Zondag 15 december 2013
Af en toe
Ik kom niet veel meer op mijn site voorlopig, dat wou ik jullie toch even laten weten.
Geschreven door Lore om 10:03
Reageer op dit bericht
over depressie en persoonlijkheidsstoornis
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 24 oktober 2013
Erg moe. Onbekend wezen... nam een onbekende start.
Het lot getart.
Erg moe... maar sprankels hoop
nemen een loop
met het pad
dat ik verloor en/of vergat.
Zeer verward.
Ik vind het leven wreed en hard.
Vrienden waar je niet langer in gelooft
van dat belangrijke element beroofd.
vertrouwen.
zonder dat kan geen mens me 'houden'.
Vertrouwen verdween met het ontbreken van oprechtheid,
Hun stilzwijgen of betutteling maakte je bang, al veel te lang
In mijn gedicht heb ik gesnoeid.
Bepaalde zaken zijn nu eenmaal
zinloos, en wat goed voelde, dood gebloeid.
Woorden ooit zo overtuigd geschreven
wat staat er nog van recht
wat is er van gebleven?
Sceptisch voel ik me nu nog meer
Het besef van de geveinsde belangstelling doet natuurlijk zeer.
Omringd door mensen, met een 'zijn' puur en oprecht,
-door al het andere voel ik me barslecht-
Probeer zonder het belastende van onoprechtheid om me heen
weer dichterbij mezelf en het leven te komen
opnieuw van een leefbaar leven te dromen,
met meer veiligheid door het authentieke zijn van die mensen alleen
zij voelen veilig, menselijk en/of vrienden
in liefdadigheid kan ik noch vriendschap, noch waardering, noch respect, noch steun, noch veiligheid laat staan liefde voor anderen vinden.
Moe ben ik... ik weet niet of ik ooit nog zal reageren.
Wanneer het tij zal keren
is me niet bekend
verder dan vandaag
het is mij onbekend
Onherkenbaar was ik
en word ik steeds meer
Een strijd zal het blijven
een eeuwig verweer
tegen het leven
mij gegeven.
Bedankt allemaal die me zijn blijven volgen
en voor de wensen en het meeleven oprecht
ik heb het gevoeld,
ze waren echt.
(Ik weet niet of ik hier nog vaak ga blogjes plaatsen
misschien de oude verder erop zetten... ik zie wel)
Het ga jullie goed.
van Lore
Maandag 21 oktober 2013
dank je wel...
Dank je vrienden die me blijven volgen en ook ondanks de stilte hier een groetje, een lieve wens, een net zo lieve vraag blijven plaatsen.
Vandaag had ik een iets betere dag... en dat is lang geleden. Maar het is fijn om dat nog eens te mogen beleven. Ik wou jullie dit toch even laten weten...
liefs van mij voor jullie
Zaterdag 12 oktober 2013
Stappen
Een ijl eiland
zonder woorden
met gedachteloze daden
en impulsieve besluiten
stappen
voelden
angstaanjagend
maar het waren er wel
de richting
zal wel blijken
en zo 't niet de goede is
dan keren we om
en kiezen een andere richting
stap... na stap... na stap
angsten niet overwonnen
maar getrotseerd
Zaterdag 28 september 2013
Stabiel
Gaar gestoofd als witte kool.
Ik blijf stil
van binnen kil
Met lege ogen blijf ik kijken
naar al die mensen
die vergeefse moeite doen
om al de opgemerkte pijnlijke plooitjes glad te strijken.
Wat een bof
dat ze zolang kunnen volhouden
te doen 'alsof'.
Gooi zoveel ongemeende woorden de wereld in,
ik trap er alvast niet in.
Het sceptisch gevoel en het akelige detecteren
kan ik helaas niet afleren.
Velen zijn geroepen
maar weinigen uitverkoren,
ik zie het kaf zo scherp onder het koren.
De ongemeende heiligenprentjes
hebben al làng hun heiligenkrans verloren.
Al die komedie en het ongemeende medeleven
waarnaar leidt dat streven?
Naar een opwaardering van hun ego, zo zielig man
alsof dat door anderen te betuttelen en de goeroe uit te hangen
ooit blijven kan.
Wat denk je te weten van anderen
probeer eerder je eigen denkbeeld te veranderen.
Kijk wat je schrijft en doet.
Put jij moed
uit het anderen betuttelen,
de grote goeroe uit te hangen
in de hoop dat ze je met oneindig veel roosjes zullen behangen?
Wat loop je hoog op met jezelf
hol klinkt je stem in het lege gewelf.
Neem jij ooit de tijd om te lezen wat er staat
wanneer stop je met dat stom geblaat?
Eindeloos wachtend op een welgemeend woord
en dan komt het... verstoord.
Zelden komt er een menselijk bericht
eerder een goeroeboodschap, zonder hart, zonder licht.
't Heeft al meerdere keren onheil gesticht.
Vriendschap wordt soms als begrip ijdel gebruikt
gefnuikt
want je bent slechts een middel ter verhoging van hun egootje
wat een zootje.
Wat is werkelijk voelen en net zo werkelijk begrip?
