Archief

Langs de Expresweg in Wielsbeke ontwikkelt WVI in samenwerking met de gemeente de bedrijven- en dienstenzone Lobeek. Voorafgaand aan de daadwerkelijke ontwikkeling van het terrein dient er op voorschrift van het agentschap Onroerend Erfgoed van de Vlaamse overheid een archeologisch onderzoek uitgevoerd te worden. Op deze wijze wordt nagegaan of er wetenschappelijk interessante resten in de bodem te vinden zijn. Tijdens het onderzoek, dat momenteel uitgevoerd wordt, werd al snel duidelijk dat er bijzonder interessant archeologisch materiaal onder de oppervlakte verborgen lag.

Opdrachtgevend bestuur is de West-Vlaamse Intercommunale WVI, een dienstverlenende vereniging die gemeenten bijstaat bij het vervullen van hun taken. WVI is actief in 54 West-Vlaamse gemeenten, waaronder de gemeente Wielsbeke. WVI staat de gemeente bij wat betreft ruimtelijke planning en mobiliteit en verleent advies op het vlak van milieu, natuur, klimaat en energie. Inwoners van de gemeente kunnen bij WVI terecht voor een goedkope lening ten behoeve van energiebesparende maatregelen aan hun woning.

 WVI heeft in Wielsbeke diverse verkavelingen gerealiseerd en er bijna 250 loten bouwgrond verkocht. Tevens werden in opdracht van het OCMW diverse aangepaste woningen voor senioren en mindervaliden gebouwd. Ook voor het bedrijfsleven heeft WVI in het verleden reeds een belangrijk aanbod aan bedrijventerreinen kunnen realiseren, waaronder het bedrijventerrein Vaarthoek, dat in 2012 feestelijk geopend werd.

Bedrijven- en dienstenzone Lobeek

Ook op het terrein in de omgeving van de Lobeek, waar momenteel de opgravingen in een laatste stadium treden, zal ruimte gecreëerd worden voor ondernemend Wielsbeke. Een belangrijke voorwaarde hiervoor was de goedkeuring van het ruimtelijk uitvoeringsplan Lobeek eind 2014. Via dit ruimtelijk uitvoeringsplan werden de gronden in het gebied bestemd voor bedrijvigheid. Niet alle bedrijfsactiviteiten zullen echter toegelaten zijn op het terrein. De kavels zijn vooral bedoeld voor diensten, kantoren en op handel gerichte, kleinschalige bedrijvigheid. Daarnaast biedt het ruimtelijk uitvoeringsplan de mogelijkheid om gemeentelijke diensten en sportvoorzieningen in het gebied onder te brengen. WVI hoopt binnenkort de aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning te kunnen indienen, om na het verkrijgen van de vergunning spoedig met de infrastructuurwerken te starten.

Archeologisch onderzoek

Zoals decretaal bepaald in Vlaanderen moet er voorafgaand aan de ontwikkeling van grootschalige projecten worden nagegaan of er archeologisch erfgoed in de bodem verborgen zit. Dit gebeurt in eerste instantie via een proefsleuvenonderzoek. Indien er bij dit proefsleuvenonderzoek sporen gevonden worden, dan volgt er doorgaans een uitgebreidere opgraving.

Op de site Lobeek werd het proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in november 2014. Ondanks het feit dat Wielsbeke door de ligging langs de Leie van oudsher een aantrekkelijke locatie voor bewoning was, waren er voorafgaand aan dit proefsleuvenonderzoek geen concrete aanwijzingen voor de aanwezigheid van archeologisch erfgoed. Toch werden er op diverse locaties sporen en vondsten aangetroffen uit de steentijd, de metaaltijden en de Romeinse periode. Vooral de grondverkleuringen met veel houtskool die in het gebied werden aangetroffen bleken interessant. Nader onderzoek wees uit dat het onder meer ging om de resten van crematiegraven. Hierop werd er besloten om een uitgebreide opgraving te organiseren, waarbij alle aanwezige archeologische sporen grondig in kaart worden gebracht.

De opgraving, die begin mei 2015 van start ging, wordt uitgevoerd door een team archeologen van Monument Vandekerckehove nv uit Ingelmunster. Zij werken onder toezicht van het Vlaams Agentschap Onroerend Erfgoed. De kosten van de opgraving bedragen circa 190 000 EUR en worden gedragen door WVI.

Eeuwenoud monumentaal grafveld

Intussen is de opgraving bijna afgerond en kan een tussentijdse balans worden opgemaakt. En deze oogt bijzonder spectaculair. Zo troffen de archeologen resten aan van drie eeuwenoude grafheuvels, waarin de crematieresten van een overledene werden begraven. Waarschijnlijk zijn het prestigieuze grafmonumenten van een elite, ongekend in deze streek. Rond de grafheuvels werden tientallen andere graven aangetroffen. Bij sommige graven was de as van de dode netjes in een urne gedeponeerd, bij andere bleek bijna de hele brandstapel mee in een kuil gegooid. Heel wat overledenen kregen grafgiften mee, bijvoorbeeld een dodenmaal of mooie voorwerpen in aardewerk.

Erg opvallend is de datering van de site, van ongeveer 1.500 vóór tot 250 na Christus. Het is (nog) niet bekend hoe de graven er bovengronds uitzagen, maar het feit dat het grafveld bijna tweeduizend jaar in gebruik was, betekent wel dat de mensen zeer goed wisten dat hier werd begraven en dat ze dit ook respecteerden. De locatie van de nederzetting van de levenden is ook nog een raadsel – de bodem van Wielsbeke verbergt nog meer geheimen.

Het opgraven van het grafveld is slechts een eerste stap in het onderzoek. Nadien volgt een periode van studie, waarbij onder meer labotesten en analyses worden uitgevoerd. De focus ligt niet zozeer op de mooie vondsten, maar op de verhalen en de mensen die erachter zitten. Zo bevatten de graven duizenden verkoolde plantenresten die een uniek beeld kunnen opleveren over het landschap en het voedselpatroon uit die tijd. Analyse van het botmateriaal kan gegevens opleveren over bijvoorbeeld geslacht, leeftijd of ziektebeeld van de overledene. Het onderzoek van de materiële vondsten kan dan weer inzicht verschaffen in de sociale structuur van de maatschappij: is dit het grafveld van een rijke elite?

Het wetenschappelijk belang van de site is bijzonder groot. Alle gegevens samen zullen toelaten om een volledig nieuwe bladzijde te schrijven over de geschiedenis van Wielsbeke en de ruime regio.

Deze opgraving is een mooie illustratie van de hedendaagse archeologie, waarbij archeologisch onderzoek en economische ontwikkeling hand in hand gaan. De opgraving wordt strak geïntegreerd in de planning waardoor er geen risico is op vertraging door onverwachte vondsten: op het moment dat de werken starten zijn alle archeologische sporen uit de bodem verwijderd.

Juliaan Claerhout

 De ontdekking in Wielsbeke is een formidabel aanknopingspunt voor geschied- en heemkundige kring Juliaan Claerhout in Wielsbeke. In hun jaarboek Leiesprokkels, dat dit najaar verschijnt, wordt daar uiteraard al aandacht aan gegeven al komt dit te vroeg om de volledige resultaten bekend te maken. Er is alvast reeds afspraak gemaakt met de archeologen om in het volgend jaarboek in 2017 uitgebreid in te gaan op het belang van de ontdekkingen bij deze opgravingen. Er wordt ook gedacht aan een tentoonstelling van het gevonden materiaal. Daarbij wordt zeker ook de link gemaakt met het pionierswerk van Juliaan Claerhout.

