Sjiieten en Soennieten
Sjiieten belijden dezelfde God, beschouwen Mohammed ook als profeet en gaan net als soennieten op bedevaart naar Mekka.
In conflicten als deze ligt de nadruk uiteraard op verschillen. Sjiieten beschouwen Mohammeds neef Ali en andere familieleden als de enige ware opvolgers van de profeet, soennieten menen dat die eer toekwam aan Mohammeds trouwste volgelingen. Sjiieten stellen hun imams in bijzonder hoog aanzien, soennieten leggen de nadruk op de profeet en de islamitische geloofsbelijdenis: die zouden de ware kern van het geloof vormen.
Als je direct na de holocaust als volk snakt naar een veilige plek en je denkt dat te kunnen vinden in je thuisland dan is het natuurlijk zuur als uitgerekend de Engelsen dit proberen te verhinderen.
De joden/zionisten zijn m.i. terecht voor zichzelf opgekomen en hebben de staat Israël uitgeroepen. De verwachte co-existentie met de Palestijnen is mislukt, inderdaad vnl. door het brute landjepik van de Joden. Ik kan me voorstellen dat de Joden destijds ook af wilden van het imago van lafaards die zich gedwee naar de gaskamers lieten leiden. Dat ze vervolgens te weinig ruimte hebben gelaten voor de Palestijnen is af te keuren, zoals ook af te keuren is dat de radicalen onder de Palestijnen als grondregel de vernietiging van de staat Israël kennen. De weg naar een vreedzaam samenleven is hierdoor geblokkeerd. Hoe dan ook, om in deze periode van wederzijds geweld met bovenstaande stelling te komen vind ik niet proper. Ieder mens mag van mij opkomen voor Gaza, de Palestijnen hebben rechten. Maar ook de Joden hebben rechten en om het hier mee eens te zijn hoef je geen Jood te zijn. ( tekst van ene Henk Vergunst )