Het is als een kleine stip.
Die je kan voelen in je hart.
En die je zelden verplettert of verwart.
Stil ga je daarom een ander pad
want hun geleuter ben je hartstikke zat.
Je laat ze lullen en hoog van de toren blazen.
Ze zijn als met reclameboodschappen bedrukte glazen.
Om anderen met hun ongemeend geleuter te behagen.
In de hoop dat ze nog meer vaandels met eigen lof
kunnen dragen.
'k Werd zo moe van zulke mensen
'k ging ze zowaar verwensen.
Pijn zo hevig, verlaten
door al dat zielloze blaten.
Maar nu laat je ze, besteedt geen energie meer aan die groep
het is geen troep
ze weten simpelweg niet beter
ze begrijpen er niets van, voor geen meter.
Dat is niet eens zo erg, wel dat ze menen van wel...
dàt precies dat... vergrootte het gezwel.
Je nam afstand van hun gezwam.
Je bent niet langer lam.
Je blijft in alle talen zwijgen...
als je voelt dat je anders een zenuwtoeval zal krijgen...
van hun oh zo wijze raad
hun zo verheven geblaat.
Weten dat ze niet eens weten over wie het gaat.
Tja... precies zoals het in dit ingewikkeld leven nu eenmaal gaat.
Mensen worden zo vaak onderschat.
Het hoort niet langer dat zij er zo onder lijden.
Onder al dat gekwaak van die wijsgerige kikkers
en het gejank en geronk van die valse kat.
Je laat ze... laat ze... die vol zijn van zichzelf en van hun woorden
en je staat niet langer toe dat die domme uitspraken je in de toekomst nog zullen vermoorden.
Wie zou haar nog kennen
vooral de leuteraars zullen aan die nieuwe inslag
moeten wennen.
Wat een hekel heeft ze aan een mensen en hun woorden zo onecht
De toestand beslecht
Er is niet langer onrecht
ze went zich nog alleen maar tot 'écht'.
Mensen als kikkers met zielloos gekwaak
voortaan Syberisch doof voor ze
Teveel en te vaak
ging er energie naar ze en dat veroorzaakte pijn.
Dat is voorbij, zo zal het niet langer gaan, zo zal het nooit meer zijn.
Ze negeert ze... ze hakt ze na deze keer hopelijk niet nog een keer fijn.
©Loreanne 2013
Dinsdag 24 september 2013
Overrompelend
Overrompelend. Binnen de nachtmerrie die je buiten wil blijven houden.
Steun. Handen. Woorden. Vertrouwen van mensen in jou.
Overrompelend. Je kan niet in detail, want details zijn gevaarlijk. Nu.
Wat mensen van je denken. Het kan je even bitter weinig schelen. Die kracht mankeer je. Hoe bizar. Je registreert....
Het goede greep je net zo bij de keel. Al die emoties werden teveel.
Ze weten. Zo weinig. Die niet afwezig blijven... ben ik dankbaar.
Dinsdag 24 september 2013
Een beeld
Een beeld
alsof met veel touw
de uit elkaar vallende delen
bijeen worden gehouden
Een beeld
En pijn
die niet durft ademen
de schreeuw die stil blijft
Verslagen
door inslagen
Stil verwerkend
met een vleug verdringing
omdat de weg anders veranderen zal
in een ravijn.
©Loreanne
Zondag 22 september 2013
Stilletjes bezig blijven.
Gedachten op stop. Stilletjes bezig blijven. Zonder al te veel denken. Zombie-bestaan is even noodzakelijk.
Tot het weer draaglijker wordt.
Kan het niet verder beschrijven, ik geloof ook niet dat ik dat wil.
Bedankt alvast allemaal voor jullie steun.
Zaterdag 21 september 2013
Waarom?
Plots... dat telefoontje...
Je bevond je net ergens...
In vroegere tijden zou je ervan genoten hebben...
Nu liet het je Syberisch koud...
Je wou... alleen maar naar huis...
Dat telefoontje...
Je kon er na... 2 jaar wachten... eindelijk... terecht.
Het liet je koud.
Je zei 'ja'.
Maar je kon net zo goed 'neen' zeggen.
Je zei geen 'neen'... misschien dicteerde je nog op slaapstand werkende verstand je 'ja' te zeggen.
Who knows.
Vandaag werk je, zwoeg je, doe je, met een dood lijf, lege ogen en je voelt niet veel... en als je voelt, voelt het niet bij je behorend. Je bent niet meer.
Dat wordt niet zo goed begrepen. Daardoor wordt hét nog zwaarder om dragen. Ze denken dat je voélt, en dat doe je ook... je voelt de dood, de pijn, de wanhoop... maar je voelt niet dat wat het allerbelangrijkste is voor jou 'JEZELF'.
Klotewereld, kloteleven, klote onbegrip... klote daardoor zo immense gevoel van eenzaamheid.... klote klote, klote... zo klote.
Is het dan zoooo moeilijk om begrepen te worden?
Woensdag 18 september 2013
ommezwaai
Ommezwaai
verloren draai
Ommezwaai
al dat gekakel
en gekwek
van een kraai.
