Archief

De firma Renson is al 100 jaar verbonden met de industriële ontwikkeling van Waregem. In 1909 is Pol Renson immers gestart met commerciële bouwactiviteiten in België. En in 1919 volgde de officiële oprichting van de vennootschap RENSON. De jaren vijftig werden gekenmerkt door de overgang van staal naar de toen nieuwe legering aluminium. Kort daarop in 1955 begon RENSON met de productie van aluminium ramen. Nu is Renson  de trendsetter in ventilatie en zonwering en valt regelmatig in de prijzen zoals onlangs nog met de titel van Trends Gazellen Ambassadeur en de Expobella-award, de vroegere Oskar voor de beste beursdeelname aan deze internationale Expo.

 

Uit het hierboven afgebeelde briefhoofd uit 1931 moet het belang van de firma Renson voor Waregem blijken en na 100 jaar mogen we zeker zeggen dat de opvolgers van Pol Renson, zoals nu Paul Renson en zijn team, ongetwijfeld niets aan ondernemingsschap en succes hebben ingeboet. We zouden hier graag een ruimer gedetailleerde bijdrage brengen over 100 jaar Renson, maar bij gebrek aan beschikbare informatie houden we het voorlopig bij dit overzicht. Mogen we hier een OPROEP doen om uw aanvullende kennis over Renson door te geven via ‘mail mij’ of in ‘reageer’ hier onder deze bijdrage.

 

Na de overgang van staal naar de toen nieuwe legering aluminium begon Renson dus in 1955 met de productie van aluminium ramen. Vanaf toen kende RENSON een gestage maar continue groei. In de tweede helft van de twintigste eeuw en het begin van deze eeuw breidde het gamma uit met muurroosters, verluchtingsroosters, akoestische roosters, verandaoplossingen en zonweringsystemen. Bovendien ontwikkelde de huidige CEO Paul Renson het ‘Healthy Building Concept’ en de principes van ‘Night Cooling’.

 

Aan de basis van de huidige sterke groei staat een solidair en gemotiveerd RENSON-team met een passie om creatieve en innovatieve oplossingen te bedenken. Dankzij hun gezamenlijke expertise, kennis en positieve inzet is veel mogelijk. Door een intelligente combinatie van ventilatie en zonwering biedt RENSON immers een brede waaier van energiezuinige concepten voor een gezond binnenklimaat in kantoren, woningen, veranda’s, industrie, scholen, gezondheidssector, ….

 

Elk project is voor RENSON een uitdaging waar creativiteit, flexibiliteit en vakmanschap hand in hand gaan. Met 100 jaar ervaring in de bouwsector, meer dan 50 jaar in aluminium bewerking en meer dan 30 jaar in ventilatie beschikt RENSON over een technische expertise die generaties ver gaat.

recentste Award   

Vandaag zaterdag 21 maart 2009 opent de tentoonstelling ‘Emile Claus en het landleven’ in het Museum voor Schone Kunsten te Gent. Tot zondag 21 juni 2009 staat de kunstenaar uit Sint-Eloois-Vijve (Claus 1849-1924) centraal zowel in Gent als in Deinze.  Voor het Museum van Deinze en de Leiestreek, waar heel wat werken van Claus in zijn collectie heeft, was dit de perfecte gelegenheid om de onlangs verworven tekeningen van Emile Claus gedurende dezelfde periode aan het publiek voor te stellen. Emile Claus had reeds zijn retrospectieve in Waregem, waar hij ondermeer actief was aan wat we de voorloper van de huidige tekenacademie kunnen noemen. Rond 1868 volgde de beroemde Vlaamse schilder Emile Claus avondles en gaf later zelf les in de schetsclub van de avondschool, voorloper van huidige Sint-Paulus volwassenenonderwijs aan het VTI.

 

      Emile Claus, schilder langs de oever van de Leie
Pronkstuk in het museum te Deinze  is 'De Bietenoogst'. Als er één kunstenaar is die Deinze wereldfaam bezorgde, dan is het wel Emile Claus. Op artistiek vlak rijst hij als een reus uit boven zijn tijdgenoten en leerlingen. Maar Claus is de meester. 'Drie maanden lang kan iedereen een unieke tentoonstelling bewonderen. Uniek omdat het de enige keer is dat we het volledige oeuvre van Claus dat Deinze in bezit hebben tezelfdertijd wordt getoond. Later zal dat fragmentarisch zijn. Uniek ook omdat het om een complementaire expositie gaat waarbij zowel het Museum voor Schone Kunsten in Gent als wij in Deinze Claus op een speciale manier belichten. In oktober vorig jaar verwierf het museum 102 tekeningen van de hand van Emile Claus, de kunstenaar die zich graag liet inspireren door de Leie, zijn omgeving en het werk op het platteland. Nu worden die voor het eerst voor het grote publiek tentoongesteld.

 

Het wordt in Deinze geen wandelingetje langs 115 tekeningen, schetsen en voorstudies voor schilderijen uitgevoerd op papier, met potlood, houtskool of sanguine. Nee, ze creëerden daar een gang waarin iedere tekening tot haar recht komt. De tentoonstelling laat Claus volop herleven aan de hand van citaten uit het boek 'Mijn broeder in Vlaanderen' van Cyriel Buysse. Die worden voorgedragen door Gilbert Van Vlaenderen en op de wanden geprojecteerd. In verschillende zalen werden aan het plafond reuzefoto's met beelden van Claus opgehangen.

“We maken verder van de gelegenheid gebruik om zijn meesterwerk: de Bietenoogst (3,2 x 4,8 meter) speciaal te belichten. De expositie biedt de mogelijkheid om de 102 tekeningen die we in 2002 konden aankopen uit privé-bezit, samen met de 13 die we reeds in ons bezit hadden, te tonen”, zegt museumverantwoordelijke Veerle Van Doorne.

 

De aanleiding tot het exposeren van de verzameling in Deinze is de tentoonstelling “Emile Claus en het landleven” in Gent en ook wel het doctoraat over Claus dat curator Johan De Smet onlangs beëindigde. Omdat het meer dan 10 jaar geleden was dat wij in Deinze nog iets rond Claus hadden gedaan, zijn ze mee in de dans gesprongen. Hoeveel werken Claus maakte, is niet direct geweten. Uit bronnen weten we wel dat hij veel werkte en zelfs in de kerk schetste. De Clausroute toont een aantal van die pleisterplaatsen.

 

In het Museum voor Schone Kunsten te Gent sluit het project Claus aan bij het tentoonstellingsbeleid van het museum. Dat is onder meer gericht op aspecten van de Belgische kunst in de negentiende en twintigste eeuw. Met deze tentoonstelling wordt Claus’ werk in de ontwikkeling van de Belgische beeldende kunst in de periode 1880-1914 gekaderd. In de complexe historische context van zijn tijd speelde hij weliswaar geen voortrekkersrol, maar was hij al evenmin een meeloper. Claus onderscheidde zich internationaal, en juist dit internationale succes reflecteerde zich in het werk van een uitgebreide groep jonge kunstenaars die in het begin van de twintigste eeuw debuteerden met luministisch werk.

