Berichten van 1 mei 2012 tot 31 mei 2012

MOSLIMCREATIONISME IN VLAANDEREN

 

“Dieren zijn domme wezens. Een mens is een slim wezen. Volgens de islam kan uit een dom wezen nooit een slim wezen ontstaan.” Zo verwerpt de Marokkaanse Y. uit de 1^e bachelor biomedische wetenschappen de evolutietheorie. Voor moslims is een verzoening tussen die theorie en het scheppingsverhaal in de Koran een heikel punt.

 

In het hoger onderwijs maakt de evolutietheorie al jarenlang een vast onderdeel uit van de wetenschappelijke opleidingen. Vanaf dit schooljaar is die theorie ook verplichte leerstof in het secundair onderwijs. Vlaams minister van Onderwijs Vandenbroucke (SP.A) vindt dat een goede zaak: “Leerlingen moeten weten dat de evolutietheorie de tot nu toe meest wetenschappelijke hypothese is over het bestaan van levensvormen en soorten.” Sinds enkele jaren komen steeds meer allochtone studenten terecht in het secundair onderwijs en de universiteiten. Bij die allochtone studenten bevinden zich meer en meer diepgelovige moslims. Zijn zij wel bereid een wetenschappelijke benadering van het ontstaan van het leven te aanvaarden?

De Turkse Canan Guvenc studeerde vorig jaar af aan de Antwerpse universiteit. Zij koos voor de opleiding biomedische wetenschappen. “Ondanks het feit dat ik een wetenschapper ben, ben ik ervan overtuigd dat de mens geschapen is. De theorie van Darwin is knap gevonden maar ik mis er inspiratie in. Die inspiratie vind ik eens te meer terug in mijn geloof. Allah onderscheidde de mens van de dieren door ons een verstand mee te geven, een logica. In de Koran worden we ervoor gewaarschuwd dat niet iedereen dat zo ziet. Het wordt beschreven als een sluier voor het gezicht. Moslims hebben geen sluier voor het gezicht. Zij hebben een klare kijk op de mens en zijn ontstaan.” De Marokkaanse Y. uit de 1^e bachelor biomedische wetenschappen deelt die mening: “Het is toch onmogelijk dat wij van de apen afstammen, want de apen zijn er nog! Die zijn toch niet allemaal mens geworden?”

 

Darwin’s dilemma

De evolutieleer verklaart het ontstaan van soorten door natuurlijke selectie: een mechanisme waarbij de best aangepaste organismen overleven en dus voor nakomelingen zorgen. Dat ‘aangepast zijn’ vertrekt van toeval (een verandering in het genetisch materiaal) en is daarna gericht: het juiste kenmerk op het juiste moment op de juiste plaats. Na de publicatie van Darwin’s boek “On the origin of species” in 1859, is het aantal aanhangers van de theorie steeds blijven groeien. Maar met de believers is ook het aantal non-believers gestegen.

In de Antwerpse jodenscholen bijvoorbeeld is er voorlopig weinig aandacht voor een wetenschappelijke ontstaanstheorie. Katleen van Grieken geeft bijlessen biologie aan leerlingen van het Israelitisch Atheneum Jesode-Hatora-Beth-Jacob,een conservatieve joodse school in Antwerpen. “Het gaat dan vooral om studenten die geneeskunde willen gaan studeren. Ze hebben een enorme achterstand wat wetenschappelijke vorming betreft. In hun handboeken worden de hoofdstukken over de voortplanting en de evolutietheorie immers dichtgeniet. In de derde graad wordt het vak biologie in die school zelfs niet gegeven.”

Het Vaticaan boog zich enkele maanden geleden, in een commissie voorgezeten door de huidige paus Ratzinger, over de contradictie tussen de evolutieleer en het scheppingsverhaal. Het resultaat van die vergadering was een verzoening tussen het christelijke geloof en de wetenschap. Vòòr de oerknal kon plaatsvinden, moest er immers materie zijn die kon knallen. Het is dìe  materie, meent het Vaticaan, die door God werd geschapen. God schiep dus het allereerste begin en liet de rest over aan de natuur. In den beginne was er dus toch iets.

 

De macht van Yahya

Niet alle godsdiensten passen hun verhalen echter aan de wetenschap aan. Zo geloven moslims de Koran wel letterlijk als het gaat om de Schepping van de mens. Geen evolutie, geen Darwin, geen natuurlijke selectie.

De islam heeft intussen ook zijn eigen ‘origin of species’ , een werk dat onder de naam ‘Het bedrog van de evolutietheorie’ door moslims over de hele wereld wordt beschouwd als dè wetenschappelijke weerlegging van het darwinisme.

