|
Er is de afgelopen weken de nodige consternatie geweest over het mogelijk neerstorten van een UFO in de Canadese provincie Manitoba. Echt bewijs en betrouwbare getuigen van dit meeste recente voorval zijn er nog niet, maar dat het Canadese leger vreemd reageerde is een feit en dat er talloze mensen zijn geweest die lichten hebben gezien in zowel Amerikaanse als Canadese staten is ook een feit. Misschien duikt het Canadese leger niet zonder reden bovenop deze zaak want het was in ditzelfde gebied dat de meest geruchtmakende Canadese UFO melding ooit werd gedaan in 1967. We hebben dus te maken met een gebied met een UFO historie. Het voorval speelde zich af op 20 mei 1967. Die dag was rond de middag amateur geoloog Stephen Michalak bezig met het verzamelen van rotsmonsters bij Falcon Lake, toen hij ineens rode sigaarvormige UFO’s richting aarde zag afdalen. Naarmate ze dichterbij de aarde kwamen werd de vorm meer ovaal en leek meer op de klassieke retro schotel zoals wij die kennen. Eén van de twee bleef even boven de grond hangen en schoot vervolgens met grote snelheid omhoog en verdween in de wolken. De andere landde daadwerkelijk op de grond. Volgens Michalak hoorde hij een geluid als van een motor. Naarmate deze “motor” langzaam stopte veranderde de UFO van kleur, van rood naar goudkleurig. Michalak probeerde snel een soort tekening te maken van waar hij naar keek en hij schatte de UFO ongeveer 4 meter hoog en 12 meter lang.
Omdat Michalak bezig was geweest met het weghakken van stukken rots, droeg hij een lassersbril. Dit had nu het grote voordeel dat dit zijn ogen beschermde tegen een fel paars licht dat door één van de openingen van de UFO naar buiten scheen. De UFO maakte een soort sissend en brommend geluid en er kwam een zwavelachtige geur vanaf. Minutenlang bleef Michalak waar hij was en ging door met het tekenen van het object. Na ongeveer een half uur ging er een deur open in de zijkant waardoor een verlicht interieur zichtbaar werd. Michalak besloot om dichterbij te komen en toen hij ongeveer een 20 meter van het object verwijderd was, hoorde hij twee stemmen boven de andere geluiden die hij hoorde. Omdat hij dacht hier te maken te hebben met een geheim experimenteel Amerikaans ruimteschip, begon hij te roepen in het Engels. Er kwam geen antwoord. Toen probeerde hij Russisch, Duits, Italiaans, Frans, Oekraïens en toen weer Engels. Nog steeds kwam er geen antwoord. Uiteindelijk raapte hij al zijn moed bijelkaar en liep richting de deur die open was. Hij stak zijn hoofd naar binnen en zag wat een batterij aan lichten leek, gemonteerd op een paneel en lichtstralen in horizontale en verticale patronen. Er was ook een groep lichten die in een willekeurige volgorde flikkerden, “net zoals bij een computer”. Omdat hij niemand zag, ging hij weer naar buiten en wachtte. Plotseling gleden er drie panelen over elkaar heen waardoor de opening compleet verdween. Michalak inspecteerde de buitenkant van het object en constateerde dat het leek op hoog gepolijst glas zonder onderbrekingen of randen in het oppervlak. Hij raakte het aan en het smolt zijn handschoen. Zonder enige waarschuwing bewoog het object en hij stond direct voor iets dat leek op een soort uitlaatsysteem. Het was ongeveer 25 centimeter hoog en 15 centimeter wijd en bestond uit een gelijkmatig patroon van ronde gaten. Door deze gaten kwam een stoot heet gas tegen zijn borstkas waardoor zijn hemd en zijn shirt in brand vlogen. Hij scheurde de brandende kleren van zijn lijf en gooide ze tegen de grond. Ondertussen zag hij uit zijn ooghoeken dat de UFO vertrok op dezelfde manier als de eerste dat gedaan had. Nadat het object was vertrokken, merkte Michalak een sterke geur op van verbrand elektrisch isolatiemateriaal, tezamen met de zwavellucht die hij al eerder had opgemerkt. Zelfs mos op de grond stond in brand en hij stampte dit met zijn voeten uit. De plek waar de UFO had gestaan was alsof die was schoongeveegd. Maar in een cirkel van ongeveer 5 meter breed lag een verzameling van dennennaalden, vuil en andere bladeren. Terwijl hij rondkeek, voelde hij een serieuze hoofdpijn opzetten. Hij werd ook misselijk en brak uit in koud zweet. Zijn misselijkheid werd erger en al spoedig moest hij overgeven. Hij besloot om terug te gaan naar zijn motel en onderweg moest hij nog diverse malen stoppen om over te geven. Nadat hij onderweg hulp had gevraagd aan een passerende politieagent en deze dit weigerde, kwam hij rond een uur of 4 aan bij het hotel en vroeg waar de dichtstbijzijnde dokter was. Die bleek niet bepaald om de hoek en was minstens 70 kilometer verderop en dus besloot hij om terug te keren naar Winnipeg. De eerstvolgende bus naar Winnipeg kwam pas kwart voor negen ’s avonds en dus ging hij naar zijn kamer en belde zijn vrouw. Hij vertelde haar zich niet druk te maken, maar dat hij een ongeluk had gehad en om hun zoon te sturen om hem op te halen bij de bushalte. Deze stond hem inderdaad ’s avonds laat op te wachten en nam hem onmiddellijk mee naar het ziekenhuis waar men hem behandelde en waar tevens de vreemde plekken op zijn lichaam werden waargenomen.
