Archief

Voor de 19de keer al biedt cc De Schakel, het stadsbestuur van Waregem en de Waregemse cultuurraad een platform aan beginnende kunstenaars om mee te dingen naar één van de belangrijkste prijzen voor schilderkunst in de Benelux: De Gaverprijs. Ruim 114 kunstenaars uit Vlaanderen en Nederland vonden hun weg naar de stad van het paard en lieten drie van hun werken beoordelen door de vakkundige jury onder leiding van Jo Coucke. Voor deze editie werden 17 kunstenaars geselecteerd voor de tentoonstelling in cc De Schakel, onder wie de 3 laureaten.

Middenste werk wordt opgenomen in Waregems kunstpatrimonium 

De winnaar van deze editie werd de Brugse Isa D’hondt. Juryvoorzitter Coucke omschreef haar werk als volgt: “In haar zeer consistente inzending van drie acrylschilderijen brengt Isa D’hondt een ogenschijnlijk eenvoudige beeldtaal die ondanks de intensieve picturale realisatie die eraan ten grondslag ligt, niet vermoeid overkomt maar integendeel een aantrekkelijke frisheid behoudt.” Zij mocht het prijzengeld van 5000 euro in ontvangst nemen en krijgt een solotentoonstelling in Bruthaus Gallery in 2023. Het winnende werk ‘Toch’ van 2020 wordt opgenomen in het kunstpatrimonium van stad Waregem.

Marie-Sophie Beinke uit Antwerpen werd bekroond met de tweede prijs (2500 euro), de Nederlandse Tineke Roelofs kaapte de derde prijs (1000 euro) weg en de enige man in het gezelschap Filip Anthonissen uit Gent kreeg een eervolle vermelding.

De tentoonstelling van de laureaten en de geselecteerde werken loopt nog tot 27 februari in de hal van cc De Schakel en is elke dag geopend van 10u-17u. Er is gratis toegang, mondmasker is verplicht.

Van links naar rechts: Jo Coucke (juryvoorzitter); Dave Van Robays (directeur cc De Schakel); Tineke Roelofs, Isa D’hondt; Pietro Iacopucci (Schepen van cultuur): Marie-Sophie Beinke; Filip Anthonissen; Jo Neirynck (schepen van jeugd, burgerzaken en onderwijs) – foto Yani Beel

Derde laureaat Tineke Roelofs

Op 17 januari wordt de heilige Antonius-Abt, ‘Toontje met het varken’, gevierd. Deze Sint-Antoniusvieringen zijn heuse volksfeesten. Jaarlijks nemen duizenden mensen uit verschillende dorpen en verenigingen hieraan deel, met als belangrijk element de verkoop van varkenskoppen. Ook in de parochiekerk van Desselgem wordt de H. Antonius vereerd, maar van de traditionele vieringen met verkoop van varkenskoppen en processies weet niemand meer.

Op initiatief van enkele verenigingen, willen Centrum Agrarische Geschiedenis, Histories en PARCUM de Sint-Antoniusvieringen in Vlaanderen laten erkennen als Vlaams Immaterieel Cultureel Erfgoed, samen met zoveel mogelijk lokale vieringen. Het is belangrijk voor de erkenning om aan te tonen dat de Sint-Antoniusvieringen een breed gedragen fenomeen zijn. Daarom lanceren deze erfgoedkoepels een bevraging. 

In de Sint-Martinuskerk is er een devotienis ingewerkt in de zijmuur, die is toegewijd aan Sint-Antonius Abt. Hij is de tweede patroonheilige van de parochie. Hij wordt er al vereerd sedert 1730. Deze heilige wordt gediend voor de genezing van het wild of Sint-Antoniusvuur (gordelroos), de zona, brand- en nagelgaten en andere huidziekten zowel bij de mensen als bij dieren. Hij wordt aangeroepen tegen ziekte en sterfte onder het vee en voor het "wellukken van de vruchten der aarde". In katholieke kringen wordt Antonius aangeroepen om zoekgeraakte zaken terug te vinden met de volgende woorden: "Heilige Antonius, beste vriend, maak dat ik m'n ... vind" of "Heilige Antonius, lieve sint, zorg dat ik m'n ... vind" of "Sint Antonius, heilige man maak dat ik mijn ... vinden kan". Als het voorwerp is teruggevonden moet men de Heilige Antonius bedanken. Begin juli , de maandag van ommegang in Desselgem is er plechtig jaargetijde voor de bedevaarders.

(1) 1843    (2) reliekschrijn, 1751-1800; Op de hals, onder de buste van Antonius is een “Bekoring” afgebeeld.    (3) 1651-1700.Een bijzonder opzichtig uitgedoste Antonius

Antonius van Egypte

Antonius werd geboren als kind van rijke ouders. Toen Antonius twintig jaar was, stierven zijn ouders. Hij gaf alle bezittingen aan de armen en trok zich in eenzaamheid in de woestijn terug. Later voegden andere christenen zich bij hem en vormden een van de eerste gemeenschappen van monniken in zijn klooster van Sint-Antonius in de Oostelijke Woestijn van Egypte.

Hij was de eerste monnik die vele volgelingen kreeg en staat daarom bekend als de vader van het kloosterleven.  Hij stierf op 105-jarige leeftijd en werd volgens zijn eigen instructies in een geheim graf begraven om te voorkomen dat zijn graf een plaats van verering zou worden. Al snel na zijn dood werd hij heilig verklaard. Athanasius van Alexandrië schreef de bekendste biografie over Antonius.

Het gebeente van Antonius zou rond 1070 uit Constantinopel naar Saint-Antoine-l'Abbaye in het kanton Saint-Marcellin (vroeger La-Motte-aux-bois in het Departement Isère, Arrondissement Grenoble) gebracht zijn en daarna verloren zijn gegaan, op enkele kleine deeltjes ("partikels") na.

Over de authenticiteit van de bestaande relieken zoals ook bewaard in Desselgem, bestaat grote onzekerheid. Verhaald wordt dat zijn gebeente in 1491 werd overgebracht naar de Sint-Juliuskerk in Arles (Frankrijk), alwaar het volgens sommigen nog steeds zou liggen. Ook zou nog een armreliek in Keulen bewaard zijn. Overigens is van deze reliek de authenticiteit evenmin zeker. Men bedenke hierbij dat Antonius een heilige uit de laat-antieke tijd was en in feite genieten de meeste relieken uit die tijd niet meer dan het voordeel van de twijfel.

Verhalen

Zijn bijnaam’ Antonius met het varken’ ontstond in de middeleeuwen. De Antonieten, leden van de naar hem vernoemde verpleegorde, mochten hun varkens vrij laten rondlopen als vergoeding voor de verpleging die zij verstrekten. Op 17 januari werden deze varkens geslacht en het vlees verdeeld onder de armen.  Bekend is ook het verhaal van de Verzoekingen van Sint-Antonius. Aan Antonius zouden demonen zijn verschenen die poogden hem van het goede pad af te houden. Dit verhaal is een rijke inspiratiebron geweest voor vele schilders van Jeroen Bosch tot Salvador Dalí.

Antonius is de patroonheilige van de wevers, slagers, suikerbakkers, mandenmakers, begrafenisondernemers, zakkendragers, zwijnenhoeders, varkens en huisdieren en patroon tegen de pest, ziekten, Sint-Antoniusvuur en veeziekten. In onze streken werd hij aanroepen als pestheilige.

Zijn attribuut is een bel. Deze is soms bevestigd aan zijn staf. De varkens van zijn orde dragen ook een bel. Het Antoniuskruis of Tau(-kruis) is een onderscheidin gsteken van de Orde van Sint-Antonius, een kruis in T-vorm met daaraan een zogenaamd Antoniusklokje, om de hals gedragen aan een koord of keten.

https://cagnet.be/page/sint-antoniusvieringen

De Waregemse gemeenteraad keurde vorige dinsdag 11 januari 2022 de renovatie goed van de Regenboogbrug, die de Zuiderlaan over de stadionvijvers met de Elindus Arena verbindt. Het ontwerp van Maarten Van De Voorde Architects werd unaniem goedgekeurd. De geraamde kostprijs bedraagt 912.245,31 euro incl. btw. De werken zouden al in april kunnen opstarten met en met een voorziene looptijd 110 dagen zou de regenboogbrug mogelijks in oktober zijn afgewerkt.Ook in de toekomst zal de brug enkel toegankelijk zijn voor fietsers en voetgangers.

De ontwerpopdracht ‘renovatie Regenboogbrug stadionvijvers’ werd gegund aan Maarten Van De Voorde Architecs BV., Waaienberg 123 te 1745 Opwijk in het schepencollege van 14 oktober 2020. In zitting van het college van 7 juli 2021 werd het voorontwerp goedgekeurd.

Het ontwerp bestaat uit de afbraak en het vervangen van het brugdek en de balustrade, het opknappen van het voorpleintje ter hoogte van de Zuiderlaan en het opknappen van het pleintje tussen en naast de brug en het bezoekerspaviljoen van de Elindus Arena.

