Vandaag opende gouverneur Paul Breyne in Be-pART, het platform voor actuele kunst van de provincie West-Vlaanderen, een merkwaardige goed toegankelijke tentoonstelling met diaprojecties onder de titel “Lost Format”. Het kunstcomplex in de Westerlaan te Waregem brengt met deze tentoonstelling hulde aan het  ‘verloren formaat’, zo kun je de dia als beeldbrenger momenteel inderdaad noemen. Er is werk te zien van Els Opsomer, Pierre Bismuth, Noritoshi Hirakawa, Jonanthan Monk, Fernando Ortega en de Waregemse ‘architecture’-kunstenaar Johan Van Geluwe. U krijgt tot en met 3 juni 2007 de tijd om het beeldrijk geheel te bezoeken. Misschien ontdekt u in de kijkkast met ruim 700 dia’s wel uw ingestuurde dia, waarvoor we hier eerder een oproep plaatsten.

 

De tentoonstelling start met een 8 minuten durende compilatie van de documentaire ‘The last slide projector’ van Paige Sarlin over de allerlaatste carroussel diaprojector van Kodak in 1994. Na deze begrafenis komen we bij de kijkkast met de ingestuurde dia’s, die kunstig zijn geplaatst volgens de hoofdtinten uit de regenboog. Aantrekkelijk is dan de diamontage met een collectie “Hofjes van Eden” met dia’s van volkstuintjes, die Johan Van Geluwe vanaf 1973 opspoorde langs Vlaanderens wegen. In de jaren 1977-1979 werden de ‘Hofjes’ al tentoongesteld in museale ruimten en onlangs werd de kunstige collectie door de provincie in een voor het nageslacht te bewaren formaat gerestaureerd.

 

Het centrale werk in Lost Format komt van Els Opsomer. Zij kreeg als gastartiest in Be-part in Waregem de opdracht een nieuw werk voor deze tentoonstelling te ontwikkelen. Bij aanvang zag ze haar these voor dit project als de dualiteit bij het thuisgevoel. “Zeker wanneer je uit een provinciale plek in België komt is de buiten niet meer het platteland, zoals we het nog wel in andere Europese steden kennen. Je herkent de tekens (een hotel: een bed, een badkamer, een receptie), maar buiten hoor je de geluiden van een stad. Een kluwen dat je niet kent en waarvan je niet weet hoe je het zal aanpakken. Ik zal Waregem met deze dualiteit behandelen en door deze bril vertalen. Waregem, het verhaal van Ann de Frenne, en het verhaal daarrond. Een verhaal van eindeloze omzwervingen.”

 

Nog op de tentoonstelling Lost Format vinden we werk van de Japanse kunstenaar Noritoshi Hirakawa. Binnen het tentoonstellingsconcept is dit werk een logische tussenstap naar het eerder conceptuele werk van Fernando Ortega, Pierre Bismuth en Jonathan Monk dat we verder vinden. Ortega verwijdert de diapositief uit het kadertje en klemt een gevangen mug tussen de twee raampjes. Een alledaagse mug wordt een soort van relikwie of staat ‘de mug’ symbool voor het uitstervende ras van de diaprojectoren?  Pierre Bismuth confronteert de kijker in “Ma couleur préférée” met een gelijkaardig enigma en brengt 82 dia’s in steeds verschillende kleuren. In dezelfde banaliteit vinden we ook Jonathan Monk met elke dag een andere dia over ruimte en tijd met een beeld van het wondere mysterie van de melkweg.  Lost Format is volgens Cis Bierinnckx, de curator van de tentoonstelling, een mentaal parcours eerder dan een tentoonstelling met een nostalgisch karakter. 
   

Later proberen we ook nog terug te komen op de toespraken van Gunter Petry, Bestendig Afgevaardigde van Cultuur en Onderwijs,  en gouverneur Breyne...

Naar tweejaarlijkse gewoonte brengen alle leerlingen van de school De Jager weer een

Schoolvoorstelling. De opvoeringen vinden plaats in de kapel van de wijk de Jager op zaterdag 3 maart om 19 u. en zondag 4 maart om 15 u.. Aan inspiratie geen gebrek want deze keer schreef juf Trees Van den Bogaerde zelf het verhaal “sprookjessprokkels”. De toneelmicrobe zit er trouwens goed ingebakken bij de kinderen van ’t Jagerke.

 

Na succesrijke vertoningen uit een recent verleden (Harry Potter en Mary Poppins)

waagt de school zich nu aan een zelf geschreven stuk. Juf Trees (1ste kleuter) nam de

taak op zich en liet haar pen de vrije loop. Het resultaat is naar verluid veelbelovend.

De regie en de coördinatie is stuk voor stuk in handen van de leerkrachten met juf Trees

op kop. Bovendien wordt alles ondersteund door het schoolkinderkoor “Alleskids” o.l.v.

juf Marie-Christine Chanterie.

 

De kinderen van het 4de leerjaar (juf Katleen Tavernier) nemen de toneelrollen op zich,

samen met juf Trees en meester Yves (3de leerjaar). Tijdens het verhaal passeren alle kinderen van de school de revue gaande van feeën en tovenaars (1ste leerjaar), kikkers (3de kleuter), dwergen (2de leerjaar), een heuse modeshow (1ste kleuter), sprookjestaferelen (2de kleuter) tot een antisprookjeswereld (3^de leerjaar). Kortom, ieder kind zal het beste van zichzelf geven.