Ommekeer
leven doet zeer
en alle woorden
bijzonder dom
't gekronkel in bochten is zo stom
Die 't hardste roepen
je moet jezelf wezen
zijn soms net diegene die je 't hardste moet vrezen
©Loreanne 2013
Woensdag 18 september 2013
onzin
Onzin. Onzinnig. Zinloos.
Te gek om los te lopen.
Maar ik loop nog los.
In een vreemde bui.
We komen er wel.
We weten alleen niet waar.
En wanneer.
Of hoe.
Nou moe.
Zo voel ik me momenteel, leeg, me van geen kwaad (of goed) bewust
zo onnozel ongeveer als een naar de wereld der mensen
gapende koe.
Geschreven door Lore om 07:40
Reageer op dit bericht
Maandag 16 september 2013
hinderlijk
'k Heb zo vaak het gevoel (vaak ben ik me pas erna daarvan bewust) dat ik me steeds voor al wat ik doe/zeg/voel/schrijf/niet doe... moet verklaren. In feite komt het erop neer dat ik mijn hele bestaan lijk te moeten verantwoorden... 
Waarom is dat zo? Uit angst afgewezen, veroordeeld, verafschuwd, minacht te worden
Lastig... en dat is belachelijk licht uitgedrukt.
Het maakt ziek en onzeker, al vloeit het dan voort uit onzekerheid die voortvloeit uit een minieme eigenwaarde of een gebrek eraan...
Die eigenwaarde is niet bepaald gegroeid na verwerpingen, vergooiingen, dumpingen, afwijzingen.
Dat hoop ik ook om te kunnen keren.
Dit alles geschreven met alweer een opvlammende hevige pijn en een oorverdovend gehuil van binnen. Van buiten oog ik wellicht als een boeddhistisch kalm maar ook weemoedig wezen.
Ik heb weer veel hinder van woorden die ik net wou neerschrijven en die de seconde erna al een serieuze denkoefening vragen om ze me te herinneren. Soms vind ik het woord niet meer terug, of een gebeurtenis...dit keer wel na veel inspanning. Ook dat verschijnsel boezemt me angst in en bemoeilijkt het schrijven. Het gaat niet om een moeilijk woord of uitdrukking maar om een belachelijk eenvoudig woord zoals 'licht'... 
Maandag 16 september 2013
paniek
Soms voel ik paniek opkomen. Om hoe ik me voel. Vlug gedachten afleiden, 't wegduwen, doe ik dan.
Hoeveel inspanning vergt het proberen te verwoorden wat is. Als ik mijn gevoel daarin volgde, stopte ik opnieuw met blogjes schrijven.
Het gevolg zou zijn, datik opnieuw verder zink in de dikke, verzwelgende modder. Als ik -hoeveel moeite het me ook kost-, erover schrijf en probeer te benoemen, al was het deels, wat is, dan krijg ik er kijk op, hou ik de verzwelgende, verstikkende modder enigzins op afstand, hou tenminste tegen dat die me helemaal omgeeft en in zich opneemt.
Als ik er zelfs hoe langer, hoe minder in slaagde me ook naar mijn psychiater kenbaar te maken, is dit een alternatief om te vermijden dat de zinloosheid toeneemt... de modder me helemaal gaat doen verdwijnen.
Daarom, omdat ik besef dat dit een hulpmiddel is, doe ik nog meer moeite om de weerstand telkens te doorbreken.
Eenmaal ik bezig ben, gaat het toch vlotter dan een tijd geleden.
Ook al gaat het schrijven gepaard met pijn, verdriet en een bloedstollende schreeuw in dat binnenste van me.
Ik moest plots denken aan een fysieke ziekte... je kan onderzocht worden, benoemen wat de klachten zijn, allerlei toestellen helpen bij het onderzoek, gerichte vragen... fysiek waarneembare klachten en symptomen....
Zoveel bij psychische ziekte kan niet op die manier gedecteerd worden. De klachten zijn moeilijk benoembaar, toestellen kunnen niet registreren wat je voelt, het kost enorme moeite om de klachten te benoemen.
De ironie wil bovendien dat net psychische problemen blokkeren dat je erover praat of kunt praten terwijl dat een belangrijk deel uitmaakt om een beeld te krijgen van wat er aan de hand is.
Als je daarbij zonder dat al moeilijk kan verwoorden wat is, wordt het nog hachelijker.
Wanneer je daardoor niet ernstig genomen wordt of er een verkeerde diagnose gesteld wordt, geraak je van de wal in de sloot. Of wanneer een totaal verkeerd beeld van je ontstaat.
In mijn geval kon ik het best wel verwoorden, (al is dat ooit anders geweest...! ) Echter nu merk ik hoe moeilijk het ook voor mij is geworden.
Vandaag,dit blogje, ik voel dat ik het helder kan verwoorden, dus gelukkig besef ik dat het kan lonen de weerstand te doorbreken....
Maar het is niet meer altijd zo... soms dansen de woorden in mijn brein of danst er niets meer in, is er gewoon ook daar een traag stromende vloed modder.
