Wanneer je niet weet hoe of wat
Vraag je hulp aan lieve vrienden
Ze reiken je steeds hun hand toe
Dat is wat ons toch blijft verbinden
Een reden om niet op te geven
Blijdschap voel ik diep in mijn hart
De mensen die er voor je zijn
Geven je kans op een nieuwe start
Dank aan hen die je verder helpen
Ze geven je steun en nieuwe moed
Wat zou je zonder elkander zijn?
Het maakt je leventje weer goed

Liefs van Rozemarijn.

Mijn deurtje staat altijd op kiertje
Nooit laat ik iemand buiten staan
Die zoekt naar wat geborgenheid
Je mag gerust bij me binnen gaan
Wil je iemand om mee te praten?
Voel je je eenzaam en verloren
Je zult hier zeker welkom zijn
Wees niet bang om me te storen
Vertel me wat je zo zeer bedrukt
Dan maak ik vast de koffie klaar
Rustig zal ik naar je luisteren
Wees niet bang, vertrouw me maar
Geheimen zullen hier veilig zijn
Niets daarvan vertel ik verder door
Sla even mijn armen om je heen
Want daar is vriendschap voor
Kom gerust mijn deurtje binnen
Met al je zorgen, verdriet en pijn
Als je nergens meer terecht kunt
Hier zul je altijd welkom zijn.

liefs van Rozemarijn

Opluchting na een lange dag
Ben voor controle vandaag geweest
De zenuwen gierden door mijn keel
Maar alles is goed, dus effe feest
Dank aan ieder die me steunde
En even aan me heeft gedacht
Dat betekende veel voor mij
Veel meer dan ik had verwacht

xxx van Rozemarijn.

Vind je me lief of ach, wel aardig?
Of vind je me zot en eigenaardig?
Weet je niet wat van mij te vinden?
En wil je je niet aan mij verbinden
Wellicht vind je jezelf beter dan ik
Denkelijk dat ik daarvan toch schrik
Vind je dat je me kunt vertrouwen?
Dan kunnen we een band opbouwen
Een mens krijgt dat wat hij verdient
Vind je dat ook wees dan een vriend
Oprechte vriendschap is vol waarde
Het is het mooiste hier op de aarde
De keuze laat ik geheel aan jou
Maar weet dat ik van mensen hou

Liefs van Rozemarijn

Waar moet ik heen met mijn gevoel
Als je niet begrijpt wat ik bedoel
Draai je niet om en kijk me aan
Zie je dan niet die ene traan...
Heel lang kon ik dat toch verbergen
Maar je mag niet van me vergen
Dat ik steeds de sterkste ben
Hoewel ik ook jouw zwakte ken
Het verleden heeft me ingehaald
Genoeg heb ik daarvoor betaaald
Toch komt het af en toe me plagen
Help me om dat weer weg te jagen
Zodat ik er niet om hoef te huilen
Laat me eventjes bij je schuilen
Al wat was ..ik wil dat niet meer
In mijn hart doet het nog zeer
Wanneer je snapt wat ik bedoel
Kom ik bij jou met mijn gevoel

Liefs van Rozemarijn

Wanneer je het geluk kunt vangen
Hou het vast met je beide handen
Het is te kostbaar om los te laten
En in de duisternis te belanden
Weg met twijfels van je toekomst
Vertrouwen op zoals het nu gaat
Geen zorgen over maar wat als?
Je weet, komt tijd...komt raad
Het geluk hield ik in mijn handen
Bekeek het leven steeds positief
Dat heb ik weer terug gevonden
Ik koester dat en heb het zo lief

Liefs van Rozemarijn

Zoekend naar balans in je leven
Blijft het altijd passen en meten
Zo zit het mee, dan weer tegen
Dan is het een zegen om te weten
Er is steeds een helpende hand
In je zoektocht naar die balans
Die je begrijpt zonder te vragen
Dan krijgt alles nieuwe glans
Heb vertrouwen in het goede
Wat je daarmee wordt gegeven
De liefde zal je begeleiden
Als de juiste balans in je leven

Liefs van Rozemrijn

Ze hebben mijn mooiste plekje afgenomen
Waar ik zo telkens zo fijn liep te dromen
De bomen, ze hebben ze allemaal gekapt
Het moest zo nodig worden opgeknapt
Een speeleiland werd er van gemaakt
Mij daarbij diep in mijn hart geraakt
Zo foeilelijk daar zijn geen woorden voor
Geen kinderstemmen die ik er hoor
Onze eilandjes veranderd in woestenij
Waar mensen wandelden vrij en blij
De vogels zongen er het mooiste lied
Maar kinderen zie je er niet spelen
Ze lopen zich daar gewoon te vervelen
Het is een doodzonde van dat paradijs
Die kunstenaars lijken me niet wijs
Een nieuwe foto is het zelfs niet waard
Dat lieve plekje vlakbij hier op aard
Ze hebben het van ons afgenomen
Geen paradijsje meer om weg te dromen
De foto laat zien hoe mooi het er was
Die maakte ik zelf vlak bij de plas.