De heemkring is genoemd naar de pionier inzake opgravingen, nl. sociaal bewogen en christen-democratische priester, leraar-opvoeder, directeur en (onder)pastoor Juliaan Claerhout (1859-1929), afkomstig van Wielsbeke. Claerhout werd vooral bekend door zijn archeologische opgravingen in Pittem (het Heidens Kerkhof, 1896) en Dentergem (eerst ontdekte paaldorp, 1899-1903). Het leverde hem de bijnaam ‘de pastoor met de spade’ op. Het buitenprofessionele leven van de priester kenmerkte zich door zelfstudie, vele binnen- en buitenlandse studiereizen, opgravingen, het schrijven van studies en het redigeren van talrijke tijdschriften. De heemkring van Groot-Wielsbeke probeert met eenzelfde inzet de eigen geschiedenis te ontsluiten. De Wielsbeekse heemkring won in 2011 de Juliaan Claerhoutprijs, de cultuurtrofee van de gemeente Wielsbeke.

In hun uitgave van 2006 publiceerde de Juliaan Claerhoutkring al het archeologisch onderzoek van langs de Vaartstraat, de Ooigemstraat en de Bontekoewegel te Wielsbeke. Dat gebeurde ook al in het kader van de realisatie van een nieuw bedrijventerrein van de WVI. De oudste vondsten dateerden daar uit de Steentijden, waarbij een mooi artefact een fragment van een gepolijste Neolithische bijl van circa 5000 jaar oud werd ontdekt. Duidelijke sporen waren er van boeren van omstreeks het begin van onze tijdrekening, ondermeer een ingegraven hut die diende voor artisanale activiteiten zoals weven. Tenslotte werd daar ook bewoning aangetroffen van tijdens de Volle Middeleeuwen.

Het is vandaag Onze Heer Hemelvaart, een feestdag in ons land en voor de Christelijke Arbeidersbeweging die nu Beweging.Net wordt genoemd nog altijd aanleiding om de encycliek Rerum Novarum van Paus Leo XIII in de actualiteit te brengen. In Waregem bleef de viering na de nationale belangstelling vorig jaar met de komst van de nationale ACW-voorzitter Patrick Develtere eerder bescheiden. Na de plaatselijke vieringen in de voormiddag met eucharistie en toespraken in het plaatselijke lokaal (De Gilde) was er deze namiddag met de verschillende afdelingen (Waregem, Desselgem, Beveren-Leie) vanuit het OC De Coorenaar in Desselgem een gezamenlijke gezinswandeling met fotozoektocht.

In De Gilde te Waregem was de (gast)spreker Peter Desmet, schepen van Burgerzaken,  milieu, groen en duurzaamheid. Een schepen van vzw’s en verenigingen, waar nationaal bewegingsvoorzitter Develtere vandaag voor pleit hebben we niet meteen of dat moet dan onze cultuurschepen Pietro Iacopucci zijn die in Beveren-Leie actief was.  Peter Desmet gaf een andere benadering dan de nationale voorzitter en bleef ook oppervlakkig inzake overleg en sociale bescherming.

Spreker Peter Desmet herinnerde aan de oorsprong van de zalige feestdag.  “Het was in 1891 dat paus Leo de 13^de de encycliek Rerum Novarum uitvaardigde. Daarin formuleert hij een aantal vernieuwende uitgangspunten voor de sociale leer van de kerk.  De situatie van de arbeidersklasse stond centraal.  Toen was dit vernieuwend.  Dat was ook de bedoeling.  Letterlijk betekent Rerum Novarum ‘van de nieuwe dingen’ of vrijer vertaald ‘van een omwenteling’. Op basis van deze ideeën is de christelijke arbeidersbeweging uitgegroeid tot een ruime sociale beweging.  Door al die jaren heen is deze encycliek ons blijven inspireren.  Ook vandaag nog.”

“Maar ik moet u niet vertellen dat we vandaag in een zeer woelig tijdsgewricht leven.  In die voorbije 124 jaar is de wereld totaal veranderd.  Na 1891 was er in de vorige eeuw de  industriële revolutie.  Zie naar de landelijke gemeente Waregem, die uitgegroeid is tot een kleinstedelijk gebied met regionale uitstraling met veel tewerkstelling en welvaart.  De (r)evolutie strekte zich over tientallen jaren uit.  Maar na die industriële revolutie zitten we nu in technologische en digitale revolutie, die de samenleving opnieuw totaal verandert en voor grote uitdagingen plaatst.  Het verschil met de industriële revolutie van de vorige eeuw is dat alles nu zeer vlug evolueert.  Waar het toen zich over tientallen jaren ontwikkelde is op de dag van vandaag vijf jaar een eeuwigheid.”

“Dit alles stelt ons voor zeer grote uitdagingen.  De ideeën van de encycliek zijn een inspiratiebron.  Want op vandaag staan de sociale rechten zwaar onder druk.  Anderzijds is het wellicht tijd om de encycliek te actualiseren vermits de wereld ondertussen al twee maal fundamenteel gewijzigd is.  Paus Franciscus lijkt mij daarvoor de ideale kerkvorst. Wat de sociale rechten betreft moet ik er geen tekeningetje van maken.  Op vandaag is Beweging.net met al zijn deelorganisaties meer dan ooit nodig.  Want omzeggens alles wordt in vraag gesteld.  De lijst is eindeloos :

- de werkgelegenheid staat onder druk – daardoor ook het inkomen van veel mensen – het vangnet van de werkloosheid wordt beperkt

- er is de indexsprong

- wonen blijft duurder worden : de huurprijzen stijgen de bouwgrond steeg vorig jaar met 6%, woningen met ongeveer 1% (appartementen en studio’s met ongeveer 2%)

- de energieprijzen zijn hoog en zullen met nog 1/3^de stijgen

- er zal bespaard worden op de kinderbijslag

- de ziekenhuizen moeten we heruitvinden (verder van huis voor bepaalde behandelingen)

- de bus en de trein worden alsmaar duurder

- inschrijvingsgeld voor universiteiten

- taks-shift : meer nettoloon, maar BTW verhoogt

Meer armoede dreigt.  Weet u dat meer dan 66.000 gezinnen onder schuldbemiddeling staan.  Een veelvoud ervan komt niet voor in de statistieken, maar leeft op de rand van het financieel haalbare.”

“De uitdagingen voor Beweging.net zijn dus groot, zeker omdat de sociale reflex bij 3 van de 4 regeringspartijen zeer klein is.  Meer nog  : de grootste Vlaamse partij lust het middenveld rauw.  Zij wil dit afbreken, de vakbonden eerst.  Ondertussen heeft de schaduwpremier wel al ervaren dat de vakbeweging een veel taaiere klant is dan gedacht.  Hij zal ze niet klein krijgen.  Integendeel, door zijn polariserende houding maakt hij de vakbeweging sterker.  En hij voelt al nattigheid.  Een publiciteitscampagne van miljoen euro moet zijn imago zachter en sociale maken.  De mensen weten wel beter.”

“De dagdagelijkse politieke realiteit is belangrijk maar wij mogen ook niet blind zijn voor de grote uitdagingen van morgen.  

- de werknemers weten dat ze langer gaan moeten werken, maar zal dit menselijk zijn? en zal er sowieso werk voor handen zijn?

- en voor wie niet meer mee kan, wordt het mededogen in de tijd beperkt

- de robotisering neemt veel gewone jobs af en we staan nog maar voor een begin.”

