Donderdag 5 september 2013
Beter
Voel me vanavond wat beter, één en ander heeft het zachter gemaakt. Voel me zelf een beetje blij al voegde zich daar verdriet bij.
Het geeft niet, het bleef zacht. Niet zoals de andere keren dat ht jaren verdoofde verdriet bovenkomt. Soms is de omvang ervan zo angstaanjagend, zo alles overspoelend als een modderstroom, dat ik er bijna niet aan durf. De boel sluit zich als het te erg wordt gelijk weer af.
Ik besef wel dat het goed is dat ik terug af en toe voel.
Vooral vandaag... het (normale, zachtere) verdriet, dankbaarheid, geluk, warmte, vrede er weer was. Vandaag voelde ik me weer even mens en omdat ik weet hoe vlug dat weer kan verdwenen zijn, schrijf ik het op, météén. Dat verdrietige is zacht, te verdragen. Er is geen pijn.
En ik voel me dankbaar.
Ik krijg hulp en daardoor komt hoop en moed. Hulp die goed is omdat ze vergezelt gaat met die diepere eerlijkheid en oprechtheid die niet bang is en die ik zo nodig heb. Hulp die niet betuttelt maar me blijft zien als een volwaardig wezen. Dankbaar ben ik er om.
Ik kan en wil het niet verder uitleggen... Nu volstaat het dat alleen ik het misschien begrijp, begrijp wat ik bedoel.
Geschreven door Lore om 21:24
Reageer op dit bericht
4 reacties op dit bericht
Ik ben fier op je lieverd xxxxx
moet je kunnen denken:
Dat was een waardevol stukje tijd
Liefs Nikki
goeieavond lieve Lore
Ik denk dat niemand, buiten de persoon in kwestie zelf, goed weet wat je echt meemaakt als je in een depressie belandt. Uit die put uit geraken is hoegenaam niet makkelijk. en Niemand, maar dan ook niemand hoeft te oordelen of te veroordelen over wat je schrijft op je blog. Het kan alleen maar helpen als ontlading.
Hele lieve avondgroet en dikke knuf. Cécile
héél erg blij dat je een beetje beter bent, lieverd
Fijne Vrijdag gewenst lieverd xxxxx
heeft geen vrede met zichzelf
Nikki