Zaterdag 9 mei 2009
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 mei 2009
Leugens, leugens en nog eens leugens
Uit onze postbus.
En ... ze blijven liegen
De VLD put zich uit in persberichten om de schade te beperken.
Een véél terugkerende zin is deze:
"Ook het feit dat Somers de partijleiding buiten zijn beslissing hield om Vijnck een mandaat of minstens een wedde "vergelijkbaar met dat van een parlementslid" aan te bieden, kan op weinig begrip rekenen van de echte top van de partij."
En denken die heerschappen nu echt dat wij dat geloven ?
Somers doet en deed NIETS zonder de zegen van Verhofstadt.
Zelfs De Croo spreekt over Verhofstadt als de 'herder' met zijn 'herdershond' (Somers)
De partijleiding was van alles op de hoogte en blunderde evenveel als hun voorzitter.
Alles is mogelijk bij de VLD...zeker als het om de macht gaat. (vooral geld zouden wij zeggen. nvdr)
Wim
De VLD put zich uit in persberichten om de schade te beperken.
Een véél terugkerende zin is deze:
"Ook het feit dat Somers de partijleiding buiten zijn beslissing hield om Vijnck een mandaat of minstens een wedde "vergelijkbaar met dat van een parlementslid" aan te bieden, kan op weinig begrip rekenen van de echte top van de partij."
En denken die heerschappen nu echt dat wij dat geloven ?
Somers doet en deed NIETS zonder de zegen van Verhofstadt.
Zelfs De Croo spreekt over Verhofstadt als de 'herder' met zijn 'herdershond' (Somers)
De partijleiding was van alles op de hoogte en blunderde evenveel als hun voorzitter.
Alles is mogelijk bij de VLD...zeker als het om de macht gaat. (vooral geld zouden wij zeggen. nvdr)
Wim
Maandag 4 mei 2009
Proficiat Gerda
Gerda, een intieme vriendin van mij wat haar vent en mijn vrouwtje beter niet weten, heeft onlangs een fantastische reis gewonnen met haar fotografische kunde.
Ik laat haar, in een van onze intieme momenten, zelf aan het woord.
Dit was een wedstrijd van de Gazet Van Antwerpen aangeboden door British Airways en je moest een foto opsturen genomen tijdens een vakantie. De titel luidde : “Win een droomreis voor 2” en de keuze was : Mumbai – Dubai – Hong Kong – New York.
De foto die ik had opgestuurd heb ik een aantal jaren geleden genomen in Mumbai ergens in een achterbuurt waar zeer jonge vrouwen en meisjes de ganse dag garnalen moeten pellen. Bombay of officieel Mumbai heeft op ons een zeer schrijnende indruk nagelaten van zware armoede, erg smerig en een enorme overbevolking, een plaats om nooit meer terug te keren.
Onze keuze voor de gratis aangeboden vliegtuigtickets is dan ook Hong Kong geworden omdat we beiden van Azië houden. (ik ook, zolang de Aziaten blijven waar ze thuis horen, maar ik mag wel niet mee. nvdr.)
Dit is de winnende maar schrijnende foto.
Doe zo verder Gerda en samen met uw ventje een zeer goede reis toegewenst.
Ik laat haar, in een van onze intieme momenten, zelf aan het woord.
Dit was een wedstrijd van de Gazet Van Antwerpen aangeboden door British Airways en je moest een foto opsturen genomen tijdens een vakantie. De titel luidde : “Win een droomreis voor 2” en de keuze was : Mumbai – Dubai – Hong Kong – New York.
De foto die ik had opgestuurd heb ik een aantal jaren geleden genomen in Mumbai ergens in een achterbuurt waar zeer jonge vrouwen en meisjes de ganse dag garnalen moeten pellen. Bombay of officieel Mumbai heeft op ons een zeer schrijnende indruk nagelaten van zware armoede, erg smerig en een enorme overbevolking, een plaats om nooit meer terug te keren.
Onze keuze voor de gratis aangeboden vliegtuigtickets is dan ook Hong Kong geworden omdat we beiden van Azië houden. (ik ook, zolang de Aziaten blijven waar ze thuis horen, maar ik mag wel niet mee. nvdr.)
Doe zo verder Gerda en samen met uw ventje een zeer goede reis toegewenst.
Zondag 3 mei 2009
Te noteren in uw agenda
Omdat de spielerei het soms laat afweten toch het gewone plaatje er nog even bijzetten. Eigenaardig genoeg, zo is het toch als ikzelf Aanklacht bezoek - om te weten wat ik geschreven heb - dat de "spielerei" meestal pas opstart nadat u de pagina vernieuwt.