Peter Desmet zag sombere toekomstperspectieven, niet alleen voor de tewerkstelling maar ook voor de democratie. “Door de globalisering en de eerste automatiseringsgolf verdwenen vroeger al massaal jobs voor laaggeschoolde arbeiders.  Nu dreigt de aankomende robotisering van arbeid dat proces nog te verstreken.  Laagproductieve mensen zullen hun loon nog verder zien dalen. De bedrijven worden al maar productiever, innovaties volgen zich in sneltempo op, maar tegelijkertijd stijgt het inkomen van de gemiddelde werknemer niet meer en loopt de werkgelegenheid structureel terug.  Immers door de automatiseringsgolf dreigt de middengroep van de werknemers zwaar getroffen te worden.  Dat vooral de jobs van de middengroepen in gevaar komen is problematisch.  Het heeft een impact op sociaal vlak, want vandaag rust bijna het volledige gewicht van de sociale zekerheid op hun schouders.  De publieke dienstverlening gaat achteruit.  Ook op electoraal vlak heeft dit gevolgen.  Aristoteles wist al dat een democratie best gedragen wordt door een grote middenklasse.  Een gebrek aan toekomstperspectief schept politieke radeloosheid en dat zien we bij de verkiezingsresultaten van de voorbije jaren.”

“En dan zit ik opnieuw bij de politiek, die antwoorden moet vinden op deze grote uitdagingen, zoals de automatiseringsgolf.  Met het huidig beleid zullen we er niet geraken (flexibeler maken van arbeid, wat soepeler werktijden en goedkopere arbeid).  Wat is de echte opdracht : de schadelijke effecten van de automatiseringsgolf beperken en tegelijk voordeel halen uit de ongelofelijke opportuniteiten van de digitale revolutie.  Dat kan via twee wegen :

- ofwel opteren om met zijn allen minder te werken of het werk onderling te herverdelen (maar op vandaag is dit politiek weinig realistisch)

- dan rest er maar één alternatief : meer jobs creëren dan er zullen verdwijnen door technologische veranderingen, zodat het sombere scenario van sociale afbraak geen realiteit wordt.”

“Daarom moeten we inzetten op innovatie, zodat machines weer mensen aan het werk helpen in plaats van alleen hun banen in te pikken.  Daarom moeten we ook op onderwijs inzetten, dat de ambachtslui van de toekomst moet leveren. Tot slot moet de sociale zekerheid anders worden gefinancierd.  Een taks shift weg van arbeid is in een gerobotiseerde wereld urgenter dan ooit. Grote uitdagingen tonen aan dat onze sociale beweging meer dan ooit nodig is.  Aan ons om met Beweging.net te werken aan de sociale toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.”

Vanavond stelde Liesbeth Deman het nieuwe Waregemse jaarboek van Unizo voor en het was voor velen ook een eerste kennismaking met de nieuwe polyvalente ruimte van Sociaal Secretariaat Wij Helpen in het Pand. Waregems Jaarboek 2013-2014 omvat honderden artikels van nieuwsfeiten van de afgelopen twee jaar. De secretaris nam deze gelegenheid te baat voor een woord van dank aan de vele vrijwillige medewerkers, sponsors, meters en peters, hetstadsbestuur, ea. Dank zij hen kon Unizo de mooie traditie van jaarboeken verder zetten.

Secretaris Liesbeth mag fier zijn met het puike resultaat. Het is een prachtige editie met maar liefst 176 bladzijden aan actualiteit van de afgelopen twee jaar. De Unizo-klassieker is al aan zijn 11^de jaarboek. De hoofdbetrachting van de Unizo-werkgroep met deze naslagwerken blijft de Waregemse geschiedenis vast te leggen voor het nageslacht. Unizo maakt dit waardevol ‘visitekaartje’ van Waregem al sedert 1996, eerst jaarlijks en nu al enkele uitgaven tweejaarlijks. Het initiatief kwam er op aangeven van ex-burgemeester Jozef Vanryckeghem, die stelde dat er zoveel gebeurt in Waregem, dat we in korte tijd belangrijke gebeurtenissen niet meer weten.

Aflossing geslaagd

“In februari 2013, een goede twee jaar geleden dus, kreeg ik te horen dat ik vanaf maart aan de slag kon gaan als secretaris van UNIZO Waregem, als opvolger dus van Rik Ghistelinck.”, zo opende Liesbeth Deman haar dankwoord. “Daarop werd ik direct uitgenodigd op de voorstelling van het Jaarboek 2011-2012. Daar ontmoette ik voor het eerst enkele medewerkers van het Jaarboek. Roland Lagaisse en Etienne De Riemaeker (1939-2014) deelden ijverig de boeken uit en hielden minutieus bij wie de boeken mee had. Dit was ook de avond waarop Rik de 'profetische' woorden uitsprak: Hopelijk zal mijn opvolger dit Jaarboek verderzetten’. En zo geschiedde. Twee jaar en enkele maanden later zijn we hier allemaal samen op de voorstelling van het Jaarboek 2013-2014.”

“Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet goed wist waar te beginnen. Honderden artikels, honderden nieuwsfeiten. Daarom besloot ik om nog even de ervaringsdeskundige te raadplegen. Rik stond direct klaar om alles na te lezen en om mee te helpen met de selectie. Rik, ik ben je hier uiteraard ontzettend dankbaar voor! Heel wat teksten waren te lang om volledig te publiceren. Maar voor Roger Desmet was het maar een woord. Hij las ieder artikel netjes na en hielp ook nog met de correctie, waardoor hij het nieuwe jaarboek zeker meerdere keren doorgelezen heeft. Roland Lagaisse, Hervé Avet en Miel Verstraete stonden met pen en fluostift klaar om mijn strenge verbetereisen toe te passen. Joseph stond klaar om brieven te verzenden, etiketten te kleven,... Met de hulp Simonne waren de brieven voor de meters en peters tot op de millimeter juist geplooid. Heel erg bedankt voor jullie hulp!”

“Ik wil ook een woord van dank richten tot de stagiaires die alle artikels verzameld hebben. We hebben voor het eerst gebruik gemaakt van het digitale krantenarchief, waardoor het overtypen van artikels grotendeels beperkt werd. Ook de lay-out werd grotendeels op het secretariaat uitgevoerd. De mooie cover en het eindresultaat op papier is de verdienste van drukkerij Vanderhaegen. Dan wil ik niet in het minst de meters, peters en sponsors van het Jaarboek bedanken, alsook de stad Waregem voor steun aan dit initiatief.”

Het jaarboek is een goed toonbeeld van wat er allemaal leeft in Waregem. Er zijn enorm veel initiatieven voor goede doelen, bloeiende verenigingen, actieve Waregemnaars en noem maar op. Waregem is een Stad die niet vies is van vernieuwing en net dat maakt ons tot de bruisende stad die we nu zijn. Het boek is cronologisch opgesteld en we kunnen goed volgen wat er maand na maand is gebeurt en ook aandacht voor nagedachtenis van overledenen. Achteraan bevat het boek een handige trefwoordenlijst.

Overzicht jaren 2013 en 2014

Tijdens de jaren 2013 en 2014 zijn er in het Waregemse straatbeeld heel wat veranderingen uitgevoerd. Denk maar aan de werken aan de Zuidboulevard, die nog steeds volop aan de gang zijn. Ook de nieuwe tribune van het voetbalstadion zorgt voor een prachtig uitzicht langs de Ring.

Op sportief vlak beleefde Waregem enkele 'boerenjaren'. Zo was er een gigantisch feest naar aanleiding van de match Essevee - Anderlecht, waarbij Zulte-Waregem nipt de titel uit handen moest geven. Een jaar later trokken duizenden supporters naar de Heizei om de bekerfinale bij te wonen. Het BK Veldrijden op de Hippodroom bracht heel wat volk richting Waregem. Beide edities van Waregem Koerse waren eveneens een regelrecht succes. We zetten enkele jonge, beloftevolle Waregemse wielerbeloften in beeld. Ook andere sportdisciplines komen aan bod: badminton, basketbal, sport voor andersvaliden via Somival,...

De vele verenigingen zijn niet te tellen. Er werden tal van acties voor het goede doel op poten gezet. Honderden Waregemnaars zetten zich belangeloos in voor hun vereniging door het organiseren van tal van evenementen die onze stad doen bruisen.

