Ik ben Jan
Ik ben een man en woon in Vosselaar (B) / La Magdeleine (F) (België / Frankrijk) en mijn beroep is Technisch leraar autotechniek/carrosserieherstelling op pensioen.
Ik ben geboren op 05/09/1948 en ben nu dus 76 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Onze drie Drentsche Patrijshonden, tuinieren, klussen, auto's repatriëren voor VAB.
Ik ben sinds 1971 gehuwd met Simonne.
Sinds 1983 heb ik gans Europa doorkruist tijdens de vakanties om gestrande reizigers en hun auto's te repatriëren in opdracht van VAB. Sinds enige tijd ben ik met de depannages gestopt.
Zoeken in blog
Beoordeel dit blog
Op 02-02-2014 was Jeanny Wessels de 350.000° bezoeker van dit blog. Jeanny vertelt dat ze foto's van zichzelf niet graag heeft, maar voor eeuwige roem op dit blog wil ze samen op de foto met haar Lennaert.
Op 07-08-2012 was Karin Prince de 300.000 bezoeker van dit blog. Karin had graag een foto van haar twee troetels, Siebe & Lobke, om eeuwige roem te vergaren. Wij voldoen graag aan die wens.
Lees hier de belevenissen van vier prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden
Dit Bas & Belleblog is op deze plaats stopgezet omdat er geen foto's meer konden geplaatst worden. We zijn echter het Bas en Belleblog bis gestart. Daar kan je verder lezen onder deze link http://blog.seniorennet.be/bas_en_belleblog_bis welkom op het nieuwe adres en veel leesgenot
13-08-2009
Familiebezoek!
Familiebezoek
Deze namiddag kregen we voornaam bezoek, ons Hadise, mijn dochter en zus van Hera en Heros was samen met haar maatje Sammy en de familie bij ons op bezoek.
Jean-Pierre en Ute en de kleinzonen Axel en Lars kwamen nog eens naar onze roedel kijken. Aanvankelijk hadden Axel en Lars wel wat schrik van ons jong Drentengeweld, maar vanaf ze merkten dat ik mooi pootjes kan geven in ruil voor een stukje chips was het ijs gebroken. Hera, Heros en Hadise zaten op dat moment inde tuin achter elkaar te rennen en wild te doen.
Ook toen we Hadise en Sammy ons bos lieten zien kon de lol niet op, ook zij vonden het plezant en zelfs Sammy de Cocker van 12 deed nog lustig mee met het vogels en konijnen treiteren.
Kwamen we daar in het bos ook nog onze oude bekenden tegen die we al twee maanden niet gezien hadden. Tibo onder andere, was heel lang geleden dat we hem en Dré zagen. Op een bepaald moment stonden we daar op de kruising van de bospaden met zeven honden. We zullen nu toch stilaan eens aan het gemeentebestuur moeten vragen om enkel picknicktafels, liefst met een voorziening dat je wat langer kan blijven plakken en geen dorst hoeft te lijden. Iets voor een ondernemend horeca mens ?
Op de terugweg passeerden we nog het nestje mix hondjes van Herman. Het is een mix van een Engelse Springer Spaniël en waarschijnlijk van een Flatcoated retriever, die destijds op de loer lag om zijn slag te slaan. Het lijken net kleine Drentjes
Maar over die mannekens morgen meer zegt het baasje.
Gisteren haantje de voorste wanneer het hoofdbestuur niet thuis was. Deuren openen, op de vensterbank de bazen staan verwelkomen, je verzint maar en hij heeft het gelapt.
Vandaag is het heel wat minder, hij heeft het baasje tweemaal uit zijn bed geblaft, telkens spurtte hij als een hazewind naar de tuin om daar zijn spetterpoep te ledigen, diaree
Deze morgen heeft m terug geblaft omdat hij overgegeven heeft in zijn bench, toen was het vrouwtje van dienst. Tornado Hera most natuurlijk helpen, wat natuurlijk totaal geen aarde aan de dijk bracht. Zij brengt vandaag activiteit voor twee in huis. Bij Hera is de overactiviteit het gevolg van het uiterst korte wandelingetje wegens de plensbui gisterenavond. Zij hebben niet mogen loslopen en zijn dan ook hun energie niet kwijtgeraakt.
Heros ligt maar stilletjes in de zetel, ziek te zijn, af en toe eens een diepe zucht te laten en zo te kijken als heb je nu geen medelijden met mij ?
