knoflook

Valentijnsdag valt samen met de feestdag van twee christelijke martelaren met de naam Valentinus. De gewoonten die met de dag in verband staan hebben echter niets van doen met het leven van deze heiligen. Er bestaan verschillende heilige martelaren met de naam Sint-Valentijn. Eén was priester in Rome, een ander was bisschop van Terni. Beiden werden in de 3e eeuw ter dood gebracht. Mogelijk gaat het hier om dezelfde persoon.

Over Sint-Valentijn is geen enkel biografisch gegeven bekend. In de achttiende eeuw werd geopperd dat het Valentijnsfeest op 14 februari is gesteld om de oude Lupercalia, een Romeins (en wellicht nog ouder) vruchtbaarheidsfeest te vervangen. Lupercalia werd op 15 februari gevierd ter ere van Juno, de Romeinse beschermgodin van de vrouw en het huwelijk, en Pan, de god van de natuur Voor de Romeinen was dit destijds een belangrijk feest. Het feest werd hoogstwaarschijnlijk gevierd in de buurt van de grotten waar Romulus en Remus, de stichters van Rome, waren opgevoed door wolven. Volgens het verhaal werden de namen van ongehuwde jonge vrouwen in een grote kom gegooid. Ongehuwde mannen mochten dan om de beurt een naam trekken. Tijdens het feest waren de twee jonge mensen die aan elkaar gekoppeld werden elkaars partner. Toen in Europa het Christendom opkwam, werd dit heidense feest door de kerk verboden. In 496 veranderde paus Gelasius het Lupercalia-feest van 15 februari in St.-Valentijnsdag van 14 februari Legenden over Valentijn komen voor in de Legenda Aurea, maar het Valentijnsfeest van de romantische liefde, zoals dat tegenwoordig gebeurt, dankt zijn ontstaan aan een vermelding door Geoffrey Chaucer in 1382:

For this was on seynt Volantynys day

Whan euery bryd comyth there to chese his make

'Want dit was op Sint Valentijns dag

Als elke vogel zijn maatje komt kiezen'

(Wikipedia)

Grondig genieten met oesterzwammen

Oesterzwammen worden vooral gekweekt op een strosubstraat. Maar intussen is ook een bioteelt ontstaan die gebruikmaakt van houtsnippers. Back to nature dus, want ook in de natuur groeien oesterzwammen op (dood) hout. Ze groeien in clusters, hebben dikke stelen en een ronde of ovale, bladvormige hoed. De oesterzwam smaakt mild en heeft een ietwat taaie textuur.
Oesterzwammen zijn het ganse jaar door verkrijgbaar.
Verse paddenstoelen moeten onbeschadigd, dik en sponsachtig zijn zonder hun stevigheid te verliezen. Ze moeten ook vers ruiken.
Je bewaart ze best in de koelkast, in hun originele verpakking. Oesterzwammen houden niet van water: om ze schoon te maken, volstaat afborstelen. Let er op dat alle vuil weggehaald wordt uit de holtes en randen.
Net zoals champignons hebben oesterzwammen een lage caloriewaarde. Ze zijn vetarm, rijk aan eiwitten, vitaminen en mineralen. Bovendien bevatten oesterzwammen een flinke portie selenium, een krachtig antioxidant en werken op die manier preventief aan je gezondheid.
Bovendien zijn oesterzwammen een fantasierijke inspiratiebron voor keukenprinsen en –prinsessen. In een slaatje, gestoofd, op een toast, geblust met wat porto, snippertjes in een feestelijke soep,… zoveel mogelijkheden om verrassend uit de hoek te komen.
De fantasie aan de macht….