In maart 2014 schreef Waregem geschiedenis: de Amerikaanse President Barack Obama kwam zijn gesneuvelde landgenoten op het Flander Fields Cemetry eer betonen. Een gebeurtenis die ongetwijfeld in het collectieve geheugen van de stad geschreven staat, zeker aangezien ook die dag de aankomst van Dwars door Vlaanderen in Waregem op het programma stond.

De deelgemeenten hadden eveneens een goed gevuld programma, met verschillende verenigingen, jeugdbewegingen, bouwprojecten,...

Dit jaarboek bewijst dat Waregem een bijzonder druk bedrijfs- en verenigingsleven kent. Wat we publiceren is slechts een kleine samenvatting van wat er allemaal te beleven valt. De redactie benadrukt dat het al dan niet selecteren van een onderwerp zeker geen waardeoordeel inhoudt. Alles wat er gebeurt is waardevol. En hopelijk blijven honderden vrijwilligers zich ook in de toekomst inzetten voor hun stadsgenoten.

Het jaarboek 2013 – 2014 verschijnt op 1000 exemplaren en is te bekomen aan 18 euro in de dagblad- en boekhandel. Verantwoordelijke uitgever is vzw De Middenstand, Pand 343a te 8790 Waregem.

http://www.unizo.be/waregem/viewobj.jsp?article=400722

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=1292163

Vorige zaterdag trok KWB-Waregem met een gedreven gids in het spoor van ‘de Groote Oorlog”… in de Leiestreek. Die gedreven gids is Gil Bossuyt uit de Meierie in Desselgem. Een jarenlange passie voor de Eerste Wereldoorlog, talloze verkenningen ter plaatse en heel veel lees- en opzoekwerk resulteerden in dit project. ​Precies 100 jaar na datum​ neemt onze gids geïnteresseerden mee naar de plaatsen waar dit gruwelijke hoofdstuk uit de wereldgeschiedenis zich​ bij ons afspeelde en de littekens nog goed zichtbaar zijn. Na een inleiding gaat de tocht langs vergeten munitiedepots, pionierparken, smalsporen, vliegvelden en bunkers... met luchtfoto's en mooie anekdotes. We fietsen in de omgeving van de Leieboorden : Desselgem, Ooigem, Bavikhove en Hulste, om af te sluiten op het New British Cemetery in Harelbeke.

Gil Bossuyt is al zes jaar 'gepassioneerd' door WO I. "Ik kreeg het 'virus' te pakken toen ik het boek las van Peter Barton: 'Passendale - slagveld van W.O.I'. Door de lectuur van deze klepper, die schitterend geïllustreerd is, krijg je een degelijk inzicht op deze trieste maar boeiende periode uit onze geschiedenis. Ook in de jaarboeken van De Gaverstreke vond ik veel informatie. Ik probeer mijn publiek een inzicht te geven op het complexe gebeuren van WO I. Vooral aan de hand van persoonlijke verhalen toon ik aan hoe diep de oorlog ingreep in het leven van hele generaties jongeren van over de hele wereld. Naargelang van de herkomst van de groep of van de nationaliteit pas ik de route en de inhoud van de rondleiding aan."

Gil Bossuyt (41) is dermate geboeid door WO I dat hij er gedeeltelijk zijn job van maakte. Met zijn bedrijfje 'frontaal!' organiseert deze Desselgemnaar excursies naar de regio's leper en de Somme. Hij heeft momenteel een aanbod van drie programma’s met naast de hier behandelde fietstocht “Leiestreek : Bezetting en Bevrijding” ook het dagprogramma “de Ypres Salient” en vanaf volgend jaar de “Slagvelden aan de Somme” in Picardie. Voor meer info verwijzen we naar zijn website www.frontaaltours.com

de Groote Oorlog ook bij ons in Leiestreek

Bedoeling van de fietstochten van Gil tussen Desselgem en Harelbeke is aantonen dat ‘de Groote Oorlog’ ook in onze streek zijn sporen heeft nagelaten. “Een Ier, Schot of Canadees kent onze WO1-geschiedenis bijna beter dan wijzelf. We gaan allemaal op bezoek naar de oorlogsmonumenten uit WO2 in Normandië, maar in onze eigen streek kennen we de oorlogsverhalen niet.”

Tijdens de wandelingen en fietstochten die Gil Bossuyt uit Desselgem organiseert gaat men niet langs musea of de Last Post. Wel boeit hij zijn publiek met persoonlijke verhalen en opvallend lokale anekdotes. Over het vliegveld langs de Hoogstraat in Bavikhove , waar Hermann Göring het bevel had. Of over de Duitse boordwaarnemer Heinrich Lauer, die vroeger begraven lag op wat nu de parking naast de kerk in Desselgem is. Nu rust deze vliegenier op de Duitse begraafplaats in Menen. Met zijn wandelingen en fietstochten wil Gil de mensen uit de streek bewust maken van hun eigen geschiedenis.

Na een korte inleiding met luchtfoto’s en dorpsgezichten anno 1918, maakt u een tocht langs markante plaatsen en verrassend aanwezige sporen van de Groote Oorlog hier in de Leiestreek. Gil schetst de grote gebeurtenissen en vertelt anekdotes bij vergeten bunkers, vliegvelden, materiaaldepots, ea. Samen bezoekt u de plaatsen waar Roland Garros, Winston Churchill, Herman Goering en de ‘Rode Baron’ bij ons terecht kwamen. De tocht eindigt op ‘Harlebeke New Britisch Cementery’, rustplaats van 1116 Britten, Canadezen, Zuid-Afrikanen en Australiers, met vele persoonlijke verhalen van gesneuvelden.

Hij brengt het verhaal van de Eerste Wereldoorlog in onze contreien aan de hand van hier nog weinig gebruikte bronnen zoals Britse luchtfoto’s uit 1918, de logboeken van de 36e Ulster divisie en 9e Schotse divisie en uniek fotomateriaal. Een reeks Britse luchtfoto’s uit oorlogstijd geven een goed beeld van de militaire activiteiten in onze regio met vliegvelden, munitiedepots, enz. Kaartjes van de opschuivende frontlijn tonen aan dat ook de Fransen, die vast geraakten aan het kanaal Ooigem-Roeselare, gebruik maakten van de overgang tussen Bavikhove en Beveren-Leie om de Leie over te steken om vandaar via Beveren-Leie en Desselgem ook Waregem te bevrijden. Het Belgische leger werden uit de strijd gehaald, zodat generaal Biebuyck net de eer werd ontnomen om zijn geboortedorp Sint-Eloois-Vijve te bevrijden.

De tocht start in zijn thuisgemeente Desselgem, waar het dagboek van de toenmalige pastoor Coussement een goed overzicht geeft van de gebeurtenissen. Gil vond ondermeer een unieke foto van de door pastoor Coussement beschreven oorlogsdaden aan het klooster in het centrum in Desselgem. Logboeken van de activiteiten van de 36e Ulster Divisie vermelden hun doortocht door Desselgem, die goed is gedocumenteerd met een hier nog nergens gepubliceerd kaartje van activiteiten op de Desselgemse Dries en elders in de vlasgemeente. Op het grondgebied van Desselgem werden in 1917 ook minstens twee vliegvelden aangelegd met duidelijke sporen in de Ooigemstraat in de omgeving van de Leiebrug en ter hoogte van het huidig warenhuis Carrefour in de omgeving van de wijk Ten Rade.

In Beveren-Leie is Luitenant Kolonel B.Y. Jones van de 36e Ulster divisie gesneuveld. Hij rust nu op Harelbeke New British Cemetery en is daar de hoogste in rang. Op het kerkhof van Beveren-Leie ligt nog een niet geïdentificeerde infanterist van de Royal Irish Rifles begraven, waardoor daar een plaat hangt van de Commonwealth War Graves Commission (CWGC). In Bavikhove herkennen we op de luchtfoto’s de hoeve Donkele in de Hoogstraat, een munitiedepot, een schietbunker en een vliegveld. In dit kader passen de verhalen over de eerste jachtpiloot Roland Garros (Fr), piloot Herman Göring (D), Van Richthoven.