Zondag 3 mei 2009
Familiedag 1 mei
Zaterdag 2 mei 2009
KLEUR BRUSSEL GEEL EN ZWART
Alstublieft wie enigszins kan zorg er bij te zijn!
Zaterdag 2 mei 2009
één groot familiefeest
Van de grootste en enige gezinspartij* van en voor het Vlaamse volk zijn we al 't een en 't ander gewoon.
Gisteren mochten we met meer dan 5.000 Vlamingen genieten van een ongelooflijk zalig familiefeest met allerlei attracties voor jong en oud.
Een dikke proficiat voor de organisatoren en medewerkers (M/V) voor deze meer dan professionele organisatie.
De afwezigen hadden ongelijk, alhoewel veel konden er niet meer bij.
Gisteren mochten we met meer dan 5.000 Vlamingen genieten van een ongelooflijk zalig familiefeest met allerlei attracties voor jong en oud.
Een dikke proficiat voor de organisatoren en medewerkers (M/V) voor deze meer dan professionele organisatie.
De afwezigen hadden ongelijk, alhoewel veel konden er niet meer bij.
Enkele beelden.
* Alle andere partijen zijn er slechts voor zichzelf, dit onland, de koninklijke graaiers en de "haute finance". Hun enige ideaal om politiek te bedrijven is niet hun volk of Vlaanderen maar EIGEN ZAKKEN EERST.
Vrijdag 1 mei 2009
Te gast bij Aanklacht: Fats van Angeltjes
't Wordt tijd dat ze bij Aanklacht wakker schieten en zodoende heeft Fats, voor de slapers uit onze ogen zijn, alvast zijn favoriet stokpaardje - de 4 nullen - nog eens door de mangel gehaald.
We beloven vanaf morgen - vandaag zitten we ergens in Antwerpen - een tandje bij te steken.
Bedankt Fats.
"Er zijn partijen waar ik nooit zou voor stemmen, maar ik luister wel naar hun argumenten" Dat zegt het brave meisje Indira de Witte, die in de Zevende Dag altijd mooi gekapt en verzorgd haar job doet, zoals het een politiek-correct VRT-meisje betaamt. Wij zijn het op het vlak van partijen waar we nooit zouden voor stemmen, volledig eens met deze mevrouw.
Op de nieuwsredactie van de 0000 heerst vreugde alom, want zowat iedereen loopt daar rond met een partijkaart en een vakbondsoekje in zijn linkerzak en de verkiezingen zijn een moment om aanhankelijkheid en dankbaarheid te betonen aan het regime : 3000 personeelsleden, meer dan 300 miljoen openbare eurisubisudies per jaar, grote promotiekansen voor uitgebluste ambtenaren en voortdurend vertoevend in de omgeving van Bekende Vlamingen. Voor de nieuwslezers van de televisie is er nog een extraatje. Wie het meest aantal keren per maand heeft gezegd "Er is iets misgelopen" , die krijgt een extra bonus wegens pijn en smarten.
In de persmededelingen die rondgestuurd worden naar de gedrukte media worden ronkende woorden gebruikt om de verkiezingskoorts aan te wakkeren en de programma's aan te kondigen waarin de gladiatoren zullen strijden voor het behoud van hun zetel. Bij de schrijvende regime-onderhorigen valt dit in goede aarde, althans voor zover ook enkelen van hun redacties mogen meespelen : de mekaar bewierokende kwaliteitsoberservatoren van de zelfbenoemde kwaliteitsgazetten.
Ze doen maar. Het is duidelijk dat de partijverschillen tussen liberalen, socialisten en christen-democraten niet meer ziujn dan fijne nuancedraden, die bij coalitiegesprekken direct doorgeknipt worden. De traditionelen verzetten hemel en aarde om de macht onder hun drietjes te behouden. En als het te veel spant, zullen ze er de ecologische belgicisten bijnemen.
Het zijn enkel simpelen van geest die geloven dat als zij vanop een stoeltje in de hoek van de kamer mogen meeluisteren, dat zij invloed kunnen uitoefenen. Vraagt u het maar aan de Tweede Slimste ter wereld. Of aan de voorzitter van de partij die detectives sponsort.
Wij gaan rechtdoor, zonder gejammer en ge-ja-maar en wij zijn zoals Indira : er zijn partijen waarvoor we nooit zullen stemmen.
Fats
We beloven vanaf morgen - vandaag zitten we ergens in Antwerpen - een tandje bij te steken.
Bedankt Fats.