En ik, ik kijk het maar aan met mijn pijnlijk rechteroog waar t vrouwtje juist zalf heeft ingedaan t lijkt hier wel een klein hondenhospitaal .
Nu dat het baasje hier op t blog geschreven heeft dat hij 60 cm schofthoogte heeft en 30 kg weegt is m daar mee aan het experimenteren gegaan. Wie zeg je ? Heros natuurlijk !
En vanaf de eerste poging gelukt voor de volle 100 %. Hij kan met zijn gewicht grootte en vernuft de achterdeur open krijgen.
Gisteren waren de baasjes even naar Turnhout voor een boodschap en bij thuiskomst hadden w drie Drenten in de huiskamer. Eerste reactie van t baasje , och ik zal ze niet goed dichtgedaan hebben
Deze namiddag waren de baasjes nog wat ontbrekende spulletjes gaan kopen in Beverlo bij Brouwland en ze waren toch wel drie uren weggeweest. Ik mocht binnenblijven wegens mijn gekwetst oog en de pups moesten in de tuin, t was veel te mooi weer om binnen te blijven ooreelde het hoofdbestuur. Bij thuiskomst stond zijne majesteit Heros als op zijn troon op de vensterbank. Uiteraard aan de binnenkant, hij was er weer in geslaagd de achterdeur die niet sleutelvast was afgesloten nog eens te openen.
Nu was het baasje wel zeker dat Heros de deur kan openen. Met een pensstaafje, waar we alle drie even gek van zijn, heeft het baasje het zaakje uitgetest. Heros buiten gezet en dan binnen dat pensstaafje laten zien. Op een wip stond m rechtop tegen de deur, met zijn linkerpoot op de klink, en met zijn rechter duwde hij de deur open.
Vanaf morgen de is de deur hier slotvast als er nog boodschappen moeten gedaan worden
Zolang is het weeral geleden dat de baasjeshier zenuwachtig rond mij stonden te draaien, t kan voor elke minuut zijn maar ook voor morgen
De periode van nestmaken, holen graven, die hadden we al achter de rug en alles ging blijkbaar goed, maar in slow motion
Rond zes uur moest ik nog eens goed kabaal geven naar luidruchtige jonge gasten op straat en toen t vrouwtje mij zag heeft ze gelijk het baasje geroepen daar komt er één.
Nummer één was een reutje die later door het leven is beginnen gaan als Hercule, nr. 2 een half uur later wasHeros en nr. 3, ook met een tussenpauzevan een half uur was Hera. Hadise was ons tweede teefje en die kwam 5 minuten na haar zusje. Den Harrhy daar moesten we weer een half uur op wachten en op Harko, die moest er nog eens over denken of m al dan niet zou komen piepen moesten we een uur en half wachten. Toen waren we plots met zeven Drenten in huis. Een moeder met zes gezonde prachtpups die allen een mooi gewicht hadden.
Als ons baasje nu bekijkt dat Heros gisteren op de weegschaal 30 kilo neerzette met een geboortegewicht van 375 gram, dat hij toen maar een halve handpalm groot was en dat je nu twee sterke armen nodig hebt om hem op te tillen
En dan groeien we nog zeker drie à vier maanden. Ons baasje zegt dat m dubbel banden op zijn Mitsubishi gaat leggen voor de veiligheid en de zware vracht op de achterbank ! (maar dat heeft m ook gezegd dat men dat moest doen met de auto van Margriet in haar struise periode)
We waren er niet blij mee gisterenavond toen Belle met een stuk hout in haar oog uit het bos kwam aangelopen. t Vrouwtje en t baasje hadden het nog niet dadelijk gezien en Belle, die erom bekend staat dat het een harde is gaf ook geen krimp.
Na het verwijderen van het stuk hout dat toch nog zon twee centimeter lang was liep zij terug vlot mee. Het vrouwtje wou dat ons baasje met Belle naar Dr. Nelly reed maarwe hadden vorige week al een afspraak gemaakt om deze middag nog eens op controle te gaan en te gaan wegen. Belle deed alles gewoon als altijd, dus oordeelde het baasje we zien morgen vroeg wel
Dr. Nelly zag uiteraard met haar apparatuur meer dan t baasje met zijn leesbrilletje en constateerde dat Belles rechteroog toch een serieuze kras vertoonde. Vandaag en morgen dus om de twee à drie uur zalf in haar oog en op t einde van de week moet het ergste leed weeral vergeten zijn.