Aan zijn tijdelijke verblijfplaats in het centrum van Harelbeke wordt het plaatselijke verhaal vertelt van Churchill, die later in zijn memoires ook meldde dat hij op 29 oktober 1918 in Desselgem op het nippertje aan de dood ontsnapte bij een bominslag nabij zijn voertuig. De frontale inleving in de Grote Oorlog eindigt op het New British Cemetery aan de Geite in Harelbeke, voor gids Gil Bossuyt een gedroomde plaats om tientallen boeidende verhalen te vertellen rond de gesneuvelde soldaten die hier een laatste rustplaats kregen. De begraafplaats telt 1116 graven, waarvan ook nog tien uit de Tweede Wereldoorlog.

Dit programma werd uitgewerkt voor bestaande groepen en verenigingen, maar uitzonderlijk kan je op zaterdag 13 juni en zaterdag 4 juli 2015 individueel of in kleinere groepjes deelnemen.De fietstocht over 20 km staat open voor maximaal 20 deelnemers per tocht met vertrek en aankomst te Desselgem. Het programma duurt van 9.30 u. tot 16 u. (picnic voor onderweg mee te brengen). De deelnameprijs bedraagt 15 euro per persoon (gids en verzekering inbegrepen) en is gratis voor kinderen tot en met 14 jaar, mits begeleid door een volwassene. Aanbevolen leeftijd vanaf 9 jaar.

www.frontaaltours.com

https://www.facebook.com/pages/Frontaal-Excursies-Wereldoorlog-1/568177843198233?ref=hl

Eerder deze maand reikte Heemkunde West-Vlaanderen haar Prijs voor Heemkunde 2015 uit aan Waregemnaar André Braet. Dit gebeurde op de jaarlijkse heemdag, die dit jaar plaats vond in Heist. De Westvlaamse heemkundigen bekroonden André Braet met zijn artikel over 'Gestorven Bevernaars, Desselgemnaars, Vijvenaars en Waregemnaars in dienst van Napoleon Bonaparte 1799-1814' dat verscheen in het 42ste jaarboek van 'De Gaverstreke' eind vorig jaar.

André Braet is bestuurslid-bibliothecaris van de Geschied- en Heemkundige Kring De Gaverstreke. Hij is afkomstig uit Ruiselede en sterk geïnteresseerd in alles wat met heem- en familiekunde te maken heeft. Hij publiceerde ondermeer “De Braet-route” met 192 blz over de oudste nederzettingen en de middeleeuwse familiegeschiedenis die start in Deerlijk (1245) en zich ondermeer verspreidde over Aalter, Kanegem, Lotenhulle, Poeke, Nevele, Ruiselede…

Hier in Waregem specialiseerde hij zich vooral op de periode tussen 1750 en 1850. In de jaarboeken van De Gaverstreke verschenen van hem al bijdragen over “gezagdragers en molenbestand te Waregem 1777”(jb 2005) en “Waregem doorgelicht op wapenbezit en munitie anno 1789” (jb 2006), “Waregemse Paardenhouders in de Franse Tijd” (jb 2007), “Herbergleven in en rond Eertbrugge te Waregem” (jb 2009), “Meest voorkomende familienamen in Groot-Waregem door de eeuwen heen” (jb 2010), “Trouwen in de moeilijke periode van de Franse Revolutie na de scheiding van Kerk en Staat te Beveren-Leie, Desselgem, Sint-Eloois-Vijve en Waregem (1797-1800)” (jb 2012),

Voor het jaarboek van vorig jaar vulde hij voor Waregem de grote leemte in met het wedervaren van tientallen Groot- Waregemse soldaten in dienst van Napoleon Bonaparte en dit in het licht van de herdenking van de slag bij Waterloo 200 jaar geleden. Napoleon voerde de dienstplicht in vanaf september 1798 en ook in onze streek werden mannen van 20 tot 25 jaar opgeroepen meteen voor een periode van vijf jaar. Op basis van zijn uitgebreid opzoekingswerk schat André Braet het aantal opgeroepenen in Groot-Waregem op zo’n 300 op nog geen 8000 inwoners.

Braet stelde vast dat de Waregemse soldaten, zeker in de beginperiode van de Napoleonistische oorlogen, bekend stonden als rasechte deserteurs. Hij denkt dat onze eerste burgemeester, Gillis Merlier, daar een niet onbelangrijke rol in speelde door hen schuiladressen aan te wijzen. Er was in die tijd een Franse gendarmerie in Vijve gevestigd en die gendarmes dienden de ‘conscrits’ te vatten die hun dienstplicht weigerden. Soldaten die ingerekend werden, moesten op strafkamp naar de Citadel van Rijsel. Hardleerse rekruten, zoals Waregemnaar Jean-Baptiste Rigolle, wachtte een triest lot. "Rigolle deserteerde twee keer en werd in 1808 tot tien jaar boulet veroordeeld, een straf waarbij een zware bol met kettingen aan de benen werd bevestigd". De man was geen lang leven meer beschoren, want volgens de overlevering stierf hij in een militair hospitaal in het Duitse Mainz aan de gevolgen van koorts.

Centraal in het artikel van André Braet staan de 73 gesneuvelde soldaten uit Groot-Waregem die we bij naam kennen omdat hun identiteit via overlijdensakten vanuit de plaatsen waar ze de dood vonden bekend werd gemaakt aan de gemeenten waar ze vandaan kwamen. Ze sneuvelden op 55 verschillende locaties in Europa, vooral in Frankrijk en Spanje, in naam van de Franse republiek. De helft stierf al in het eerste jaar na de inlijving..

De Westvlaamse Heemkring motiveerde zijn keuze als volgt : “In het herdenkingsjaar van de slag bij Waterloo slaagt de auteur er – na een intensief bronnenonderzoek – in de lezer de keerzijde te tonen van een groot staatsman. De auteur doet dit op een nuchtere, zakelijk manier, zonder zich evenwel boven het onderwerp te stellen. De bijdrage is bij momenten erg encyclopedisch, maar toch verliest de auteur zijn leiddraad niet in de lange, maar daarom niet minder onderhoudende tekst. Elk aspect van het onderzoek komt aan bod en elk vreemd woord of moeilijk gegeven wordt verklaard in voetnoot, zodat zowel professioneel vorser als amateur geboeid kunnen worden. Een onderzoek dat onder meer als voorbeeld kan gelden voor alle gemeenten waarvan de bevolking leed onder de opeisingen van jonge mannen door het Franse keizerlijke leger.”

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=1279443

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=595

Fanfare Leiezonen maakt opnieuw geschiedenis met zijn rol in de nieuwe theatervoorstelling “En avant marche” van Nederlands Toneel Gent, het stadstheater dat dit jaar haar 50 jarig bestaan viert. De premiere gaat door op woensdag 22 april in de stadsschouwburg in Gent en er volgen daar tot 9 mei nog 12 voorstellingen, waarna de productie een Europese tournee maakt met andere fanfares in de muzikale rol. De Koninklijke Fanfare Leiezonen tonen zich daarmee opnieuw waardige culturele ambassadeurs 2014-2016. De samenwerking met NT Gent en Wim Opbrouck is trouwens niet nieuw, want in 2010 verzorgden de Leiezonen uit Desselgem al een optreden in de openluchttheaterproductie Aida.

Het project kwam afgelopen dagen uitgebreid in beeld in het nieuws en in “de zevende dag” van gisteren kwam Leiezoon Wouter Vanhoucke met regisseur Frank Van Laecke de bijzondere theaterproductie met NT Gent voorstellen. We werden daarbij verrast met de onomwonden aankondiging van Tim Pauwels van de fanfare Leiezonen uit Desselgem, waarna Wouter in beeld kwam.