Geschreven door Lore om 08:06
Reageer op dit bericht
Zondag 15 september 2013
willen delen
Onmacht om te verwoorden
ondanks 't verlangen om te delen
het leven verstomde, wat werd het stil
en de stroom woorden ging verloren
't werd zo ijzig, ijl en kil.
Onmacht om te verwoorden
wat er ronddraait, huilt en scheurt
niet veel dat nog opbeurt
ondanks de inspanning
was er na hun, ook mijn eigen verbanning
©Loreanne 2013
Geschreven door Lore om 12:50
Reageer op dit bericht
Zaterdag 14 september 2013
Dat deed ik al even...
Opschrijven wat er gebeurt, wat ik voel, wat is en wat was, gedichten en andere teksten, die nam ik al minstens een jaar mee naar mijn psychiater.
In het begin niet telkens. Nu wel. Omdat ik ervoer hoe moeilijk het voor me werd om alles onder woorden te brengen. Door allerlei. Door het geplof in mijn hoofd, of het ijl worden, of een te langdradig verslag van onbelangrijke zaken, door het telkens wegschieten van gedachten, door het ongewild vergeten... door...en door... enz...
Omdat printinkt duur is en het uitprinten te omslachtig werd in deze toestand, schrijven met mijn pen me nog amper lukte, schafte ik me ongeveer een jaar geleden (denk ik) een tablet aan, in promotie wegens showmodel. Sindsdien neem ik dat iedere week mee en lees ik mijn teksten op blogs of elders geschreven voor tijdens een deel van mijn sessie. Dat is zoveel beter... aan de hand daarvan bespreken ook. Ik dwaal en verdwaal niet langer... en ik heb niet telkens het gevoel nààst de kwestie gepraat te hebben.
Ik heb ook ervaren dat ik niet de hele sessie best voorlees, zodat het geen vlucht wordt en er ruimte rest om erover praten.
Alles doet pijn, is ontzettend moeilijk, maar ik wil volhouden al is dat andere er ook nog steeds. Daarom zet ik mijn gedachten vaak op 'stop'... en ga als leeghoofd door mijn dag. Vreemde technieken heb ik, maar het enige wat mij daarbij kan schelen is dat ik het red en blijf volhouden.
Zaterdag 14 september 2013
Dank je
Dank je voor alle steun. Het doet deugd en het geeft tegelijk pijn.
Dat verschijnsel is me niet onbekend.
Het heeft met alles wat gebeurt nu te maken.
Nogmaals... dank je wel allemaal.
Geschreven door Lore om 12:42
Reageer op dit bericht
Vrijdag 13 september 2013
Ochtend.
Opnieuw vroeg op. Een half uur hield ik het uit tot de piekermolen zich met zijn gevaarlijke messen in beweging zette, toen vluchtte ik uit bed. Voel me niet zo goed, hoofdpijn, misselijk naast de psychische duisternis en pijn in me. Is het simpel lichamelijk ongemak, een verkoudheid die broeit? Of is het opnieuw een weerslag door de psychische rotzooi Ik weet het vaak niet meer te onderscheiden (wat van wat komt).
De lichtpuntjes van gisteren, een fijne ontmoeting met een onbekende vrouw ergens onderweg, dat lichtere gevoel is alweer weg. Ik dacht erna nog dat ik best met haar bevriend zou willen geraken. Die wens verwordt tot de sombere gedachte dat ik me misschien opnieuw vergis in mensen. Te goed van vertrouwen sloeg om in het omgekeerde. Sinds... en sinds. Soms ben ik bang dat er iets onheilspellends boven mijn hoofd hangt. Dat komt doordat ik me fysisch ook niet meer zo goed voel. Dat het ene zich mengt met het andere brengt me nog meer van mijn stuk. De vaak ontzettende vermoeidheid werkt op mijn gemoed.
Zoveel angsten, zoveel vragen die ik me eenmaal bij mijn psychiater niet meer kan herinneren. Zo hinderlijk dat gedachten, zaken die ik moet onthouden (ook op praktisch vlak) meteen weer wegschieten. Alsof mijn gedachten vissen werden die even uit het water springen en waar erna geen spoor meer van te bekennen is. Daarom moet ik het misschien hier aanhalen, zodat ik niet kan vergeten er op de eerstvolgende sessie over te praten. De vraag rechtuit stellen, de angst bespreken. Waarom twijfel ik zo.... aan mezelf.... aan waar ik zelf de vinger oplegde. Moet er dan werkelijk onderzoek aan te pas komen voor ik overtuigd ben van het ene of het andere? Ongelukkige zucht. Ik zit niet meer in de modder maar werd zelf modder. Mijn hele wezen lijkt modder geworden. Ik begrijp nergens nog wat van. Een poel werd het in mijn brein, in mijn hele wezen. Het maakt me bang, bang dat dit nooit meer weg zal gaan en het steeds erger zal worden. Dat ik mezelf verder zal verliezen. En altijd die vraag in me... 'wat is er aan de hand, wat gebeurt er toch...?'