Nu maar hopen dat ze een beetje geleerd is en wat rustiger gaat zijn in het bos want dat kleine (?) grut (zo noemt ons baasje ons soms) doen al aardig mee met konijnen ambeteren En een abonnement, met een stempelkaart voor een gratis beurt ,in de dierenkliniek daar heeft geen van ons allen al gehoord.
Op de weegschaal gaf ons vee respectievelijk 28 kg voor Belle, 24 kg voor Hera en 30 kg voor onze dikke Heros.
Gisterenavond is ozze Dré met zijn Indhy langs gekomen om samen met ons te gaan wandelen. Is die groot geworden zeg, en wat ons baasje er nog bij zegt is gaat dat ne grote worden
Vier maanden is die jonger dan wij maar volgens ons gaat hij ons nog inhalen ook.
Die dacht daarstraks dat m hier de baas kon komen spelen, die dacht dat m op de hondenschool was waar hij de grootste in de les is.
Is die van een kale reis thuis gekomen zeg. Eerst waren wij op eigen terrein, tweedes zijn wij nog altijd groter en zwaarder en derdes waren wij met zn drieën. Lag die rap op zijn rug onderdanig te wezen zeg. Drie Drentenkoppen stonden er vlakbij toen ons moe (ons Belle)daar eens heel snel orde op zaken kwam stellen.
Wij waren daar ook van geschrokken want zulke snelle reacties zijn wij van ons moe niet gewoon. Het baasje schreef het vorige week nog in deze kolommen dat Belle heel onverwacht nog steeds opkomt voor ons als er nog maar een zweem van onrust in de lucht hangt.
Tijdens de wandeling heeft Indhy zich gedragen zoals een jonge pup hoeft te doen, kijken hoe de ouderen het doen. Als m nog een paar maal meegaat gaat m veel van ons kunnen opsteken en wees maar gerust ozze Dré gaat nog opkijken want het zullen niet alleen fraaie manieren zijn die we hem gaan leren
We horen het vrouwtje tegen het baasje zeggen dat ziet niemand tenzij je het zegt.
Dus gaat het baasje het vertellen opdat gans het www het weet dat die laatste foto in vorig bericht eigenlijk bestemd is om DE EIFFELTOREN te laten zien. Inderdaad als je het niet weet zie je enkel twee gebouwen met een opening tussen !
En dan moet je eens goed tussen die gebouwen in die opening kijken ! Daar staat m, de Eiffeltoren. Het is het zicht dat je krijgt als je vanuit de richting Orléans, Parijs binnenkomt langs de westelijke route, via de Porte St Cloud.
Na een lange bergaf met 5% daling kom je dan op deze plaats en 300 meter verder na de bocht sta je plots voor de Seine. Als je daar dan op de brug naar rechts kijkt zie je daar het eiland Séguin, voor de Fansen het bekende Ile Séguin. Nu is het op dit moment een troosteloze kale vlakte maar het was decennia lang de thuishaven van de fabrieken van Renault. Toen was het eiland zo klein of de fabrieken zo groot geworden dat de gebouwen gewoon over de oevers over het water hingen. Bij het baasje deed het eiland destijds denken aan een vliegdekschip, das ook veel te breed van boven tegenover waar het in het water ligt.
Voorbij het rondpunt op de rechteroever van de Seine begint dan een lange rechte boulevard die naar de Porte St Cloud leidt . Gewoonlijk is deze laan een bron van ergernis wegens de dubbel geparkeerde autos en de verkeerslichten die steeds op rood springen als t baasje daar aankomt, (echt, ze doen t erom) Maar niks van dat alles, op een wip waren we de ergernis voorbij en konden we zelfs zonder stoppen de Boulevard Périférique Interieur oprijden (zo heet de Periferique aan de binnenkant officieel) Ook daar ging het als een fluitje van een cent zodat het baasje nog flink moest remmen omdat de Parijse Pollis een flitscamera heeft geplaatst op een plaats die het baasje nog niet kende. Al een geluk dat zon Mitsubishi beter remmen heeft dan de flitsapparatuur van de Polissen !
