over depressie en persoonlijkheidsstoornis

Categorie: dromen en nachtmerries

Donderdag 15 september 2011

386. een vreemde droom met een vreemde napalm

Vannacht droomde ik. Ik herinner me niet veel meer behalve dat er minstens zes personen aanwezig waren en één ervan was boos op me om een reden die ik ook niet in mijn droom kende. Ik weet niet wie deze persoon is. Het was een hij, dat is alles wat ik weet. En dat hij mij bleef bestoken met zijn boosheid of frustraties. Ik herinner me dat ik in die droom er fel onder leed, dat ik niet wist hoe het te laten ophouden. Ik vroeg wat er dwars zat maar kreeg geen antwoord, slechts nog meer gesar en gekwel. Op het einde van de droom, voor ik eruit wakker werd, sloeg die persoon me zelfs met iets wat wel leek op een ijzeren pot maar met vrij scherpe randen. Alsof die rand half weggeroest was en daardoor scherp werd. Hij sloeg in de buurt van mijn hoofd en mijn keel. Ik werd wakker... en toen gek genoeg voelde ik de tranen uit mijn ogen stromen, zo verdrietig ik in de droom was dat ik eenmaal wakker spontaan tranen over mijn wangen voelde lopen, dat is me nooit eerder overkomen.
Vreemd dat je overdag niet in staat bent te huilen maar dit meteen na zo'n droom spontaan gaat....
Ik denk na over de mogelijke betekenis van die droom. Nu denk ik vooral aan mijn jongste zoon... zijn frustratie, minachting en kwaadheid naar me toe die ik evenmin kon plaatsen misschien? Ook hij gaf de werkelijke reden niet van zijn houding naar mij toe.... de verklaring die hij eraan gaf, klopte niet en dekte een andere in... die ongezegd is gebleven...
Eender wat de betekenis is van die droom... ik vond het een erg nare droom waarin je gekweld wordt door iemand zonder dat je weet waarom.

dromen en nachtmerries

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 18 september 2011

394. Rustig

Ik voel me vrij rustig. Het ontwaken was niet nachtmerrie-achtig. s'Nachts waren er dromen maar geen akelige. Wel bizarre, in feite zelfs lachwekkende. Ik droomde van een boom in onze tuin vol peren (we hebben geen perenboom) en hoe mijn kinderen die plukten omdat we de pestbuil die achter de tuin woont nog in staat zagen ervan te pikken. Niet om de peren maar om ons alweer een peer te stoven. We zouden die peren met alle plezier delen maar ze komen stelen is wat anders, wel?.
Nog een andere droom... in mijn droom had die pestkop plots overal in diens tuin wasdraden laten plaatsen, zelfs één vlak op de grens naast mijn wasdraad zodat het in feite te dicht bij elkaar hing om goed te drogen. In mijn droom zei ik er niets van maar haalde mijn wasgoed eenmaal droog weg en toen die net kwam voorbij wandelen achter onze tuin zei ik 'het droogt goed hé '. Ik kreeg een venijnige blik. Wellicht omdat het motief die draden daar te hangen het doel misten? Hopen dat de pesterijen mij zouden treffen. Niet dus. Ik maakte mezelf onbereikbaar, niet meer toegankelijk voor vijandigheid, afgunst, leugens van onhebbelijke delen van de mensheid.

Voor ik gisteren ging slapen, was er plots veel licht, het was plots hard gaan regenen. En toen ook nog donder. Sinds Pukkelpop werd ik bijzonder angstig voor onweer, nog erger dan ervoor. Omdat ze zo abnormaal lijken. En zo onverwacht komen. Ik dierf gek genoeg pas te gaan slapen nadat het onweer voorbij was.

