CHRONISCHE DEPRESSIE, PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS,

Niets van deze teksten mag zonder toestemming van de auteur gebruikt worden.

akke.be

akke.be

over depressie en persoonlijkheidsstoornis

Categorie: in dichtvorm

Vrijdag 17 juni 2011

In dichtvorm

ach jij die altijd zo ruimdenkend,
bedachtzaam
verdraagzaam was

niet voor rede vatbaar
stond niet in je woordenboek
en zelden was je geduld en vergoelijken
zoek

je werd erop afgerekend
en misbruikt
ze hebben begrip en liefde gefnuikt
ze sloegen en klapten op je hart
ze maakten al wat mooi en goed was
zwart

het vertrouwen ooit
groot als de wereld
het herstelt zich nooit
altijd zal je bedacht blijven
op die addertjes in het gras
de schreeuw die zwelt aan
en laat je wensen
dat je nooit geboren was

©Loreanne 17 juni 2011

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 30 september 2011

426. de flater van mijn psychiater

de uren slopen langzaam voort
met vechten
tegen 't psychisch zijn vermoord
de uren slopen langzaam voort
lezen kon niet 'k begreep geen woord
de uren slopen langzaam voort

vier uur schreeuwde de pijn
vechtend tegen er niet meer willen zijn
vier uur en slapen was er nog steeds niet bij
die zich afmaakte van mij
de behandelend arts, een psychiater
repte in al die maanden met geen woord
en zonder voorgaande heeft hij het moeizaam opgebouwd
vertrouwen en die het in hem stelde
lafhartig geschonden en vermoord
om zijn geweten te sussen
heeft hij zelfs eveneens buiten mijn weten
overlegd met zijn confrater

erg moe na weinig slaap
heb ik de afspraak geannuleerd
hoe zou ik nog kunnen veranderen van psychiater
na deze uitermate zware en laffe flater
terwijl degene die ze beging nog wil overleggen
met zijn confrater, de toekomstige psychiater
die hij eveneens buiten mijn weten van een zelf verzonnen
uitdraai... had voorzien

te laf om mij in een gesprek over zijn plannen te spreken
negen jaar therapie en mij heeft hij op deze manier gebroken
afschuw blijft in mijn wezen schreeuwen en spoken
het is in dit licht te ontzettend voor woorden
dat die deze flater heeft begaan
voorgewend bezorgd en gewichtig aan het overleggen is gegaan
de psychiater die me zonder voorgaande aan mijn lot overliet
voorbijgaand aan de consequenties, de impact en het verdriet
zijn falen bleef hij een jaarlang negeren
tot hij mij op deze laffe manier uit zijn leven kon keren

ik gaf nochtans meerdere keren duidelijk aan
dat ik niet stil wilde blijven staan
las boeken over therapie en wat ik ervan mocht verwachten
want van hem kreeg ik daarop geen antwoord
hij had daarover blijkbaar heel andere gedachten
ik vroeg herhaaldelijk wat de therapie inhield en wat ik kon doen
hij bleef steeds hetzelfde zeggen
ventileren is al wat je kan doen
hij pikte er zelden iets uit
hij luisterde niet
en liet me maar praten

en onverwacht moet je lezen in een mail
dat ik terecht had opgemerkt dat hij niet meer alert was
niet voor de volle honderd procent erbij
en nog had hij een verrassing voor mij
hij kon me vooreerst geen therapie meer geven
omwille van zijn gebrek aan aandacht
en wat hij noemde een therapeutische impasse
dat was een dooddoener met klasse
want waarom wachtte hij zo lang
om toe te geven dat hij dit niet meer kon
en koos hij voor deze laffe val?

Hij hield me in die zin een jaar aan het lijntje
en loog over de waarde van zijn therapie
die dat al lang niet meer bleek te zijn
hij suste zichzelf en zijn geweten in slaap
en nu speelt hij de flinke en bezorgde knaap
die na zijn laffe en onverantwoorde daad
met zijn collega over mij aan het overleggen gaat?

waarom wachtte hij zo lang?
waarom was hij bang
om toe te geven dat hij mij niet de geschikte therapie kon geven
tenzij ik zo hanteerbaar was en door de pillen als een zombie zou leven
waarom ging hij dit jaar niet één keer in op de kreet om hulp?
waarom stelde hij toen niet één keer voor wat hij
in het geniep heeft geregeld?
daadwerkelijke begeleiding en therapeutische hulp
van een andere psychiater
dan had dit alles gekund
zonder een emotionele verwoestende kater.