Voedingswaarde van champignons

Champignons bestaan hoofdzakelijk uit water (95%), bevatten geen vet en zijn dus caloriearm.
Champignons zijn rijk aan voedingsvezels en het macromineraal fosfor. (Macromineralen zijn stoffen die in ons lichaam meer dan 0.01% van het lichaamsgewicht uitmaken.)
Voedingsvezels zijn nodig voor een goede stoelgang en geven een meer verzadigend gevoel waardoor de eetlust verminderd. Voedingsvezels helpen ook het suiker- en vetgehalte in het bloed onder controle te houden.
De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid fosfor ligt voor volwassenen op 800 mg. Fosfor is belangrijk voor gezonde botten en tanden en helpt mee om de energiehuishouding in het lichaam te regelen. Ook zijn champignons rijk aan vitamine B2. Deze is belangrijk voor een gezonde huid, de mobilisatie van ijzer in ons lichaam en het metabolisme van koolhydraten, eiwitten en vetten.

Champignons zijn rijk aan eiwitten en worden daarom vaak voor vleesvervangers aanzien. Toch is deze redenering iets te kort door de bocht: paddenstoelen bevatten minder eiwitten dan vlees en zijn ook minder efficiënt als het er op aan komt te voorzien in onze behoefte voor essentiële aminozuren. Besluit: de paddenstoel is veel meer een groente dan een vleesvervanger!

Hieronder overlopen we enkele vitamines en mineralen die rijkelijk voorkomen in groenten en fruit.

Vitamine A:
Komt als provitamine A (het zogenaamde beta-caroteen) voor in groene bladgroenten, rode en gele groenten en gele en oranje vruchten. In combinatie met de vitamines E en C en zink is deze provitamine belangrijk bij behandeling en preventie van leeftijdsgebonden maculadegeneratie (zie ook onder eerste punt).

Vitamine E:
Komt overvloedig voor in een dieet van plantaardige oliën, granen, groenten en fruit.

Vitamine K:
Komt voor in kool, spinazie, soja.

Vitamine B1:
Komt voor in vlees, vis, gevogelte, volle granen en rauwe groenten.

Vitamine B5:
Kom voor in o.a. broccoli, melk, vlees, aardappelen, granen.

Vitamine B6:
Komt voor in vlees, granen, groenten en noten.

Vitamine B11 (foliumzuur):
Komt voor in lever, asperges, spinazie, peulvruchten, volkorenproducten. Het lichaam maakt van foliumzuur geen voorraad aan. Bij onevenwichtige voeding kan snel een tekort ontstaan.

Vitamine C:
Komt voor in citrusvruchten, tomaten, aardappelen, broccoli, spinazie.

Ingrediënten voor 4 personen:

• 400 g gemengd gehakt
• 3 middelgrote rode paprika’s
• 1/2 venkel
• 1 grote ui
• 1 courgette
• 1 chilipeper
• 2 teentjes knoflook
• olijfolie
• 1 ei
• 2 eetlepels broodkruim
• ½ eetlepel Engelse saus
• 100 g gemalen belegen kaas
• peper en zout
• verse basilicum, tijm en rozemarijn
• 8 champignons
  
  

  Gevulde paprika klaarmaken:

  • Snij de venkel, de ui en de helft van de courgette in kleine blokjes.
  • Schil de paprika’s met een dunschiller, snijd ze overlangs middendoor en verwijder de zaadlijsten.
  • Laat 4 paprikahelften intact en snijd de rest ook in kleine blokjes.
  • Snijd het chilipepertje overlangs door, verwijder de zaadjes en snijd het vruchtvlees zeer fijn.
  • Snipper de lookteentjes.
  • Verwarm olijfolie in een pan en stoof de groenten aan met de look en het pepertje.
  • Doe het eitje, het broodkruim en de kaas bij het gehakt.
  • Kruid met peper, zout , basilicum, tijm, rozemarijn en Engelse saus en meng er ook de gestoofde groenten doorheen.
  • Vul de paprikahelften met het gehakt en zet ze op een ingevette bakplaat.
  • Snijd de rest van de courgette en de champignons in flinterdunne plakjes.
  • Schik die op de paprika’s om te versieren en werk af met een takje tijm.
  • Bak de paprika’s ongeveer 15 minuten in een oven op 160°C.
  • De paprika’s zijn gaar als er een helder sap uitloopt, wanneer je er op drukt.