De Regenboogbrug werd aangelegd om het wereldkampioenschap wielrennen in 1957 in het voetbalstadion te laten aankomen. De ontstaansgeschiedenis van de brug is legendarisch en was broodnodig voor het bekomen van het wereldkampioenschap in 1957. De brug was nodig voor de laatste rechte lijn naar de aankomstlijn in het Regenboogstadion. Het verleden wordt verwerkt in het ontwerp. Het podium van WK57 wordt vereeuwigd op het brugdek. De namen van de winnaar Rik Van Steenbergen, tweede Louison Bobet en derde André Darrigade worden in speciaal materiaal op de grond aangebracht. We missen dan Rik Van Looy  (4^de) en Fred De Bruyne (5^de).  

Speelse letters aan het begin van de brug brengen de verwijzing naar de sporthoogdag in het straatbeeld. In het midden krijgt de brug een soort ‘uitbuiging’ met een bankje. “Dat zorgt ervoor dat de brug ook een ontmoetingsplek wordt, of een rustplek met mooi zicht op de stad”, zegt architect Maarten Van De Voorde. De brug wordt niet volledig afgebroken. De palen waarmee ze nu in de  stadionvijvers staat, blijven staan. Daarop wordt een nieuw dek aangebracht, dat deels uit beton en deels uit staal bestaat.

Voor de aanleg van de brug werd al 750 000,00 € voorzien in de begroting onder de post ‘rnovatie brug stadion’. Bij de beslissing in de gemeenteraad werd een  aanpassing voorzien in het meerjarenplan van bijkomend 390.000 €, zodat 1 140 000 € inclusief btw is voorzien voor dit project. Met dat geld wordt niet alleen de brug maar ook de omgeving aangepakt. De omgeving voor de brug wordt opgefrist en daar wordt ook de naam verwerkt in de balustrade. Op het einde van de brug komt een pleintje. “Dat wordt een zone die kan worden afgesloten en daar kunnen de bezoekende supporters van de voetbalmatchen van SV Zulte Waregem op een veilige en verantwoorde manier verzamelen. De brug vormt immers de officiële verbinding voor de bezoekers van de parking Jeugdcentrum naar het stadion”, aldus Van De Voorde. “Dat alles werd trouwens beslist in overleg met de voetbalclub.”

 “Als ze starten in april kunnen we klaar zijn in oktober. Al moeten we wel extra voorzichtig te werk gaan, aangezien het gaat om een brug die in water staat”, zegt Van De Voorde. “Wat matchen betreft, zou de club aan de kalendercommissie vragen om de risicomatchen, in dit geval de derby met KV Kortrijk, iets later op het seizoen te plaatsen. Voor de andere matchen zal een tijdelijke ingang gecreëerd worden.”

Zondag 23 januari 2022 om 10.30 u. kunt u terecht op Toast Literair, een evenement van Davidsfonds in de bibliotheek van Waregem. Illustratrice Flore Deman geeft je een kijk op het creatieproces van illustraties. Aan de hand van haar verhaal en enkele filmpjes kom je te weten hoe een tekening tot stand komt. Daarnaast krijg je al een voorproefje op een tentoonstelling die in februari in de bibliotheek te zien is en waaraan Flore meewerkte. Inschrijven tegen 18 januari 2022 via desselgem@davidsfonds.net  Deelnameprijs 10 €.

Jaarlijks viert Davidsfonds de literatuur tijdens Toast Literair, de grootste literaire brunch in Vlaanderen. Het weekend van 22 en 23 januari 2022 zijn we al aan de 12e editie. Davidsfonds vrijwilligers over heel Vlaanderen en Brussel brengen schrijvers en literatuurliefhebbers samen tijdens diverse activiteiten.

Flore Deman

Flore Deman (°Waregem 1992) is sinds 2014 freelance illustrator. Ze combineerde dit aanvankelijk nog met de job van stafcoördinator Cultuur bij de stad Waregem en besliste in 2020 middenin de  corona-pandemie de stap te zetten om fulltime zelfstandig te worden en te leven van het tekenen, haar droomjob.  Als illustrator tekent zij oa. voor kranten & magazines als @demorgen, @knackweekend, is huisillustrator van @okvtijdschrift, @mementowoordfestival, lid van @letterzetterkortrijk en bracht 3 kinderboeken uit (Octopus droomt van een lief, Giraf wil ook een geluid! en Koala zit verstopt).