Donderdag 12 september 2013
Je huid
Je blik rustte op de huid van je handen. Wat is die dun geworden. Net zo dun als die andere huid altijd was en nog is... en die de pijn van de wereld en het leven niet tegenhield en nog steeds niet tegenhoudt, ruw en hard komt die binnen en jaagt de dood steeds door je hart.
Zal dat veranderen. Zal niet meer iedere indruk de boel van binnen kort en klein slaan en angst voor oordelen van anderen een voortdurend en daardoor uitputtend gevecht vereisen van jezelf?
Dit jezelf afvragen, die bedenking neerschrijven geeft alweer een felle stroomstoot doorheen je wezen... drukt pijn en tranen tegen je ogen niet in... niet uit....
Woensdag 11 september 2013
Zwijgzaam.
Amper vertel ik in real life nog wat ik voel. Wanneer ik het er toch een keer op waag en er geen reactie op komt, word ik daar angstig en onzeker van.
Ik herinner me nog een prof waar we vroeger les van kregen en die verschillende boeken over rouwverwerking schreef, hij zei dat veel mensen niet weten wat zeggen bvb. bij een overlijden of ander verlies of angst hebben om iets verkeerd te zeggen. Volgens hem is het beter dàt risico te nemen dan niets te zeggen... ! Ik heb die woorden onthouden.
Het is ontzettend moeilijk om dan de juiste woorden te vinden... toch is het nog duizend keer moeilijker voor degene die het ervaart om géén woorden te krijgen... vermeden te worden, geen steun of troost te mogen voelen in enkele welgemeende woorden.
Vanmorgen een mail van een vriendin als antwoord op die van mij. Schrijnend en hilarisch tegelijk. Ze weet niet in welke toestand ik me bevind. Ik ga ook geen moeite doen om haar dat te laten weten. In het verleden werd ik jaren in stilte door haar veroordeeld en weet wel beter dan nog iets ervan te laten blijken. Rustig van buiten, ziek van binnen. Heel veel mensen zien het niet waardoor je je vaak heel alleen voelt met de hele ellende. Over psychische ellende ligt nog altijd een deken van schande...
Uitspraken als "Ze stellen zich aan... ze moesten eens voelen wat écht ziek zijn is, dàn, dàn zouden ze weten wat 'afzien' is... "
Van zulke uitspraken, plooi je dubbel
. Zelfs wanneer je met geen woord rept over hoe je je voelt, krijg je dat oordeel door je strot geboord.Net als met fysieke ziekte kan je het soms niet meer aan om er nog maar aan te denken, je wil er soms ook niet meer over praten. Maar er is voor fysieke ziekte veel meer ongevraagd, spontaan begrip en steun en weinig veroordeling terwijl bij psychische ziekte net zulk ongevraagd onbegrip en geen steun is maar overdosissen veroordeling.
Maar goed... dat is al bekend... en verenigingen die opkomen voor psychische zieken blijven zich inzetten om het taboe en onbegrip er rond te doorbreken. Nog een lange weg te gaan....
Het is zo dat het erg moeilijk is als je er zelf niet aan lijdt om het te begrijpen... maar wààrom dan meteen (ver)oordelen of onbegrip laten blijken en psychische zieken afwijzen? Waarom niet gewoon zeggen dat het voor jou moeilijk te begrijpen is maar dat je het wel probeert (tenzij onwil in de weg zit om dat te proberen... of angst).
In feite komt het er wel meer op neer dat er nog al te vaak één groot thema gevolgd wordt... Er wordt nog altijd door een deel mensen gemeten naar de eigen maatstaf, namelijk: 'als je niet bent zoals ik dan ben je niet goed'...
Niet alleen op het vlak van psychische ziekten hoor... maar op alle vlakken... Huidskleur, afkomstig van het buitenland, uiterlijk, status, graad van welstand... opvoeding, bezit... enz...
Neem nu als simpel voorbeeld mensen die met hun vingertje wijzen als je niet net als ze iedere week je ramen lapt.... en als het nog bij dat vingertje blijft ben je nog goed af...
Woensdag 11 september 2013
vroeg op
Vroeg op, maar 't kan me weinig schelen. Ik sliep de uren dat ik sliep in één ruk door, dan ben je wel min of meer uitgerust. Immers vier uur wakker is best vroeg...
. Ik bleef nog een half uur liggen en begreep dat ik niet meer hoefde te hopen op nog wat meer slaap. Ben dan maar opgestaan een uur geleden, 4.15u, stilletjes om ze hier niet wakker te maken.Op bed valt de wereld toch maar op me neer, de donkere wereld... pfff.
Ik let niet meer op dat gevoel van uitputting dat er vaak is. Het gaat wel over of het doet dat niet
.Verder na de onmiddellijke bedelving door de wereld, ga ik aan het piekeren, probeer ik te begrijpen dat wat ik toch niet zal begrijpen dus waarom daar energie aan verspillen?
Waarom nog angstig zijn voor mogelijke misverstanden maar vooral omdat de wereld stil werd, je zonder dat je weet waarom vergooid wordt, genegeerd, doodgezwegen.