De theaterproductie brengt acteurs en fanfare in harmonie op één podium. Het is een productie van NTGent en les ballets C de la B. Van hun vorige twee coproducties “Gardenia” (2010) en “tauberbach” (2014) vind je beelden op www.lesballetscdela.be/nl Wim Opbrouck is een van de vier acteurs die samen met een veertigkoppige fanfare op het toneel staat. De andere acteurs zijn Chris Thys, Griet Debacker en Hendrik Lebon. Vier acteurs en zeven muzikanten krijgen op scène telkens het gezelschap van een plaatselijke harmonie of fanfare. Voor de voorstellingen in Gent wordt dat de Leiezonen uit Desselgem.

Fanfares, het behoort tot ons Vlaams cultureel erfgoed. "En avant marche", de nieuwe theatervoorstelling van regisseurduo Alain Platel en Frank Van Laecke en componist Steven Prengels gaat over dit muzikale fenomeen. Muziekverenigingen maken al decennia lang deel uit van het sociale en culturele leven van onze gemeenten. De traditionele politieke zuilen hadden vaak elk hun muziekgezelschap tot in het kleinste dorp.

Dat muziekverenigingen zoals fanfares, harmonieën of blaaskapellen heel erg lang deel uitmaakten van het sociale, culturele en maatschappelijke verenigingsleven inspireerde het Gentse museum Huis van Alijn in 2012 al tot een mooie tentoonstelling met foto’s en allerlei ander erfgoedmateriaal van vroeger en nu. Ze heette: “En avant, marche!” In samenwerking met onder anderen fotograaf Stephan Vanfleteren kwam er ook een fotoboek, met daarin zowel nieuwe portretten van muzikanten en majorettes als archiefbeelden in zwart-wit.

Onder diezelfde titel En avant, marche! laat regisseursduo Frank Van Laecke en Alain Platel zich inspireren door diezelfde traditie. Voor Platel en Van Laecke is het de eerste nieuwe samenwerking sinds Gardenia, de theaterproductie waarmee ze in 2010 veel succes oogstten in binnen - en buitenland, onder meer op het festival in Avignon en in Groot-Brittannië, waar de productie in 2012 werd genomineerd voor de prestigieuze Olivier Awards. En ook van de productie En avant, marche! zijn er niet enkel opvoeringen gepland in NTGent en de Vlaamse opera in Antwerpen, maar volgen er ook voorstellingen in Luxemburg stad, Montpellier, Ludwigsburg, Rome en Barcelona.

Vier acteurs en zeven muzikanten krijgen om die reden op de toneelscène elke vertoning het gezelschap van een lokale harmonie of fanfare. Voor hun nieuwe voorstelling benaderen Van Laecke en Platel het fenomeen van de muziekvereniging als een “minimaatschappij” op zich: een collectief van zeer uiteenlopende individuen dat probeert om zo goed als mogelijk één en dezelfde marsrichting aan te houden, soms met vallen en opstaan.

De muzikale leiding is in handen van componist Steven Prengels. Voor En avant, marche! beperkt hij zich niet tot het marsrepertoire, maar vertrekt ook vanuit het gekende klassieke repertoire uit de negentiende en vroege twintigste eeuw: van Giuseppe Verdi en Richard Strauss tot de Brabançonne. Deze muziek bewerkt hij, soms voor koperblazers en slagwerk, soms voor louter samenzang.

De vier acteurs en zeven muzikanten krijgen op scène telkens het gezelschap van een plaatselijke harmonie of fanfare, van de plek waar de voorstelling speelt. De acteurs musiceren mee, de muzikanten acteren mee. En avant marche! weerspiegelt een samenleving, die de anekdotiek van een fanfare overstijgt. Een 40-koppige fanfare speelt de hoofdrol in "En avant marche".

Muzikanten zijn Jonas Van Hoeydonck (trompet), Jan D’Haene (trompet), Witse Lemmens (slagwerk), Gregory Van Seghbroeck (bastuba), Niels Van Heertum (euphonium), Simon Hueting (hoorn), Lies Vandeburie (bugel) en de Koninklijke Muziekvereniging De Leiezonen uit Desselgem, een topfanfare van ongeveer 60 amateurmuzikanten o.l.v. Diederik De Roeck. Zie www.kmvdeleiezonen.be

Voor de data van alle uitvoeringen van “En Avant, Marche”, zie www.ntgent.be

https://blog.seniorennet.be/wareber2/archief.php?ID=1433107

Kiwanis Waregem schenkt 1.000 Kiwanis poppen aan de kinderafdeling van O.L.V. Van Lourdes Ziekenhuis Waregem. De katoenen poppen bieden de kinderen steun en troost tijdens hun verblijf in het ziekenhuis. Daarnaast kunnen de pediater en/of de verpleegkundigen aan de kinderen met behulp van de pop beter uitleggen welke ingreep of behandeling de kinderen zullen ondergaan, zoals bijvoorbeeld het aanleggen van een infuus.

De Kiwanis serviceclub heeft het project ‘Kiwanis pop’ opgezet op basis van een bezoek aan Zuid-Australië. Het project heeft verder vorm gekregen binnen Kiwanis BeLux waar verschillende ziekenhuizen nu met de pop werken. De pop is een 30 cm grote, gestileerde, katoenen pop. “Kinderen die in een ziekenhuis verblijven zijn vaak angstig voor wat hen te wachten staat en hebben gewoonweg behoefte aan een knuffelpop of een speelpop die hun ziekenhuisverblijf wat kan opvrolijken.” legt Jan De Dobbeleer, verantwoordelijke voor het project binnen Kiwanis BeLux, uit.

De kinderen kunnen de pop zelf aankleden en kleuren. Maar de pop dient ook om aan de kinderen uit te leggen wat er hen te wachten staat. Met de pop kan van alles gebeuren: hechten, opensnijden, prikken, inzwachtelen, in het gips leggen, opereren…Door het onbekende voor het patiëntje bekend en herkenbaar te maken wordt hierdoor getracht de ongerustheid en eventuele angst voor de operatie bij de kinderen te minimaliseren of zelfs helemaal weg te nemen. De pop helpt de verpleging om te voorkomen dat kinderen getraumatiseerd zijn als ze het ziekenhuis verlaten. En de pop is bovendien universeel, want ook kinderen van andere nationaliteiten snappen het zo.

Directeur Facilitaire diensten, Communicatie en Algemene zaken van O.L.V. Van Lourdes Ziekenhuis Waregem, Patrick De Groote beaamt de therapeutische werking van de pop: ”Klinieken zijn vooral voor kinderen minder aangename verblijfplaatsen en kunnen soms veel spanningen veroorzaken. Het is essentieel dat ze op een hospitaal opname - al dan niet met een chirurgische ingreep - mentaal en emotioneel worden voorbereid. De Kiwanis Pop is een beproeft concept en onze ploeg is enorm enthousiast om de pop in praktijk te gaan gebruiken”

“We zijn met Kiwanis Waregem zeer enthousiast over dit project” voegt Filip Lietaer, President van Kiwanis Waregem, toe. “De Kiwanis Pop is al jarenlang een succesvol project en we zijn blij dat het ziekenhuis in Waregem direct mee op de kar wilde springen. Zo bieden we naast het Kiwanis Huis, onze ondersteuning aan ’t Kelderke en Akaba Funk opnieuw een duurzame bijdrage aan onze regio.”

Ook dit jaar organiseert Kiwanis Waregem opnieuw hun jaarlijkse feest Kiwanis Koerse aan de Gaverbeek. De opbrengsten hiervan gaan integraal naar deze projecten. “Op vrijdag 5 juni verwachten we opnieuw zo’n 1000 mensen voor een gezellige avond met paarden (drafrennen), culinair genietenen een schitterend feest op de Waregemse renbaan.” verduidelijkt Filip Lietaer. “De opbrengsten hiervan gaan integraal naar deze sociale projecten en waarborgen onze duurzame ondersteuning.” Meer info hierover op www.kiwaniswaregem.be. Meer informatie over de Kiwanis Pop is te vinden op http://www.kiwanis-pop.be .