Ze maakte geëtste illustraties voor een koffiemerk in New York (Saison), had publicaties in verschillende Belgische en Nederlandse tijdschriften (Nest, Charlie, De Standaard magazine, Knack). We kennen haar ook van campagnes voor culturele evenementen (festivals, poëziewedstrijd, nacht van het museum,...).

“Ik creëer erg graag sterke visuals die moeilijke maatschappelijke thema’s in het daglicht plaatsen. Ik heb een sterke voorliefde voor vrouwenthema’s (call me a feminist) & haat het wanneer bepaalde thema’s taboe zijn!”

De illustraties van Flore scoorden hoog op verschillende internationale wedstrijden. In 2020 ontving ze onder meer de World Illustration Award (De Narcist- redactioneel),  iJungle Awards (The UNwind – Merit Award – categorie Redactioneel) en de Brightness Award (3^e plaats redactioneel). In 2021 kwam er de nieuwe internationale bekroning met de iJungle Award (Femicide – Merit Award redactioneel).

https://www.floredeman.com/

Streamingdiensten staan bol van Nordic Noir, bekende gezichten trekken er massaal naartoe, onze woonkamers volgen hun trends en nog nooit klonken zoveel Vlaamse bands zo 'Scandinavisch'. Ook de programmamakers van De Schakel zijn in de ban van het noorden en nodigen je uit voor een warm programma. Velkommen, tervetuloa, välkommen, velkomið!  Reserveer : https://www.ccdeschakel.be/pQo4GIw/uit-het-noorden

Vrijdag 21 januari 2022 laat Soetkin Baptist Noorwegen heel even in de kou en komt je met haar hemels warme stem het betere Frans chanson inlepelen in de Sint-Margarethakerk in Nieuwenhove. Met Que Désire laat Soetkin gekende én vergeten chansons met een breekbare grootsheid herleven. Met karakter en overgave brengt ze een meeslepend repertoire dat niet zelden op een staande ovatie wordt onthaalt. Soetkin wordt vocaal bijgestaan door Aline Goffin en geflankeerd door veelzijdige rasmuzikanten: Bert Candries op gitaar en basgitaar, Luc Vanden Bosch op drum en Paul Flush aan het hammondorgel. Aanvang om 20 u. 

Woensdag 26 januari om 20 u. brengt Annemie Struyf haar verhaal over het hoge Noorden in de schouwburg van CC De Schakel, Schakelstraat 8, Waregem  tel 056 62 13 40.

Soetkin Baptist

Soetkin Baptist (mezzosopraan, °1985) startte in 1994 haar muzikale opleiding in Galmaarden, waar ze viool en later ook zang volgde. Daarnaast zong ze in verschillende ensembles en koren, waaronder Innamorati di Musica. In 2003 zette ze haar studies voort bij het Lemmensinstituut te Leuven, met zang als hoofdinstrument (Dina Grossberger), naast viool en piano. Zes jaar later studeerde ze af met grote onderscheiding voor zang.

Van 2004 tot 2009 was zij de hoofdzangeres van Ishtar, de Belgische inzending voor het Eurovisiesongfestival in Belgrado, Servië, in 2008. Met O Julissi, een liedje in een verzonnen taal, strandde de groep in de halve finales. Vanaf 2007 stond zij op het podium met Chansons sans Paroles van Wouter Vandenabeele, haar duo met Anne Van den Bossche (piano), Soetkin made in France met ensemble Polygone, haar duo met gitarist Bert Candries en Duo Dès (met Eddy Peremans op gitaar), Friday in the City (met o.a. Marty Townsend).

Daarnaast is Soektkin ook een geliefde gastzangers bij o.a. Olla Vogala en zingt zij nog steeds bij Encantar. Sinds april 2012 werkt Soetkin als gastmuzikante mee aan 'Drumming' van Anne Teresa De Keersmaekers' Rosas en is zij regelmatig te gast bij Graindelavoix en bij het ensemble Psallentes.

In september 2013 verhuisde Soetkin in Noorwegen waar ze onder meer werkte aan een eigen repertoire onder de titel FuRua dat in 2015 live werd voorgesteld aan het publiek. Nu woont Soetkin in een afgelegen dorp in Noorwegen, waar ze muziekles geven. En ook zelf muziek maakt, natuurlijk. Met het programma van Annemie Struyf in het hoge Noorden werd duidelijk dat ze hier in Vlaanderen nog niet vergeten is.