"Er zijn partijen waar ik nooit zou voor stemmen, maar ik luister wel naar hun argumenten" Dat zegt het brave meisje Indira de Witte, die in de Zevende Dag altijd mooi gekapt en verzorgd haar job doet, zoals het een politiek-correct VRT-meisje betaamt. Wij zijn het op het vlak van partijen waar we nooit zouden voor stemmen, volledig eens met deze mevrouw.
Op de nieuwsredactie van de 0000 heerst vreugde alom, want zowat iedereen loopt daar rond met een partijkaart en een vakbondsoekje in zijn linkerzak en de verkiezingen zijn een moment om aanhankelijkheid en dankbaarheid te betonen aan het regime : 3000 personeelsleden, meer dan 300 miljoen openbare eurisubisudies per jaar, grote promotiekansen voor uitgebluste ambtenaren en voortdurend vertoevend in de omgeving van Bekende Vlamingen. Voor de nieuwslezers van de televisie is er nog een extraatje. Wie het meest aantal keren per maand heeft gezegd "Er is iets misgelopen" , die krijgt een extra bonus wegens pijn en smarten.
In de persmededelingen die rondgestuurd worden naar de gedrukte media worden ronkende woorden gebruikt om de verkiezingskoorts aan te wakkeren en de programma's aan te kondigen waarin de gladiatoren zullen strijden voor het behoud van hun zetel. Bij de schrijvende regime-onderhorigen valt dit in goede aarde, althans voor zover ook enkelen van hun redacties mogen meespelen : de mekaar bewierokende kwaliteitsoberservatoren van de zelfbenoemde kwaliteitsgazetten.
Ze doen maar. Het is duidelijk dat de partijverschillen tussen liberalen, socialisten en christen-democraten niet meer ziujn dan fijne nuancedraden, die bij coalitiegesprekken direct doorgeknipt worden. De traditionelen verzetten hemel en aarde om de macht onder hun drietjes te behouden. En als het te veel spant, zullen ze er de ecologische belgicisten bijnemen.
Het zijn enkel simpelen van geest die geloven dat als zij vanop een stoeltje in de hoek van de kamer mogen meeluisteren, dat zij invloed kunnen uitoefenen. Vraagt u het maar aan de Tweede Slimste ter wereld. Of aan de voorzitter van de partij die detectives sponsort.
Wij gaan rechtdoor, zonder gejammer en ge-ja-maar en wij zijn zoals Indira : er zijn partijen waarvoor we nooit zullen stemmen.
Fats
Woensdag 1 april 2009
Nieuwe voorzitter voor het Vlaams Parlement
Marleen Vanderpoorten heeft haar ontslag ingediend als voorzitter van het Vlaams Parlement om te gaan koken.
Eindelijk kent ze haar plaats en zal ze het leven enkel van haarzelf en naasten kunnen vergallen.
Aanklacht is verheugd Duplo als nieuwe parlementsvoorzitter te mogen verwelkomen.
Eindelijk kent ze haar plaats en zal ze het leven enkel van haarzelf en naasten kunnen vergallen.
Aanklacht is verheugd Duplo als nieuwe parlementsvoorzitter te mogen verwelkomen.
Woensdag 11 maart 2009
't Is toch zo goed in België...
Toegezonden, auteur ons onbekend. Met dank aan Nico.
Twee verhaaltjes waarmee ik de publieke opinie even wil wakker schudden.
Mijn vader is in september laatstleden gestorven. Mijn 64-jarige moeder is 44 jaar zelfstandige geweest en is ergens in haar jonge leven nog twee jaar arbeidster in een Antwerpse snackbar geweest. Zij is Belgische, hier geboren en getogen, heeft heel haar leven hard gewerkt, twee kinderen grootgebracht terwijl ze een meubelzaak openhield, en heeft haar ganse leven (zwaar) afbetaald aan pensioen- en andere belastingsplichten. Zij komt nu alleen te staan en heeft recht op een overlevings/weduwepensioen.
Na diverse communicatie met de dienst pensioenen dient zij te vernemen dat er met de twee jaar snackbar geen rekening meer gehouden kan worden en dat haar pensioen wordt vastgesteld op 542 euro. Dokters-, apothekerskosten en huisvesting zullen voor mijn moeder even hoog zijn als voor de andere Belgen. De winkel die ze nu geërfd heeft dient gestopt te worden en ze moet vervolgens ergens een appartement/huis gaan huren. Alleen al de huur kan met die 542 euro niet voldaan worden, laat staan dat ze er nog van kan leven.