De symptomen die Michalak vertoonden kwamen overeen met behoorlijke stralingsziekte, veroorzaakt door radioactiviteit. De specialisten vertelden hem dat wanneer hij veel langer blootgesteld zou zijn geweest aan deze stralingsbron, hij het niet overleefd zou hebben. Het soort getuige zoals we dat hadden in 1967 met Stephen Michalak ontbreekt op dit moment nog in het huidige Canadese verhaal. Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat deze er wel degelijk zijn, maar door het leger verborgen worden gehouden. Het gebied waar dit allemaal speelt is echter geen onbekende voor wat betreft buitenaardse objecten, dus wat dat betreft.... Bronnen: Ufo Evidence { www.NINURU.nl } |
Close Encounter With An Alien Disc In Algeria
Close Encounter With An Alien Disc In Algeria
CLOSE ENCOUNTER WITH AN ALIEN DISC IN ALGERIA
MARCH 1969 …….. BOUAMAMA ALGERIA
An extraordinary UFO sighting was reported one night in March, 1958, during the Algerian War, at a Foreign Legion camp at Bouamama in the Sud Constantinois. The sole witness. Legionnaire N.G., was on sentry duty outside the camp. The site where he was consisted of a fortified emplacement dug out of the ground, lightly armored and equipped with a telephone connected to the camp. The night was cloudless and the moon was shining. All was silent on the desert landscape. No large-scale operations were being carried out in the area at the time so N.G., who had been in the Legion for three years, was not feeling especially anxious. He was sitting on the ground near the trench, and had his rifle. If anything unexpected happened he was supposed either to fire his rifle or call the camp by telephone. Suddenly, at a few minutes after 0.30 hours, something did happen.
What it was that happened, we cannot say for sure. The witness remembers seeing a positive, physical phenomenon of enormous size. But he feels that something most unusual happened to him psychologically. And he freely admits that there might well be a difference between what he sincerely remembers and what actually took place. It began with a whistling noise, the sort of noise you hear if you blow into the neck of a bottle. This sound seemed to him to be coming down from the sky. He immediately looked up, and saw an enormous, roundish object descending. It stopped when it was about 35-40 meters (roughly 100 to 120 ft.) above the ground, and began to hover there, motionless and silent. He estimated it to be as much as 350 meters wide (1,000 ft.). As seen by him slightly from below, during the arrival and take-off phases, it seemed to be elliptical in shape, quite independently of the perspective effect that makes a disc look elliptical when observed from a point outside the disc’s center-line.
Its span might, he thought, have been in the neighborhood of 250 meters. He estimated the distance between himself and the nearest edge of the object at little more than 50 meters (150 ft.). When I asked Monsieur N.G. to extend his arms towards the ends of the object as he recalled seeing it, he held them out at an angle of about 100 between them. This estimate would fit quite well with the estimates given above of its size and its distance from him. The object was surrounded by pale green light, and an intense conical beam of emerald-green light was coming from the center of the under-part towards the ground. Legionnaire N.G. did not fire his rifle, nor did he pick up the telephone. He just remembers staring at the object for 45 to 50 minutes. The pale green and emerald colors were the most beautiful, relaxing and fascinating colors he had ever seen. Legionnaire N.G. had forgotten all about the war. All nervous or psychological tension had gone from his mind. He was just feeling happy. Then came the noise again, like somebody blowing into a bottle, and the object started rising gently, until it had reached a height of about I(K) or 120 meters. Then it flew offal tremendous speed towards the North-West, climbing as it went. What the Legionnaire then felt was a sort of sadness at the disappearance of this beautiful sight. After a few minutes this feeling began to fade, yielding place to a return of his ordinary state of consciousness, until his full mental faculties were back. He quickly picked up the telephone and reported what he had seen. To his great amazement however the officer at the camp simply replied in the manner: “Alright. We’ll see about it tomorrow morning.” Greatly disappointed at the officer’s reaction, N.G. continued his watch until he was relieved by another man in the early hours of the morning. He again reported his experience, and this time more attention was paid to him. Some of his superiors were inclined to believe his story, because N.G., then aged 28, was a well-respected soldier and was considered serious and reliable.
The majority however thought it was just a case of psychological trouble caused by the tough conditions of war in the desert. A careful investigation was carried out at the scene of the sighting. N.G. recalls with a smile that the officers even examined the sand with a magnifying lens. No footprints, no marks, no alien material was found in the area, and no smell either. Probably more for medical than for “ufological” reasons, the witness was thoroughly questioned by officers. He stuck to his original story, and the affair was considered to be quite amazing. He was sent lo the Military Hospital at Val dc Grace in Paris. There he was kept for a week under dose scrutiny by neurologists and psychiatrists. An electroencephalogram revealed nothing unusual. T
he conclusion of all the doctors was that N.G. was in a slate of good physical and mental health. He had not been notably affected by the strains caused by wartime service in Algeria. He had no tendency towards drinking, and was considered to be competent for service in the Foreign Legion, which means an especially hard way of life. Indeed, no man with a tendency towards dreaming or science-fiction, or with an over-developed imagination or analytical, critical mind would he selected for service in the Legion.
NOTE: The above image is a rendering.
KEN PFEIFER WORLD UFO PHOTOS AND NEWS
WWW.WORLDUFOPHOTOSANDNEWS.ORG
WWW.WORLDUFOPHOTOS.ORG
THANKS TO WWW.THINKABOUTITDOCS.COM
Source: http://worldufophotosandnews.org/?p=9528