Samen met haar uitgelezen band en de even schitterende Aline Goffin als backing, laat ze op een briljante wijze héél wat Franse chansons herleven. Jean Ferrat, Dalida, Michel Delpech, Charles Aznavour,… om er maar enkele te noemen. En niet zomaar! Menig nummer kreeg een totaal eigen arrangement waarbij er een vlaag van herkenning was maar evenzeer verrassing en virtuositeit. Nummers werden aangedikt, andere zijn totaal uitgekleed, maar er is één constante: de schitterende stem van Soetkin (én van Aline) die het publiek van het ene kippenvelmoment naar het andere voert.”

De eigenzinnige, soms wat theatrale, maar wel karaktervolle songkeuzes en dito interpretaties maakt van haar programma  Que Désire een voorstelling om verliefd op te worden.

Annemie vertelt, Soetkin zingt

In het Hoge Noorden hebben ze elkaar ontmoet. Soetkin maakte er muziek, Annemie schreef er een boek. En samen vertellen ze hun verhaal. Over het Hoge Noorden, over vallen en opstaan, over diep ademhalen en verder gaan. Over hoop en verlangen. Over dromen en durven dromen.

Achter haar piano met uitzicht op het Noorse landschap begon Soetkin Baptist te dromen en te schrijven. Haar dromen kregen vorm. Mooi, maar soms ook hartverscheurend en rauw. De drang om te creëren was groot en weerklonk over de fjorden, op de grens op tussen kwetsbaarheid, speelsheid en vokale virtuositeit. In deze bizarre tijden brengt ze wonderlijke repertoire dat ontroert, inspireert en verbindt.

In hert Hoge Noorden begon journaliste en reportagemaker Annemie Struyf te schrijven aan haar nieuwe boek. Ze wilde de lessen die ze de voorbije jaren in haar persoonlijk en professioneel leven heeft geleerd, doorgeven aan andere dromers. Durf Dromen is de raad die ze wil geven, meteen ook de titel van haar nieuwe boek. Want dromen zijn kostbaar en moeten gekoesterd worden, zeker in moeilijke tijden.

www.soetkinbaptist.be

Om de Waregemse verenigingen te ondersteunen in deze moeilijke coronatijden wil het stadsbestuur de komende drie jaar een bijkomende steun van in totaal 90 000 euro voorzien. Deze nieuwe maatregel wordt ter goedkeuring in de gemeenteraad van dinsdag 1 februari 2022 voorgelegd.

Uitzonderlijke omstandigheden vragen om uitzonderlijke maatregelen. Daarom keurde de gemeenteraad op 7 april 2020 al een noodfonds van 2 miljoen euro goed, waarvan 250.000 euro voor het verenigingsleven in de vrijetijdssector.  Bedoeling was de gevolgen van de coronacrisis binnen de stad te verzachten. De gemeenteraad ondersteunde hiermee niet alleen de lokale economie en handel, maar ook de gezinnen én verenigingen.

In 2021 kwam daar nog eens nieuw pakket steunmaatregelen bij, waarvan 100.000 euro. Het betekende een extra duwtje in de rug voor de sport-, cultuur- en jeugdverenigingen die lid zijn van een erkende stedelijke adviesraad. Voor sportverenigingen, culturele verenigingen, jeugdverenigingen, seniorenverenigingen, noord-zuidverenigingen … zal een heropstart niet vanzelfsprekend zijn. Ook zij worden geconfronteerd met gemiste inkomsten en hoge kosten die de clubkas niet zomaar aankan. Om het sociale weefsel in Waregem even hoog te houden als vroeger, voorziet de stad extra financiële ondersteuning.

Het stadsbestuur wil dus nog een stapje verder gaan door de komende drie jaar bijkomende steun te verlenen. Voor 2022 wordt per stedelijke adviesraad - sport, cultuur en jeugd - 15 000 euro toegevoegd aan de subsidies. Voor 2023 wordt dat dan 10 000 euro en voor 2024 5000 euro extra per raad. De manier van verdeling gebeurt in samenspraak met de betrokken stedelijke adviesraden. Deze nieuwe maatregel moet de Waregemse verenigingen de kans geven om geleidelijk terug te keren naar een normale werking. 

Als vereniging moet je zelf niets ondernemen. De verdeling van de extra coronatoelagen wordt geregeld via de verschillende adviesraden. Voor verenigingen die kampen met uitzonderlijk hoge kosten die het voortbestaan in gevaar brengen, is er een extra ondersteuning mogelijk. Hiervoor moet de vereniging wél zelf een aanvraag doen. Hiervoor zijn enkele voorwaarden vooropgesteld.