De auteur van ‘Het bedrog van de evolutietheorie’ draagt de schuilnaam Harun Yahya. De man achter Harun Yahya is Adnan Oktar, een binnenhuisarchitect uit Istanbul die filosofie heeft gestudeerd. Volgens de Duitse islamoloog dr. Martin Riexinger is Harun Yahya, gezien zijn hoge productiviteit, in feite een collectief van auteurs. Riexinger: ‘Yahya probeert vanuit een ultraconservatief standpunt en vooral op basis van Amerikaanse christelijk creationistische literatuur het feilen van de darwinistische leer aan te tonen. Daarbij schildert hij de evolutietheorie af als het summum van westers materialisme. Yahya staat bol van antiwesters, antidemocratisch en ook antisemitisch sentiment.’

 

Moeilijk te weerleggen

Aan de Vrije Universiteit van Amsterdam zorgde het moslimcreationisme al voor problemen. Toen studenten van de tweede bachelor biomedische wetenschappen een essay moesten schrijven over de evolutietheorie, kopieerden een aantal van hen Yahya’s argumenten van het internet. Ze kregen een onvoldoende en zorgden voor heel wat commotie aan de universiteit. Prof. Herwig Leirs van de Antwerpse Universiteit meent dat er ook in Antwerpen een probleem bestaat met het moslimcreationisme. “De lessen over de evolutietheorie zorgen voor heel wat opmerkingen. Ik heb nog nooit zoveel kritiek gehoord op de evolutieleer als dit schooljaar. Het ongeloof kwam vooral vanuit de hoek van de moslimstudenten. Tijdens de lessen heb ik weinig tijd om daar verder op in te gaan. Achteraf heb ik er met enkele moslimstudenten over gepraat en ze raadden me Yahya’s boek ‘het bedrog van de evolutietheorie’ aan. Ik heb dat boek  gelezen en moest besluiten dat daar als bioloog niet veel tegen in te brengen is. Als je als uitgangspunt stelt dat de islam de waarheid in zich draagt en dat darwinisme een marxistische strekking is die per definitie slecht is, dan eindigt het daar.”

 

Theorie wordt wet

Omdat nog weinig bekend is over moslimcreationisme in het secundair onderwijs en de evolutieleer er nu deel uitmaakt van de eindtermen, werd een enquête georganiseerd waaraan een 200-tal Antwerpse studenten van het vierde middelbaar deelnamen. Aan de hand van een aantal stellingen werd gepeild naar de bereidbaarheid van de studenten om de evolutietheorie te aanvaarden.

Dat de mens afstamt van aapachtigen, wordt door 86% van de studenten die zichzelf  als ‘katholiek’ bestempelen aanvaard. De joodse studenten hebben het daar iets moeilijker mee, met 61,5% van hen die niet gelooft dat de mens van aapachtigen afstamt. Bij de islamitische studenten is die trend nog duidelijker met maar liefst 82% die de afstamming van aapachtigen maar onzin vindt. 

Waar de mens volgens de joodse en islamitische studenten dan wel vandaan komt, is erg duidelijk. Diezelfde 61,5% van de ondervraagde joodse studenten is ervan overtuigd dat God de mens gemaakt heeft. Van de islamitische studenten gelooft maar liefst 94% in een schepping door Allah. Over de vraag “Allah of de aap?” bestaat volgens hen dus geen enkele discussie.

---

De genezing van Audrey Toguchi wordt toegeschreven aan Pater Damiaan en aldus kan hij toetreden tot de galerij van heiligen.

Alhoewel
Een recente reportage van Panorama toonde dat hierbij heel wat vragen kunnen worden gesteld.
Waarom verdween de punctie van Audreys longen, die moet bewijzen dat ze ooit uitzaaiingen in de longen had ? Waarom legt de Congregatie de oorspronkelijke verklaring van Audrey naast zich neer dat ze wel elf mensen bad om genezing, terwijl de procedure uitdrukkelijk vermeldt dat maar één persoon mag aanbeden worden ?
bron:  Skepp ( Wonder en is gheen Wonder ) ( Tim Trachet - Wim Betz )

 