Zondag 19 april 2015 kunt u met de nieuwe stadsgids Bernard Vandenbussche kennis maken met het aparte verhaal van het bevrijdingsoffensief tijdens het najaar van 1918 langs de Leievallei tussen Waregem en Machelen. De fietstocht van zo’n 30 km maakt een verbinding tussen de Amerikaanse begraafplaats in Waregem en de Franse militaire begraafplaats in Machelen-aan-de-Leie. Zo krijgen we in het spoor van jonge soldaten, het verhaal te horen van een aantal helse oorlogsweken.

Het wordt een aparte historische streekverkenning per fiets door de Leievallei in het spoor van De Groote Oorlog. Afspraak wordt gemaakt met de fiets zondag 19 april om 13.30 u. aan de achterkant van het station van Waregem. Na de gegidste fietstocht langs ondermeer de Amerikaanse begraafplaats Flanders Field, de Pontstraat in Kruishoutem, de Franse begraafplaats in Machelen, Machelen put, de vierfrontenbrug tussen Zulte en Oeselgem, het kasteel te Lake en het pionierspark in Vijve komt de tocht omstreeks 17.30 u. terug aan het Waregemse station.

Voor inschrijving kunt u terecht in De Schakel op http://www.ccdeschakel.be/vorming/streekverkenning-de-groote-oorlog-in-de-leiestreek-2015 . Bijdrageprijs is 5 euro en er is een huurmogelijkheid voor fietsen voorzien. Wanneer het maximum aantal deelnemers bereikt is, kan ingeschreven worden op een wachtlijst.

Stadsgids Bernard Vandenbussche werkte de fietstocht historisch uit onder de titel “In het spoor van de Poilus en de Doughboys, een verkenning per fiets tussen Waregem en Machelen”. De studie verscheen als bijdrage in het 41^e jaarboek van de Geschied- en Heemkundige Kring De Gaverstreke, 2013, blz 261-289.

Bernard laat u kennis maken met het aparte verhaal van het bevrijdingsoffensief tijdens het najaar van 1918 in een uithoek van de Leievallei. Tijdens een fietstocht van zo'n 30 km maken we een verbinding tussen de Amerikaanse militaire begraafplaats in Waregem en de Franse in Machelen-aan-de-Leie. In het spoor van jonge Doughboys, Poilus en Afrikaanse tirailleurs brengt een streekverteller het verhaal van deze helse oorlogsweken. Er zijn ook overgeleverde getuigenissen van streekbewoners die het geweld en de ellende over zich heen kregen. Terwijl we per fiets rustig de streek en het landschap verkennen, pikken we dit pakkend verhaal op dat zijn plaats verdient in het Groote Oorlogsverhaal 1914-18.
 

Thematische fietstocht

De thematische fietstocht 1914-1918 start in de Boulezlaan aan de achterzijde van het station van Waregem. Tijdens WO I was Waregem een belangrijk verkeersknooppunt voor de Duitse fronttroepen. De spoorinstallaties werden in 1917 sterk uitgebreid en op de Bilkhage was er een vliegveld. De Duitsers hebben het station echter opnieuw vernield op 19 oktober 1918 om het militair transport van de geallieerden te verhinderen.

Eerste halte wordt de nabijgelegen villa Rozenhuis in de Ter Elststraat, die bewoond was door kunstschilder Modest Huys en ontmoetingsplaats voor kunstenaars als Karel Vandewoestijne, Emile Claus, Stijn Streuvels. Huys portretteerde ook figuren als Hugo Verriest en René De Clercq en tijdens de oorlog schilder hij “De Ulanen in Vlaanderen”. Na de wapenstilstand schilderde Modest Huys puingezichten zoals de beschadigde kerk van Olsene. In de Ter Elststraat ligt ook een gedenksteen voor Michele Chimienti, een Amerikaans soldaat die op 31 oktober 1918 overleden is in de tuin van villa Ter Elst.

Volgend aandachtspunt wordt het drama in Nieuwenhove en executies door het Duits vuurpeleton. Op het oud kerkhof in de Olmstraat ligt het gezamenlijk graf voor de 16 slachtoffers van het drama op 27 maart 1918 in Nieuwenhove. Daar staat ook een herdenkingsobelisk voor René Sabbe en Oscar Verschuere, die actief waren bij de inlichtingendienst van het Engels leger. Op de markt in Waregem passeert de fietstocht het oorlogsmonument ter ere van de gesneuvelde soldaten en Zivil Arbeiter uit WO I. Wa   regem werd bevrijd door de Fransen, maar aan het Leeuwke vielen vele burgerslachtoffers.

Een indrukwekkende getuige van WO I blijft uiteraard een bezoek aan Flanders Field American Cemetery. Daarna doet de tocht verder de toenmalige frontstreek van de laatste oorlogsweken aan tussen Nokere, Kruishoutem, Zulte en Olsene om aan te komen bij de tweede peiler van de tocht: de Franse militaire begraafplaats in Machelen aan de Leie. De gevechten tussen de Leie en de spoorweg Gent-Kortrijk duurden hier 12 dagen van 19 tot 31 oktober 1918. De fietstocht gaat ook naar de oude begraafplaats op de Kerkhoek, naast de brug over de gedempte Leie waar vroeger ook de dorpskerk van Olsene stond. Daar is ook de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog heel zichtbaar. Boeiend is ook de omgeving van de Vierfrontenbrug tussen Zulte en Oeselgem en het Kasteel Te Lake. In 1912 hadden de paters oblaten dit kasteel aangekocht als eventuele pleisterplaats voor het noviciaat, maar dit kasteel als ‘Oblatenhuis’ werd niet aanvaard door de toenmalige Gentse bisschop.

Na een tocht op het fietsnetwerk langs de Leie komen we tenslotte bij het Pionierspark in Sint-Eloois-Vijve. Het nog bewaarde stationsgebouw uit 1913 verving het vroegere uit 1889 langs de overkant. Onder beide dakgoten bevinden zich kleurrijke faiences met taferelen uit de vlasnijverheid. Het oud stationnetje werd gebruikt als opslagplaats voor grasmaskers en in oktober 1918 ernstig beschadigd toen terugtrekkende Duitsers de treinsporen tot ontploffing brachten. Ook de kleine bareelwachterswoning naast het tweede spoorwegstation is beschermd. Nabij het station in Vijve richtten de Duitsers een Pionierspark in, een voorraad- en werkplaats van de Duitse genietroepen. Op zijn hoogtepunt in 1917 werkten er ruim 600 geronselde en opgeïste burgers als ijzerbewerker, houtbewerker, kleermaker, schoenmaker.