De afspraak kon ik niet anders dan opnieuw afzeggen
omdat ik niet nogmaals als offerlam wil dienen
om die zo laf was zijn falen door dit handelen wil overhevelen
bij wie het niet hoort
na de geestelijke moord
eveneens boven mijn hoofd
mij van het laatste stukje bestaan heeft beroofd

ik besef dat zijn ijverig overleggen
alleen bedoeld is om zijn geweten te sussen,
zijn verantwoodelijkheid weg te leggen
daarvoor laat ik mij echter niet meer gebruiken,
één psychische moord kan volstaan
hij heeft daardoor alleen al mijn menszijn ontnomen
en mijn bestaan

een psychiater die denkt dat hij alles kan
is voor zijn cliënten een gevaarlijk man
want op een dag lost hij dit op, op zijn manier
hij vergooit je zodat je niets anders meer bent
dan de maaltijd voor een gier.

Om zijn geweten te sussen, overhevelen, dan is ze in goede handen?
ook nu lette hij niet op de scherpe randen
ik ben een mens, geen ding, ik dacht dat hij dat wist
wat heb ik me in u als bekwame en te vertrouwen psychiater vergist.

de vergissing is me duur komen te staan
een erge klauw in mijn bestaan.

Ik hoop dat u daarmee kan leven
en dat u in de toekomst
naar andere van uw patiënten
wél uw falen TIJDIG en EERLIJK
toe zàl kunnen geven.

verder heb ik nooit van u gevraagd
dat wanneer mij begeleiden u te zwaar zou gaan vallen
u moest nalaten 'eerlijk' te zijn
dat vroeg ik van bij het prille begin
dat was zowaar haast negen jaar geleden mijn eerste zin
in plaats van te blijven liegen en doen alsof
u hoorde me een jaarlang vragen stellen
en toch deed u alsof er niets was
u bleef u en mijzelf voorliegen
ik vind het harteloos, onverantwoord en grof
en of ik bof
met een psychiater als u die hierna gruwelijk en onverwacht
mij als uw cliënte hebt laten vallen
mijn vertrouwen was groot geworden, nietwaar?
want zoals u dit aanpakte... dat had ik nooit van u verwacht.
Als een dief in de nacht...
hebt u slechts uw moment
afgewacht.

Lore

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 30 september 2011

427. zweven

mijn voeten raakten niet de aarde
de mensen keek ik niet meer aan
de zonnige lach zo af en toe
heeft ook voor even afgedaan.

ik ga het niet proberen
de druk verhoogt
bij forceren

dus bleef ik stap voor stap
en doelloos gaan
de mensenzee ben ik ontvlucht
een doodse steeg zonder gerucht

mijn voeten raakten niet de aarde
en 't water bijna veertig
was nog niet warm genoeg
zodat ik 't ook kon voelen

gedachtenloos
en loos van wezen
wat heb ik nog te vrezen
als ik geen toekomst meer wil lezen
de toekomst is verleden tijd
verleden heeft nooit bestaan
op een andere manier zal 't nu beslist niet gaan

tot deze hel weer is verzacht
en vreemdheid heeft me niet langer in de macht
zal ik me slechts bedienen van stukje zinnen
zo milderen verscheurende gevoelens en gedachten
en lichten ze uit de zware stenen blok
van binnen.

©Lore 2011

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 30 september 2011

428. niet eens voorzichtig

van honderd plots totaal onverwacht naar nul
zo besliste de sn...
van honderd plots en totaal onverwacht...
hoe waagde hij het onder stille dwang
terwijl de impasse duurde een jaar lang...?
Waarom heeft hij me niet gewoon gezegd dat hij niet meer kon?
Ik weet wel waarom... een ego als een luchtballon
Dit zeggen zou toegeven zijn dat hij 'iets' niet kon
dus prikte hij maar zelf en vakkundig in de hele luchtballon?
Als hij me het gewoon had voorgesteld
ik had hem waarschijnlijk nog blij omhelsd...
maar nu?
stel ik het cru?
is dit wat hij deed dan verantwoord en bedacht?
een ego-tripper in een schapenvacht?

Ik heb dan wel bps
maar ben noch dom, noch blind
wel blij gezind
met eerlijkheid...
maar kom niet aan
met schijnheiligheid
dan word ik des duivels...
er hebben er al teveel als hij
op dezelfde laffe wijze
mijn leven verwoest.

waarom zo geniepig al een collega raadplegen?
om in diens aangezicht nog altijd dé perfecte psychiater te wezen?
Nu... als je mij daarmee wilde bedotten
moet u vroeger opstaan
dat u het nog waagde voor te stellen
na geruime tijd met uw collega te overwegen
of ik me terug naar uw therapeutische slaperigheid zou bewegen?
dan ben niet ik maar u bijzonder zwaar gestoord
ik probeer te genezen van hoe u mij psychiater psychisch hebt vermoord.
wou u ook van mij een 'zwijgen en slikken'?
nu ik heb dan toch iets geleerd
namelijk niet deze bullshit opnieuw te pikken.

(dit is niet eens op 2 sec. geschreven)

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 oktober 2011

456. verdringen

Ik mag het niet toelaten in mijn denken
omdat het voelen
dan
ondraaglijk wordt

Ik moet het wegduwen
om de snerpende pijn van binnen te
luwen

Opnieuw iets wat ik moet verdringen
en onderdrukken
al voel ik me daarin
dit keer
mislukken

Een schreeuw die niet meer zwijgt
omdat mijn psychiater
me als een scalp
aan zijn palmares rijgt.