 

Het project werd enkele weken geleden voorgesteld door directeur Eddy Nuyttens en meester Yves Depraetere (foto) in de Schottezaal van het stadhuis op de maandelijkse persbijeenkomst van het stadsbestuurscollege. Zij spraken daarbij reeds hun dank uit voor de vele ouders, de ouderraad Biest-Jager vzw, de vele vrijwilligers die telkens voor de kinderen en het leerkrachtenteam klaarstaan. Ook de parochie en de deken werden in hun dankwoord betrokken voor het gebruik van de kapel.

 

Over de inhoud van het stuk konden ze al enige toelichting geven.… Bart en Anne zijn op tocht en ontdekken plots ogen, ogen vol verwachting…. Ze zijn een beetje bang en willen er alles aan doen om die ogen rustig te houden. Ze verzinnen een sprookje en wanen zichzelf al echte sprookjesfiguren. Plots ontdekken ze het grote sprookjesboek maar daar is iets eigenaardigs mee aan de hand. Sprookjes verdwijnen uit het boek !  Hoe kan dat nu ? Op hun zoektocht naar de verdwenen sprookjes komen Bart en Anne heel wat te weten en beleven ze tal van avonturen….

 

Het sprookjesverhaal wordt opgevoerd in de kapel van de Jager op zaterdag 3 maart om 19u. en op zondag 4 maart om 15u. Toegangsprijs voor volwassenen bedraagt 5 euro, kinderen tot 12 jaar betalen 2 euro, kleuters gratis. Kaarten zijn te verkrijgen via de school op 056 604111 (Jager) en 056 603941 (Biest) of bij ’t Kruideniertje aan de Kruishoutemseweg. De kinderen, de leerkrachten en de directeur kijken ernaar uit om u te mogen verwelkomen.

Van 3 tot 18 maart 2007 vindt in Vlaanderen de 36^e jeugdboekenweek plaats. Dit jaar is ‘avontuur’ het centrale thema.  De bib in Waregem en de uitleenposten in Desselgem en Sint-Eloois-Vijve zorgen als vanouds voor een avontuurlijk ingerichte boekenstand, waar de jeugd geheel volgens eigen smaak weer heel wat verrassende ontdekkingen kunnen doen uit de ruime en actuele collectie. In het vooruitzicht van de Tourritstart in Waregem op 10 juli 2007 gaat de bibliotheek ook “op avontuur met de tourhelden”.

 

Van maandag 5 tot en met zaterdag 31 maart 2007 vindt in de bibliotheek een jeugdboekenkwis over wielrennen plaats.  Zowel individueel als met de klas kan je dan deelnemen aan een leuke kwis rond het thema ‘wielrennen’, gekoppeld aan jeugdboeken en strips. De activiteit is al opgenomen in het draaiboek van animatie-activiteiten in het vooruitzicht van de voor de regio Waregem historische Tourritstart van 10 juli 2007. Het culturele luik is al aanzienlijk te noemen en ook dit luik richt zich op alle leeftijden.

 

Dit jaar is het zeker een jeugdboekenweek voor ontdekkingsreizigers , spanningzoekers en liefhebbers van sterke verhalen. In dit aanbod zitten boeken over grote en kleine avonturen van grote mensen: verhalen van pioniers die geschiedenis schreven, maar ook van mensen die vandaag dapper grenzen verkennen. Geen zee te diep, geen berg te hoog, geen land te vreemd, geen schrik te groot. Op een aantal activiteiten kunnen ook de Waregemse scholen inspelen.

 

Het Jeugdboekenweekspel ‘Avonturiers in de bib’ kan gespeeld worden in de bib door kinderen van het 2^de tot het 6^de leerjaar. Er zijn twee versies voorzien, enerzijds voor kinderen van het tweede en derde leerjaar, anderzijds voor het vierde tot zesde leerjaar. Het wordt een speurtocht waarbij de kinderen in het spoor treden van avontuurlijke personages. Als tovenaar, detectieve, ridder, held of ontdekkingsreiziger struinen ze rond in de bib. Daarbij ontdekken ze niet alleen mooie boeken, maar leren ook vlot informatie opzoeken en doen ze verrassende weetjes op. Voor iedere deelnemer is er een leuke bib-balpen voorzien. Het spel kan klassikaal gespeeld worden in één van de drie bibliotheken (Waregem, Desselgem, Sint-Eloois-Vijve), ook buiten de gewone openingsuren en dit gedurende de maanden maart en april.

 

Het is een traditie, dat met de jeugdboekenweek jeugdauteurs te gast zijn. Dit jaar komen er zes jeugdauteurs en voor elke auteur is er een bevoorrechte doelgroep vooropgezet. Met uitzondering van Marc De Bel, die op donderdag 22 maart op bezoek komt voor een lezing van 10 tot 11.30 u. in het Cultuurcentrum De Schakel, gaan alle andere lezingen door in de leeszaal van de hoofdbib in Waregem en zijn er telkens twee sessies.

 

Op woensdag 7 maart opent Stefan Boonen de rij met als doelgroep het 1^ste leerjaar. Er zijn sessies gepland van 9 tot 10 u. en van 10.15 u. tot 11.15 u. Dirk Musschoot is te gast op maandag 12 maart voor het 5^de leerjaar en de sessies duren een kwartier langer van 8.45 u. tot 10 u. en van 10.15 u. tot 11.30 u. Voor de kleuters is Luc Depondt te gast op dinsdag 13 maart. De volgende dag op woensdag 14 maart is het de beurt aan Guy Didelez  voor het 6^de leerjaar. Jeugdauteur Jan Van Coillie komt op vrijdag 16 maart en is bedoeld voor het tweede leerjaar. De grote lezing van Marc De Bel op donderdag 22 maart in het cultuurcentrum heeft tenslotte het 3^de en 4^de leerjaar als aangewezen doelgroep.  De deelname van de klassen is gratis. Alle kosten worden gedragen door de stedelijke bibliotheek, aangevuld met subsidies van de Stichting Lezen.