Waregem krijgt een fibernetwerk dat ervoor moet zorgen dat we over supersnel en stabiel internet beschikken. Daarmee moeten we het groeiende dataverkeer van de toekomst aankunnen. Het netwerk wordt stapsgewijs aangelegd in de binnenstad en de omliggende wijken en zal uiteindelijk ons huidige netwerk vervangen.. Aannemer Jacops nv uit Deerlijk probeert de hinder zoveel mogelijk te beperken.

Na de goedkeuring van de eerste signalisatievergunningen mag volgende week de aanleg van het nieuwe glasvezelnetwerk van Proximus starten. Vanaf maandag 10 januari brengt de aannemer binnen de ring kabels aan op de gevels. Vanaf februari start de ondergrondse aanleg. De werken duren ongeveer twee jaar.

Ongeveer 10 procent van de kabels komt aan de gevels en 90 procent gaat ondergronds, waarbij de straat aan beide kanten opengelegd wordt. Waar mogelijk is de hinder beperkt tot een parkeerverbod langs beide zijden van de straat. Waar nodig komt er eenrichtingsverkeer en als het te smal is voor doorgaand verkeer wordt de straat afgesloten.

Herstel binnen drie werkdagen

De aanleg van het fibernetwerk omvat dus beperkte graafwerken aan het voetpad of werken tegen de gevel. De aannemer voert de graafwerken uit in zones van 100 tot 150 meter en voorziet een aansluitend herstel. Bij normale weersomstandigheden wordt het voetpad of de berm ten laatste binnen de drie werkdagen definitief hersteld. Bij het opbreken van opritten of toegangspunten voorziet de uitvoerende aannemer vooraf duidelijke en persoonlijke communicatie.

Proximus : “We geven de voorkeur aan installatie van de glasvezelkabels op de gevels van de gebouwen en niet ondergronds. Zo vermijden we onnodige hinder in de buurt. En het belangrijkste van al: je kan erop rekenen dat de werken met de grootste zorg door onze mensen worden uitgevoerd.

We brengen onze glasvezelkabel eerst discreet aan op de gevel van je gebouw (bv. in een voeg, onder de kroonlijst of onder de vensterbanken). Lopen er al kabels van andere nutsmaatschappijen over je gevel? Dan voegen we onze kabel hieraan toe. Per 2 of 4 wooneenheden plaatsen we ook een distributiepunt, zoals weergegeven.”

Verschillende clusters

De werken verlopen volgens verschillende clusters met elk hun eigen uitvoertermijn. Proximus zal telkens net voor de start van de werken een bewonersbrief bedelen met gedetailleerde info over de werken.

Zijn er toch nog vragen, dan kan je bellen naar 0800 20 061, mailen naar glasvezel.waregem@proximus.com  of surfen naar http://proximus.be/waregem  

Waregem gaat de winterchalets aan de ijspiste sluiten vanaf zondag. De beslissing volgt na het overlegcomité van gisteren. Of de IJspiste zelf open kan blijven is nog niet duidelijk: een definitieve beslissing volgt wellicht morgenmiddag.Tot zondag verandert er voorlopig niets: chalets en Huis van de Kerstman zijn gewoon open, net als de IJspiste. Andere activiteiten kunnen echter blijven doorgaan.

Door de strengere coronamaatregelen van het federaal Overlegcomité moet de stad enkele wijzigingen doorvoeren in het kader van Waregem Wintert. Dat betekent vanaf zondag 26 december helaas geen winterchalets meer. Voor de ijspiste bekijkt de stad nog enkele mogelijkheden.

De aangescherpte maatregelen maken het onmogelijk om nog winterchalets te laten uitbaten. Dat betekent helaas dat deze chalets aan de ijspiste vanaf zondag gesloten blijven. De stad verwittigde ondertussen reeds alle betrokken verenigingen.

Voor de ijspiste bekijkt het stadsbestuur momenteel, samen met de uitbater, alle opties. Dit gebeurt ook in overleg met andere ijspistes in het land. Een definitieve beslissing wordt morgen verwacht.

De deur van het Huis van de kerstman blijft vanaf zondag dicht. Gelukkig betekent dit enkel dat een bezoekje in het huis niet meer mogelijk is. Door de ramen kan iedereen wel nog de kerstman in zijn feeërieke interieur komen bewonderen, net zoals vorig jaar.

Het stadsbestuur betreurt dat het moet overgaan tot deze beslissingen, maar ziet helaas geen andere mogelijkheid om in regel te blijven met de nieuwe maatregelen. Tot en met zaterdagavond verloopt alles wel nog zoals gepland. Schaatsen op de Markt kan nog, verenigingen steunen aan de winterchalets ook, net zoals een bezoekje binnen in het Huis van de kerstman in park Baron Casier.