Aan de luchthaven Charles de Gaulle zei het baasje dat het vrouwtje moest gereed zitten met het kodakse want dat we weer gingen overreden worden door een Air France toestel dat kwam aangevlogen. Je gaat daar op de snelweg onder de start- en landingsbaan door en t baasje kent het ritme ongeveer al van de autos/vliegtuigen. Het vrouwtje heeft het juist gefotografeerd als t vliegtuig justekes voorbij was En t baasje maar zeggen trekken, trekken allé trekken, en toen was t weg
We zijn terug in t land voor een paar dagen. Het zal weer even aanpassen zijn om te wennen aan de tuin de grotere living, de plaats van onze benches, Blaffen met de andere honden, gaan die ons nog verstaan nu wij zes weken andere talen geblaft hebben ?
Gisterenmorgen was er al vroeg teen en tander aan de gang. De aanhangwagen kwam voor de pinnen, de benches opgeplooid, de rode tas met onze speelgoedjes en specialekes ging mee, kortom ik wist hoe laat het was. Hera en Heros die leren het ondertussen ook al wel deze signalen te vertalen.
Iets voor één uur was het dan zover we mochten in de auto. Het baasje had de achterbank opgeklapt zodat we nu een zee van ruimte hadden om te liggen. Toen ik als eerste (uit mezelf en alleen, zonder zetje) instapte volgeden de pups als lammetjes. Tot eergisteren gingen wij gedrieën gewoon aan de auto staan en moest ons baasje ons telkens onder onze poep een zetje geven. Vanaf nu stappen we zelf in !
Het baasje zegt mij telkens dat m mij nog eens ergens gaat vergeten en pas veel lter dat merken. Ik heb al sinds ik bij de baasjes ben mijn vaste plaats. Ik leg me telkens tegen de leuning van het baasje zijn zetel, zelfs in de spiegel ziet ons baasje mij niet liggen, ik laat mij dan ook nog niet horen van de ganse rit zodat het wel eens zou kunnen dat hij mij gewoon vergeet .
We hebben wel lang in de auto gezeten want de baasjes hadden om 8 uur nog afgesproken met Fred zijn beste maatje. Die is 59 geworden en trakteerde bij de Italiaan Il Forno in Zandhoven. Daar mochten wij ook nog eens uit de auto en na een hapje en een drankje voor ons mochten wij ook nog even in de auto.
Toen we thuis waren heeft ons vrouwtje weer het vertrouwde zakje uit haar sjakos getoverd met lekkere dingen. Ditmaal waren het restjes zalm en iets wat het baasje fruti di Mare noemde, Van Fred hebben we nog een knook van Osso Buco gekregen, maar das een probleem, één kalfsknook voor drie Drenten? We zien wel wie ze krijgt, waarschijnlijk hij/zij die het braafst is geweest deze morgen, we kennen m zo ondertussen wel onze baas
Voor de Drentenclubmatch van 29.08.09. Op 15.08.09 moeten de inschrijvingen binnen zijn als je wil deelnemen met je Drent aan de keuring en als je zelf wil deelnemen aan de ondertussen befaamde BBQ.
Hilde Bousard mailde ons dat er al verschillende ouwe getrouwe zich hadden aangemeld met hun honden.
Maar ook toekomstige Drenteneigenaars zijn welkom op deze clubmatch, Het is dé plaats bij uitstek om inlichtingen op te doen en kennis te maken met onze prachthonden (dat laatste klinkt ietwat pretentieus, maar t is nu eenmaal zo).
Zo kunnen wij de mensen die de afgelopen maanden kontakt opnamen met het puppycontact enkel maar de raad geven van die dag naar Heurne te komen en een babbel te komen doen met bestuursleden van de vereniging en met de gewone eigenaars.
Ook gaan onze Noorderburen weer met tal van honden aanwezig zijn. Vrij logisch, het ras is tenslotte afkomstig uit het Noord Oosten van Nederland.
Wat ook interessant is dat je ook kan kennismaken met tal van potentiële dekreuen als je ooit van plan bent van met je teefje een nestje te fokken. De bestuursleden kennen de verschillende stambomen haast uit het hoofd en kunnen je veel opzoekwerk besparen, Luc is daar een heuse krak in !
Nog één goede raad, klik op volgend mail adres en schrijf je on line in voor de Drentenclubmatch. Tot ziens , wij kijken er naar uit, hoe meer hondenzieltjes hoe liever !