Etienne Vermeersch ' ode aan Bobbejaan Schoepen

Uiteraard kende ik Bobbejaan Schoepen zoals de meeste mensen hem kenden, als de succesvolle zanger, jodelaar en fluiter van tijdens mijn jeugd. Voor mij was hij de man van ‘Ik zie zo gere mijn duivenkot’.
Komisch dat ik hem uitgerekend door dat nummer later heb leren kennen. Tijdens een van mijn colleges filosofie was er op gegeven ogenblik discussie over de vraag of de appreciatie voor kunst en muziek volstrekt subjectief is, of dat je er toch objectieve criteria voor kunt vinden. Sommige studenten waren van mening dat kunstbeleving per definitie subjectief is. Waarop ik repliceerde dat er toch objectieve criteria moesten zijn om
‘Mache dich, mein Herze, rein’ uit Bachs Mattheuspassie boven Bobbejaans ‘Duivenkot’ te kunnen plaatsen. Na de les kwam er een student naar me toe, die zei: “Professor, u hebt me diep beledigd. Bobbejaan Schoepen is mijn vader.” Uit die ontmoeting groeide tussen Tom Schoepen en mij een mooie vriendschap.
Zes jaar geleden nodigde Tom het bestuur van SKEPP, waar hij net als ik lid van is, uit naar Bobbejaanland. Diezelfde dag werd ik voorgesteld aan Bobbejaan. We begonnen te praten, en het klikte. Ik vroeg hem of ik een lied voor hem mocht zingen. Ik zette in met ‘Quand nous en serons au temps des cerises.’
Hij haalde zijn mondharmonica boven, begon me te begeleiden, en zong toen zelf de tweede strofe. Het was een magisch moment. Dat nummer staat op zijn laatste plaat, in duet met Geike Arnaert.
'Le temps des cerises' is een prachtig 19de-eeuws strijdlied over de liefde, dat door dichter Jean-Baptiste Clément in 1871 op de laatste dag van het bloederige einde van de Commune van Parijs, werd opgedragen aan la vaillante citoyenne Louise. Zij was verpleegster op de barricaden, waar ook de dichter strijd leverde tegen het regeringsleger.
De laatste strofe luidt: ‘J’aimerai toujours le temps des cerises, c’est de ce temps-là que je garde au coeur, une plaie ouverte!’ Dat is toepasselijk op het liefdesverdriet waar de dichter het over heeft, maar historici die de Parijse Commune bestudeerd hebben, denken daarbij ook aan de slachting waarmee de regeringstroepen de Commune uit elkaar hebben geslagen. Een heel mooie ambivalentie is dat.
Veel artiesten hebben dit nummer ooit gezongen. Patrick Bruel, onder andere, en Yves Montand. Bobbejaan Schoepen moet het ook vaak gezongen hebben, want hij kende het nog perfect uit het hoofd.
Het illustreert wat een versatiel, buitengewoon man hij was. Zo veel meer dan een zingende cowboy. Hij had naast de kolder ook ernst in zich, een man met serieuze capaciteiten op zeer veel gebieden.
Het doet me wat dat Bobbejaan Schoepen gestorven is. Een mens sterft altijd te vroeg, maar dankzij de liefdevolle zorgen van zijn fami- lie heeft hij een prachtige oude dag beleefd. Mooi ook hoe de laatste jaren de artiest opnieuw de over- hand kreeg op de zakenman en pretparkbaas. Het is een droevig afscheid, maar ik denk met sympathie aan hem terug.
En wat die objectieve criteria voor kunst betreft: ik vind nog altijd dat die er zijn, maar meen tezelfdertijd dat elke vorm van kunstenaarschap binnen het eigen kader bekeken moet worden. ‘Zie ik de lichtjes van de Schelde’ is in zijn genre een bijzonder mooi lied, hetzelfde geldt overigens voor ‘Le temps des cerises’. Die nummers hebben hun charme, hun poëzie en hun waarde. Bobbejaan laat een betekenisvolle muzikale erfenis na.

Opmerkelijk uit een interview met Tom Schoepen :

Mijn skepticisme en engagement voor SKEPP zijn dus ontstaan als reactie op één ding, het creationisme van mijn broer, al heeft dat onze verstandhouding nooit ondermijnd. Dat geldt, denk ik, voor de meeste skeptici: niemand wordt geboren als een totaal-skepticus, die reflex wordt eerder aangewakkerd door iets dat je tegen de borst stuit. Weinigen beslissen ook om uit puur theoretisch-filosofische redenen bij een skeptische organisatie te gaan, men vertrekt meestal vanuit de praxis.