 

We komen nog even terug op de Waregemse Jeugdboekenquiz over wielrennen: “Met Tourhelden op avontuur in de bib”. Het thema ‘avontuur’ is hier zeker op zijn plaats. Ook renners – klimmers en spurters, kopmannen of knechten – én het publiek langs de kant van de weg zijn natuurlijk tuk op avontuur. De speurneuzen van de bib hebben alvast een avontuurlijk kwisje samengesteld en hebben zich daarbij laten inspireren in enkele leuke jeugdboeken, zoals “De Boletjestrui” van Fausto Koppie, en strips, als “Mannen van IJzer” en “Het kostbare kader” (zie foto). Laat je dus al dit voorjaar warm maken voor de Tour en kom zeker eens langs in de bib.

 

Uiteraard is er nog meer. Er zijn geleide klasbezoeken op afspraak mogelijk, zowel in de hoofdbibliotheek als de filialen. Tijdens de jeugdboekenweek is er voor alle jonge bezoekers een leuke ballon of een balpan voorzien. De Waregemse bib promoot ook het Jeugdboekenfeest op zondag 11 maart in Kortrijk, een organisatie van de Provincie en alle bibliotheken in de Kortrijkse regio. Voor informatie daarover kunt u terecht op de website www.uitinregiokortrijk.be . Voor algemene informatie over de jeugdboekenweek in Vlaanderen verwijzen we naar www.jeugdboekenweek.be

(bijdrage oorspronkelijk verschenen op 14 februari 2007)

We willen hier nog even terugkomen op de Jobrock van vorige zaterdag in Beveren-Leie (zie aankondiging 14 februari 2007). Als werkzoekende met enige ervaring zijn we vol lof over het rijke aanbod van het aandeel jobbeurs.  Met veertien standen groeide het job-onderdeel van het evenement al uit tot de grootste jobbeurs van de regio, zeker als we daarbij ook het ruime aanbod en diversiteit aan betrekkingen voor ogen houden. De geïnteresseerde bedrijven waren ook niet de minste met ondermeer Bekaert Zwevegem, Unilin groep, Beaulieu International, Thermote & Vanhalst, Stadsbader-Flamand, NMBS, interimbureaus Konvert, Unique en AGO… Een ontdekking voor velen was ook het aanbod van de Politie en de kennismaking met het aanbod van De Werkwinkel/VDAB en vakbond ACV. Op al die standen waren ook minstens twee personen ter beschikking voor informatie.

 

Voor mijn geval staat de titel niet voor niets. Heel wat jobs van meerdere standhouders kwamen mij niet onbekend voor. Alhoewel ik om uiteenlopende redenen, die mij niet alle bekend zijn, bij een aantal eerdere sollicitaties naar hier aangeboden jobs de laatste maanden en dagen uit de boot viel, was het voor mij zaterdag al een verrijkende ervaring. Nu kan ik stellen dat het invullen van een kleine fiche vorige zaterdag in een paar dagen aan een nieuwe vaste betrekking hebben geholpen. Onverhoopt eigenlijk, want ik had de laatste maanden van dezelfde onderneming al meerdere negatieve antwoorden ontvangen op eerdere spontane en gerichte sollicitaties op openstaande betrekkingen. Zeker in mijn geval geldt de stelregel : de aanhouder wint.

 

Ook het muziekgedeelte was een hoogvlieger met groepen, die reeds hun sporen hebben verdiend in Westtalent, Kuntbende, Humo’s Rockrally, e.a.  Uit de belangstelling bij 563 bezoekers wacht  Job*Rock met zijn tweede uitgave ook een succesrijke toekomst. Bij de opening van het evenement in ’t Klokhuis te Beveren-Leie konden we vaststellen dat het initiatief van de plaatselijke KAJ in samenwerking met ACW en ACV steunt op een enthousiaste groep olv. Bert Debrouwere.

 

Het was plaatselijk schepen Pietro Iacopucci die in naam van de organisatoren samen met Provinciaal Bestendig Afgevaardigde Dirk Defauw het originele initiatief verduidelijkte. Schepen Iacopucci situeerde de tewerkstellingsomstandigheden in de regio Waregem als eerder gunstig. Maar het recente faillissement van de firma Dejaeghere toont daarbij ook de broosheid hiervan. Bestendig Afgevaardigde Defauw zei dat we ons niet mogen blindstaren op de daling van de werkloosheid in onze provincie vorig jaar met 15  %.  De provincie wil een gunstig klimaat blijven helpen scheppen opdat de jongeren ook hun beroepstoekomst in de regio kunnen blijven vinden. Momenteel wordt immers een vlucht vastgesteld van goed geschoolde jongeren tussen 20 tot 35 naar de universiteitscentra. In verband met het tweede element ‘rock’ was de Defauw blij met de groep Balthazar, die het door de Provincie ondersteunde Westtalent won. Op 21 maart aanstaande wordt door de provincie een overlegmoment met verantwoordelijken uit de West-Vlaamse gemeenten georganiseerd in een studie naar repetitieruimten voor muziekgroepen. Hij noemde Job*Rock een verstandig huwelijk tussen Werk en Jongerencultuur.

Textielbedrijf Dejaeghere Spinning Mills (DSM) in Sint-Eloois-Vijve en Wakken, en zusterbedrijf Nelca uit Lendelede hebben vanmorgen de boeken neergelegd. Ook InterDyeing en veredeling  hebben het faillissement aangevraagd. Alles samen staan ruim 360 jobs op de tocht. Alle bedrijven behoren tot de groep Dejaeghere. In de laatste toplijst van Trends, afdeling van tapijtnijverheid,  stond Nelca nog op de 15^de plaats en DSM op de 18^de plaats.

De groep Dejaeghere voerde de afgelopen jaren nog herstructureringen uit bij Nelca en eind oktober 2006 werd de nylon spinnerij in de Industrielaan in Waregem al gesloten. Eerder was er ook nog faillissement van de West-Vlaamsche Moket- & Fluweelmaatschappij in Ingelmnster. De laatste jaren was het totaal aantal personeelsleden al naar de helft gedaald. Maar echte resultaten bleven uit en de groep raakte in geldnood. Het orderboekje van de bedrijven was nochtans goed gevuld. Maar er was geen geld meer om grondstoffen te kopen. 

Vorige donderdag werd in overeenstemming met de wettelijke bepalingen de personeelsafvaardiging al ingelicht over de liquiditeitsproblemen van het bedrijf te wijten aan een tekort aan werkkapitaal  na de verliezen van vorig jaar. Een tweetal weken geleden werden al onderhandelingen opgestart met de banken om de ter beschikking gestelde middelen te verhogen. Vorige vrijdag was er een onderhoud met de banken, die blijkbaar niet meer kunnen ingaan op de vraag van het bedrijf. Er zat de bedrijfsleider niets anders op dan de boeken neer te leggen.

 

De Rechtbank van Koophandel in Kortrijk spreekt zich vandaag uit over de aangevraagde faillissementen en duidt de curator(en) aan. De personeelsafvaardiging is via een speciale ondernemingsraad ingelicht en gevraagd om voorlopig het werk verder te zetten in afwachting van een beslissing van de curator(en). Bij DSM en Interdying in Sint-Eloois-Vijve is verder gewerkt, bij Nelca in Lendelede heeft een delegatie ontgoocheld plaatsgevat aan de deuren van het bedrijf.  Voor bedrijfsleider Luc Dejaeghere valt de beslissing bijzonder zwaar, temeer hij deze week ook het overlijden van zijn moeder moet verwerken. Maar de grootste slachtoffers blijven de personeelsleden, waarvan sommigen met drie gezinsleden in het bedrijf werken. Heel wat arbeiders en bedienden hebben zich tientallen jaren ingezet voor het bedrijf en vooral bij hen valt het zware verdict moeilijk te verwerken.  Ze zullen het reeds deze maand ook zonder inkomen moeten stellen in afwachting dat de curator geld kan vrij maken voor de lonen. Het is ook nog onduidelijk hoe de sluiting voor hen wordt geregeld.   

 

Dejaeghere Spinning Mills is in Sint-Eloois-Vijve opgestart in 1973 en was een voortvloeisel van het bedrijf in “slunsen” aan de kerk. Naast de wolspinnerij werd in 1981 een Polypropyleen BSF extrusie afdeling opgericht. De Nylon Extrusie afdeling in de industriezone Vijverdam dateert van de jaren negentig en voordien was er al veredelingsafdeling in Vijve en later in Wakken. DSM had in 2005 nog een omzet van 31 miljoen euro.
Nelca heeft zijn oorsprong in 1886 als jutespinnerij en werd begin de jaren 1960 omgebouwd naar de tufting-technologie. Het bedrijf kwam in 1991 in handen van Dejaeghere na het faillissement van het bedrijf van de familie Neyrinck.  Voor enkele jaren kon Nelca nog een omzet draaien van 50 miljoen euro.

Een belangrijke bijdrage in het heemkundig jaarboek van de Gaverstreke handelt over de geschiedenis van de Desselgemse Herbergen. De vorsers Etienne Ducatteeuw en Bernard Delange gaan verder op hun speurtocht en vertellen in het jaarboek 2006 het wel en wee van nog eens 23 herbergen van de Groene Wandeling in de Waelshoek tot het Hof van Brabant in de Liebaertstraat.  Op vraag willen we hier wat meer uitleg geven over deze bijdrage.

 

Hierin vernemen we ondermeer de geschiedenis, de ligging en speciale wetenswaardigheden over volgende herbergen:

De Wandeling (Waalshoek)

Sint Martinus (Nieuwstraat)

Het Straal of Australië (Liebaardstraat)

Den Hert (drukkerij Meyhui Liebaardstraat)

De Kat

Het Voske

De Casino (Spriete)

Au Marchand d’Etoupes (Nieuwe Dries)

De Meierie

De Hope van Vrede (Spriete)

De Dragonder (Nieuwe Leiekant  - ‘De Poepe’)

Het (nieuw) Paleis (Leiekant)

De Bosschstraat of Kromme Spriet

De Waalshoek

Sint Arnold  (Liebaardstr., Nieuwstr.)

De  Wachtzaal (Station)

In de Statie

La Belle Vue (Leemput)

Nieuw Spriete (Bon Vivant Gentstraat)

De Hertog van Brabant (Liebaardstraat)

In ’t Smeske of het Zangershof (Meierie)

 

 

De foto toont een actueel beeld uit de nog bestaande herberg “De Nieuwe Dries”, waar al sedert 1850 bier wordt getapt. Lisa Crabbe is er al ruim een kwarteeuw waardin. Voordien werd de herberg uitgebaat door de familie Snauwaert. In de jaren 20 werd Jean Snauwaert bierhandelaar, in 1962 opgevolgd door Georges.