René, mon Françaispréféree is verjaard, kom hij verjaart nu maandag maar vandaag was het feest voor notre Français préféree.
Wij leerden René en Nicole kennen de dag dat we verhuisd zijn naar Frankrijk nu 10 jaar geleden.Hij en Nicole runnen de Bar/Tabac/restaurant hier vlakbij en als je dan ons baasje een beetje kent of over horen praten hebt , dan weet je het wel zeker ?
Destijds nam René tegen zijn verjaardag drie dagen verlof, voor elke twintig jaar van zijnéén dag. Dat vond hij , en ook wij heel redelijk. Drie dagen het restaurant dicht, nooit gezien in t dorp ! Toch door ons niet.
Ondertussen is het restaurant gesloten en rookt het baasje niet meer. Een pintje aan de toog als we een lange wandeling maken is nog wel traditie en t baasje maakt wel dat de wandeling daar telkens passeert.
Vandaag waren de baasjes en ook baasjes vrienden zoals Mick en Min overbuur en Hugo en Mia, nog Belgen, bij René en Nicole thuis geïnviteerd voor een uitgebreide drink (apero) en uiteraard naar Franse gewoonte een aangepaste dejeuner.
Kogelrond zijn de baasjes hier vijf uur later terug gearriveerd, juist niet in de wind wegens aangepaste drankenen best vrolijk.
Bij het afscheid heeft het baasje aan de aanwezige genodigden gevraagd dat ze binnen tien jaar ook nog willen aanwezig zijn en voor de Engelse aanwezigen heette het same date , same place , same people, en everybody said right dus dat is ook weeral geregeld !
Belle
PS: de foto van René komt uit het archief, René staat in het midden van de foto met lichte pull. De batterij van t kodakske was eens te meer PLAT !
Een bouwvakker krijgt een nieuwe werkkracht op zijn werf De nieuwe blijkt bovendien een neger te zijn. Hij legt hem de instructies uit die gebruikelijk zijn bij het werken boven op de stelling:
Wanneer ik een vinger toon breng je cement naar boven, Wanneer ik twee vingers toon breng je bakstenen naar boven, en wanneer ik drie vingers toon, breng je me ne goeie koude Leffe.
Na een tijdje werken toont de bouwvakker aan de neger drievingers.
De neger kijkt naar boven en toont eerst zijn handpalm en dande buitenkant van zijn hand. De bouwvakker toont nogmaals drie vingers, en terug laat de negerde buitenkant van zijn hand zien en dan zijn handpalm.
De bouwvakker begrijpt er niets van en gaat razend naar beneden "Awel idioot, ik had toch duidelijk gezegd dat als ik drie vingerstoon, dat je me een koude Leffe moet brengen !" "Jawel, zegt de neger, maar ik vraag je gewoon nen donkere of nen bleke".
Ons baasje zegt dat m fier is op mij natuurlijk moet m dat zijn dat weet toch iedereen. Maar nu is er een speciale reden vertelt m mij.
Gisteren hadden wij bezoek van de twee Engelse overbuur doggies Fred en Harley. We hebben daar al meermaals over verteld dus de ganse uitleg over hen geven we nu niet, maar alles draait om Harley en mij.
Harley, de Franse vondelingen reutje is twee weken ouder dan ik, wij hebben altijd prima samen gespeeld, maar nu begint Harley dominant gedrag te vertonen naar Hera en Heros. En laat dat er nu juist over zijn !
Dominant gedrag OK, maar niet met mijn pups hé boy ! Ik heb me eens zo groot mogelijk gemaakt en na een zééér waarschuwende blaf, die de anderstalige blijkbaar niet begreep, heb ik me eens heel duidelijk tussen hem en de pups gezet.
Toen hij ook zij rijkunsten eens wou demonstreren op Heros was de maat vol bij mij. Ik heb me boven hem gezet, mijn kop in zijn nek gelegd en een diepe grom laten horen. Mick, Harleys baasje was er niet erg gerust in maar ons baasje vertelde Mick dat m niet ongerust moest zijn, kwaadaardiger als dat ben ik nog nooit geweest .
Uiteindelijk verstond Harley dan toch iets anders dan Engels en is m toch maar afgedropen. En daar is het baasje nu fier over zie, dat ik nog steeds zo opkom voor mijn puppies, ook al zijn ze dan kop en schouder groter dan ikzelf.