Waregem Wintert helaas iets minder

De andere activiteiten van Waregem Wintert lopen wel onverminderd door: kom zeker ook langs voor het Verhaal van de kerstman (park Baron Casier), winterwandelen 10 000 stappen (overal in Waregem), eindejaarsshoppen bij onze handelaars, de winterse marktactie op de zaterdagmarkt en de Winterfoor aan Waregem Expo. Alle info vind je op www.waregemwintert.be .

Wie van Waregem (Desselgem) naar Wielsbeke (Ooigem) wil, kan dat binnenkort via twee nieuwe bruggen over de Leie. Meteen krijgen ze ook elk een eigen naam. Na overleg tussen de stad Waregem, de gemeente Wielsbeke en bouwheer De Vlaamse Waterweg nv zal de wegbrug de ‘Munkenbrug’ worden, terwijl de fietsers- en voetgangersbrug de naam ‘Vlasbrug’ krijgt. Beide namen verwijzen naar de historische ontwikkeling van de streek.

De Vlaamse Waterweg nv bouwt een hogere wegbrug over de Leie, zodat ook in de toekomst alle binnenschepen kunnen blijven passeren. Deze brug is ondertussen in volle opbouw en wordt in het voorjaar van 2022 in gebruik genomen. Omdat de mogelijkheden ter plaatse om de Leie over te steken beperkt zijn, voorzien De Vlaamse Waterweg nv, Waregem en Wielsbeke ook een fietsers- en voetgangersbrug aan Beveren-Trakel/de oude Leiearm. Daarvoor zijn de voorbereidende werken al gestart. Deze extra toeristische troef zal in het voorjaar van 2023 klaar zijn.

 Vanaf de ingebruikname krijgen de bruggen meteen ook een passende naam. Beide namen leggen de link naar het lokale verleden. De wegbrug zal vanaf de ingebruikname ‘Munkenbrug’ heten, de fietsers- en voetgangersbrug zal als ‘Vlasbrug’ door het leven gaan.

 ‘Munken’ verwijst naar de monniken die gedurende 10 eeuwen in het Munkenhof of het Hof van de (Gentse) Sint-Pietersabdij van Desselgem woonden, in een bocht van de oude Leiearm. De monniken richtten de grote hofstede in als bestuurscentrum voor hun bezittingen in de regio. De aanwezigheid van de monniken zorgde er ook voor dat men in de volksmond meer en meer ging spreken van ‘Goed ter Munken’, ‘het Munkengoed’ of ‘het Munkenhof’.  Herinneren we er nog aan dat bij de besprekingen rond de fusie omstreeks 1972-74 er ook sprake was van de benaming Munkenhove voor de fusie Desselgem-Beveren-Leie. 

 De ‘Vlasbrug’ verwijst uiteraard naar de vlasnijverheid, die onze regio in de 19e eeuw op de wereldkaart zette. Na de landbouwcrisis in het midden van die eeuw legden vele Zuid-West-Vlaamse boeren zich toe op de bewerking van vlas. De Leie liet het roten (blootstellen van de plant aan water zodat de vezels loskomen) in stromend water toe. Dat leverde hoogwaardige vezels op, met alle economische successen en grote welvaart van dienb

Bij de voorstelling van hun 49^e jaarboek kon de Heemkundige Kring “De Gaverstreke” vorige vrijdagavond in de oranjezaal van De Schakel ook de uitgestelde voordracht van Geert Desmet over Jan Borne presenteren. Vijvenaar Jan vanden Borne was een succesrijk internationaal handelaar tijdens de tweede helft van de 16^de eeuw en beïnvloede ook de Waregemse dorpspolitiek in die tijd. Geert Desmet en Filips Benoit wijden er belangrijke bijdragen aan in het vorig jaarboek (48^e in 2020). Jan Vanden Borne was tot dusver een eerder mythische persoon, té weinig gekend, ook bij de meeste geïnteresseerden in de Waregemse heemkunde.

Het boeiende verhaal van Geert Desmet over de bijzondere Vijvenaar Jan Vanden Borne, kortweg Jan Borne, was een krachtig pleidooi voor een Jan Borneplein in Sint-Eloois-Vijve. Geboren in 1536, bracht Jan zijn jeugd door in Sint-Eloois-Vijve. Vader Jan Borne was pachter-uitbater van hostelrie De Maene (achterleen van Vijve-Dendermonds) langs de Gentse Heerweg net voor de oude weg naar de Leiebrug. Op vandaag heet dat stuk Gentse Heerweg de Emiel Clausstraat en de weg naar de oude Leiebrug heet nu Leiesas. Hostelrie de Maene lag ter hoogte van de huidige voetbalvelden van Jong Vijve.

