisende samenwerking.

 

De Leiestreek strekt zich als toeristisch-recreatieve regio uit over de provincies West- en Oost-Vlaanderen. Ze omvat 29 gemeenten, waarvan 23 in West-Vlaanderen en 6 in Oost-Vlaanderen. De rivieren en kanalen vormen de ruggengraat van de landschappelijke structuur in de Leiestreek. De intercommunale Toerisme Leiestreek omvat de gemeenten Dentergem, Deinze, De Pinte, Gent, Harelbeke, Hooglede, Ingelmunster, Izegem, Kortrijk, Kuurne, Ledegem, Lendelede, Menen, Meulebeke, Moorslede, Nazareth, Oostrozebeke, Roeselare

Scheldestreek (Anzegem, Avelgem, Deerlijk, Spiere-Helkijn en Zwevegem), Sint-Martens-Latem, Waregem, Wervik, Wevelgem, Wielsbeke en Zulte.

 

Toerisme Leiestreek werd opgericht op 5 september 2000 en verenigt intussen 29 Leiestreekgemeenten rond een aantal gemeenschappelijke doelstellingen :

- werken rond toeristisch-recreatieve beleidsplanning,

- verbeteren van de toeristisch-recreatieve structuur &

- promoten van de Leiestreek als toeristisch-recreatieve regio.

 

Belangrijke aandachtspunten zijn fietsen & wandelen, watertoerisme en kunst en cultuur aan de waterkant. Leidraad voor de werking van Toerisme Leiestreek is het Strategisch Beleidsplan Toerisme & Recreatie voor de Leiestreek, dat de grote krachtlijnen vastlegt tot en met 2006. Als provinciegrensoverschrijdende regio moest Toerisme Leiestreek een vzw-structuur aannemen. In het bestuur zitten vertegenwoordigers van de Oost- en West-Vlaamse Leiestreekgemeenten. Toerisme Leiestreek wordt gerund door een regiomanager die voor de uitvoerende taken wordt bijgestaan door twee regiomedewerkers. Belangrijke structurele partners van Toerisme Leiestreek zijn de Provincie West-Vlaanderen, Westtoer, de Provincie Oost-Vlaanderen en Toerisme Oost-Vlaanderen. Jaarlijks stellen zij een omvangrijk programma samen.

 

In het kader van het Europees subsidieprogramma Interreg IIIa werkt Toerisme Leiestreek ook nauw samen met Lys sans Frontières, de zusterorganisatie van de Franse Leiestreek. In dit grensoverschrijdend samenwerkingsverband vormt de Leie van bron tot monding de rode draad.

 

In de Leiestreek voelen kunst en cultuur zich thuis. Van Wervik tot Gent is er langs de Golden River keuze te over. Sporen van een rijk verleden vind je in de verschillende historische steden : Guldensporenstad Kortrijk (Belfort, Stadhuis, Broeltorens, Sint-Maartenskerk, O.-L.-Vrouwekerk, Begijnhof,...), vestingstad Menen (kazematten, Belfort, Stadhuis,...) of Gent met zijn 3 beroemde torens. Ook in Waregem zijn er enkele beschermde gebouwen, Sint-Martinuskerk, villa Sint-Georges, Goed te Nieuwenhove, Sint-Eligiuskerk, oud station en bureelwachterswoning te Sint-Eloois-Vijve, kasteelpark Casier en zijn Pompmolentje,  ... en niet-beschermde gebouwen, Kasteel van Potegem, Munkenhof, Flanders Fields American Cemetery,..... Een belangrijke troef is de jachthaven in Sint-Eloois-Vijve.  

 

Waregem investeert momenteel in een nieuwe uitbreiding van de jachthaven in deelgemeente Sint-Eloois-Vijve door er meer kleine aanlegsteigers aan te leggen richting Zulte. Volgens de planning moeten de werken af zijn voor het vaarseizoen begint. Eén van de voordelen van de jachthaven in Sint-Eloois-Vijve is dat die niet op de vaargeul van de binnenschepen werd geïnstalleerd. Dit wil zeggen dat de boten niet of heel weinig meedeinen wanneer er binnenschepen passeren zodat ze op die manier ook nooit zullen losgeslagen worden. Dankzij deze investering wordt Waregem nog meer op de kaart van het riviertoerisme geplaatst.

 

Toerisme Leiestreek brengt een nieuwe evenementenbrochure uit met tal van ideeën voor een dagje 'stappen'. Jaarlijks weerkerend is ook de boottochtenfolder 2007.  Van 20 juli tot en met 28 augustus 2007 kan je opnieuw naar hartenlust meevaren met Toerisme Leiestreek en Lys sans Frontières op Vlaamse en Franse wateren. Samen met de deelnemende gemeenten hebben we voor deze zomer 39 tochten klaargestoomd. De rode draad in het verhaal is de Leie, die de Franse en de Vlaamse Leiestreek met elkaar verbindt. In de Vlaamse Leiestreek kan er ook gevaren worden op de Schelde, het kanaal Roeselare-Leie en het kanaal Bossuit-Kortrijk. De tochten worden verzorgd door drie verschillende rederijen, nl. Alfa Trips, Jan Plezier en de Gentse Barge. De boottochten kunnen gereserveerd worden vanaf mei 2007.

Info www.toerismeleiestreek.be/boottochten