 

De tijdskroniek van de herbergen in Desselgem startte al in het vorig jaarboek met informatie over de oudste 20 herbergnamen: Het Schip-Gemeentehuis, De Croone, De Sleutel – Drie Sleutels, Sinte Hubrecht, De Gulden Sterre- De Sterre- In Sint Elooi,  De Coorenblomme – De Koornbloem, De Honsenest, Het Pannen Huis, Den Engel,  De Halve Maene – Beenhuys – au Briquettier, De Blauwe Croone, De Knok, Spriete, het Damberd, De Meerlaen, De Zwaan, De Kroon, Den Anker,  In Den Dries – Sint Andries, De Krekel.

 

De tweede bijdrage over de Desselgemse Herbergen door de eeuwen heen van Etienne Ducatteeuw en Bernard Delange staat op de bladzijden 139-200 van het 34e jaarboek van De Gaverstreke. De uitgave zelf telt in totaal 736 blz. met ondermeer nog bijdragen over letterkundige en cultuurpoliticus André Demedts, college directeur Gaston Deweer, 200 jaar vredegerecht, de familie Bouckaert, de Vijfse Florent Vanlerberghe (Maryflor) en een belangrijke biografie van de ambassadeur Remi Baert, de eerste Vlaamse ambassadeur van eerste klasse.

 

Het Jaarboek is in voorverkoopprijs van 20 euro te bekomen bij de auteurs en kost nu 25 euro in de boekhandel.

 

(informatie en foto’s over herbergen in Desselgem en elders in Waregem blijft welkom en kan misschien leiden tot een aparte bijdrage in e-Waregem)

Woensdagavond 28 februari 2007 in de Stedelijke Academie voor Beeldende Vorming een Retrospectieve tentoonstelling Marc De Wintere. Deze retrospectieve wil een eerbetoon zijn aan een leraar/ kunstenaar die veel belang hechtte aan zijn métier en die dat ook wou delen met zijn leerlingen. Het werk van Marc De Wintere werd bekroond met verschillende internationale prijzen en was te zien op een 40-tal plaatsen in Spanje, Japan, USA en Canada. Deze retrospectieve wil een eerbetoon zijn aan een leraar/ kunstenaar die veel belang hechtte aan zijn métier en die dat ook wou delen met zijn leerlingen. De tentoonstelling is een organisatie van de Stedelijke academie, Olmstraat 29 te Waregem (zaal 29) in samenwerking met de familie en loopt een maand tot 28 maart 2007.

 

Marc De Wintere (°18 maart 1953 – †mei 1995) studeerde sierkunsten te Kortrijk en Plastische Kunsten met specialisatie Vrije Grafiek aan het Hoger Sint-Lucasinstituut te Gent, waar hij met de grootste onderscheiding afstudeerde. Hij was naast zijn kunstenaarswerk achttien jaar leraar Plastische Kunsten aan de Tekenacademie in Waregem, waar hij kinderen en volwassenen begeleidde. Bij zijn leerlingen heeft hij een sterke en blijvende indruk nagelaten. Zijn eigen werk werd ook met prijzen gewaardeerd door internationale jury’s. In 1973 werd hij in Brussel reeds geselecteerd voor de Pro Civitateprijs. De Provincie West-Vlaanderen bekroonde hem in 1975 voor het eerst met een Provinciale Prijs ‘Grafiek’ en in 1977 haalde hij reeds internationale erkenning met de 1^e prijs ‘Special edition Award’ op de World Print Competition in San Francisco. Zowel in 1994 als 1990 werd hij geselecteerd voor de ‘Mini Print Internacional’ in Barcelona.

 

De oorspronkelijke bedoeling van grafiek was het illustreren van boeken, het maken van affiches… Maar deze functionele kunstvorm evolueerde naar de uiting van de ‘meest individuele expressie’ van kunstenaars. De zogenoemde "Vrije Grafiek" is hoe langer hoe meer zijn plaats van erkenning aan het veroveren naast schilderen en beeldhouwen. Veel hedendaagse grafici laten grafisch werk zien dat wat compositie, kleur, expressiviteit en kracht de confrontatie met grote broer, de schilderkunst, zeker aankan. Zo ook het werk van wijlen Marc De Wintere…

 

“ Moest ik kunnen tekenen, wat zou ik me vervelen” – H. Matisse

Vele oud-studenten zullen dit citaat, dat Marc wel duizenden keren herhaalde, herinneren. Een graficus moet zoals een schilder in de eerste plaats tekenaar zijn. Ook bij de grafiek vertrekt alles bij een (goede) tekening. De kunstenaar wordt daarbij ook nog verondersteld oog te hebben voor compositie, gevoel voor kleur én een volledige beheersing te hebben van het métier.

 

Zijn leerlingen denken dankbaar terug aan hun leraar Marc De Wintere.

Kristof Van Renterghem (° 1979) schrijft in zijn biografie: “Daar kwam verandering in toen ik in 1993 de Waregemse graficus Marc De Wintere tegen het lijf liep. Marc was in Waregem een gevierd kunstenaar, die zijn reputatie vooral dankte aan een internationale prijs hij op achttienjarige leeftijd (?) in de wacht sleepte. Marc heeft mij tijdens de twee jaar dat ik hem gekend heb zowat alles geleerd. Ik ben hem dan ook veel dank verschuldigd… Marc maakt e mij vertrouwd met de aquareltechniek.”

