Zaterdag 8 oktober 2011
352. pijn
Een dode die je nauw aan het hart ligt
kan je niet terughalen
hoe graag je ook zou willen
je kan haar of hem niet meer aan je hart drukken
of samen dorst of honger stillen
Een dode kan je niet terughalen
je lieve kleine zusje, je kameraad van een pa,
of die strenge maar rechtvaardige oma
maar het verdriet om hen wordt stilaan mild
omdat ze jou altijd goed behandelden
eerlijk, tenminste rechtvaardig, je wel gezind
je zusje droeg jij op je handen
die herinneringen hoef je dus niet uit je wezen te scheuren
of te verbranden
Hoe anders is het met de pijn
om op zulke nare manier
verworpen te zijn
zo lang voelde je je niet meer echt geholpen
door het eindeloos gepraat,
je hebt het meerdere keren laten horen
maar in de plaats van er aandacht aan te besteden
heeft hij, jouw psychiater
het gebruikt om je te 'lozen', je met zijn mail
dieper dan in de hel te boren
als een dief in de nacht
heeft hij je met zijn bericht
...afgeslacht
na negen jaar hoorde hij te weten
dat dit je uit elkaar zou rijten
hij koos voor laf een digitale brief
als antwoord op je vraag of er nog ruimte was in één van de weken
je zou er proberen over te spreken
maar hij verkoos je tot in het kleinste fragment te breken
je mocht niet eens weten waarom,
natuurlijk ging je toen in doodsnood huilen
en vechtend voor 't leven dat je met de dood wilde verruilen
want wat hij deed was echt een ontzettend wrede straf
hij delfde de put voor je graf
een extra duw je viel en viel
hij gooide de aarde in je smekende, vragende mond
verstilde de schreeuw met je huilend 'waarom'
en stampte de aarde aan met zijn hiel.
©Lore2011
Geschreven door Lore om 00:00
Reageer op dit bericht