 

Emile Claus was de belangrijkste vertegenwoordiger van het impressionisme in België. Hij

bewonderde het Franse impressionisme en paste deze stijl toe in de uitbeelding van zijn vertrouwde plattelandsomgeving. Claus werd in zijn tijd op de handen gedragen. Ook vandaag geniet zijn optimistische en zonnige kunst nog steeds een grote populariteit. De tentoonstelling brengt de beste werken van Emile Claus bijeen en belicht de centrale thema’s in zijn werk: de landarbeider, het werk op het land, het dorpsleven, het leven met de rivier en het zuivere landschap. Zijn werk wordt geconfronteerd met dat van Belgische tijdgenoten zoals Alfred William Finch, Léon Frédéric, Constant Permeke, Constantin Meunier en Théo Van Rysselberghe.

 

Emile Claus uit Sint-Eloois-Vijve

Claus werd geboren in 1849 als zoon van een winkelier-herbergier in Sint-Eloois-Vijve. Aanvankelijk gaat hij naar de academie van Waregem. Emile Claus groeide op in een eenvoudig milieu en het kostte hem veel moeite om zijn omgeving te overtuigen van zijn artistieke kwaliteiten. Uiteindelijk effende de componist Peter Benoit (1834-1901) – Zijn vader was sluiswachter in Sint-Eloois-Vijve - voor hem de weg naar de Antwerpse Academie (1869-1874). Ondanks goede resultaten deed hij niet mee aan de Prijs van Rome, waarna een breuk kwam met directeur de Keyser en hij een zelfstandig artiestenleven begint, waarbij hij in zijn levensonderhoud voorziet door het geven van les, ondermeer in Waregem.

 

Zijn eerste tentoonstelling vond plaats te Gent in 1874, onder het goedkeurend oog van Nicaise de Keyser (1813-1887), de directeur van de Antwerpse academie, in wiens atelier hij op dat moment werkzaam was. Claus verlengde zijn verblijf in Antwerpen en werd er beïnvloed door kunstenaars van de zgn. grijze Antwerpse school. In deze periode kreeg hij ook officiële opdrachten van de stad. Bij de Antwerpse bourgeoisie ontpopte de kunstenaar zich als een veelgevraagd portretschilder.

 

Wellicht onder invloed van oriëntalistische doeken van Charles Verlat (1824-1890) ondernam Claus in 1879 een reis naar Spanje, Marokko en Algerije. Aan de Middellandse Zee werd Claus verrast door de heftige koloristische tonaliteiten en de intense lichteffecten op de omgeving. Het tot dan tamelijk sombere, Antwerpse palet verheldert en verlevendigt sterk in de studies en schilderijen uit deze periode. Men mag echter aan deze reis niet te veel belang hechten. Artistiek vervolgde Claus bij zijn terugkeer de weg die hij voorheen was ingeslagen.

  Het hanengevecht

Nadat hij in de jaren zeventig en de vroege jaren tachtig vooral bekendheid had verworven in Antwerpse kringen, volgde nationaal en internationaal succes toen hij op het Parijse Salon en het Salon van Antwerpen in 1882 Het hanengevecht tentoonstelde. Het gezaghebbende Brusselse tijdschrift L'Art Moderne erkende in hem een groot portrettist, maar duwde hem toch in de conservatieve, Antwerpse hoek. Het doek, aanvankelijk bedoeld als een portrettengalerij van vooraanstaande Waregemse notabelen, werd niet voldoende realistisch bevonden, als had hij te weinig oog voor het barbaarse spel van het hanengevecht.

 

In de drie jaar volgend op Het hanengevecht toonde Claus zich als een doordacht landschapschilder, een beschouwer van de ‘volle, frissche natuur’. De verwondering “dat hij die gedachten in het hoofd en die poëzie in het hart had, - dat hij over zoveel kracht van uitvoering beschikte en over zo'n rijk koloriet”, lokte bij de critici een bewondering in superlatieven uit. Claus' stukken werden doorgaans als ‘bezielde fotografie’ gewaardeerd: de schilder werd beschouwd als een zeer talentvol man en bovendien als ‘een natuurdichter van hoge waarde’. Van dan af nam hij jaarlijks deel aan de Parijse Salons waar Claus de invloed onderging van de panoramische, in plein-air geschilderde werken van de salonprotagonisten Jules Bastien-Lepage (1848-1884) en diens geestelijke opvolger Léon Lhermitte (1844-1925). Hij verwijderde zich van de afstandelijke portretstudies in de lijn van Alfred Stevens (1823-1906), Jan Verhas (1834-1896) en Edouard Agneessens (1842-1885)-door de kunstkritiek gemeenzaam ‘bevallige kabinetstukjes’ genoemd - en wierp zich op de natuur.

 

In 1886 trad Claus in het huwelijk met Charlotte Dufaux, afkomstig uit een vooraanstaande notaris-dynastie uit Waregem en betrok hij definitief een jachtpaviljoen te Astene (dichtbij Deinze), het atelier dat later als ‘Villa Zonneschijn’ bekend werd. Deze naam vat volgens diens vriend - de belangrijke kunstcriticus en romancier Camille Lemonnier (1844-1913) - het doel van de kunstenaar samen, nl. de intensieve studie van de veranderende impact van het licht op de natuur. De landelijke omgeving en het wijdse vergezicht op de Leie inspireren tot doeken als De Oude tuinman, De pick-nick (Brussel, Koninklijke Verzameling) en Vlaswieden in Vlaanderen (Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten). Zijn voorkeur gaat uit naar grootse composities, waarin op een natuurgetrouwe, wetenschappelijk-punctuele wijze en met een soms lichte maatschappijkritische ondertoon, landelijke figuren in helder licht verschijnen.

 

In 1911 peilde Karel van de Woestijne (1878-1929) naar de mens achter de kunstenaar Claus en typeert hem als volgt: “Die vervoering, dat teeken van eeuwige jeugd, van eeuwige verkorenheid, en tevens de macht er steeds het juiste beeld voor te vinden in eene dichte nabijheid; - dat ontroerd-vermogente-zijn, en het voor zich en anderen en iedereen te mogen erkennen in de praktische werkelijkheid van een landschap, en het daarna in zulke waarheid te kunnen nabeelden dat ieder er 's kunstenaars vervoering in erkent als ware 't zijne eigene: het is heel Claus' kunst.”

 

Men beschouwt Claus als de leider van het Belgisch luminisme. In 1904 stichtte hij de Kring Vie et Lumière. Volgens Ensor is Claus de geniale kerel die "de zon op flessen trok". Emile CLAUS reisde in maart 1907 aan boord van de “Oceanic” naar de U.S.A. In Pittsburgh was hij jurylid van de Carnegie-wedstrijd. Tijdens de 1ste wereldoorlog vertoeft hij in Londen in ballingschap. Tijdens deze periode brengt hij indrukwekkende riviergezichten van de Theems voort die bekend staan als de ‘weerspiegelingen op de Theems’.