 

Elders lezen we : “Het eerste dat Marc mij geleerd heeft was volgens hem ook het belangrijkste: tekenen. Tekenen is de basis voor alle andere technieken, beweerde hij altijd. Net zoals je eerst dient te leren stappen alvorens te lopen, moet je eerst leren tekenen alvorens je kan schilderen!. ..

Bij Marc heb ik leren etsen en aquarellen maken. Hij liet mij kennis maken met de materialen, waarover de tekenaars en schilders beschikken: de verschillende soorten papier (grove korrel, fijne korrel, gelijmd of niet gelijmd, groot en klein formaat, gekleurd en wit…), soorten tekenmateriaal (pastel, potlood, houtskool, rietpen, penseel…). Van Marc heb ik tenslotte ook de liefde geërfd voor de abstracte kunst.  Het waren twee gelukkige jaren waaraan in 1995 abrupt een einde kwam door de plotselinge en onverwachte dood van Marc op amper tweeënveertigjarige  leeftijd”.

 

Marc De Wintere was uitsluitend etser, hoewel hij zich de laatste drie jaar van zijn leven meer en meer toespitste op schilderen op paneel en schetsen naar levend model. Als etser creëerde Marc abstract werk met hoogstens enkele verwijzingen naar de natuur: een ver landschap, een waaiende boom of bewegende objecten. Tot de hoogtepunten van zijn werk behoren enkele prachtige kopergravures uit ’76 en ’77. Een prachtige reeks landschappen werden afgedrukt in het boek “Ontmoeting met 72 kunstenaars” bij het 10-jarig bestaan van de Sint-Lucaskring. In ’86 werden enkele van zijn grote werken opgenomen in de kunstmappen ter gelegenheid van het 10-jarige bestaan van de Academie en in ’87 werkt hij ook mee bij het totstandkomen van een reeks prentkaarten ten voordele van de Academie. Op zijn doodsprentje staat één van zijn beste werken uit de periode ’86-’87 zonder titel, maar dat door zijn collega Jos B            arbe “Wind in de zeilen” werd genoemd.

 

Werk van de Waregemse kunstenaar Marc De Wintere was ondermeer te zien op een twintigtal plaatsen in Spanje, waaronder het Museu d’Art de Sabadell, Capella De Sant Joan en Galeria Art Farners in Barcelona, maar ook in Girona, Terragona, Madrid, Valencia, … In Japan was het werk ondermeer te zien in de Hankyu Department Store in Osaka en verder in Fukuoka, Kochi, Tokio, Sapporo, Otaru, Muroran, Hakodate, Tomakomai en Kushiro. De Usa kent zijn werk in het Museum of Modern Art in San Francisco, Museum of Art & History in Anchorage (Alaska), El Paso (Texas), Knoxville (Tennessee), Portsmouth (Virginia), Joplin (Missouri), Albany (New York), Alabama Art Gallery en Champain (Illinois). In Canada was zijn werk te zien in het Centennial Museum te Surrey.

 

Retrospectieve Marc De Wintere

Van woensdag 28 februari tot en met woensdag 28 maart 2007:
Org. en locatie: Stedelijke academie, Olmstraat 29 te Waregem (zaal 29) – Info: 056 61 48 50
   of  Jos.barbe@skynet.be

Opening op 28/02 om 19.30 u. – andere dagen open op maandag, woensdag en vrijdag van 13.30 u.-17.30 u. en op zaterdag van 08.30 u.-12.00 u. en van 13.30 u.-17.30 u.

Theatergezelschap Compagnie ’t Wezen wil u dit jaar opnieuw verrassen met de tragikomedie “De Caraïbische Zee” van René Veerheezen, in regie van Cécile Rigolle. Er zijn vertoningen op vrijdag 23, zaterdag 24 en zondag 25 februari in de Schakelschouwburg om 20 u. en op zondag om 17 u.  Volgens regisseur Cécile Rigolle brengt ’t Wezen dit keer een echt Vlaams stuk, met Vlaamse universele toestanden over gevoelens, emoties… Het is een warm stuk waarin die gevoelens en emoties stukjes leven worden. Nadat het doek gevallen is, hangt er alvast een warm gevoel in de lucht.

 

In “De Caraïbische Zee” voert auteur René Verheezen drie vrouwen op, die opgenomen zijn in het ziekenhuis. Mie, Nicole en Paulientje zijn totaal verschillend, zowel wat betreft leeftijd als ingesteldheid. Er komt bezoek van familie en vrienden. Tot daar de feiten…

 

René Verheezen

Door de manier waarop René Verheezen de ontmoetingen, de situaties, de emoties (die

hij zo raak weet weer te geven) dooreen weeft, komt het publiek terecht in een welbekend

mensenwereldje, waar men nu lacht en straks schreit, waar men boos is en vergeeft, waar men hoopt en verliest. René Verheezen slaagt er in om in zijn zeer eigen stijl, vol warmte gevoeligheid en humor, een kleine leefwereld te schetsen die iedereen zo welbekend is. Hij weet als geen ander het treurige te koppelen aan het blije; tranen van blijdschap te laten overgaan in tranen van ontroering; en het leven te laten verder gaan.

