Woensdag 24 december 2008
Wilfried Martens en de democratie
© Visionair België
Wilfried Martens (72) is dus ijlings ontboden vanuit Disneyland naar het Paleis in Laken (de sprong is niet eens zo groot) om de doodsstrijd van België nog maar eens te verlengen. Iemand uit de tijd toen de dieren nog spraken en men dacht dat de Vlamingen zoiets als het Egmontpact zouden slikken (waarvan Martens een van de architecten was).
Een van Martens’ eerste verkennende daden als informateur, is het ontmoeten van alle partijvoorzitters, uit regering én oppositie,- althans de “democratische partijen”, het Vlaams Belang dus niet.
Alleen al dàt illustreert de wereldvreemdheid van deze dino. Kan iemand mij uitleggen waarom het VB minder “democratisch” is dan een andere partij?
In mijn jonge tijd, midden de jaren ’80, maakte ik anderzijds als anti-raketten-activist al kennis met de democratische principes van Wilfried, toen hij als premier de kamer liet debatteren over de installatie van 16 Amerikaanse kernkoppen op Belgische bodem… terwijl hij wist dat die op dat moment al onderweg waren richting Florennes. Twee dagen later mochten wij betogen tegen iets dat er al stond, en maanden voordien in 't geheim beklonken was.
Hilarisch is ook dat media als De Standaard er vandaag een "generatieprobleem" van maken, waarbij de "oudjes" het weer eens moeten oplossen. Alsof het vasthouden aan atavistische denkbeelden en structuren ons vooruit helpt.
Terug naar Disneyland met deze oudjes, zou ik zo zeggen. Kerstboodschappen hoeven niet altijd melig te zijn
Johan Sanctorum
Een van Martens’ eerste verkennende daden als informateur, is het ontmoeten van alle partijvoorzitters, uit regering én oppositie,- althans de “democratische partijen”, het Vlaams Belang dus niet.
Alleen al dàt illustreert de wereldvreemdheid van deze dino. Kan iemand mij uitleggen waarom het VB minder “democratisch” is dan een andere partij?
In mijn jonge tijd, midden de jaren ’80, maakte ik anderzijds als anti-raketten-activist al kennis met de democratische principes van Wilfried, toen hij als premier de kamer liet debatteren over de installatie van 16 Amerikaanse kernkoppen op Belgische bodem… terwijl hij wist dat die op dat moment al onderweg waren richting Florennes. Twee dagen later mochten wij betogen tegen iets dat er al stond, en maanden voordien in 't geheim beklonken was.
Hilarisch is ook dat media als De Standaard er vandaag een "generatieprobleem" van maken, waarbij de "oudjes" het weer eens moeten oplossen. Alsof het vasthouden aan atavistische denkbeelden en structuren ons vooruit helpt.
Terug naar Disneyland met deze oudjes, zou ik zo zeggen. Kerstboodschappen hoeven niet altijd melig te zijn
Johan Sanctorum