Zelfs mensen als Wim Betz, stichtend lid van SKEPP en een van de belangrijkste figuren in de strijd tegen de erkenning van alternatieve geneeswijzen. Hij heeft zélf nog homeopathie bedreven! Totdat hij vaststelde dat hij aan een van zijn patiënten, een dame die heel tevreden was over de behandeling en ‘genezen’ leek, het verkeerde middel had voorgeschreven. Dat was voor hem de aanleiding om zichzelf kritisch in vraag te stellen. 

Elisabeth Roudinesco , de l'École Pratique des Hautes Etudes - EPHE. Ses ouvrages sont traduits en une trentaine de langues.

Élisabeth Roudinesco est universitaire, historienne et

 

Onfray et le fantasme antifreudien, par Elisabeth Roudinesco

LE MONDE DES LIVRES

, édition du 16.04/2010,

Élisabeth Roudinesco est universitaire, historienne et psychanalyste française, née à Paris, le 10 septembre 1944. Elle donne, depuis 1991, un séminaire sur l'histoire de la psychanalyse dans le cadre de l'École doctorale du département d'Histoire de l'Université Paris VII-Denis-Diderot (UFR de Géographie, Histoire, et Sciences de la Société, G.H.S.S.) et de l'École Pratique des Hautes Etudes - EPHE. Ses ouvrages sont traduits en une trentaine de langues

Créateur d'une Université populaire à Caen, Michel Onfray s'est fait connaître pour avoir inventé une

"contre-histoire de la philosophie" dont la méthodologie s'appuie sur le principe de la préfiguration : tout est déjà dans tout avant même la survenue d'un événement. Cela lui a permis d'affirmer des choses extravagantes : qu'Emmanuel Kant était le précurseur d'Adolf Eichmann - parce que celui-ci se disait kantien (Le Songe d'Eichmann, Galilée, 2008) -, que les trois
monothéismes (judaïsme, christianisme et islam) étaient des entreprises génocidaires, que l'évangéliste Jean préfigurait Hitler et Jésus Hiroshima, et enfin que les musulmans étaient des fascistes (Traité d'athéologie, Grasset, 2005). Fondateurs d'un monothéisme axé sur la pulsion de
mort, les juifs seraient donc les premiers responsables de tous les malheurs de l'Occident.
A cette entreprise mortifère, M. Onfray oppose une religion hédoniste, solaire et païenne, habitée par la pulsion de vie.

C'est dans la même perspective, dit-il, qu'il a lu en cinq mois l'oeuvre complète de Freud puis rédigé ce

Crépuscule d'une idole. Truffé d'erreurs, traversé de rumeurs, sans sources bibliographiques, l'ouvrage n'est que la projection des fantasmes de l'auteur sur le personnage de Freud. M. Onfray parle à la première personne pour avancer l'idée que Freud aurait perverti l'Occident en inventant,en 1897, un complot oedipien, c'est-à-dire un récit autobiographique qui ne serait que la traductionde sa propre pathologie. Il fait du théoricien viennois un "faussaire", motivé "par l'argent, la cruauté, l'envie, la haine".


Als stichter van de volksuniversiteit van Caen, is Michel Onfray bekend geworden Hij is de uitvinder van een "contra-geschiedenis van de filosofie", waarvan de methode berust op het principe van de prefiguratie alles is al overal, zelfs vóór het intreden evenement.
Dit liet hem toe schandalige dingen te zeggen: Immanuel Kant was de voorloper van Adolf Eichmann - omdat deze zich een aanhanger van Kant noemde (De Droom van Eichmann, Galilea, 2008) - dat de drie monotheïstische godsdiensten (jodendom, christendom en islam) genocidale ondernemingen zijn en dat de évangélist John voorafging aan Hitler Hiroshima en Jezus, en ten slotte dat de moslims fascisten waren(Verdrag atheology, Grasset, 2005).

Oprichters van een monotheïstische religie gebaseerd op instinct
dood, Joden zijn dus primair verantwoordelijk voor alle ellende van het Westen.
In deze dodelijke bedrijf, de heer Onfray hedonistische tussen religie en heidense zon, bewoond door het leven instinct.

Dit is hetzelfde perspectief, zei hij, las hij vijf maanden in de complete werken van Freud en vervolgens het schrijven van de Twilight van een afgod. Vol met fouten, gekruiste geruchten, bibliografische bronnen, het boek is dat de projectie van fantasieën van de auteur over de aard van Freud. De heer Onfray spreekt in de eerste persoon die vooraf het idee dat Freud zou het Westen hebben uitgevonden in 1897 geperverteerde, een oedipale plot, dat wil zeggen een autobiografisch verhaal dat alleen is de traductionde zijn eigen pathologie. Hij maakt een Weense theoreticus "vervalser" gemotiveerd "door geld, wreedheid, afgunst, haat."

Carla Rus :

Veel religieuze vrouwen worden het slachtoffer van geweld. Waar komen die vrouw- onvriendelijke monothestische godsdiensten eigenlijk vandaan? De joden, christenen en moslims hebben de godinnen uit de oudheid afgeschaft en er een abstracte mannelijke god voor in de plaats gezet. De vrouw moest ondergeschikt gemaakt worden aan de man. Daarom hebben mannen bedacht dat Eva uit de rib van Adam is ontstaan en dat zij zelf als evenbeeld van god zijn geschapen. Iets wat verder nooit meer vertoond is. Zelfs de vruchtbaarheidsgodinnen uit de oudheid wisten wel beter en werden aanbeden.

Psychiater en traumatoloog Carla Rus.

Je hebt als psychiater veel gewerkt met religieuze vrouwen die het slachtoffer waren geworden van sexueel geweld. Wat is volgens jou het verband tussen religie en geweld tegen vrouwen?

Als je naar de teksten kijkt, naar de heilige teksten in de Bijbel, de Koran, de Thora, dan staan erg
En dan nog het belangrijkste propagandapunt dat apologeten u altijd voorhouden. “De God die de wereld zo lief had dat Hij Zijn eniggeboren Zoon ....” etc. Afschuwelijk! Denk het u eens in, vanuit de achtergrond van uw eigen aangeboren ethiek, waarin geen plaats is voor mensenoffers. Kunt u iemand vereren, die - hoewel almachtig - zijn eigen zoon moedwillig liet dood martelen? Zou u het ook zelf kunnen doen als u de gelegenheid kreeg? Zou u ook zo'n vader willen hebben? Kan de marteldood van het ene individu de misstappen van een ander goedmaken? Zelfs ook van degenen die nog geboren moesten worden? En zou u de liefde van een dergelijk individu kunnen waarderen, of u er in walging vanaf keren?

.Geweld tegen vrouwen! Als je naar de teksten kijkt, naar de heilige teksten in de Bijbel, de Koran, de Thora, dan staan erg veel vrouwonvriendelijke teksten die aan kunnen zetten tot geweld tegen vrouwen. Nu is het op zich niet zo vreemd dat die vrouwonvriendelijke teksten erin staan, want die teksten zijn ontstaan tussen 500 jaar voor Christus en 600 jaar na Christus. En in die tijd was voor overleving van de mensheid, fysieke kracht veel belangrijker dan psychologische kracht. En omdat de man daarbij in het voordeel is heeft hij de grootste stempel gedrukt op de aannames over het leven. Die vrouwonvriendelijke teksten in deze tijd kunnen op zich geen kwaad, als ze maar niet letterlijk worden genomen. Als ze als symboliek of als een stuk historie worden gezien. Zo zijn er teksten in het Oude Testament van de Bijbel en ook in de Thora waarin staat: ‘Verkoopt u uw dochter als slavin, dan kan zij niet vrijkomen zoals mannelijke slaven.’ Dat is dus eigenlijk een verschrikkelijke zin maar dat is absoluut in deze tijd niet meer actueel. Dan is er een andere tekst in de Bijbel die kan iets meer kwaad. Dat is een verhaal over Lot, en Lot had twee dochters, heeft met beide dochters geslapen en van beide dochters kinderen gekregen. Er zijn twee sterke volkeren uit voort gekomen en God heeft daar geen enkel negatief oordeel over uitgesproken. Die tekst wordt soms misbruikt achteraf, door de dader om zijn gedrag te legitimeren. Het wordt natuurlijk wat anders als die heilige teksten letterlijk worden genomen dan kunnen ze wel rechtstreeks aanzetten tot geweld. Ik denk bijvoorbeeld aan een tekst in de Koran, dat is hoofdstuk 4 vers 34, daar staat in dat als de vrouw ongehoorzaam is aan de man, dat de man de vrouw mag slaan. Als je bedenkt dat de Pakistaanse theologe Ghazala Anwar zegt dat de meeste moslims helaas nog steeds geloven dat de Koran letterlijk het woord van God is en dat er ook veel gedragslijnen, hoe je moet leven, in de Koran staan, kan die tekst wel rechtstreeks aanzetten tot geweld tegen vrouwen. Nou, als we kijken naar bewoning van onze ‘Blijf van me Lijf’ huizen dan blijkt inderdaad dat er disproportioneel veel Islamitische vrouwen in wonen. Dus het zou een verband kunnen zijn.

 

X