Stadsgids

De fietstocht is samengesteld door de Waregemse stadsgids Bernard Vandenbussche. Hij heeft een ruime belangstelling voor industriële archeologie, erfgoed, streekgeschiedenis, de vlasvallei. Hij is ook auteur van fietsverkenningen in Erfwoord, het tijdschrift van Erfgoed Vlaanderen van bijvoorbeeld 150 jaar kanaal Bossuit-Kortrijk, het unieke vlaszwingelmolentje in Kortrijk (Heule), Leiefietstochten van de monding van het kanaal Roeselare-Ooigem tot de Mandel, Moen, fietstochten langs vlasroterijen, …

Begin dit jaar werd hij nog voorgesteld als één van de vier nieuwe Waregemse stadsgidsen naast Linda Vande Velde, Nadine Gheysels en Rita Huys. De nieuwe stadsgidsen worden ingezet voor het rondleiden van bezoekers op de Amerikaanse begraafplaats Flanders Field, in het hart van Waregem en deelgemeenten, op de Gaverbeekhippodroom en tijdens toeristische evenementen. De nieuwkomers volgden een jaar lang het gidsen in Waregem, schreven een eindwerk over een toeristisch onderwerp en leidden een gidsbeurt voor een proefpubliek.

http://www.ccdeschakel.be/vorming/streekverkenning-de-groote-oorlog-in-de-leiestreek-2015

Woensdagavond overleed de Waregemse ereschepen Georges Vantieghem (°Harelbeke 27/02/1945 – Gent 01/04/2015). Hij blijft in de herinnering van veel Waregemnaars als een gedreven persoonlijkheid, een volbloed volksfiguur, sterk sociaal en maatschappelijk geëngageerd. Hij was zaakvoerder van het gekende Huis Bossuyt en voorzitter van tal van sportieve, sociale en handelsverenigingen. Hij was gedurende één legislatuur van 1989 tot 1994 OCMW-raadslid en twee legislaturen van 1995 tot 2006 schepen.

Georges Vantieghem leed al enige tijd aan suikerziekte, maar werd een maand geleden opgenomen in het UZ in Gent voor een operatie aan een lekkende hartklep. Er waren echter complicaties waarbij nieren en lever nog amper werkten en hij ook nog eens een longontsteking kreeg. Langs deze weg willen we onze innige deelneming betuigen met zijn echtgenote Rosa Boone (68) en zijn kinderen Nathalie (46) en Fréderic (33) en kleinkind Michel. De plechtige uitvaartdienst zal plaatshebben in de dekenale kerk St. Amandus op de markt te Waregem op donderdag 9 april 2015 om 10 uur.

Zaakvoerder

Georges Vantieghem is afkomstig van Harelbeke, meer bepaald van wijk ’t Ooste. Het was volgens hem een typische Harelbeekse gemeenschap waar ondermeer veel metsers woonden. “Mijn peter hield er een bakkerij open. Misschien dat ik daar al heel vroeg ondervond wat het is om een winkel te moeten runnen. Dat ik uiteindelijk in Waregem ben aanbeland heb ik mij nooit beklaagd. Integendeel, zelfs.”

“‘Ik was een van de laatsten die afstudeerde aan het intussen legendarische Graduaat in Waregem. Een boeiende tijd was dat. Ik leerde er veel mensen kennen die later ondernemer werden of op zijn minst kozen voor een job als middenstander. Zelf heb ik in het bekende Huis Bossuyt gewerkt in opdracht van de verffabriek, die uiteindelijk is verhuist naar Beveren-Leie. De winkel in de Stormestraat was zeer goed beklant. De overgang naar de colora-winkel in de Wijmeriestraat heb ik zelf niet meer meegemaakt, daar ik toen met pensioen kon gaan.”

Hij was actief bij het toenmalige NCMV (huidige Unizo) en ondermeer als voorzitter van het handelaarscomité van de Stormestraat en voorzitter van de handelsbeurscomité zette hij zich samen met de andere bestuursleden in voor de Waregemse middenstand. Onder zijn leiding kende de Stormestraat heel goede braderieën. Ook de handelsbeursen kenden onder zijn voorzitterschap een nieuwe impuls. Hij lanceerde Vlaanderens Bouw- en Verbouwbeurs, die tweejaarlijks tijdens de onpare jaren doorging in afwisseling met de traditionele handelsbeurs. De (Ver)Bouwbeurs stond volledig in het teken van energievriendelijk (ver)bouwen. Een ander lovenswaardig initiatief was de Horizon-beurs in 1994, een soort ‘lentebeurs met kermis’ of in feite een sport- en vrijetijdsbeurs waarbij de verenigingen nauw werden betrokken.

Politieke loopbaan

Georges Vantieghem zal ook in herinnering blijven om zijn politieke realisaties. Juist omwille van die realisaties kon hij er achteraf met voldoening naar terugblikken. “Een mooie tijd is dat geweest. Ik ben eraan begonnen toen wijlen ereburgemeester en dokter Jozef Vanryckeghem mij kwam vragen om mee op te komen voor de middenstand op de lijst van de toenmalige CVP. Dat was in 1989. Ik raakte in de OCMW-raad. De daaropvolgende twee verkiezingen haalde ik heel veel voorkeurstemmen. Voldoende om telkens schepen te zijn. Ook na 2006 had ik nog graag drie jaar de schepensjerp gedragen. Maar dat heeft niet mogen zijn.”

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1988 haalde hij 769 voorkeurstemmen en werd vanaf 1989 OCMW-raadslid. Zijn veelzijdige initiatieven resulteerden bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 tot een monsterscore van 1988 voorkeurstemmen, waarmee hij onmiddellijk schepen werd van sport, sociale zaken, informatie, feestelijkheden. In 2000 bevestigde hij met 1833 voorkeurstemmen en kon zijn werk als schepen verderzetten. Die twaalf jaar schepen betekenen dat we hem ook ere-schepen van de stad Waregem mogen betitelen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 haalde hij nog 1508 voorkeurstemmen en had hij er graag nog twee jaar bijgedaan in een gedeeld mandaat met Kristof Chanterie. Maar dat werd hem niet meer gegund. Hij werd langs de kant gezet wegens de interne afspraken tussen de standen en het feit dat de middenstand al de burgemeester had en aldus minder mandaten kon invullen. Hij bleef wel zijn mandaat van gemeenteraadslid opnemen. “Wat ik vooral overhoud aan die politieke jaren is de dankbaarheid van de mensen voor wie je iets hebt gedaan. En ook: verschillende projecten die ik er met de collega’s van het schepencollege heb doorgekregen.”

De vernieuwing en uitbreiding van het zwembad in sportcentrum de Treffer beschouwde hij als zijn mooiste realisatie. “Dat was letterlijk een voltreffer, zo blijkt nu. Want wij staan in de toptien van de meest bezochte Vlaamse zwembaden. Dat komt omdat wij er verschillende waterpartijen hebben waar iedereen op een of andere manier zwem-of waterplezier aan heeft. Het was een dure maar bijzonder goeie investering in elk geval."

In zijn bevoegdheden sociale zaken, feestelijkheden en sport nam hij heel wat initiatieven, waardig voor Waregem in het statuut van stad. Vooral als sportschepen legde hij een indrukwekkend parcours af en zette Waregem opnieuw op de kaart als sportgemeente. We denken hier zowel aan het sportleven in de nieuwe sporthal en het zwembad De Treffer, als aan de ondersteunende initiatieven voor de diverse sportverenigingen. Als voorzitter van de joggingclub bewerkte hij de komst van een joggingpiste in het sportstadion. Hij was ook voorzitter van Somival – sport en ontspanning voor minder validen.

Niets was hem teveel om samen met een werkgroep het wereldkampioenschap wielrennen naar Waregem te halen. Het project 2002 werd jarenlang voorbereid en met zijn werkgroep ging hij het project gaan promoten bij de wereldkampioenschappen in Italië en Valkenburg. Dwars door België werd Dwars door Vlaanderen met Kortrijk als partner-startplaats. Bedoeling was 700 jaar na de Gulden Sporenslag het wereldkampîoenschap tijdrit symbolisch te laten doorgaan tussen Kortrijk en Waregem. De dioxinecrisis en de toenmalige paarsgeelgroene coalitie saboteerde echter Waregem en steunde Zolder. De ontgoocheling van het missen van het wereldkampioenschap wielrennen in 2002, 45 jaar na het exploot in 1957, was voor hem het sein naar een nieuwe uitdaging : de tour naar Waregem halen.

Heel wat initiatieven werden opgestart onder zijn impuls. We denken hier bijvoorbeeld aan de ijspiste, Kiwanishuis en andere sociale projecten zoals het voetbaltornooi van de schepen.