Een Marokkaanse weduwe van 63 jaar woont een achttal jaar in België. Naar hier gehaald door de rest van de familie om haar laatste dagen in België te slijten. Gekleed in een typisch Marokkaans lang gewaad tot aan de grond met een hoofddoek op. Heeft geen enkele binding met ons land, spreekt de taal niet (geen enkel woord) en is het ook niet van zin 'vanwege te oud is en de taal te moeilijk', wenst zich niet te integreren, neemt niet deel aan de culturele of maatschappelijke activiteiten, heeft
nooit enige belasting of pensioenbijdrage in dit land betaald, en trekt thans een overlevingspensioen (of OCMW, dat is het enige waar ik niet zeker van ben) in België van 870 euro. Daarenboven zit ze in een dusdanig statuut dat meerdere zaken die de modale Belg aan de volle pot dient te betalen voor haar gratis, zeer goedkoop of goedkoop zijn (dokter, medicijnen, tramabonnement, huisvesting, .). Biedt zich nu aan bij de overheid om Belg te worden wat haar zonder één probleem toegestaan wordt gelet de wet zegt dat men in haar geval (>7 jaar in België) zo maar Belg kunt worden zonder dat je geïntegreerd bent of één van de landstalen spreekt.
Dit is 1 van de vele gevallen en dan maar verkondigen dat we langer zullen moeten gaan werken om de vergrijzing te kunnen blijven betalen!!!!!
Wij dragen genoeg af om er later 30 jaar te kunnen van genieten zo niet laat ons er dan zelf voor sparen zodat het niet aan die profiteurs moet gegeven worden. Ik kan er nog een verhaaltje bijdoen !!
In mijn dorp woont een alleenstaande moeder met 1 zoon in een huis van het OCMW. Ze werkt in de school als PWA'er voor de kinderopvang voor en na de school! 2 weken geleden kreeg ze bezoek van het OCMW met het bericht dat ze uit haar huis wordt
gezet waar ze al jarenlang woont en in een dorp waar ze geboren en getogen is, omdat de gemeente te weinig plaats heeft voor de opvang van illegalen (politiek vluchtelingen), die op hun proces wachten.
Ha ja, het OCMW doet wel een geste : ze krijgt tijd tot eind volgend jaar om op te krassen en ze hebben zelf geen alternatief!
Haar geburen zijn politiek vluchtelingen uit Bulgarijë en die mogen hier niet werken omdat ze geen werkvergunning krijgen, maar ze vinden dit zelf niet zo'n erg, ze wachten gewoon efkes hun proces af. (duurt ongeveer 2 jaar) Ze hopen dat het gerecht
zegt dat ze hier mogen blijven, want dan kunnen ze doorreizen naar Engeland, want dat lijkt hen het beloofde land! Ondertussen gaan zij iedere maand hun centjes halen bij het OCMW, de zoon mag gratis mee op schoolreis en zo en iedere maand mogen ze
langs het Rode Kruis om kleding en andere spullen te halen!**
1
Mijn vader is in september laatstleden gestorven. Mijn 64-jarige moeder is 44 jaar zelfstandige geweest en is ergens in haar jonge leven nog twee jaar arbeidster in een Antwerpse snackbar geweest. Zij is Belgische, hier geboren en getogen, heeft heel haar leven hard gewerkt, twee kinderen grootgebracht terwijl ze een meubelzaak openhield, en heeft haar ganse leven (zwaar) afbetaald aan pensioen- en andere belastingsplichten. Zij komt nu alleen te staan en heeft recht op een overlevings/weduwepensioen.
Na diverse communicatie met de dienst pensioenen dient zij te vernemen dat er met de twee jaar snackbar geen rekening meer gehouden kan worden en dat haar pensioen wordt vastgesteld op 542 euro. Dokters-, apothekerskosten en huisvesting zullen voor mijn moeder even hoog zijn als voor de andere Belgen. De winkel die ze nu geërfd heeft dient gestopt te worden en ze moet vervolgens ergens een appartement/huis gaan huren. Alleen al de huur kan met die 542 euro niet voldaan worden, laat staan dat ze er nog van kan leven.
