Vrijdag 15 september 2006
MIJN ZOON --- GEDICHT
Mijn zoonWe konden samen lezen en schrijven
en hadden aan een half woord genoeg.
'k omringde je met al mijn liefde....
en gaf je alles wat je vroeg.
Maar ineens was alles anders..
je kon mijn taal niet meer verstaan.
Ik zag geen liefde meer in je ogen.
Toen ben je zomaar weggegaan.
De tijd verstrijkt.....'k moet je vergeten
maar zo simpel is dat niet.
Wat rest zijn slechts herinneringen
en een heleboel verdriet.
Toch blijf ik hopen op een wonder.
Dat je de weg terug weer vindt....
want ondanks alles wat gebeurd is,
ik kan je niet missen.....je blijft mijn kind !!
1 reactie op dit bericht
lieve roze