De herberg-hotel lag midden de 16^de eeuw op een zeer druk knooppunt van handelswegen in de nabijheid van het tolhuis en langs de heerweg Rijsel-Kortrijk-Gent enerzijds en de heerweg Oudenaarde-Brugge anderzijds. We kunnen ons inbeelden dat de kleine Jan geboeid werd door de verhalen van de passanten over verre streken en hij zelf de wijde wereld wou verkennen. Die kans kreeg hij en greep hij. Zijn moeder Lysbette Callewaert, was een nicht van Vincente Callewaert. Deze was de stammoeder van de della Failles, een van de grootste Antwerpse handelsfamilies met wortels in Wevelgem.

 Na het overlijden van vader Jan Borne bleef moeder Lysbette Hostellerie De Maene verder uitbaten. Volgens Maarten dela Faille werd zoon Jan Borne geadopteerd door Jan dela Faille de oude en belandde zo in de internationale handel. Jan Borne zou later hetzelfde doen met de kinderen van zijn zus Marie. Pleegzoon Jan Borne werd aangesteld als factor in Verona en naast een salaris kon hij ook rekenen op een deelnam in de winst. Antwerpen fungeerde als centrale as onder leiding van Jan della Faille en er waren vaste filialen in Londen, Venetië en Verona. Hij bleef 35 jaar de rots in de Veronese branding.

 In 1583 werd Jan Borne vennoot van de compagnie. Het was een handelsfirma : geld verdienen door een product te brengen van een plek waar het goedkoop en in overvloed te verkrijgen is naar een plek waar het zeldzaam is en duur. Verona fungeerde vooral als inkoopfiliaal van zijde. De rol van de factor van Verona was iets uitgebreider omdat Jan Borne zich ook moest inlaten met de opvolging van het productieproces van de zijde, van zijderups tot de te verschepen gesponnen draad.

In 1592 was de opvolging van Jan Borne in Venetië en Napels geregeld en kon hij terugkeren naar Antwerpen. Het rendement van de investering van Jan Borne was ontzettend hoog. De ontbinding van de Compagnie betekende geenszins het einde van de individuele handelsactiviteiten van de gewezen vennoten. Borne bleef reizen voor handel onder meer in Nederland, Hamburg en Verona. Hij woonde nog een tijd in Antwerpen en uiteindelijk in Gent, vermoedelijk in het Merceniershuis op de Gentse Vrijdagmarkt. Jan Borne belegde zijn cash in vastgoed en aanverwante zoals renten en tienden.

 Della Faille is een naam die tot vandaag nog altijd klinkt als een klok, met invloed in de hoogste kringen van ons land. Maar waarom geldt dit niet voor de nazaten van Jan Vanden Borne? Wel, hij had er geen, hij is vrijgezel gebleven. Toch kwam een groot deel van het fortuin dat hij met handeldrijven in Italië verdiend had, in Waregem terecht. Geld is macht en zo kunnen we stellen dat Jan Vanden Borne een weliswaar onrechtstreekse maar beslissende invloed had op de Waregemse politiek van de 17^de eeuw. Daarnaast inspireerde hij enkele Waregemse jongeren om ook een handelscarrière in Italië op te bouwen.

 Jan Borne gaf zijn passie voor de commerce door aan meerdere streekgenoten oa. Vijvenaar Jan De Smet, die onder zijn impuls naar Italië trok. In 1614, 1 jaar na overlijden van Jan Borne, belegde Jan de Smet zijn handelswinsten in vastgoed door de aankoop van vier heerlijkheden te Waregem oa. Potegem en het kasteel in de Holstraat. Jan Borne overleed kinderloos en schonk ongeveer 450 ha onroerend goed aan jonkvrouw Margriete de Smet, dochter van zijn zus Marie. Margrietes zoon, Pieter vanden Berghe de jonge, huwde met Jenne De Smet, de enige erfgename van Jan de Smet, heer van Potegem. Zo werd een groot deel van het vermogen van Jan Borne toegevoegd aan dat van de heer van Potegem. Het samenkomen van al dat vermogen creëerde een nieuw machtsblok, wat leidde tot talloze conflicten met de baron van Ingelmunster, heer van Waregem.

Jaarboek 2020  Filips Benoit Verwantschap Jan Borne p.75-102

                       Geert Desmet Jan Borne internationaal handelaar p. 103-138

https://gaverstreke.wordpress.com/