 

René Verheezen (°Mortsel 1946  -  †1987) was gedurende zijn korte leven actief als auteur, acteur en regisseur, zowel in Vlaanderen als in Nederland. Vóór die tijd studeerde hij Nederlands en Engels en volgde de acteursopleiding aan het Antwerps Koninklijk Conservatorium. Zijn eerste toneelwerken waren stukken voor (d.w.z. te spelen door) jongeren, en wel eigentijdse bewerkingen van bekende sprookjes als “Hoera Doornroosje” (1974) en “Repelsteeltje” (1976). Daarna begon Verheezen, die inmiddels ook (vanaf 1970) als acteur werkzaam was bij de professionele Antwerpse groep “Reizend Volkstheater”, stukken voor volwassenen te schrijven, waaronder : “Onder ons” (1976), “Zeven manieren om aan de kant te blijven”(1978), “De Caraïbische Zee” (1980), “De gek en zijn werk” (1981), “De overtocht” (1981) en “Moeder” (1986). Wat opvalt in Verheezens werk zijn de prachtig geschreven dialogen, de helderheid en toegankelijkheid, de juist gekozen thema’s, de ontroering die nergens ontaardt in sentimentaliteit. Hij heeft, levendige en ontroerende personages weten te scheppen, en behoort niettegenstaande zijn vroeg overlijden tot de Vlaamse Klassiekers.

 

Cie ‘t Wezen

Zeven jaar geleden besloten enkele Waregemse toneelliefhebbers in hart en nieren een nieuw

Waregems toneelgezelschap op te richten. Compagnie ’t Wezen werd de naam.  Elk jaar opnieuw willen zij beklijvende theateropvoeringen brengen, die bewijzen dat ook amateurs repertoiretoneel en klassiekers, zij het in een moderne enscenering, voor het voetlicht kunnen brengen. Toch wil ‘t Wezen geenszins avant-gardistisch te werk gaan. Hun toneel moet toegankelijk blijven voor het grote publiek dat kwaliteit weet te waarderen.

 

In 1999 maakte Cie ’t Wezen haar debuut met “Salomé” van Oscar Wilde, in een bewerking van Eric Meirhaeghe. In dit massaspektakel gaven ze zowel de ‘anciens’ als heel wat jongeren

de kans in de spotlights te staan. Het stuk werd door twaalfhonderd toneelliefhebbers erg op prijs gesteld. Het jaar daarop gingen ze al de uitdaging aan om “King Lear” van Shakespeare op de planken te brengen, in een bewerking van Dries Vanhegen. En omdat Lear niet zomaar

door een jonge snaak kan worden gespeeld, werd Jan Callens bereid gevonden, op 72-jarige leeftijd, de titelrol op zich te nemen.

 

In 2001 kwamen de jongeren opnieuw aan hun trekken met regisseur Eric Meirhaeghe in “De Golf” . In 2002 zette Dirk Decavel zijn eerste stappen als regisseur met “Roberto Zucco” van

Bernard-Marie Koltès. Voor dit op ware feiten gebaseerde stuk werd opnieuw met succes

een symbiose tussen jeugd en volwassenen tot stand gebracht. In april 2002 bracht ’t Wezen ook een kleine productie voor een beperkt publiek: “Dameshandwerk” van Jean-Claude Danaud  in regie van Cécile Rigolle.

 

De jeugd schitterde opnieuw in 2003 met “Scherven” van Catherine Anne in regie van Frederik Imbo. In 2005 vulde de Compagnie een prachtige avond met cafétheater “’t Is t’ HOOP’n” in regie van Cécile Rigolle. Het gezelschap bracht de absurde stukken van Karl Valentin, René de Obaldia, Anton Tchekhov en André Praga. Vorig jaar kwamen ze met het verrassende “Lysistrata” van Aristofanes op de planken, in regie van Daphne Laquiere.

 

Dit jaar brengen ze opnieuw een ander verhaal met de meer klassieke bezetting in de tragikomedie “De Caraïbische Zee” van René Verheezen, in regie van Cécile Rigolle. Voor de derde keer in de nog jonge geschiedenis doe ’t Wezen beroep op Cécile Rigolle, de ‘éminence grise’ van het Waregems toneel. Met haar rijke carrière als basis, kon ze het Waregems toneelgezelschap telkens geduldig de knepen van het vak bijbrengen. Ook nu, met de Caraïbische Zee, konden de acteurs zich geen betere leermeester en regisseur wensen.

 

Cécile Rigolle

Na haar diploma lerares Lager Onderwijs startte Cécile Rigolle bij het plaatselijk amateurstheater. In 1968 maakte ze deel uit van het pas opgericht Theater Malpertuis in Tielt. Vanaf 1972 speelde Cécile gedurende vijf jaar bij het Nationaal Jeugdtheater in Gent en werkte mee aan de oprichting van Keldertheater Sanzuniek. In 1977 ontving ze de beroepskaart, die toen nog noodzakelijk was om in grote theaters te spelen, op basis van haar prestaties. Op die manier kwam ze dus terecht bij KVS Brussel. Verder speelde ze bij Arca Gent, Antigone Kortrijk en De Korrekelder Brugge.

 

In de beginperiode van de televisie was Cécile te zien in verschillende captaties van theatervoorstellingen en in verscheidene tv-films: o.a. De Vorstinnen van Brugge, De

Paradijsvogels, De Leeuw van Vlaanderen,  Vrijdag,  Lente. Nu nog speelt Cécile regelmatig kleine rolletjes in tv-series als Thuis, Wittekerke, In de Gloria, Samson, Postbus X, Halleluja, Aspe, Witse, e.a. Het is dus een hele eer te kunnen rekenen op iemand met zoveel ervaring. De acteurs en mensen achter de schermen zijn haar dan ook heel dankbaar voor de excellente regie en de leuke momenten. En Cie ‘t Wezen hoopt dat ook U intens zal genieten van “De Caraïbische Zee”.