dromen en nachtmerries

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 19 september 2011

395. onrustige nacht

Wat een onrustige nacht... Ik sliep in fragmenten. Weet niet waardoor. Tot overmaat van ramp waren er ook verschillende dromen, geen akelige maar zoals steeds voelen vermoeiend... alsof je daardoor minder nachtrust had. De laatste droom ging over kennissen maar het gekke was dat de personen erin verwisseld waren. Er was namelijk mijn kleine zus die al meer dan dertig jaar geleden gestorven is. Ze was zo levensecht, net zoals ze toen was...
Dat we voor het eerst sinds lange tijd vroeg maar dan ook heel vroeg uit de veren moesten (een dik uur geleden) zorgde voor een ochtendlijke schok. Temeer daar we niet werkelijk voorbereid waren. Ik heb de nonchalance van mijn dochter die er ook dit keer aan vooraf is gegaan maar over mij laten gaan al heb ik het tijdstip dat ze meende de zaken nog even te checken wel even mijn frustratie geuit. Vooral toen ik zelf de documenten las en de vergissing opmerkte. Ik heb er nog begrip voor dat ze twijfelde maar niet dat ze daar pas laat op de avond die de dag vooraf gaat mee aankomt. En nog minder omdat ik al van vorige week bepaalde zaken bevroeg. Ze had dus tijd genoeg om het zowel door mij te laten dubbelchecken als ze toch twijfelde of een telefoontje te plegen aan de dienst zelf. (wat niet nodig is als je aan-dachtig leest wat er staat). Ze zal toch stilaan moeten leren dat bepaalde zaken een tik meer ernst vragen dan ze er nu aan geeft. En dat ze haar vergissingen niet net zo lief weer weg kan toveren.

Een goed begin van het nieuwe pad dat ze inslaat, was het alvast niet.
Ik hoop dat ze voor de rest van de dag haar hoofd koel houdt. Het legt allemaal zoveel extra druk op me.

dromen en nachtmerries

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 september 2011

404. bah zulke dromen

Zulke dromen maken dat ik nadat ik uit ze ontwaak bijna niet meer in slaap geraak, probeer ik er niet meer aan te denken en dat nare gevoel te vergeten. Dit keer was het een vervolg, de ene droom volgde de andere op, het leek wel een vervolgverhaal.
De eerste droom daar herinner ik me nog alles van, de tweede lijk ik vergeten te zijn.
Ik herinner me dat ik me aan een lavabo probeerde te wassen in een andere badkamer, ik was wat later ontwaakt. Maar die badkamer vertoonde gaten en de deur sloot niet tot boven. Naast de deur liep verticaal een waterleiding en naast die buis was verticaal over de hele hoogte een opening van bijna tien cm. Eén van de verzorgers, een lange man met een hele bos donkere krullen keek telkens ik me wou beginnen wassen boven de deur en lachte spottend, als om me te laten weten dat hij de macht had. Telkens ik opnieuw probeerde me te wassen, stak hij opnieuw zijn hoofd treiterend boven de deur. Ondertussen riep hij nog andere verpleegkundigen en maande ze aan ondertussen ook naast die buis te gaan staan. Zo dierf ik me niet beginnen wassen en ik wou me zo graag verfrissen. Uiteindelijk ging ik ongewassen naar mijn kamer en zocht wat kleren bij elkaar. Maar ook daar leken ze mijn frisse kleding zoek gemaakt te hebben. Het getreiter hield niet op.
De tweede droom ging over een arts die erg vriendelijk was en met mij over een dagopname sprak. Geruststellend. Dat is het enige wat ik me daarvan nog herinner.
Ik vond het nare dromen. Ik vrees dat ze te maken hebben toen ik tijdens een sessie die gedachte opperde bij mijn psychiater om me te laten opnemen, zo beroerd ik me voelde. Hij haastte zich ongevraagd zo erg om een folder te halen zonder er eerst op in te gaan op... Hij leek er wel op gebrand van me af te komen. Hoe vlugger hoe liever?

dromen en nachtmerries

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 oktober 2011

353. Nachtmerrie

Het is lang geleden dat ik nog geroepen heb tijdens een nachtmerrie... Ik riep en schreeuwde om hulp maar ik kreeg geen geluid uit mijn keel. Mijn jongste echter die het vanuit haar kamer vroeger vaak hoorde, zei dan altijd dat ze me wel had gehoord en dat het een vreselijk geluid was... Ik bevond me in die nachtmerrie op een soort van zandweggetje dat leek op zo'n paadje in de duinen. Ik hoorde iemand achter me. Ik viel en ik hoorde die naderen. Ik wilde rechtstaan maar ik kon niet bewegen... hoe ik ook probeerde ik kon niet bewegen... ik riep en riep om hulp maar er kwam geen geluid uit mijn keel in die nachtmerrie. Vreselijk was het... die komplete machteloosheid en ben dan ook blij dat ik wakker werd.