 

Tijdens zijn leven kende hij, in tegenstelling tot menig ander schilder, een zeer groot succes. Niet alleen zijn werk doch ook zijn zeer innemende levensstijl en voorkomen droegen daartoe bij. Emile Claus had ook zijn volgelingen: Joris Buysse in Gent, Jozef Adriaan Heymans in Dendermonde, Alfons Proost in Antwerpen, Georges Lemmen en Georges Morren in Brussel. Hun schilderen kenmerkt zich door het schilderen in openlucht en het aanbrengen van zeer lumineuze helder oranje partijen en purperen schaduwen. Rurale onderwerpen zijn uiteraard legio. In het Latemse zelf heeft hij ook wel een duidelijke invloed uitgeoefend vooral op sommige van de latere schilders. De invloed is vooral zichtbaar bij Jenny Montigny, ook andere vrouwen zoals Gabrielle della Faille en Anna De Weert volgden zijn sporen. Onder de mannen waren de meest overtuigde volgelingen o.m. Van Loo, Octaaf Malfait, Modest Huys, Sys en Dessenis.

 

Meer bijdragen over Emile Claus in het “Vijvenaarke” op https://blog.seniorennet.be/maurice1949

Op dinsdag 24 maart staat voor de zevende keer de Nacht van de Geschiedenis op de kalender. Met het thema 'Van onder het stof' staat textiel in de kijker. Meer dan 215 activiteiten doen u de geschiedenis (her)ontdekken. Bij ons kunt u terecht bij de DF-afdelingen van Waregem en Desselgem. In Waregem ligt het bedrijfsbezoek om 14.30 u. aan het schilderdoekenbedrijf Claessens volledig in de lijn van het thema. Vooraf inschrijven is hier gewenst. In het Damberd in Desselgem worden de recente opgravingen aan de Meierie belicht.

 

 “De Nacht van de Geschiedenis” wordt ook in Waregem al voor de zevende keer georganiseer. Davidsfonds Waregem-Centrum blijft als textielstad volledig binnen het thema ‘Van onder het stof’, waarbij textiel in de kijker wordt geplaatst. De afdeling biedt een bedrijfsbezoek aan van de NV Claessens, Molenstraat 47, een bedrijf dat vermaard is voor zijn specialisatie in het prepareren van schilderdoek. Het bedrijf bestaat al 100 jaar en is een getuige van een boeiende geschiedenis.  Elk doek vertelt zijn verhaal.

Tot begin vorige eeuw prepareerden veel professionele kunstenaars hun schilderdoeken zelf. Naarmate steeds meer amateurs het penseel hanteerden, steeg de vraag naar ambachtelijk schilderdoek. Vlakbij de Leie en middenin de Vlasstreek stichtte Victor Claessens in 1906 een bedrijf waar hoogwaardig schilderdoek werd geproduceerd. Daarvoor verfijnde hij de beproefde, van generatie op generatie overgeleverde methodes. Bijna een eeuw later is nv Claessens nog altijd actief in de oorspronkelijke gebouwen in Waregem. De nakomelingen van Victor Claessens kiezen bewust voor een kleinschalige aanpak en houden de ambachtelijke behandeling van schilderdoek in ere. Intussen gebeurt een groot deel van het werk machinaal, maar de kern van het productieproces is al die tijd onveranderd gebleven. Dit respect voor ambacht en ervaring heeft van nv Claessens tot ver buiten Europa een begrip in schilderskringen gemaakt.

 

Een geweven doek ondergaat 5 behandelingen om het te muteren van doek tot schilderdoek. Tijdens het bezoek aan de ateliers zal de bedrijfsleider de heer Philippe Huyvaert ons laten zien  hoe de NV Claessens te werk gaat om een “boom” geweven vlas tot viermaal toe in te strijken, tussen elke behandeling te laten drogen en tussendoor met een schuurrol zachtjes af te schuren. Specifieke behandelingen leveren specifieke varianten op. Het gamma van nv Claessens bestaat uit meer dan 25 courante soorten schilderdoeken.

 

Hij zal ons vertellen over de  geschiedenis van de NV Claessens vertellen. Hoe een van zijn voorvaderen 1906 midden in de vlasstreek vlakbij de Leie het bedrijf stichtte waar hoogwaardig schilderdoek geproduceerd werd. De verfijnde en beproefde methode werd van generatie op generatie overgeleverd . Het respect voor ambacht en ervaring heeft van de nv Claessens  tot ver buiten Europa een begrip in schilderskringen gemaakt.

 

Om praktische redenen wordt gevraagd voor dit bedrijfsbezoek aan de nv  Claessens vooraf in te schrijven bij voorzitter Oscar Verstraete, davidsfonds.waregem@skynet.be  of  tel  056/60 33 49. De bijdrage kost 5 euro (3 euro voor Davidsfonds leden). Afspraak wordt dan gemaakt dinsdagnamiddag om 14.30 u. aan het bedrijf in de Molenstraat  47 te Waregem, naast de oude gebouwen van Sofinal.

 

Ook in Desselgem kon een speciaal textiel-verhaal worden verteld. Binnen het thema 'Van onder het stof' denkt men aan onderwerpen als mode, wandtapijten, textiel in de Kerk, merklappen, gewijde gewaden, vrouwen en hun ondergoed… Rijpere Desselgemnaren herinneren zich binnen dit thema ondermeer het bedrijf van Willaert aan de Meierie, waarvan het huidige Willaert-kledij en Alva Willaert nog overblijfsels zijn.  Het bedrijf maakte priesterkledij en na het concilie kwam de specialisatie in historische kledij voor stoeten en processies, karnaval, televisieshows, enz. Willaert leverde ondermeer alle kledij voor stoeten als de Gouden Boom stoet en processies als de Heilig Bloed Processie.

 

Maar het thema van de lezing dinsdagavond in Desselgem kan niet buiten de recente opgravingen, ja toch ook in de omgeving van de Meierie. Het is een co-organisatie van de Davidsfonds-afdelingen van Beveren-Leie en Desselgem. De lezing gaat door om 20 u. in zaal Damberd rechtover de al maanden ongebruikte kerk in Desselgem en de spreker is uiteraard de Beverse heemkundige Etienne Ducatteeuw.

 

Etienne zal het ondermeer hebben over het historische belang van de Meierie voor Desselgem en Beveren-Leie, die toen verbonden waren binnen de Sint-Pietersheerlijkheid. De heemkundige kan aan de hand van de resultaten van de opgravingswerken teruggaan naar Romeinse bewoning op de site. Andere onderwerpen die zeker aan bod komen zijn de relatie tussen de Meierie, het Mottekasteel en het Laeckbosch.

 

Voor de lezing over de ‘opgravingen aan de Meierie’ vorig jaar is het niet nodig om vooraf in te schrijven. De toegang bedraagt 4 euro (3 euro voor DF-leden).

 

Desselgem Walt Vermoere, 056-71 65 52   leen.vanlancker@skynet.be

Waregem Oscar Verstraete, davidsfonds.waregem@skynet.be  of  tel  056/60 33 49

"JCI Jaycees Waregem" organiseert op vrijdag 20 maart 2009 om 20 u. voor de 2de maal hun grootse modeshow met deelname van een aantal lokale speciaalzaken.  Plaats van het gebeuren is de showroom van DCT Belgium, een trendy professionele zaak voor exclusieve tweedehandswagens aan de Ooigemstraat 6 in Wielsbeke. Vorige editie was een grandioos succes met een op voorhand meer dan uitverkochte zaal. De opbrengst gaat naar het goede doel Caritas Fonds/4^de wereld Waregem.

 

De Jonge Kamer leden van de commissie 'Waregem Fashion Night Out 'ontvangen Vips al vanaf 19 u., Andere gasten kunnen genieten van de show vanaf 20 u. De modellen op de catwalk komen opnieuw uit de eigen vereniging en uit het lokale openbare leven. Om er enkelen op te sommen : Burgemeester Kurt Vanryckeghem, Schepen Kristof Chanterie, Heidi (uitbaatster van Sportcafé Treffer), Chris Baert (Bodyfarm), Harry Van Gils (Electro Van Gils), Annelore Boutens (ex-kandidate Miss België). Waregemse gekende modezaken zorgen voor de kledij en de accessoires. De show wordt gecoördineerd door Dagmar Liekens (evenementenburo QuiditQui).

Volgende Waregemse handelszaken nemen deel : Stockholm Fashion, Isabel, Athena & kids, Bent Schoenen, Lamon Nuytens, Charmy, Optiek Pearle, Vertigo, Punch, Casteur juwelen, Maryleen, Esprit en Sogno Couture. Ondersteunende zaken zijn Francky Huis van de Kappers, Fotografie Koen Snauwaert, Bodyfarm, DCT Belgium en Willwork Grafische Studio.

 

Na de show pakt JCI Waregem uit met een sublieme afterparty, geleid door dezelfde DJ die vorig jaar de genodigden de zon zag doen opgaan. Kaarten voor dit evenement: 15 euro (gratis glas champagne). Te verkrijgen bij de deelnemende winkels, Q8-tankstation & takeldienst Arslyder (H. Lebbestraat 191 Waregem), Effix (Jan Bouckaertstraat 2 Waregem), Immo Dochy (Jan Bouckaertstraat 20 Waregem) en Franco - Belge (Stationsstraat 115 Waregem). VIP-arragementen op aanvraag aan 250 euro voor zes personen of 400 euro voor tien personen. Voor deze vips is er van 19 tot 20 u. een receptie met champagne en broodjes. Andere kaarten kosten 15 euro, inclusief een glas champagne. Het aanbod garandeert een sfeervolle exclusieve avond voor hem en haar.

 

De opbrengst is bestemd voor het goede doel : Caritas Fonds / 4de Wereld Waregem. Het project beoogt nieuwe kansen voor minderbedeelden. De opbrengst gaat naar de organisatie van een aangename oudejaarsavond voor deze mensen.

jciwaregem@hotmail.com

www.jciwaregem.be

Gisteren werd de West-Vlaamse Open VLD-lijst voor de komende verkiezingen goedgekeurd door het provinciaal bestuur. Voor de regio Kortrijk wordt de lijst aangevoerd door Waregems gemeenteraadslid Heidi Vandenbroeke. Op die manier maakt Waregem volgens VLD-voorzitter Xavier Wuyckhuyse wél een realistische kans iemand af te vaardigen in Brussel.  Heidi Vandenbroeke maakte met 7201 stemmen bij de vorige Vlaamse verkiezingen in 2004 een sterk debuut bij VLD. Ze stond toen op de 7^de plaats en de VLD mocht toen 4 verkozenen uit West-Vlaanderen afvaardigen naar het Vlaams Parlement. 

 
Vanop de 5^de plaats zal gemeenteraadslid Heidi Vandenbroeke de blauwe kleuren verdedigen op 7 juni 2009. De plaatselijke liberale familie is trots met het bekomen resultaat. Voor SPa bekwam OCMW-raadslid Tom Demunter slechts een anonieme zestiende plaats op de West-Vlaamse lijst voor de Vlaamse verkiezingen. De CD&V-lijst bevat twee Waregemse kandidaten, die enkel met een monsterscore aan voorkeurstemmen een plaatsje in het parlement kunnen veroveren. Van de andere lijsten hebben we nog geen weet van Waregemse kandidaturen. LDD Waregem vaardigt wellicht Rosinka Vandewalle uit Beveren-Leie af, goed voor 7.159 stemmen op de senaatslijst in 2007. Bij Vlaams Belang heeft Dieter Alyn al verkiezingsfoto’s gemaakt, maar over zijn plaats op de lijst wordt nog onderhandeld. Bij Groen vernemen we de kandidatuur van Marijke De Vos voor het Vlaams Parlement, maar de plaats op de lijst is nog onbekend. Ook bij NVA, de vorige partij van Heidi Vandenbroeke, kennen we nog de plaats niet voor gewezen gemeenteraadslid en huidig OCMW-raadslid Marianne Verbeke.

 

"Hopelijk kan ik iets betekenen voor de regio Waregem, want jarenlang is de vijfde grootste West-Vlaamse stad in de steek gelaten door politici op het hogere echelon. Bovendien wil ik een sportieve tegenstrever worden van CD&V'er Davine Dujardin.", aldus het 40-jarige gemeenteraadslid Heidi Vandenbroeke, voor wie de vijfde plaats een plaats is die sterke perspectieven opent. Na een succesvolle deelname in 2004 (7^de plaats) en het lijsttrekkersschap bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen doet Vandenbroeke nu een gooi naar een zitje in het Vlaams Parlement.

 

Voorlopig moet Waregem het stellen zonder vertegenwoordiger in Brussel en daar kan nu verandering in komen. Heidi Vandenbroeke heeft alvast de familie-ervaring mee. Ze kreeg de politieke microbe met de paplepel ingegeven. Haar vader, wijlen Chris Vandenbroeke, was jarenlang Vlaams Parlementslid en gemeenschapssenator. Zelf zetelde ze zes jaar als OCMW-raadslid en sinds 2006 als gemeenteraadslid.

 

Toch willen we hier de hoop op een Waregemse parlementslid met de Gewestverkiezingen van 7 juni 2009 wel tot realistische proporties terugbrengen. VLD haalde bij de vorige gewestverkiezingen in 2004 slechts 4 verkozenen in West-Vlaanderen. Daarbij zat ook de toenmalige lijstduwer Jean-Marie Dedecker, die toen met 21.276 voorkeurstemmen de vierde parlementszetel binnenhaaalde. Nu wordt Tommelein lijsttrekker vóór de Brugse schepen Mercedes Van Volcem,  huidig parlementslid Karlos Callens en gewezen doelman van Club Brugge Dany Verlinden. Andere BV op de lijst is Rik Remmery Vannieuwenhuyse op de zevende plaats. Toch blijft Heidi niet kansloos, als we weten dat er maximaal drie kandidaten kunnen meeprofiteren van de kopstemmen. Misschien kan haar vroegere VU-profiel, dat bij vorige verkiezingen duidelijk in haar goede score heeft meegespeeld, haar helpen om met ietwat meer stemmen het volgende mandaat te bemachtigen. Klimmen tot 10.000 stemmen is dan wenselijk, maar als koploopster in Zuid-West-Vlaanderen zeker niet onmogelijk. Heidi Vandenbroeke moet hopen op een bewuste keuze bij de kiezer, die zich niet mag later verleiden door het BV-gehalte van enkele opponenten.

 

Bij CD&V zal ook Davine Dujardin met haar vierde plaats bij de opvolgers een bijzonder sterk resultaat moeten neerzetten om in de volgende legislatuur van 5 jaar als opvolger eventueel in het parlement te geraken. Ook burgemeester Kurt Vanryckeghem moet het daar met zijn voorlaatste plaats bij de effectieven, net vóór Leterme,  hebben van een monsterscore om het te kunnen halen van zijn over de ganse provincie beter bekende opponenten. Al blijft CD&V met zijn absolute meerderheid van 60 % in de vijfde stad van West-Vlaanderen de aangewezen partij om Waregem een parlementaire vertegenwoordiger te geven, toch schatten we de kans op een Waregems parlementslid ook hier momenteel een stuk beneden de 50 %.

   

Al wordt  bij CD&V in West-Vlaanderen de meerderheid van de mandaten verkozen door de voorkeurstemmen, is het zelfs voor de burgemeester van de vijfde stad in de provincie heel moeilijk om te slagen in zijn poging om Waregem te gaan vertegenwoordigen in het Vlaams parlement. De concurrentie is hier bijzonder groot en hij zal zeker dubbel zoveel stemmen nodig hebben dan de 12.081 stemmen, die huidig eerste schepen Rik Soens vanuit een anonieme 13^de plaats haalde in 2004. Burgemeester Moenaert van Brugge haalde toen met 24.723 als lijstduwer geen van de 8 parlementszetels van CD&V binnen, toen nog in Vlaams kartel met NVA. Daar is zeker al het feit dat Yves Leterme als lijstduwer bij de effectieven boven hem zal springen en bijvoorbeeld lijsttrekker Hilde Crevits en een aantal andere kopstukken mogelijks meer dan 30.000 stemmen halen en wellicht geen kopstemmen meer zullen nodig hebben. De opvolging van Leterme en een andere mogelijke Vlaamse minister (Crevits) speelt dan weer in het voordeel van Davine Dujardin bij de opvolgers.

Radioloog Christian Lauer is op meerdere terreinen een opmerkelijke Waregemnaar. Als ‘Berliner’ volgde hij zijn liefde naar Waregem en was hier ruim dertig jaar hoofd-radioloog in het Onze Lieve Vrouw van Lourdes ziekenhuis. We kennen hem daarbuiten als voorvechter tegen het roken met ondermeer een grote nationale campagne van het NIV, ‘Nietroker Initiatief Vlaanderen’. De vuilzakkencampagne “Meer pret zonder Sigaret” was daar vorig jaar nog een uitloper van (zie bijdrage 12-3-2008). Van 20 tot 29 maart 2009 is hij al aan zijn vierde tentoonstelling als “Artist in Radiology” en zijn X-Art kunstwerken maken deze zomer wellicht nog een Europese reis naar Barcelona,  Innsbruck en Manchester.

 

"Ik ga mijn nieuwe tijd niet volsteken met citytrips en golfspelen", zei de Waregemse radioloog van Berlijnse afkomst, Christian Lauer, toen hij door het  OLV-ziekenhuis in Waregem 'op rust gesteld werd'. Zo gedacht, zo gedaan: hij haalde zijn oude saxofoon van de zolder om weer wat jazz te spelen en zette zich achter de computer om radiografische beelden artistiek te bewerken. Als radiologie kunst wordt: de X-ART explodeert.

 

Christian Lauer noemt zichzelf  'an artist in radiology'. Na de verrassende tentoonstelling 2 tot 12 oktober in de hal van het Cultuurcentrum De Schakel kwam zijn artistieke loopbaan in een stroomversnelling. Zijn werk was van 22 november  tot 14 december ook al te zien in Heist op den Berg en begin dit jaar werd de Waregemse ‘Berliner’ uitgenodigd om zijn werk te tonen in de Duitse ambassade in Brussel. Volgende week opent hij een tentoonstelling in Wetteren, en er zijn plannen om later op het jaar in Innsbruck, Manchester en Barcelona te exposeren. Het gaat blijkbaar goed met de X-artist.

 

Hoe bent u ertoe gekomen om de stap te zetten van geneeskunde naar kunst? Was u al vroeger met kunst bezig?

Als kind wou ik radioloog of fotograaf worden. Laat ons zeggen dat familiale invloeden – mijn vader was internist in Berlijn – me in de richting van de radiologie geduwd hebben (lacht). Maar fotografie is altijd mijn hobby gebleven, en dat heeft me wel geleerd om een beeld te construeren. Voor het overige heb ik geen ervaring met kunst, ik heb nooit lessen op een academie gevolgd. Na mijn pensioen – wat een afschuwelijk woord toch, een catastrofe – wou ik iets doen met mijn grote radiologische ervaring. Met de CT-technologie heb je na 20 seconden duizenden beelden waarmee je door een lever of een abdomen kan scrollen. Na gebruik sterven die beelden een stille dood in de PACS. Ik geef ze een nieuw leven.

 

Hoe gaat u daarbij tewerk?

De bewerking van het beeld begint eigenlijk al tijdens de CT-scan. Aan de hand van een computerprogramma bewerkt de radioloog het beeld om datgene wat niet zichtbaar is, zichtbaar te maken. Dan kom je al in de buurt van de kunst. Paul Klee zei immers ook:

' Kunst zeigt nicht das Sichtbare. Kunst macht sichtbar ' . Het gekozen beeld ga ik vervolgens op de computer bewerken met nieuwe kleur- en structuurpatronen. De kleuren volgen de onderliggende structuren van de CT-scan. De kleurcompositie is een belangrijk punt en moet beantwoorden aan een bepaald harmonisch gevoel. Het beeld wordt dan geprint en dat is een heel delicate operatie. Ik doe daarvoor beroep op specialisten die bijvoorbeeld  in Londen voor de Tate Gallery werken. De kleurenprint wordt nadien op lichte aluminiumplaten gekleefd met een kaderstructuur op de achterzijde, zodat het werk van de muur loskomt als je het ophangt.

 

Begrijpen de mensen wat het werk voorstelt? Is het sowieso belangrijk om dat te weten?

Kijk, als mensen bij de radioloog buitenkomen met een pak röntgenfoto’s onder de arm, duurt het geen 5 minuten of de meesten hebben het pak opengemaakt om ernaar te kijken. Meestal snappen ze niet wat ze zien. Met mijn kunst ligt dat enigszins anders. Je hebt mensen voor wie het niet belangrijk is wat er precies afgebeeld is, die dat niet willen weten. Anderen vragen het, en dan geef ik graag uitleg. Je kan mijn werk zien als een soort poëtische evocatie van wat er zich afspeelt aan de binnenkant van de mens. De titel kan een verwijzing zijn naar de manifeste of de latente inhoud van het werk. The Black Hole  bijvoorbeeld verwijst naar de bijna-dood-ervaring die ik symbolisch heb afgebeeld, maar in feite gaat het om een scan van de hersenpan.

 

Werkt u uitsluitend met gezonde beelden of gebruikt u ook pathologische beelden in uw werk?

Beiden. And Suddenly It Happens  verwijst zeer concreet naar het lichamelijke accident dat op de scan zichtbaar wordt, met name een hartinfarct. Panta Rhei  is dan weer gebaseerd op een beeld van een hersenbloeding. Maar soms kies ik heel gewone en gezonde beelden omwille van de structuur en wat ik er kan mee doen. Er zitten enorme mogelijkheden binnen de anatomie van de mens. De titels hebben vaak een dubbele bodem, maar ik hoed me voor zwarte humor. Soms kiezen mensen een werk omdat ze aangesproken worden door het concept, door de kleuren, zonder dat ze de inhoud kennen. Het gaat echter niet om abstracte kunst, maar om zeer concrete beelden. Wat in de ogen van de toeschouwer gebeurt, is de kunst. Niet wat ik doe!

 

Hoe bent u eigenlijk als Berliner in Waregem neergestreken?

Ik laat u raden. Natuurlijk: 'Pour l'amour'. Ik heb mijn vrouw leren kennen in Zwitserland waar ik mijn geneeskundestudies afwerkte. Zij was er op skivakantie met vriendinnen. Eén koffie op een terras volstond! (lacht)

 

En hoe was u dan in Zwitserland terecht gekomen?

West-Berlijn was na het optrekken van de Muur zowat van de wereld afgesloten. Je moest enkele uren door het Oost-Duitse niemandsland rijden om er te geraken of er weg te geraken. De meeste studenten gingen dan ook elders naar de universiteit. Zo heb ik eerst drie jaar in Zwitserland gestudeerd en ben dan in Bonn radioloog geworden.

 

Heeft de Berlijnse Muur een belangrijke rol in uw leven gespeeld?

O ja, zeker. Ik ben geboren in 1942 en heb dus geen enkele herinnering aan de tweede wereldoorlog. De oprichting van de Muur daarentegen, dat staat in mijn geheugen gegrift.

Net als de sloop van de muur in 1989. Ik heb toen onmiddellijk de auto genomen en ben naar Berlijn gereden om dat mee te maken. Het bord dat u in de inkomhal gezien hebt, met de waarschuwing in het Russisch, het Engels, het Frans  en het Duits om niet te fotograferen, heb ik opgeraapt bij Checkpoint Charlie.

 

Hebt u dan nooit overwogen om naar Berlijn terug te gaan na de val van de Muur?

Een keer, maar dat was nog net voor de val van de Muur, werd ik door een zeer groot ziekenhuis in Berlijn, met 800 bedden, gesolliciteerd om afdelingshoofd te worden. Ik kon er alles hebben, voor een radioloog was het een droom. Maar toen ik buiten kwam na het sollicitatiegesprek wou ik zo vlug mogelijk weer naar België. In Duitsland ben je 'Herr Doktor' en duurt het heel lang voor men 'Du' zegt. Ik ben een zeer sociaal mens en ik had angst dat ik in Berlijn zou uitdrogen.

 

www.art-in-radiology.be

Nog dit jaar wordt verwacht dat de werken kunnen starten voor de aanleg van de brug van de Expresweg N382 te Sint-Eloois-Vijve over de Gentseweg N43. Bij de laatste verbeteringswerken aan het wegdek van de afritten is al een extra strook voorzien voor de komende werken. Bouwheer het Vlaamse Gewest heeft de aanbesteding al achter de rug en normaal kunnen de werken binnenkort worden toegewezen.  De laagste bieder voor de werken houden we best nog even achterwege, maar deze heeft al heel wat ervaring met de N382. 

 

Dit kruispunt is één van de 800 gevaarlijke punten dre de Tijdelijke Vereniging Veilig Verkeer Vlaanderen (TV3V) aanpakt in opdracht van de Vlaamse regering. Door de toename van het verkeer is er dagelijks filevorming in alle richtingen op dit kruispunt en is het belangrijk dat er op korte termijn maatregelen genomen worden om deze verkeersknoop op te lossen. Tijdens de studie werd het duidelijk dat enkel een ongelijkvloerse kruising deze verkeersknoop kan oplossen. De keuze voor een brug was vlug gemaakt gezien de taluds al aanwezig zijn. Al bij de uitvoering van het eerste gedeelte van de expresweg tot de N 43  werd rekening gehouden met de oorspronkelijke keuze voor een brug over de Gentseweg.

 

In hetzelfde dossier van de brug zal men ook de Gentseweg heraanleggen tussen de Expresweg en de Roterijstraat. Door de filevorming op het einde van de Roterijstraat is het nodig om daar een bijkomende voorsorteerstrook voor het [inksafslaande verkeer aan te leggen. De aanvangsdatum van deze werken is nog niet gekend omdat er nog enkele onteigeningsprocedures lopen.

 

Er is een gedetailleerde fasering opgemaakt om de hinder voor het verkeer en de aangelanden zo klein mogelijk te houden.

 

Fase 1: de aanleg van de brug

Tijdens deze fase zijn er geen wegomleggingen. Van het kruispunt Expresweg-Gentseweg wordt er een tijdelijke langgerekte rotonde gemaakt. (zie plannetje)

 

Fase 2: Heraanleg einde Roterijstraat

Uitrijdend verkeer uit de Roterijstraat wordt omgeleid via de Eikenlaan en Expresweg.

Inrijdend verkeer komende vanuit de richting Kortrijk wordt omgeleid via de Transvaalstraat en Lindetuin.

Inrijdend verkeer komende van de richting Gent wordt omgeleid via de Vijfseweg, Roger Vansteenbruggestraat en Eikenlaan.

 

Fase 3: Heraanleg Gentseweg tussen Expresweg en Roterijstraat

•  Fase 3a: heraanleg Gentseweg, kant Carrefour

•  Fase 3b: uitvoering middengeleiders

•  Fase 3c: vervangen tijdelijke verharding door definitief fietspad kant Carrefour

•  Fase 3d: heraanleg Gentseweg, overzijde Carrefour

Verkeer op de Gentseweg vanuit Kortrijk richting Gent blijft behouden.

Verkeer op de Gentseweg vanuit Gent richting Kortrijk wordt omgeleid via de Vijfseweg, Ring rond Waregem en de Expresweg.

 

Fase 4: Heraanleg Gentseweg onder de brug + kruispunten met Expresweg

•  Fase 4a: Heraanleg Gentseweg, kant Carrefour + aanleg bypass naar de oprit Expresweg richting E 17.

•  Fase 4b: Heraanleg Gentseweg, overzijde Carrefour

Verkeer op de Gentseweg vanuit Kortrijk richting Gent blijft behouden.