Van de baasjes heb ik een hele dikke knuffel gekregen omdat ik altijd zon goed moederke voor de pups geweest ben en nog altijd ben zegt de opperroedelleider.
Het baasje heeft een probleem, welke Karine heeft de griep gehad. Welke Karine is er naar Mexico of de USA geweest ?
We kregen een reactie op een bericht getekend Karine, is het t baasje zijn zusje ? Waarschijnlijk niet want dat is ons Carine. Karine, van Karine & Ronny, de fiere eigenaars van de mooiste Drentenpup van West Vlaanderen onze Harko?Karine uit Antist tegen de Pyreneeën aan ? hebben die een tuintje ? Maar heeft die ook de griep gehad?Of is het Karine uit Vosselaar, van de krantenwinkel t Bolkske ?Neen het zal Carine zijn, die iedereen die ze wat beter kent Gertje noemt, dochter van t baasje zijn ex collega. Maar die zal wel geen preien in de tuin laten planten door de neefjes ! Of is er nog een andere Karine die het blog leest ? De kans is wel heel reeël, er zijn meer Karinesin t land dan degene die het baasje hier heeft opgenoemd
Nu zal Karine, de schrijfster van de reactie zich wel kenbaar maken, dat kan geen enkele van al die Karines met K of C vooraan, met e of n achteraan,. het baasje niet aandoen van daar van wakker te liggen.
Geen van de zes mogelijkheden in de enquete onderaan in de linkse kolom van het seniorennet is bij ons van toepassing.
De vraag is: met oude gloeilampen ( die stuk zijn), wat doet U er mee ? En dan zijn er zes mogelijkheden.
0 weggooien met het restafval
0 naar het containerpark brengen
0bij het Klein Gevaarlijk Afval doen
0 Bijhouden om later eens weg te gooien
0 in de glasbak/glascontainer gooien
0 Teruggeven in de winkel waar ik nieuwe lampen kocht.
Laat daar toch geen enkele mogelijkheid voor ons bij zitten zeker Wij bewaren die gewoon voor de Walter.Walter (?) ja Walter, destijds lid van de Kempische Smalfilmclub en eigenaar van de doe het zelf winkel tegenover de brandweer op de Merodelei in Turnhout. Die heeft destijds, in het jaar stillekes van vorige eeuw aan ons baasje eens gevraagd om oude kapotte lampen voor hem te willen bewaren.
En dat doet het baasje dan ook nog steeds voor de Walter. Het baasje vraagt zich af of m dat eigenlijk nog wel moet doen, want die donkere kamer van de Walter, waar m die lampen voor ging gebruiken, die zal nu toch al wel klaar zijn denkt onze baas zo stillekesaan
Zie hem hier schrijven, hij die niks moet weten van poëzie, nu begint hij al te rijmen en te dichten zonder zijn g.t op te lichten ! Hij die nooit verder is geraakt dan Jantje en zijn pruimen (heel toepasselijk deze weken) en t Is goed in eigen hert te kijken gaat de poëtische toer op, wees gerust t zal niet lang duren, er zijn andere zaken te doen !
Deze morgen was het bericht wat later dan gewoonlijk maar dat heeft alles te maken met de zon. Als ze na de middag op het hoogst aan de hemel staat is er toch niet meer in te werken. Het baasje is dus deze morgen vroeg begonnen met het planten van de gisteren gekochte preiplantjes. En dan moet het blog effe wachten.
Neen, hij is niet om 6 uur begonnen, zo zot krijgt niemand hem meer, maar toch was hij al om 8u30 aan de slag in de tuin, gewassen, geschoren en al naar de bakker geweest en ontbeten. En dat allemaal voor 8u30 !
Ondertussen zijn de preiplantjes, als soldaten in t gelid, in de grond geraakt. De nacht met hun voetjes in fris water heeft hen duidelijk goed gedaan. Nu is het de beurt aan het sproeiwater uit de druppelslang en de zon om hen dik en groot te maken. Dit zal dan de winterprei moeten worden. Die kunnen we dan tot maart 2010 regelmatig nuttigen.
Ondertussen staan de Argus boontjes in een kommetje in water te weken. Die zullen ook nog een plaatsje moeten vinden en die oogst is voorzien voor eind oktober.