Het heeft wellicht te maken met de machteloosheid die ik afgelopen week heb gevoeld, het de mond gesnoerd worden, gedwongen in een voor mij vreselijke, zelfs ondraaglijke situatie... ik zal het nooit vergeten...
Gelukkig kon ik het opschrijven in mijn blogjes en waren er vrienden hier en in real life en de verbetenheid waardoor ik me ook nu niet gewonnen gaf al moet ik eerlijk toegeven dat het niet veel heeft gescheeld.

dromen en nachtmerries

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 14 november 2011

573. Soms is het niet alleen overleven

Soms is het niet meer alleen overleven ... net met je hoofd onder water, spartelend om het boven water te krijgen en te houden. Door mijzelf af te sluiten, lukt het me... en ik hoop dat het blijft lukken, dat moet, tot dit voorbij is... en die dit wil ik niet eens meer benoemen, er niet meer aan denken... dit vanaf die mail, nu anderhalve maand geleden...

Ik heb afgelopen nacht gedroomd, een nare droom.
Ik woonde in een kasteel. Ik weet niet waar ik dat vandaan haal want als ik ergens niet wil wonen dan is het wel in een kasteel. Gisteren schrok ik me een ongeluk toen mijn dochter en haar vriendin vroeg thuiskwamen en ik ze niet had gehoord... Plots geluid uit die kamer... ik schrok me te pletter, riep of ze al thuis waren... toen er geen antwoord kwam, begon mijn hart als gek te kloppen... ik dacht dat er een dief binnenzat die er niet eens om gaf dat iemand riep. Omdat er niet veel meer op zit dan je angst onder ogen zien, trok ik de deur open... en oefff... het was mijn dochter.
Stel je dan eens voor dat ik in een kasteel zou wonen... waar duizend geluiden zijn...

Ik droomde dus dat ik in een kasteel woonde, ik bevond me op het terras, een terras zoals je soms ziet op opengestelde kastelen waar dan al het publiek van de zon kan genieten bij een glaasje wijn of kopje koffie. Zucht.
Plots kwam daar mijn zoon binnen, lachend, met zijn vrouw ... alsof er niets was gebeurd en hij me niet al jaren doodzweeg en er geen contact meer was. Daar stond hij plots... lachend.
Net zoals ook vroeger was ik zo blij hem eindelijk na al die jaren terug te zien, dat hij daar zomaar onverwacht was teruggekomen dat ik ook alleen maar blij kon zijn en ze met open armen ontving...

Toen, even later... liet hij mensen binnen... heel veel mensen... zijn en haar vrienden maar ook vrienden die ik niet eens kende. Alsof het vanzelfsprekend was, liet hij ze plaatsnemen op al die tafeltjes op het terras van mijn kasteel, hij liet een traiteur komen en bediende ze van speciaal eten... Hij leek dat zo vanzelfsprekend te vinden. Ik stond erbij... perplex... keek... en hij lachte, smalend... met zo'n blik van 'heb ik je goed zitten hé... '
Toen alle vrienden vertrokken waren vertrok ook hij met zijn vrouw. Opnieuw die nare smalende lach... En precies die smalende lach... kan ik niet vergeten. Ik lag nog lang wakker, heel verdrietig en ellendig... Het was zo naar... zo ontzettend naar.

Dat gevoel van belachelijk gemaakt te worden... zo naar behandeld te worden, als een ding waar je eindeloos mee kan sollen... is zulk bekend gevoel... en het laat me van binnen schreeuwen en huilen, maar van buiten blijft het stil...

dromen en nachtmerries

Geschreven door Lore om 00:00 Reageer op dit bericht

Categorie: dromen en nachtmerries

Meer van CHRONISCHE DEPRESSIE, PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS,