Berichten van 1 februari 2006 tot 28 februari 2006

JAZZ CLUB

De activiteiten van de Antwerpse Jazz Club gaan onverminderd door. ledere dinsdagavond in "DEN BENGEL" Grote markt 5 te Antwerpen. Onlangs werd video-apparatuur aangeschaft zodat het nu mogelijk is elke platenavond met klank en beeld op te smukken.

Nieuwtjes.

De stijgende belangstelling voor jazzmuziek en het herdenken van Adolphe Sax heeft tot naar de jazzmuziek verwijzende illustraties op het nieuwe briefje van tweehonderd frank geleid. We herkennen op de voorgrond Charlie Parker en daar vlak achter onze eigen André Donni. Kortom: sax als betaalmiddel.

Tijdens de gecommentarieerde platenavonden wordt soms dwars tegen gevestigde waarden en principes ingegaan. Maar we zijn niet de enigen. De altosaxofonist Lou Donaldson verklaarde onlangs in het tijdschrift Jazz Hot het volgende.

"De blues is de basis en voedingsbodem van de jazzmuziek. Neem nu Wynton Marsalis. Die spreekt veel over jazz maar hij weet er niets van af. Hij is afkomstig van New Orleans maar kent de blues niet. En als je geen blues kan spelen, kan je geen jazz spelen.Ik heb het niet over veel noten spelen: - maar over het-overbrengen van 

de bluesfeeling" Zo horen we het ook nog eens van een ander. .

Tegenwoordig wordt Wynton Marsalis wel erkend  door de AJC (   vooral door Piet Van de Craen ).  Maar ja hij zal ondertussen wel de blues leren spelen hebben ?
vermoed ik ?

. 

<sup>op blog   'peelthebanana' vind ik volgende tekst over mij.
In de jaren 60 was de 'Seven Oaks' in Leuven een studentenkroeg met een kroegbaas, die ook jazz en bluesconcerten organiseerde. Daar leerden we gitarist Willy Donni kennen -geregeld met trompettist Henri Carels pianisten Jean-Lou Vanderborght of Eddie Murlot, drummers Rudy Frankel of Tony Dynamite (Charlie Pauwels )

Donni won  in 1962 een speciale prijs tijdens het Eerste Adolphe Sax Festival in Dinant met Jacques Bailly op tenorsax, José Bedeur op bas en Bruno Castelucci op drums. Terloops - ook dat jaar 1962 trad Coleman Hawkins er op.

In 1965  ( 6 februari -  Universal Studio's Waterloo Belgium ) speelde Donni met de legendarische Chuck Berry samen met Roger VanHaverbeke, Willy Albimoor en Eddie Hunton. Van dat concert bestaan trouwens TV.-opnamen.
Donni was uitbater van de ' Begijnenzolder 'in Mechelen, speelde in Parijs in de ' Caveau de la Huchette ' en de ' Slow Club ', dikwijls met amerikaanse gastsolisten op toer.

In 1965 kwam blueszanger Eddie Boyd met het American Blues Festival naar Europa en die besloot  zich in België te vestigen. In 1966 spelen Donni en Boyd tijdens het toen wereldbefaamde jazzfestival van Comblain-la Tour.

Donni nam verschillende nummers op ,al dan niet op plaat uitgebracht. Op 6 sept. trad  Eddie Boyd op met Donni, Wim Hunaerts en Remy Casseur tijdens het ' Golden River City Jazzfestival te Kortrijk. Op 14 januari 1967 zijn dezelfde muzikanten te gast voor Erik Carette , een concert dat de fundering was voor de " Banana Peel " in Ruiselede.

Intussen zijn er 40 jaar verstreken en speelde Willy Donni met tientallen ' grote namen ' In de ' Banana Peel ' kwam Willy met Benny Waters ( 2 februari 75 ) met ' Migthy Flea ' Connors ( 1 october 78 ),  met Hal Singer ( 22 october 78 ), met Wild Bill Davis ( 11 oct. 80 ) nogmaals met Benny Waters ( 23 november 80 )

Zeldzaam is het singeltje " Blues for Eddie Merckx " op 9 september 74 live opgenomen  te Mechelen met George Probert, Andy Lee , Eddie Murlot en Charlie Pauwels.

De jazztraditie leeft voort in de familie : zoon André Donni nam  op 13 april 83 enkele titels op als " the youngest jazz clarinet player in the world "

Voor het detail van de loopbaan van gitarist Willy Donni ( en voor heel wat méér jazz plus filosofische bemerkingen verwijzen we naar  " Willy's blog "</sup>