MIJN LIEVE MAMA 1909 - 1997.

Een ijverig
vrouwtje uit Marken.
Stond heel haar
tuin aan te harken.
Haar man was zó moe
en keek liever toe.
Ze zei :wat ben jij een lui varken.

O, Great Spirit
Whose voice
I hear in the winds
and whose breath
gives life to all
the world, hear me.
I am small and weak.
I need your strength and wisdom.

Let me walk in beauty and make
my eyes ever behold the red
and purple sunset.
Make my hands respect the things
I have made and my ears sharp
to hear your voice.
Make me wise so that I may
understand the things you have
taught my people.

Let me learn the lessons you have
hidden in every leaf and rock.
I seek strength, not to be greater
than my brother, but to fight my
greatest enemy...myself.
Make me always ready to come
to you with clean hands and
straight eyes.
So when life fades, as the fading
sunset, my spirit may come
to you without shame.

A Sioux Indian Prayer

Vertaling
O, grote Geest
Wiens stem ik hoor in de wind en
wiens adem alles in de wereld doet
leven, hoor me aan.
Ik ben klein en zwak.Ik heb Uw
kracht en wijsheid nodig.

Laat me wandelen in schoonheid en
laat mijn ogen altijd de rode en purperen
zonsondergang aanschouwen.
Laat mijn handen de dingen respecteren
die ik maakte en mijn oren scherp
om Uw stem te horen.
Geef me wijsheid om de dingen te begrijpen
die U mijn volk geleerd hebt.

Laat me de lessen leren die U verborgen
hebt in elk blad en elke steen.
Ik zoek kracht om niet groter te zijn als
mijn broeder, maar mijn grootste
vijand te bestrijden ....mezelf.
Laat me altijd bereid zijn om tot U te komen
met zuivere handen en eerlijke ogen.
Opdat als het leven wegvloeit gelijk
de ondergaande zon, mijn geest
tot U mag komen zonder schaamte.

Ik wil niet
denken wat ik denk
Ik wil niet
voelen wat ik voel
Ik wil niet
missen wat ik mis
Omdat het nog te pijnlijk is.

Is het niet prachtig?
Nog klein maar zo
krachtig.
Zie ze nou toch
zitten daar.
Ze zijn stapel op elkaar.
Het zijn mijn......
Drie Musketiers.
Zag je ooit al zoiets fiers?
Als je ze ziet, je weet meteen..
ÉÉN VOOR ALLEN
       EN ALLEN VOOR ÉÉN

Lieve Blogvrienden,
Nu moet ik toch maar
eens vertellen, hoe
het zit bij mij.
Door die verd...
CVS/ME word ik me
nu met bloggen pas goed bewust
van mijn beperkingen.Mijn hersens
nemen af en toe de regie even over.
Gisteren voelde ik me alsof ik met
mijn vingers in het stopcontact
had gezeten.Pffffft....en zoooo moe.
Gelukkig vandaag iets beter..alleen
een hoofd vol watten.Ik ben ook
niet in staat om nieuwe dingen op de
p.c. te leren en ben afhankelijk van de hulp van anderen...dank daarvoor lieverds.
Ben eigenlijk best wel pienter...
dus erg balen....Ik hoop nog op een
ommekeer, zodat ik wat lessen kan volgen
maar nu nemen mijn hersentjes niets
meer op...en als ik wil gaan slapen..
zeggen ze..ho even ..en je blog dan?
Voorlopig moeten jullie het doen
met mijn blog zoals het is....
Ik kan wel janken, maar doe het niet
want ik ben sterk en wil niet opgeven.
Nu kan ik alleen maar hopen
op jullie begrip en iedereen bedanken
die me al geholpen heeft.
Een bloemetje recht uit mijn hart
voor allemaal.
Liefs....Rozemarijn.

Deze keer geen
gedichtje van eigen
hand, maar van mijn
Moeder.Ze schreef
dit in mijn Poesie
Album op 15 nov.1950.
Het is gevlekt door traantjes
die ik liet. O zo dierbaar !!

Mijn lieve ....
Wat ik jou schrijven moet
is, blijf altijd braaf en goed.
En eerlijk tegen allen menschen.
Ook veel goeds wil ik je wenschen.
Veel vreugde en geluk in heel je leven.
Maar lieve kind, bedenk heel even,
dat wat je doet en ondervind.
Jij bent en blijft, mijn lieve kind.
                 Je liefhebbende 
                               Moeder.

Ik las het al zo menig keer..
maar de traantjes komen weer.