Er wordt geen rekening meer gehouden, zo vrees ik, met kinken in kabels. Op praktisch,psychisch,fysisch vlak, lijkt het we. Ik ben blijkbaar niet de enige die geplaagd wordt door achterdocht en wantrouwen.
Door allerlei zakt de rand van de afgrond nog meer weg. Ik probeer niet in paniek te geraken en in mijn gedachten te houden dat er hoe dan ook mensen zijn die me niet wegkeren.
Ik besef best hoe zwaar de impact van die zaken op mij weegt en hoe bijzonder het is dat er een kans bestaat dat ik die impact in de toekomst zal kunnen milderen. Als dat eens waar zou kunnen zijn. Ben ik alvast minder angstig en niet meer afhankelijk van minder fijne houdingen van anderen. De intense pijn die de doodsdrang activeert, kunnen vermijden... het zou leven en het contact met mensen een enorm pak fijner maken én vooral minder angstaanjagend en bedreigend....
Bij die laatste paragraaf slaat er opnieuw een vuist van binnen de zaken tot moes. Hoop en angst.... angst en hoop.
Er zijn zoveel veranderingen op til, ook dat boezemt me angst in en verergert de ontreddering. Ik probeer het te relativeren en/of te negeren... maar het is als ijzig koude wind, je kan je induffelen tot je je bijna niet meer kan bewegen, toch ziet die koude nog kans je ergens te bereiken. Helemaal klopt dat beeld niet want sommige mensen voelen die kou misschien niet en weten zich werkelijk goed tegen koude te beschermen... en tegen het leven. Niet alleen door (het beeld volgend) hun kleding maar ook door eigenschappen, door omgevingsfactoren enz... .
Geschreven door Lore om 05:58
Reageer op dit bericht
95 reacties op dit bericht
Een aangename namiddag toegewenst lieverd
door een deur waarvan je
niet wist dat je
die opengelaten had
Wens je een fijne Zondag lieve vrienden xxxxx
Wens je een fijne vrijdag lieverd xxxx
Ik weet een winkeltje, iedereen kent het,
Als je er binnengaat is alles goed en warm,
En voor je het weet heb je verdraagzaamheid gekozen
En sta je met kilo's hartelijkheid in je arm.
Ik zag geluk in stapelvolle, grote dozen
En stond versteld hoeveel spontaniteit er was
Ik kocht nog snel 10 kilo heerlijk optimisme
Mijn geld was bijna op, k was lachend slap bij kas.
Een gezellige Woensdag lieverd xxxxx
De zes belangrijkste woorden zijn ”Jij hebt gelijk, ik zat fout”
De vijf belangrijkste woorden “Dat heb je prima gedaan”
De vier belangrijkste woorden “Wat vindt jij ervan?”
De drie belangrijkste woorden “Als je wilt”
De twee belangrijkste woorden “Dank je”
De belangrijkste “Wij”
En de minst belangrijkste “Ik”.
Een fijne nieuwe week toegewenst vriendin xxxx
Je hoeft niet verdrietig te zijn.
Ook al heb je dan toch veel pijn.
Er zijn vast veel mensen die voor je klaarstaan.
Want ze hebben dan zeker hun best voor je gedaan.
Kom op, kijk naar de leuke dingen om je heen
En denk niet alleen maar aan het geen
Dat je er niet meer wilt zijn
Want dan ben je dom en heb je pas veel pijn
Nikki
Aangename zondag toegewenst vriendin
Een fijne Donderdag toegewenst vriendin
Een fijne nieuwe week toegewenst vriendin
Doe een wens
Kijk in de sterren kijk nacht
Kijk doe een wens en wens iets
wat je nooit van jezelf verwacht
Blijf genieten, houd moed.
want wanneer jij het al bent vergeten,
maakt die ene wens alles goed!
Nikki
Aangename vrijdag vriendin
Kijk in de sterren,
kijk in de nacht.
doe een wens en wens iets
wat je nooit van jezelf verwacht.
Blijf genieten, houd moed.
want wanneer jij het al bent vergeten,
maakt die ene wens alles goed!
Nikki
Een fijne nieuwe week gewenst vriendin
even laten weten, even laten horen,...
ik ben je niet vergeten, maar wilde je niet storen,...
even laten weten even laten horen ,..
omdat ik je zo graag mag,.....
een lief bericht omdat ik aan je denk,...
en omdat ik je zo graag mag
Nikki
Aangename Donderdag lieve vriendin
Rust en kalmte is zeker een must
werken is tegenwoordig geen kunst
de drukte die dat wel meebrengt
dat moet zeker worden afgeleerd
uw leven is belangrijker dan de rest
Nikki
't is hier nu kerstmarkt
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
jaarlijkse kermis voor 2 weken hebben we nu, lieverd, veel lawaai
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
't is nu wel warm hé
de koers van Monseré vandaag en woensdag passeert hier de ronde van Frankrijk
Fijne namiddag gewenst lieverd xxxxxx
doe een wens en wens iets wat
je nooit van jezelf verwacht.
Blijf genieten, houd moed.
want wanneer jij het al bent vergeten,
maakt die ene wens alles goed!
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
Een fijne Vrijdag gewenst lieverd xxxxx
Wens je een fijne nieuwe week lieverd xxxxx
is een glimlach voor een mens
Nikki
Fijn weekend gewenst lieverdje xxxxxxx
Wees altijd lief voor jong en oud
toon iedereen een hart van goud
Zoek achter de wolken steeds de zon
wees voor elkaar een vreugdebron
Wanneer je zo je leven leeft
ontvang je nog meer dan je geeft
Groetjes Nikki
Groetjes lieverd
Wees altijd lief voor jong en oud
toon iedereen een hart van goud
Zoek achter de wolken steeds de zon
wees voor elkaar een vreugdebron
Wanneer je zo je leven leeft
ontvang je nog meer dan je geeft
Een fijne Maandag gewenst lieverd xxxx
Mijn roos
Je bent een roos met een goede geur
Je bent een roos met een fantastische kleur
Je bent een roos voor mij iets zeer apart
Je bent een roos naar men hart
Je bent gewoon perfect als je maar altijd lacht
Jij bent degene die mijn hart steelt
Groetjes Nikki
Aangename zondag toegewenst lieverdje xxxxxx
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
Aangename Woensdag gewenst lieverd xxxxx
Kom je een fijne Paaszaterdag wensen lieverd
De paasmand
De paashaas is een konijn,
o zo fijn.
Met zijn eitjes in een zak,
brengt hij cadeautjes in een pak
Dan gaat hij met zijn vrienden.
hand in hand:
samen door het hele land.
Fijne vrijdag toegewenst lieverd xxxxx
Fijne woensdag gewenst lieverd xxxxxx
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
Fijn weekend toegewenst lieverd xxxxx
Een fijn weekend gewenst lieverd xxxx
zullen eens de aarde schroeien.
Rijkdom zit immersin je hart
Ik wens je een fijne dag lieverd xxxxx
Hier over heen stappen,
blijven staan.
Nooit opgeven,
Altijd doorgaan.
Nikki
Wens je een fijne zondag lieverd xxxx
weer vlug naar mijn eigen plekje
waar me vlucht is begonnen weer terug.
Was ik maar een vogel maar dan ineens is het niet
meer zo gewoon je wordt wakker en was het
alleen maar een hele mooie droom.
Nikki
Wens je een aangename Donderdag lieverd
met mijn ogen
dicht voel ik mij een vogel
als de lucht zo licht
Even wil ik zweven
helemaal alleen
niemand antwoord geven
stilte om me heen
Nikki
Dag lieverdje xxxxxxxx
na regen komt zonneschijn
Dan is het weer feest
hopend dat het eeuwig
zo fantastich zal zijn
Nikki
Lieve groetjes lieverd xxxxx
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
Lieve zaterdaggroetjes lieverd xxxxxx
wens ik je van harte een prachtige dag
geniet in alles wat je doet vandaag
Wens je een aangename Namiddag lieverd xxxxx
Zou ik geven al mijn geld
Aan iedereen die mij dierbaar was
Dan waren we allemaal welgesteld
Maar helaas heb ik geen rijkdom
Nikki
Fijne nieuwe week gewenst lieverd xxxxx
Zo mooi Ik bloos
Blaadje voor blaadje
Wordt ze kaal geplukt
Maar niemand
Die het helemaal lukt
Sterke steel
Maar kwetsbaar
Laat mijn roos heel
Mijn mooie witte roos
Zo mooi Ik bloos
Nikki
Aangename zaterdag gewenst lieverd xxxxxxx
met mijn ogen
dicht voel ik mij een vogel
als de lucht zo licht
Even wil ik zweven
helemaal alleen
niemand antwoord geven
stilte om me heen
Nikki
Lieve woensdaggroetjes Lieverd xxxx
Hier over heen stappen,
blijven staan.
Nooit opgeven,
Altijd doorgaan.
Nikki
Lieve groetjes lieverd xxxx
Wens je een fijne nieuwe week lieverd xxxx
is een glimlach voor een mens
Nikki
Fijne Zaterdag gewenst lieverd xxxx
en doet meer dan het duurste geschenk
Groetjes Nikki
Fijne donderdag toegewenst lieverd xxxxx
straks de wekelijkse boodschappen, lieverd
Een fijne woensdag gewenst lieverd xxxx
is een glimlach voor een mens
Nikki
Lieve Dinsdaggroetjes lieverd xxxxx
Ik heb geen hartje van zilver
Ik heb geen hartje van goud
Maar ik heb wel een hartje
dat heel veel van jou houdt!
Nikki
Aangename zondag toegewenst lieverd xxxxx
Je mag dromen,
je moet zelfs dromen,
maar je moet er ook voor
zorgen dat je niet in je
dromen verdwaalt
Nikki
Fijne vrijdag toegewenst lieverd xxxxx
is een glimlach voor een mens
Nikki
Wens je een aangename Donderdag lieverd xxxx
Mijn roos
Je bent een roos met een goede geur
Je bent een roos met een fantastische kleur
Je bent een roos voor mij iets zeer apart
Je bent een roos naar men hart
Je bent gewoon perfect als je maar altijd lacht
Jij bent degene die mijn hart steelt
Groetjes Nikki
Wens je een aanganme namiddag lieverd
maar je hart moet heel stil zijn om het te kunnen horen
Nikki
Lieve zondaggroetjes vrienden xxxx
Prettig weekend gewenst lieverd xxxxx
door een deur waarvan je
niet wist dat je
die opengelaten had
Nikki
Wens je een fijne dag verder lieverd
elkaar iets te leren in dit leven
een daad.... een woord.... of gebaar
we zijn er gewoon voor elkaar.
Nikki
Fijne woensdag toegewenst lieverd xxxxx
Elkaar tot steun zijn in dit leven
Dat is wel de moeite waard, niet waar?
En iedereen het goede te willen geven
Groetjes Nikki
Lieve groetjes lieverd xxxx
en geniet van elke seconde die je mee maakt
Nikki
ben hier met mijn regenschermpje, lieverd
Fijjne nieuwe week gewenst lieverd xxxxx
Behandel je Vrienden als je schilderijen,
en plaats ze in het beste daglicht.
we mogen voorlopig nog niet klagen van het weer, lieverd
Wens je een fijn Weekend lieverd xxxxx
gedachten als vlinders
in een hoofd..
vrolijk gekleurde gedachtes
fladderende gedachte..
ver weg denkende ..
woorden ...stille woorden
stil fladderende vlinders ...
vrolijkheid in een hoofd ...
Lieve vrijdaggroetjes Lieverd xxxxxx
hopelijk wordt het een goed jaar, lieverd
Fijne Donderdag gewenst lieverd xxxxxx
maar dit blaadje is te kort.
Daarom wens ik nu alleen
maar dat je heel gelukkig wordt.
Want liefde en geluk zijn niet te koop,
maar lief hebben kun je een hele hoop
Nikki
goedemorgen, lieverd
Dag lieverdje xxxxx
Fijne nieuwe week gewenst lieverd xxxx
door een deur waarvan je
niet wist dat je
die opengelaten had
Nikki
het waaide nogal deze nacht hé, lieverd
Loeve zondaggroetjes lieverd xxxx
Je mag dromen,
je moet zelfs dromen,
maar je moet er ook voor
zorgen dat je niet in je
dromen verdwaalt
Nikki
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
oef.. ze zijn voorbij die dagen, lieverd
hi lore xxxxx
Van harte een Gelukkig Nieuwjaar gewenst lieverd xxxx
en hen die jou omringen het allerbeste
voor het nieuwe jaar geluk in grote
en in kleine dingen maar bovenal: gelukkig met elkaar
een fijne jaarwisseling lore
Ik denk aan je lieverd xxxx
bedanken voor je vriendschap en de vele bezoekjes aan mijn blogje
Bij het begin van ieder nieuw jaar
sta ik telkens met mijn wensje klaar:
Ik wens je alle dagen dagen zonneschijn en liefde,
voor alle duizend mooie dromen
die dit jaar uit zullen komen!
Nikki
we zijn er bijna vanaf, van die dagen, lieverd
Een fijne zaterdag toegewenst lieverd xxxxxx
met mijn ogen
dicht voel ik mij een vogel
als de lucht zo licht
Even wil ik zweven
helemaal alleen
niemand antwoord geven
stilte om me heen
Nikki
we zijn hier met de stormwind vandaag, lieverd
Lieve groetjes Nikki xxxxx
Ik heb geen hartje van goud
Maar ik heb wel een hartje
dat heel veel van jou houdt!
Nikki
Wens je een fijne Kerstdag lieverd xxxx
Tijd van vrede en van lichtjes,
versierde bomen, blije gezichtjes.
voor and'ren tijd van pijn en spijt,
van winterkoud en eenzaamheid,
de bomen groen, de kleur van hoop,
een zalige kerst is niet te koop!
Beste kerstwensen aan iedereen!
Nikki
Een Prettig Kerstfeest vanwege DEWESTHOEK
Prettige Kerstavond gewenst lieverd xxxx
Vrede brengen
is liefde ontvangen
Vrede verspreiden
is warmte aannemen
Vrede geven
is geluk voelen
Vrede in handen
is blijdschap in harten
Want een lichtje is sterker
dan alle duisternis in de wereld
Nikki
Fijne Kerstweek gewenst voor jou en Familie
het hart doorboort met stralen.
Als er diep van binnen een rozentuin bloeit
valt er niets meer te verhalen.
Als een lach verblijd en een liefde groeit
zal het kerstgevoel bevrijden.
En in dagen als deze gelukkig maakt
zal vol goede hoop het nieuwe jaar in glijden.
Nikki
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
veel sterkte he lieverd xxxxx
een steunknuff, lieverd
Lieve groetjes lieverd xxxxx
is een glimlach voor een mens
Nikki
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
Ik zal je wel missen xxxxx
Dikke steunknuffel
Je hebt handen nodig om een huis te bouwen
maar alleen je hart kan er een thuis van maken.
Groetjes Nikki
Wens je een gezellige Zondag lieverd xxx
Maak van je leven een paradijs
en geniet van elke seconde die je mee maakt
Nikki