Donderdag 16 oktober 2008
De smeerlap was dronken
Een tijdje geleden schreef ik, af te gaan op het aantal reacties, mijn “meest succesrijke” stukje op dit stekje.
Het betrof mijn wrang gevoel over hoe de media omgingen met het schielijk overlijden van een voetbalspeler. Niet over de speler zelf al liet ik me gaan omwille van zijn onwil of onkunde om Nederlands te praten. Misschien een schoonheidsfoutje dat me door sommigen zwaar werd aangerekend. Jammer genoeg lazen ze niet de essentie van mijn kritiek.
U moet weten dat ik in dit stukje niet de minste allusie had gemaakt of die voetballer dronken, zo niet ladderzat, zou zijn geweest. Ik vermoed van wel gezien de man van een feestje kwam en er door vrienden werd aangeraden om ter plaatse te overnachten en niet meer huiswaarts te rijden. (Deze overweging kwam toen bij mij niet op, slechts later bij de vele artikels die er op het internet over verschenen.) Zelfs over zijn eventuele overdreven snelheid had ik het niet.
Verrassend en ongelooflijk was nadien wel de mededeling vanuit het regime dat er geen resultaten over al of niet alcoholintoxicatie zouden worden meegedeeld. Wegens niet relevant en privacy-redenen.
Alhoewel? Verrassend of ongelooflijk?
Voor mij toch zeker. Zowat elke dag, vooral na de weekend-ongevallen, lees ik over zware ongevallen waarbij mij wordt meegedeeld dat de bestuurder(ster) al of niet teveel had gedronken of te snel had gereden. Vaak met naam en toenaam. Mij niet gelaten, de wet op de privacy houdt volgens mij op waar er misdaden worden gepleegd, jammer genoeg nog altijd niet volgens de officiële wetgever in dit onland: de misdadiger kan nog altijd rekenen op meer bescherming dan de modale rechtschapen burger die zich dan toch eens - uit pure frustratie, onmacht of ontgoocheling? - vergist. Toegegeven, dit is een ander onderwerp en persoonlijk vind ik het niet altijd nodig dat alles uitgesmeerd wordt voor de “publieke opninie”. De regimepers moet het nu, spijtig genoeg, vooral van sensatie hebben. Waar is de tijd dat kranten artikels schreven en per uitzondering hun gazet vulden met een foto?
“Over de doden niets dan goed” was en blijft een aanklacht tegen de vooringenomen regimepers. Niet meer of min. Heeft eigenlijk niets te maken met Strechele zaliger.
De vooringenomenheid van diezelfde verzuurde hatelijke onverdraagzame pers straalt er vandaag weer van af.
Chris Duchausoit heeft het al gezegd: That’s two down, nice. Nineteen to go.
Eventjes verduidelijken.
Deze hondenliefhebber heeft dit niet gezegd maar ooit zei hij wel n.a.v. de moord op Pim Fortuyn: One down, twenty to go. Ondanks de leugenachtige ontkenning van Leterme dat hij nooit van deze uitspraak had gehoord bewijst zijn eigen partij er maar al te goed van op de hoogte geweest te zijn.
Gelukkig weten we nu dat die extreemrechtse populistische smeerlap dronken was en aan 142 per uur reed. Van de voetballer zijn beide nooit geweten: het was een pijnlijk ongeluk.
Het betrof mijn wrang gevoel over hoe de media omgingen met het schielijk overlijden van een voetbalspeler. Niet over de speler zelf al liet ik me gaan omwille van zijn onwil of onkunde om Nederlands te praten. Misschien een schoonheidsfoutje dat me door sommigen zwaar werd aangerekend. Jammer genoeg lazen ze niet de essentie van mijn kritiek.
U moet weten dat ik in dit stukje niet de minste allusie had gemaakt of die voetballer dronken, zo niet ladderzat, zou zijn geweest. Ik vermoed van wel gezien de man van een feestje kwam en er door vrienden werd aangeraden om ter plaatse te overnachten en niet meer huiswaarts te rijden. (Deze overweging kwam toen bij mij niet op, slechts later bij de vele artikels die er op het internet over verschenen.) Zelfs over zijn eventuele overdreven snelheid had ik het niet.
Verrassend en ongelooflijk was nadien wel de mededeling vanuit het regime dat er geen resultaten over al of niet alcoholintoxicatie zouden worden meegedeeld. Wegens niet relevant en privacy-redenen.
Alhoewel? Verrassend of ongelooflijk?
Voor mij toch zeker. Zowat elke dag, vooral na de weekend-ongevallen, lees ik over zware ongevallen waarbij mij wordt meegedeeld dat de bestuurder(ster) al of niet teveel had gedronken of te snel had gereden. Vaak met naam en toenaam. Mij niet gelaten, de wet op de privacy houdt volgens mij op waar er misdaden worden gepleegd, jammer genoeg nog altijd niet volgens de officiële wetgever in dit onland: de misdadiger kan nog altijd rekenen op meer bescherming dan de modale rechtschapen burger die zich dan toch eens - uit pure frustratie, onmacht of ontgoocheling? - vergist. Toegegeven, dit is een ander onderwerp en persoonlijk vind ik het niet altijd nodig dat alles uitgesmeerd wordt voor de “publieke opninie”. De regimepers moet het nu, spijtig genoeg, vooral van sensatie hebben. Waar is de tijd dat kranten artikels schreven en per uitzondering hun gazet vulden met een foto?
“Over de doden niets dan goed” was en blijft een aanklacht tegen de vooringenomen regimepers. Niet meer of min. Heeft eigenlijk niets te maken met Strechele zaliger.
De vooringenomenheid van diezelfde verzuurde hatelijke onverdraagzame pers straalt er vandaag weer van af.
Chris Duchausoit heeft het al gezegd: That’s two down, nice. Nineteen to go.
Eventjes verduidelijken.
Deze hondenliefhebber heeft dit niet gezegd maar ooit zei hij wel n.a.v. de moord op Pim Fortuyn: One down, twenty to go. Ondanks de leugenachtige ontkenning van Leterme dat hij nooit van deze uitspraak had gehoord bewijst zijn eigen partij er maar al te goed van op de hoogte geweest te zijn.
Gelukkig weten we nu dat die extreemrechtse populistische smeerlap dronken was en aan 142 per uur reed. Van de voetballer zijn beide nooit geweten: het was een pijnlijk ongeluk.
3 reacties op dit bericht
In de loop van...
Complot?
Complottheorie ?
http://www.rumormillnews.com/cgi-bin/forum.cgi?read=133637
Zeer terecht, Duplo