Deze namiddag voorziet de Charente Libre in haar weerbericht, donkere zwarte wolken en onweerachtig, ook morgen is het van datte. Vandaag dus nog maar goed begieten zodat het water vrije doorgang heeft naar de wortels van de nieuwe plantjes.
En toch zal er nog moeten gewerkt worden vandaag. Het was niet om in de zon te komen deze namiddag een appelflauwte was het minste dat je kon krijgen, al de rest was dodelijk.
En toch moet het baasje nog op zijn knieën gaan rondkruipen in de moestuin. Deze morgen, toen het nog zo warm niet was heeft m in het tuincenter nog een bussel prei gekocht om te planten. Niks geen erg maar bij één gekochte bussel kreeg je nog eenzelfde gratis en voorniks er bovenop. Officieel zijn dat 2 x 50 preiplantjes maar de traditie in het tuincenter la Garenne is dat je voor de zekerheid wel 60 plantjes en meer krijgt.
Het baasje wacht nu af dat de zon een beetje achter de bomen kruipt want het is niet alleen hij die er last van heeft, ook de preiplantjes laten binnen de kortste tijd hun oren hangen t Vrouwtje heeft ook al met een heimelijke glimlach gezegd je kan ze ook morgenvroeg plantten, als je nu eens om 6 uur op stond
Het is dat de gevangenissen hier in Fankrijk niet zo comfortabel zijn en dat je er niet zo makkelijk kan gaan lopen als in België, dat is wat m tegenhield, want anders stond m binnenkort voor het Assisenhof hier in Angoulême wegens moord met plezier en veel geweld gepleegd
We hopen dat het ooit lukt, een Drent van ons laten poseren. Die andere Drenten die we kennen doen dat heel gewillig (?) zoals Kyra http://drentkyra.punt.nl/?home=1 en ook Arcil,http://www.bloggen.be/Arcil/ . Die hebben steeds de mooiste geposeerde fotos.
Bij ons lukt dat eens een enkele maal, per ongeluk noemt dat ! Veelal op het einde van de wandeling als ze goed moe zijn durven ze al eens gaan zitten. Maar een pose aannemen zoals de baasjes het willen, forget it !
Zo wou het baasje een foto met de pups en Belle aan het naambord van het gehucht, we hebben zo al fotos met Bas en met Bas en Belle maar nog geen met Hera en Heros. Na verwoede pogingen om ze alle drie op hetzelfde moment op dezelfde plaats te krijgen en ze willen dan ook nog zitten, dan wil het vrouwtje de finale foto nemen en drukt af en dan is de batterij plat ! ! !
Te dikwijls geprobeerd, al te veel fotos gemaakt, de batterij overschat of gewoon brute pech. Wie zal het vertellen ?
In elk geval ze hebben het in Villiers le Roux, het buurdorp, gehoord dat het niet naar de zin van t baasje was, en die van hierboven zal ook wel eens door een wolk komen piepen zijn wie hem daar riep bij het bordje Ferret
Dr. Nelly Mols, nog steeds onze steun, toeverlaat en raadgeefster.
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Even voorstellen
Begonnen als Bas & Belle blog is de hoofdrolspeler Bas noodgedwongen vervangen in de cast . Bas was de oudste met zijn vijftien jaar en toen hij overleed op 6 november ’08 stonden we in twijfel. Houden we de naam als Bas & Belle of gaan we hem aanpassen aan de actualiteit ?
In samenspraak met de lezers hebben we dan besloten het blog met dezelfde naam te laten voortbestaan als hulde aan die fijne kameraad die Bas steeds geweest is.
Nog geen week na het overlijden van Bas heeft Belle een prachtnestje gekregen met zes prachtpup’s. Vier reutjes en twee teefjes behoorden vanaf 12 november tot onze roedel.
In2008 moesten alle rashonden een naam krijgen die begon met een letter H. Zo kregen we een Hercule, Heros, Hera, Hadise, Harry en Harko. Hierbij zijn Hera en Hadise de teefjes.
Hera en Heros zijn bij ons gebleven zodat we het blog het Belle, Hera en Heros blog zouden kunnen noemen. Dat gaan we echter niet doen… Het is Bas & Belle en het blijft zo. Wat we wel gaan doen is de ondertitel aanpassen. “Dwaze belevenissen van twee prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden” gaan we aanpassen naar “drie prettig gestoorde” en dat prettig gestoord”is met die twee jonge nieuwkomers niet eens overdreven…