©Lore2011

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 oktober 2011

500. niets

een zee van woorden
niet bruikbaar
vertroebeld
ondoordringbare mist
jouw gevoel is een chaos
je hebt je in mensen vertrouwen
zo vergist
van niets en alles
of daar tussenin
je voelt niet eens meer
verongelijkt, verdriet

het schreeuwen van binnen oorverdovend luid
verdampt in geluidloosheid
van je stille gelaat,
blik, uitdrukking, buitenkant
de oceaan is opgedroogd
het water verzand

tranen kunnen niet stromen
want je ogen zijn leeg
en leeg is waar ooit nog wàt zat
het is misschien,
mogelijk,
eventueel
maar het neemt niet weg
iets fundamenteels werd iets te vaak
beklad

niets wat was
en wat je hebt vertrouwd
is tot nader order
nog
vertrouwd

waar en op wie je dacht staat te kunnen maken
verkoos je
levensbedreigend
te kraken

een warboel van taal
en van angst
je probeert te analyseren
kan het soms niet meer verdragen
dat wat je willens of niet blijft
belagen.

©Lore2011

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 oktober 2011

536. Soms...

Soms lach je maar schamper
sommigen begrijpen amper
daarom lach je
maar schamper
haal je onverschillig je schouders op
je leeft al te lang om niet te weten
dat ze met weinigen zijn
die echt kunnen zeggen 'kop op'
en 'ik begrijp je beter'
'verwijt je voor geen meter'
'minimaliseer niet wat ik niet ken'
'boor je geen onverschillige uitlatingen door de neus'
'dat stille verwijt als je in je blogje schrijft'
Je weet het heus
dat ieder wel zijn verdriet,
pijn en leed heeft
maar wil dat dan zeggen dat het juist is,
dat je om niemand meer geeft
alsof je alleen leeft?
alleen het jouwe er toe doet?
dat voelt erg naar, niet warm en goed.
Alsof meevoelen met een ander een smet is, arme dwaas
zo zijn er echter wel meer, helaas
sneu voor ze die zo doen
ze moeten het zelf maar weten, oen.
Misschien kunnen ze er gewoon
met hun hart en verstand niet bij
voel je dan vrij
als het je te zwaar wordt ze te laten voor wat ze zijn
voor ze jouw moed verder vermalen, poederfijn.

Sommigen verbijten hun eigen problemen,
daar werd voor gekozen
wil dat dan zeggen dat ze anderen die
daar precies zieker van werden
moeten veroordelen?
Ook zij zwegen jarenlang...
tot ze de zondvloed niet meer konden hozen.

Het is echt niet moeilijk je hart voor anderen open te stellen
het is zelfs gemakkelijker dan ze met jouw stille veroordeling of streng gekijf te blijven kwellen.

kwam ze wel meer tegen
enkele zwijgzame exemplaren
sommige gedroegen zich als martelaren
maar wee als hun mond openging
bitterheid, nijd en chagrijn aan hun tong hing...
doet je bloed nog altijd stollen
voor zulke mensen ga je best zo vlug mogelijk aan het hollen...

©Lore2011

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 1 november 2011

542. een leeg blad

Een leeg blad
diep donkere krater
een zwart gat
een zinvol blogje
is wellicht voor straks
of voor wat later
want in mijn hoofd is nu slechts
een leeg blad
een diep, donkere krater
een enorm diep, donker en zwart gat.

©Lore2011

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 september 2012

indrukken

indrukken bij de vleet
meevoelend met al dat leed
dolgedraaid
als een tol
mijn hoofd zit boordevol
ik ben er niet
en toch weer wel
wat doen mensen mekaar veel pijn
veroorzaken verdriet, smart, psychisch gezwel
onachtzaam, kil, hard, egoïstisch, arrogant
waar is hun hart en hun verstand?
is het zo moeilijk voor mekaar
toch een minimum menselijk te zijn?

© Loreanne 2012

Geschreven door Lore om 20:27 Reageer op dit bericht

Woensdag 31 oktober 2012

Tollend

Tollend
draaiend
hectisch
waanzinnig snel
ben ik er
nog wel?
Van hier naar daar
en dan de bel
een telefoonoproep
weet je wel
en dan de klussen
ze moeten geklaard
stuivend
in volle vaart
Maar nu
weet ik niet meer wie ik ben
of waar
tijd om te rusten
met of zonder zenn
Helemaal tureluurs
van lotje getikt
alle sloten zijn eruit geklikt
daardoor draai ik volslagen dol
als een met zwiepende zweep
gedraaide tol.

©Lorenanne 2012

Geschreven door Lore om 20:10 Reageer op dit bericht

Meer van CHRONISCHE DEPRESSIE, PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS,

↑ Terug naar de berichten