Als je het even niet ziet zitten
Kun je wellicht beter gaan staan
Zakt de moed je in de schoenen
Trek dan je pantoffeltjes aan
Zie je overal beren op de weg
Zet eens een brilletje op je neus
Lach jezelf eens vriendelijk toe
En bekijk het niet te serieus
Met wat humor kom je verder
Het leven is wat je er van maakt
Kan klinken als vioolmuziek
Als je de juiste snaar maar raakt

Liefs van Rozemarijn

De jeugd heeft de toekomst...
Wij ouderen dragen het verleden
De jongeren doen dingen anders
Dan wij het in die tijden deden
Op de jeugd moeten we bouwen
Zoals zij van ons weer konden leren
Wij weten dat de jeugd van nu
Steeds meer moet kunnen presteren
Laten we hen het voorbeeld geven
Wat er goed is en wat is er slecht
Normen en waarden voor hun leven
Ze voorbereiden op een wereld
Die sterke mensen nodig heeft
Klaar zijn verantwoording te dragen
Voor alles wat hier op aarde leeft
Zo kunnen we elkander helpen
Wij met ervaring, zij met moed
Samen maken we het verschil
Dat is wat liefde voor elkaar doet

Liefs van Rozemarijn

Dwars door alle stormen heen
blijf ik steeds toch overeind.
Als een dunne taaie twijg...
die met de wind meedeint.
Gegeseld door zware regen
buig ik me terneer........
Doch als de buien luwen ..
dan richt ik me weer.
Al lijkt het nog zo donker
wanneer de zon verdwijnt.
Dwars door alle stormen heen
kom ik weer overeind.

Liefs van Rozemarijn.

Je hebt een simpel te plannen leven
Totdat je het heft uit handen moet geven
Daar moet je nog aan zien te wennen
Het duurt even tot je het zult erkennen
Je leven wordt aan regeltjes verbonden
Zolang er nog geen balans is gevonden
Doe je dat door het maar te accepteren
Ach dat zullen we ook wel weer leren
Het zal toch niet eeuwig blijven duren
Tot je weer zelf de teugels kunt sturen
Het geluk dat je nog altijd samen bent
Is waardevoller dan alles wat je kent
De toekomst biedt weer perspectief
We hebben elkaar en het leven lief

Liefs van Rozemarijn.

Met opluchting kan ik meedelen dat
er geen ernstige afwijkingen zijn
gevonden bij het onderzoek van
mijn man.Hij blljft wel onder controle
maar de longarts was positief omtrent
de toekomst.We zijn wel moe maar
oh zo vreselijk opgelucht.Dank aan
iedereen voor de steun en interesse.

Liefs van Rozemarijn.

Hopelijk vind ik snel terug
Wat ik een beetje ben kwijt geraakt
Na twee dagen die anders waren
En het onderzoek wat is gemaakt
Gisteren eindelijk in het ziekenhuis
Gingen de uren tergend traag voorbij
Niet wetend wat er allemaal gebeurt
Was slopend voor mijn man en mij
We moeten samen positief denken
Wachtend op dinsdag is wel lang
Hopend dat alles goed zal komen
Al zijn onze harten wel es bang
Verloren vertrouwen wil ik terug
Sterk gaan we het weekend in
Weg met al die muizenissen
Straks krijgt alles wel weer zin

Een fijn weekend gewenst
met liefs van Rozemarijn.

De tijd gaat altijd veel te snel
Dat vinden we meestal toch wel
Maar juist wanneer ik dat niet wil
Voelt het of die tijd staat stil
Steeds weer wachten op die tijd
Een eind makend aan onzekerheid
We hebben nog een week te gaan
Maar de tijd lijkt weer stil te staan
De stress slaat in hevigheid toe
Vreet energie en maakt zo moe
Je wilt graag verder gaan met leven
Maar hoeveel tijd word je gegeven
Niemand die je dat zeggen kan
We hopen er maar het beste van
Geduld hebben is een schone zaak
Moed houden is verplichte taak

Liefs van Rozemarijn

Het geeft ieder een goed gevoel
Met anderen je zorg te kunnen delen
Door handen die werden aangereikt
Dankbaar voor de steun van velen
Dan lijkt of even de zon weer schijnt
Alles is zoveel makkelijker te dragen
Wanneer je weet je bent niet alleen
Het donker verdwijnt op zulke dagen
Je krijgt wat moed en meer vertrouwen
Al weet je nog niet wat er op je wacht
Door je gevoelens te mogen delen
Geven anderen je daarvoor de kracht

Dank aan allen
met liefs van Rozemarijn.

Waarom is het leven toch zo nukkig
Voel ik onrust zo diep van binnen
De toekomst baart me zoveel zorgen
Weet er totaal niets mee te beginnen
Mijn man krijgt verdere onderzoeken
Pas over drie weken zullen we horen
Wat de longarts heeft te vertelllen
Maar ik heb de moed wat verloren
Had me dit jaar anders voorgesteld
Al is hij gelukkig wel thuis bij mij
Mijn angst houd me in de greep
Hopelijk is hijzelf van zorgen vrij
Toch red ik het niet in alle stilte
Ik vraag om hulp aan iedereen
Al heel wat kreeg ik te verduren
Maar nu zit ik toch echt doorheen
Pak mijn hand, laat me niet vallen
Trek me langzaam uit dat dal
Waar ik nu in zit weer omhoog
Verjaag de tranen die ik voel
Ze zitten verborgen in mijn oog

Liefs en dank van Rozemarijn