Linkse journalistiek
Vlaanderen is gezegend met de meest uniforme, linkse, politiek correcte en onderdanige pers in heel West-Europa (Wallonië uitgezonderd). De systematische demonisering van het Vlaams Belang is daar een perfecte illustratie van. Onze partij wordt doodgezwegen, of komt enkel aan bod wanneer iets negatiefs kan vermeld worden, zo luidt de ijzeren wet van de Vlaamse journalistiek. Het is een soort eerste gebod dat moet nageleefd worden van vakantiestagiair tot hoofdredacteur.
De voorbije weken heeft dat geleid tot zeer merkwaardige toestanden. Een individu als Jurgen Verstrepen kreeg paginagrote interviews voor een boekje waarin hij grossiert in gratuite en vicieuze leugens tegen de partij die hem een parlementszetel bezorgde. Dergelijke rommel zou in geen enkele krant zelfs maar vermeld worden mocht de geviseerde partij een andere zijn dan het Vlaams Belang. Voor het Vlaams Belang gelden andere regels.
Aan de universiteit in Gent werd Filip Dewinter fysiek aangevallen door linkse betogers die hem willen beletten deel te nemen aan een debat. Verschillende medestanders raakten gewond, ook de rector van de universiteit. Wat titelde ’s anderendaags een krant? “Dewinter op de vuist in Gent”.
In de meeste uitzendingen en artikels over de begroting van Leterme werd de kritiek van het Vlaams Belang gewoon weggezuiverd. Het Vlaams Belang is de grootste oppositiepartij in het federale parlement, en komt dus in de debatten als eerste aan het woord. De tussenkomst van Gerolf Annemans was vlijmscherp; zijn fractie is trouwens de actiefste in de Kamer. Iets van gehoord?
Verbeter de wereld, begin met de pers.
Philip Claeys










