Weekendgedachte..

Waarom moet toch alles rijmen
Wat doe ik mezelf toch aan
Moest ik er weer mee beginnen
Ik had het jaren niet gedaan
Wel een rijm met Sinterklaas
Met trouwerij een levens-loop
Nu zoek ik me gek naar woorden
Rijmend en zeggend wat ik hoop
Je kunt op andere wijze dichten
Glinsterend mooie zinnen lijmen
Het zal wel een tic van me zijn
Maar bij mij moet alles rijmen

Kom weer wonen in mijn hart
Daar is het warm en goed
Het zal je weer laten voelen
Wat ware liefde voor je doet
Laat er je wonden helen
Door het leven aangebracht
Kom maar bij me schuilen
Er wordt op je gewacht.

Ze zwaait hem uit,staat bij de deur
Twee kinderen aan haar hand
Hij moet op reis voor lange tijd
Ver weg, naar een vreemd land
Ze wist dat het eens komen zou
Het was reeds lang zijn plan
Hij zou op Vredesmissie gaan
Naar 't verre Afghanistan.

Ze houdt zich flink maar in de nacht
Dan huilt ze zonder bedaren
Een Gebed welt in haar op...
Heer wilt U hem voor ons bewaren
Na hun missie komen velen
God Zij Dank weer veilig thuis
Maar hun trauma's en frustratie
Brengen ze ook mee naar huis.

Machthebbers in heel de Wereld
Maak een einde aan alle strijd
Want de mensen willen Vrede
Neem nu de verantwoordelijkheid

Iedereen heeft wel geheimen
Waar men liefst niet over praat
Een deel van je geschiedenis
Dat je diep verborgen laat
Ook in mijn jeugd was er veel
Wat ik als kind nooit begreep
Niemand gaf je daarop antwoord
Ik trok eronder een dikke streep
Er over praten doe ik niet meer
Het is toch niet uit te leggen
Slechts als ik vertrouwen krijg
Zal ik op een dag alles zeggen

Met een selectief geheugen
Onthoudt men slechts wat past
Daardoor ben ik menigmaal
Al onaangenaam verrast
Maar ik heb ervan geleerd
En ga er niet meer tegen in
Ze hebben o zo graag gelijk
Dus krijgen ze van mij hun zin
Altijd ratelen ze maar door
Zijn ontzettend goed gebekt
Glimlachend hoor ik het aan
Mijn geheugen werkt perfect

Ik ben maar een gewone vrouw
Helemaal niet zo bijzonder
Toch met een speciale gave
En dat vind ik zelf een wonder
Iemand haten kan ik niet
Steeds weer zal ik vergeven
Eigenlijk ook heel gewoon
Maar bijzonder in mijn leven

Ze stond steeds in de schaduw
Verlangend naar wat zonneschijn
Ook zij wilde zo graag stralen
Al zou het maar voor even zijn
Het voelde koud en eenzaam
Omringd door kille duisternis
Tot ze eindelijk ontdekte dat
De Zon zorgt dat er schaduw is

Gesprek tussen Tom en Rosy.........
T: Ik lig hier wel lekker en jij?
R: Ik hou de boel in gaten, dat
     komt omdat ik hier toevallig
     wel de oudste ben en jij
      pas later hier kwam wonen.
T: Ja ik ben eigenlijk wel een
     bofkont dat ik hier mocht komen
     toen mijn andere baas me niet
     meer wilde hebben.
R: 't Is maar dat je het weet, beter
     had je het niet kunnen treffen.
     Maar een beetje meer respect
     voor mij zou je beter staan.
T: Ja hé, ik ben wel een kater hè?
     En buiten ben IK de baas toch.
R:  Ik ben een dame en oké een
      tikkie bang uitgevallen dus
      wel fijn dat jij me dan weer
      beschermt.
T: Hey Roos, wist je trouwens dat
    het vandaag Wereld Dierendag
    is ? Tja ik ben niet zo slim als
     jij en weet niet goed waarom.
R:  Tommie boy, dan krijgen alle
     dieren wat meer aandacht en
     worden verwend met een extra
     lekker hapje of mogen zomaar
     op het bed van de baas en het
     vrouwtje gaan liggen.
T:  Nou ik mag dan een beetje dom
     zijn, maar dat mogen wij toch
     altijd behalve 's nachts dan en
     lekkere hapjes krijgen wij elke
     dag en aandacht? Ook daarover
     heb ik geen klachten hoor.
R:  Je hebt zowaar ook eens gelijk
     Tom, wij hebben geluk gehad
     en voor ons is het iedere dag
     Dierendag.Miauw...Hoera.