 

de spelers zijn:

Griet Callens - Piet Callens - Jacques Coorevits - Bernadette Damman – Nico Dewaele -

Carine Maiheu - Philip Sabbe - Evy Vandekerckhove - Peter Vandekerckhove - Trees

Vandenbogaerde - Jorisa Verhaeghe - Stephanie Westyn

kaarten: 8 euro

reservatie: Eethuis ’t Motje 056/61 42 36

Voor meer info kunt u terecht bij:

Carine Maiheu, secretaris Compagnie ’t Wezen, 0479/326912

Piet Callens, schatbewaarder Compagnie ‘t Wezen, 0496/285042

Myan Coorevits, voorzitter Compagnie ’t Wezen, 0476/601161

Adres: Compagnie ’t Wezen, A. Servaeslaan 52/503, 8790 Waregem

ctwezen@telenet.be

www.ctwezen.be

Het nieuwe stadsbestuur onderhandelt al enige tijd met de gebruikers van het Regenboogstadion rond het zogenaamde Masterplan. Met dit Masterplan is het de bedoeling van het stadsbestuur een planning met toekomstvisie op te maken voor het Regenboogstadion op basis van besprekingen met de betrokkenen van dit voetbal- en atletiekstadion. Concreet gaat het om de vraag om bijkomende zitplaatsen in te richten om het stadion geschikt te maken voor Europese voetbalmatchen. Dat kan door de bouw van één of twee nieuwe zittribune(s) achter de doelen of een uitbouw in het verlengde van de bestaande tribunes. Belangrijke vraag daarbij is of de goed uitgeruste atletiekpiste kan blijven bestaan rond het voetbalveld.   

 

Volgens de laatste berichten zouden de gesprekken tussen de delegatie van het stadsbestuur en het bestuur van Zulte-Waregem zeer constructief verlopen. Het is ooit anders geweest en hier bedoelen we de besprekingen over de hoofdtribune van 100 miljoen BEF (2,5 miljoen Euro) met het oude SV-bestuur een jaar voor de eerste degradatie naar tweede afdeling. Toen stelde de club zich ongenaakbaar op en stuurde veelal ongeïnteresseerd zijn kat naar de besprekingen. De komst van de tweede tribune (40 miljoen BEF ?) aan de overkant van de hoofdtribune gebeurde dan weer met meer overleg en begrip voor de gemeentebegroting, alhoewel ook die tribune wegens het faillissement uiteindelijk volledig ten laste kwam van de stad.

 

Er lijkt een consensus in zicht om op het Regenboogstadion een nieuwe bijkomende zittribune te bouwen tegen het seizoen 2008-2009 of volgend jaar tijdens de voetbalstop in de periode van mei tot augustus 2008. Op die manier zouden er zowat 4.000 zitplaatsen bijkomen, waardoor het Regenboogstadion met ruim 10.000 zitplaatsen door de Uefa erkend zou kunnen worden voor Europese bekermatchen. Nu moet Zulte Waregem zijn ‘thuismatch’ voor de zestiende finale van de UEFA Cup net als de vorige Europese matchen nog altijd uitwijken naar Gent. Voor volgend seizoen zit er niet meteen een Europese campagne in, maar als SV Zulte Waregem volgend seizoen opnieuw stunt en een Europees ticket verovert zou  een volgende Europese campagne dus wellicht wel één of meer thuismatch(en) in eigen stadion kunnen opleveren.

 

Er blijven naar verluidt echter nog heel wat vragen onbeantwoord. Vraag blijft ook wie de nieuwe tribune gaat financieren, onder welke vorm en in welke voorwaarden. Het is ook nog niet beslist waar die nieuwe tribune moet komen. De belangrijkste mogelijkheden liggen achter de doelen en bij voorkeur aan de kant van de vijver, al dan niet inschuivend op de huidige atletiekpiste. Maar ook een aanbouw bij de bestaande tribune aan de kant van het zwembad behoort nog tot de mogelijkheden. Die bijkomende tribune zal naar schatting 3.500 tot 4.500 zitplaatsen bevatten en daarmee komt Zulte Waregem dan aan een totaal van meer dan 10.000 door de UEFA erkende zitplaatsen. Dat is voldoende om in de toekomst Europese matchen weer in eigen stadion af te werken. Resten dan nog 2.500 staan- en zitplaatsen, die de UEFA niet erkent, maar daarvan zijn er nog makkelijk 500 te verbouwen tot erkende zitplaatsen.

Het moeilijkste punt in de onderhandelingen wordt de aanwezigheid van de atletiekpiste. De vzw Atletiek Zuid West wil die behouden op die plek, terwijl men bij de voetbalclub al een tijd laat doorsijpelen dat men die liever kwijt is. Toch wijzen de laatste berichten op bereidheid tot overleg. De vzw Atletiek Zuid West telt momenteel ruim 500 leden, zowel recreatief als competitief, en wil eventueel enkel zwichten voor de belangen van SV als er degelijk alternatief komt. Er zou dan een nieuwe atletiekpiste moeten worden aangelegd op een andere locatie, waar er dan ook nood is aan kleedkamers, een secretariaat, een berging en een cafetaria.  De burgemeester plant nu een informatieronde over het plan waarbij niet alleen het Regenboogstadion aan bod komt. De onderhandelingen met SVZW gaan begin maart verder. Om de bouw van de nieuwe zittribune eind volgend voetbalseizoen niet in het gedrang te brengen zou er tegen mei over alle knelpunten overeenstemming moeten bestaan.