Verkeer op de Gentseweg vanuit Gent richting Kortrijk wordt omgeleid via de Vijfseweg, Ring rond Waregem en de Expresweg.

 

Fase 5: asfalteren resterende gedeeltes, op- en afritten Expresweg en Gentseweg.

Verkeer op de Gentseweg vanuit Kortrijk richting Gent blijft behouden.

Verkeer op de Gentseweg vanuit Gent richting Kortrijk wordt omgeleid via de Vijfseweg, Ring rond Waregem en de Expresweg.

Verkeer op de Expresweg richting Sint-Eloois-Vijve of Zulte wordt, komende van de E17,

omgeleid via Eikenlaan en Roterijstraat en komende van Wfielsbekle via de Staakmolenstraat, Schoendalestraat en Posterijstraat.

Verkeer op de Expresweg, komende van de E17 en van Wielsbeke, richting Desselgem wordt omgeleid via de Desselgemseweg en Waregemstraat.

 

(Overname uit infokrant Sprong maart 2009)

Deze voormiddag 18 maart 2009 werd in Beveren-Leie het industriëel tijdperk van Interlin afgesloten met een buurtevenement. Attractie was de sloping van de drie fabriekschoorstenen van de voormalige spaanplatenfabriek Interlin. Een gedeelte van de omstreeks 1960 opgetrokken fabriekspanden werd reeds de afgelopen maanden afgebroken. Op de 6 ha grote industriële site komt een groen woonproject van woningbouw Huyzentruyt met 120 gezinswoningen en 30 appartementen

 

Bouwonderneming en projectontwikkelaar Woningbouw Huyzentruyt, dochteronderneming van Groep H, is al enkele maanden bezig met de afbraak van de gebouwen van de voormalige spaanplatenfabriek Interlin (zie ook bijdrage 27 november 2008). Het is een flink karwei dat nog tot de zomer zal duren, want nagenoeg 90% van de zes hectare grote site is bebouwd of verhard. De sloop gebeurt met steun van de Vlaamse Overheid en werd na aanbesteding toegewezen aan de firma Vacomet uit Sint-Eloois-Winkel, een specialist terzake.

Minutieuze voorbereiding

Een gedeelte van de oude fabrieksgebouwen werden al gesloopt. Deze voormiddag omstreeks 10.30 u. werden de hoge fabrieksschouwen neergehaald. Drie schoorstenen, waarvan de hoogste bijna 40 meter hoog is en geflankeerd door twee schouwen van circa 30 meter hoog, werden naar beneden gehaald. Het is een huzarenstukje, dat minutieuze voorbereiding vergt. De klus werd heel professioneel geklaard. De tweeling-schouwen werden één na één in een minimum van tijd naar beneden gehaald. Een duwtje van het indrukwekkend heftoestel was voldoende om de schouw in een paar seconden naar beneden te laten vallen. De rookpluim was plaatselijk indrukwekkend, maar gaf geen hinder voor de omstaanders.

 

 De veiligheidsvoorzieningen waren onopvallend maar wel bijzonder stringent en elk risico werd uitgesloten. De voormalige industriële site ligt immers pal in het centrum van de gemeente, recht tegenover de Stedelijke Basisschool. De bakstenen schoorstenen worden met een imposante, 70ton zware kraan omvergeduwd en met betonscharen tot bouwpuin verpulverd. Er werden geen explosieven gebruikt.

 

Woningbouw Huyzentruyt maakte van bij de start duidelijke afspraken met de omwonenden dat alles in het werk zou gesteld worden om de overlast als gevolg van de werken tot een strikt minimum te herleiden. Daarbij wordt uiteraard ook rekening gehouden met start- en eindtijden van de scholen. Tot nu toe heeft de afbraakfirma zich gehouden aan de stricte afspraken. Het buurtevenement van deze voormiddag tussen 10 en 11 uur kregen ze er gratis bij.

 

Einde van een tijdperk

Met het verdwijnen van de schoorstenen, zeer kenmerkende elementen op de site, neemt de gemeente Beveren-Leie op symbolische wijze afscheid van het verleden. Het betekent het einde van een oud industrieel tijdperk dat lange tijd de geschiedenis van de gemeente mee heeft bepaald.

Met het buurtevenement  wordt eigenlijk officieel afscheid genomen van een niet onbewogen industrieel  tijdperk in het nieuwe centrum van de gemeente. De geschiedenis van Beveren-Leie was sedert 1958 nauw verweven met die van de spaanplatenproducent Interlin. Het toenmalig gemeentebestuur gaf zijn goedkeuring aan het project en de toenmalige bedrijfsleiding zag niet dat hun innovatief project beter was opgestart langs de Leieboorden.
 
Interlin groeide op korte tijd sterk uit naar een internationale industriële vestiging met 200 personeelsleden.  Sedert 1968 moest Interlin echter afrekenen met een actiegroep “Leefbaarheid Centrum” van een aantal vooral nieuwe buurtbewoners. Omwonenden gingen de strijd aan omwille van stof- en geluidshinder. Uiteindelijk kreeg het bedrijf geen milieuvergunning meer en moest de vestiging in Beveren-Leie sluiten. Het was dan ook met gemengde gevoelens dat sommige toeschouwers de schoorstenen tegen de vlakte zagen gaan.

 

Nadat eerst bedrijfsleider Filip Huysentruyt en schepen Rik Soens (nauw betrokken in het ganse project) toelichting hadden gegeven over de samenwerking tussen stadsbestuur en projectontwikkelaar gaf burgemeester Kurt Vanryckeghem het startschot en kon Patrick (werknemer bij VaCoMat) zijn taak uitvoeren en de eerste twee schoorstenen met een imposante kraan omver duwen. Eerder op vrijdag 20 februari 2009 ging het uithangbord bovenaan “Interlin” al tegen de vlakte.

 

De slopings- en saneringswerken zouden moeten afgerond zijn tegen het verlof eind juli 2009 om in het najaar de wegeniswerken te kunnen beginnen.  De bouw van fase 1 zal dan van start kunnen gaan midden 2010. De verkoop van de woningen gaat van start in januari 2010.

Filip Huyzentruyt was als rasechte Bevernaar mee ontroerd in het commentaar bij dit symbolisch moment van het historisch gebeuren. “Mijn vader zou trots zijn”, zei hij.  Rik Soens was trots hiermee het grootste Waregems woonproject in 10 jaren te kunnen aankondigen.  Momenteel is Vacomet op 3 plaatsen in Waregem bezig met afbraakwerken en dit gaat op termijn 260 woongelegenheden opbrengen. De afbraakwerken gebeuren gelukkig ook overal zonder opmerkingen uit de buurt.