Op een dag denk je: Verhip
Ik zit warempel in een dip
Ga dan voor de spiegel staan
Kijk jezelf eens heel goed aan
Met een hele grote glimlach
En je dip verdwijnt op slag

Ga op je gevoel af
Bij alles wat je doet
Vertrouw op je instinct
Dan zit je meestal goed
Ga je toch de mist in
Dan heb je domme pech
Maar volg altijd je hart
Dat is de juiste weg

Sommige mensen kunnen liegen
Dat ze de leugens zelf geloven
Zo speelden ze met mij hun spel
Mijn leven lag ondersteboven
Al wat me toen zo dierbaar was
Werd wreed kapot gemaakt
Hebben ze ooit wel nagedacht
Hoe diep zo een wonde raakt?
Niets te weten maar toch voelen
Ik maak me vreselijke zorgen
Maar mijn tranen zien ze niet
Die zijn voor hen verborgen.

Handenvol korreltjes Liefde
Heb ik vroeger uitgezaaid
Er op hopend dat de wind ze
Ook naar jou hebben gewaaid
Laat ze in je hart ontkiemen
Met geluk worden het er meer
Strooi ze uit en op een dag
Vind ik terug die Liefde weer

Van Harte Gefeliciteerd lieve schat
Je bent uitgegroeid tot een vrouw
Met het hart op de goede plaats
Je blijft ons je ouders altijd trouw
Al hebben we een andere mening
We hebben respect voor elkaar
Dat is in het leven zo belangrijk
Bij zware tijden staan we klaar
Je bent de allerliefste Moeder
Die een kind zich wensen mag
Ik zeg net als je drie jongens
Veel geluk en een fijne dag.

Veel liefs van Papa en Mama
Tory, Jerrel en Silvan.

Ik draag een koffer bij me
Vol met herinneringen
Het zijn net kleine pareltjes
Zeer wonderlijke dingen
De ene parel glanzend mooi
Een andere ziet gitzwart
Soms lijken ze op tranen
Die kwamen uit mijn hart
Waar ik ook ter wereld ga
Die koffer blijft er bij
De parels zwart en glanzend
Zijn allen een deel van mij

Alweer een jaartje ouder
En ook een beetje wijzer
Net als ieder Up's en Down's
Mijn haar een tikkie grijzer
Dankbaar voor al het goede
Dat mij toch werd gegeven
Is hier de champagne koud
En wordt het glas geheven

Familie kun je niet zelf kiezen
Ze zijn een deel van je leven
Vrienden maken kun je alleen
Door iets van jezelf te geven
Vanuit je hart de juiste woorden
Wat steun en veel vertrouwen
Ben je hun vriendschap waardig
Dan zullen ze van je hou'en

Gedichten zijn momentopnames
Veranderend van dag tot dag.
Een moment vol van ontroering
Later weer vreugde en een lach
Ik schrijf van liefde en verlangen
Laat me nu maar dromen hier
Het leven zelf, mijn inspiratie
Verhaaltjes op een stuk papier

Bekijk het leven positief
Ook als alles je tegenzit
Je kunt wel gaan zitten zeuren
Maar dat helpt geen sikkepit
Geef jezelf een beetje ruimte
Zet alles eens rustig op een rij
Uit ervaring leerde je immers
Houd moed, alles gaat voorbij

Liefs van Rozemarijn

Ik zit aan tafel en ik hoor
Een vertrouwd geluid in mijn oor.
De auto stopt hier bij de poort
Zoals ik zo vaak heb gehoord.
De deur gaat open, daar sta jij
Je komt eindelijk terug bij mij
Mama toch huil nu niet meer
Want je zoon is er nu weer
Jaren lang zag je me niet
Maar ik kende je verdriet
Ik heb me vreselijk vergist
En je net zo erg gemist
Heb spijt van wat ik heb gedaan
Over mijn wang loopt zacht een traan
Ik voel me als een stakker
Want daarvan werd ik wakker