 

Buurtevenement

Woningbouw Huyzentruyt vond samen met het Waregemse stadsbestuur dat deze gebeurtenis niet onopgemerkt mocht voorbijgaan. Kosten noch moeite werden gespaard en het bouwbedrijf organiseerde een heus buurtevenement, waarop tal van genodigden de actie van nabij konden gadeslaan. Onder hen o.a. burgemeester Kurt Vanryckegem, eerste schepen -en bevoegd voor woonbeleid- Rik Soens, schepenen Pietro Iacopucci en Kristof Chanterie, de buurtbewoners, de beide directeurs, het onderwijzend personeel en de ruim 500 kinderen van de Vrije en de Stedelijke Basisschool te Beveren-Leie. Woningbouw Huyzentruyt wil graag in samenspraak met de beide scholen nog een creatief luik laten volgen op de gebeurtenissen van vandaag. Kinderen kunnen hun fantasie de vrije loop laten gaan en met de klas creatieve werkstukjes uitwerken rond het project. Alle kunstwerken zullen nadien worden tentoongesteld aan het grote publiek.

Interlin arbeiders
Kijkers die er geëmotioneerd bijstonden waren enkele voormalige arbeiders van Interlin. Ze waren eensluidend positief over hun werkzaamheden in het spaanplatenbedrijf en vol lof over hun directie. Aanvankelijk bleven ze op de achtergrond, maar de pers bracht de mensen opnieuw bij elkaar voor een groepsfoto van aanwezige voormalige personeelsleden van het eens zo bloeiend bedrijf. Net als hun voormalige bedrijfsleiders blijft bij hen nog duidelijk het gemengde gevoel van de verplichte sluiting van het bedrijf.
  

Garantie voor de toekomst

De kantoorgebouwen van Woningbouw Huyzentruyt liggen op een steenworp van de Interlin werf verwijderd. Philippe Huyzentruyt, CEO van de groep van bouwbedrijven, sprak met veel enthousiasme het aanwezige publiek en de pers toe. Hij gaf nadere toelichting bij het gemengde woonproject dat straks het uitzicht van Beveren-Leie ingrijpend zal wijzigen.

 

"Als rasechte Bevernaar ligt dit project mij zeer nauw aan het hart en het is fijn om -in onze achtertuin zeg maar -  te kunnen laten zien waartoe wij in staat zijn. Dit wordt een uniek en bijzonder woonproject, ongetwijfeld één van de mooiste plaatsen van Beveren-Leie.", aldus   -de bedrijfsleider. Woningbouw Huyzentruyt, alsook de andere bedrijven van Groep H, doen heel wat woon- en verkavelingsprojecten verspreid over het grootste deel van het land. "Dit project in Beveren-Leie is belangrijk voor de verdere uitbouw van de gemeente. Met name jonge gezinnen zijn een garantie voor de toekomst, niet alleen voor de levensvatbaarheid van de scholen maar straks ook voor de bedrijven uit de omgeving. De kinderen van straks worden later misschien onze toekomstige werknemers.", vervolledigt Philippe Huyzentruyt.

 

Gefaseerde aanpak

Eens de sloop achter de rug en als alles volgens plan verloopt worden -in verschillende fases- op de Interlin terreinen ruim 120 gezinswoningen gebouwd en 30 appartementen. Die laatste worden trouwens gebouwd door Beyaert Construct, eveneens een dochterbedrijf van Groep H. Ruim 1 hectare wordt ingepalmd door een uitgestrekte parkzone met vijverpartijen. Dat park wordt samen met de eerste fase van de woningen aangelegd. "De omwonenden hebben alvast iets moois om naar uit te kijken", beëindigt Philippe Huyzentruyt.

 

Voorinschrijvingen

Geïnteresseerde kandidaat-kopers kunnen nu reeds terecht bij Woningbouw Huyzentruyt om zich vrijblijvend te registreren op de wachtlijst. Tel.: 056/736 736 of www.huvzentruvt.be

Meer informatie : Groep H, Yves Verbeke, Directeur Marketing & Communicatie, tel. 056/736 776 of yves.verbeke@qroeph.be

Video's Rita (via link 'bezoek ook eens ... Beverse Weetjes')

http://i260.photobucket.com/albums/ii34/BeverenLeie2008/Interlinsite/Uithangbord20februai09/?action=view&current=Interlin20Februari_0001.flv

http://i280.photobucket.com/albums/kk161/gemeentebeverenleie/Interlin/?action=view&current=AfbraakSchouwDeel1.flv

http://i280.photobucket.com/albums/kk161/gemeentebeverenleie/Interlin/?action=view&current=AfbraakSchouwDeel2.flv

Op donderdag 26 maart 2009, de dag na “Dwars door Vlaanderen” starten de werken van het Vlaams Gewest voor de aanleg van een rotonde op het kruispunt van de Zuiderlaan met de Verbindingsweg. De rotonde moet zorgen voor een verkeersveiliger en vlottere afhandeling van de verkeersstromen. Gedurende de volledige duur van de werken  - 4 maanden  - wordt de Verbindingsweg (tussen de Zuiderlaan en de Expresweg) afgesloten voor het verkeer. De werken zullen uitgevoerd worden in 2 fasen. Het verkeer wordt tijdens beide fasen geregeld met verkeerslichten, die zorgen voor beurtelings doorgaand verkeer aan één zijde van de middenberm.

 

Door de toename van het verkeer namen sommige bestuurders de laatste jaren meer risico's om het kruispunt Verbindingsweg-Zuiderlaan op te rijden en was er een toename van het aantal ongevallen. Dit kruispunt is één van de 800 gevaarlijke punten die de Tijdelijke Vereniging Veilig Verkeer Vlaanderen (TV3V) aanpakt in opdracht van de Vlaamse regering. De juiste datum van beslissing voor de werken hebben we niet teruggevonden, ook niet in de beslissing tijdens de gemeenteraadszitting van 13 januari 2009 om op de rotonde een kunstwerk te plaatsen.

 

Er is gekozen voor de aanleg van een rotonde omdat de verkeersintensiteiten op alle takken van het kruispunt gelijk zijn, omdat de ruimte er is voor de aanleg van een rotonde en om de snelheid van het verkeer op de ring ter hoogte van het kruispunt af te remmen. Het middeneiland van de rotonde heeft een diameter van 24 meter. Voor de fietsers komt er een vrijliggend fietspad buiten de rotonde.

 

Dit kruispunt is voor veel mensen de toegangspoort tot de stad en het middeneiland van de rotonde is uitermate geschikt om een kunstwerk op te plaatsen. De stad schakelde de Vlaamse Bouwmeester in om een kunstenaar aan te duiden voor een artistieke ingreep op deze rotonde. Met de kunstcel van het team van de Vlaamse Bouwmeester werd een selectieprocedure uitgewerkt. Een selectiecommissie kiest drie kunstenaars die worden uitgenodigd om een basisconcept uit te werken. In een volgende fase wordt één van de voorgestelde basisconcepten voor uitvoering geselecteerd. Het stadsbestuur trekt voor het kunstwerk 50.000 euro uit.

 

De wegenwerken starten op donderdag 26 maart 2009 en tegen Waregem Koerse zou de nieuwe rotonde klaar moeten zijn. Tijdens de werken wordt de Verbindingsweg volledig afgesloten en is er beurtelings verkeer met verkeerslichten op de Zuiderlaan. Het verkeer tussen de Expresweg en de ring rond Waregem wordt omgeleid via de Henri Lebbestraat en via de Holstraat -Franklin Roosveltlaan.