2
Een Marokkaanse weduwe van 63 jaar woont een achttal jaar in België. Naar hier gehaald door de rest van de familie om haar laatste dagen in België te slijten. Gekleed in een typisch Marokkaans lang gewaad tot aan de grond met een hoofddoek op. Heeft geen enkele binding met ons land, spreekt de taal niet (geen enkel woord) en is het ook niet van zin 'vanwege te oud is en de taal te moeilijk', wenst zich niet te integreren, neemt niet deel aan de culturele of maatschappelijke activiteiten, heeft
nooit enige belasting of pensioenbijdrage in dit land betaald, en trekt thans een overlevingspensioen (of OCMW, dat is het enige waar ik niet zeker van ben) in België van 870 euro. Daarenboven zit ze in een dusdanig statuut dat meerdere zaken die de modale Belg aan de volle pot dient te betalen voor haar gratis, zeer goedkoop of goedkoop zijn (dokter, medicijnen, tramabonnement, huisvesting, .). Biedt zich nu aan bij de overheid om Belg te worden wat haar zonder één probleem toegestaan wordt gelet de wet zegt dat men in haar geval (>7 jaar in België) zo maar Belg kunt worden zonder dat je geïntegreerd bent of één van de landstalen spreekt.
LEVE BELGIË !!!
Dit is 1 van de vele gevallen en dan maar verkondigen dat we langer zullen moeten gaan werken om de vergrijzing te kunnen blijven betalen!!!!!
Wij dragen genoeg af om er later 30 jaar te kunnen van genieten zo niet laat ons er dan zelf voor sparen zodat het niet aan die profiteurs moet gegeven worden. Ik kan er nog een verhaaltje bijdoen !!
In mijn dorp woont een alleenstaande moeder met 1 zoon in een huis van het OCMW. Ze werkt in de school als PWA'er voor de kinderopvang voor en na de school! 2 weken geleden kreeg ze bezoek van het OCMW met het bericht dat ze uit haar huis wordt
gezet waar ze al jarenlang woont en in een dorp waar ze geboren en getogen is, omdat de gemeente te weinig plaats heeft voor de opvang van illegalen (politiek vluchtelingen), die op hun proces wachten.
Ha ja, het OCMW doet wel een geste : ze krijgt tijd tot eind volgend jaar om op te krassen en ze hebben zelf geen alternatief!
Haar geburen zijn politiek vluchtelingen uit Bulgarijë en die mogen hier niet werken omdat ze geen werkvergunning krijgen, maar ze vinden dit zelf niet zo'n erg, ze wachten gewoon efkes hun proces af. (duurt ongeveer 2 jaar) Ze hopen dat het gerecht
zegt dat ze hier mogen blijven, want dan kunnen ze doorreizen naar Engeland, want dat lijkt hen het beloofde land! Ondertussen gaan zij iedere maand hun centjes halen bij het OCMW, de zoon mag gratis mee op schoolreis en zo en iedere maand mogen ze
langs het Rode Kruis om kleding en andere spullen te halen!**
T'is toch zo goed in België...!!!
Donderdag 5 maart 2009
Het beleid van belgische politici
Als onze zakken en die van de royale poppenkast maar gevuld zijn.
(CD&V)
Progressief en sociaal.
La Belgique: le O.C.M.W. du monde.
(SP.a en PS)
Liberaal demografisch.
Hoe meer zielen, met de klemtoon op zielig, hoe meer vreugde.
(O-VLD, MR en LDD)
Archaïsch en te stom om te helpen donderen.
Geen verdere commentaar.
(Groen! en Ecolo.)
Zoals meestal: een cartoon zegt meer dan 1000 woorden.
Met dank aan Wim Peeters.
Met onze verontschuldigingen dat we niet weten wie de artiest is en waar deze cartoon origineel werd gepubliceerd.
Donderdag 5 maart 2009
Stadsvlucht?
De stadsvlucht is naar het schijnt gestopt, behalve bij gezinnen met kinderen.
Even dat fenomeen van dichter bekijken.
Wat is er aan de hand?
Het word helemaal duidelijk als je er de wachtrijen bij de scholen bijneemt.
Want bij welke scholen staan er wachtrijen.
Bij deze waar de allochtone ingeschrevenen sterk in de minderheid zijn.
Bij de andere scholen met een grote allochtone vertegenwoordiging, soms een straat verder, is er plaats zat.
Het begint allemaal bij de autochtone Vlaamse jeugd.
Na de middelbare studies trekken er zeer veel naar de steden om hun studies verder te zetten.
Altijd geestig natuurlijk, het studentenmilieu.
En op het einde van de studies zijn er natuurlijk veel koppeltjes.
En die vinden het tof in de stad, uitgangsleven dichtbij, het eerste werk meestal ook en ze gaan een klein huisje, appartementje of eventueel een studio huren.
De vrienden blijven ook voor een groot gedeelte hangen. The sky is the limit.
Maar na een tijd begint de natuur zijn werk te doen en de kindjes komen.
En dan begint het.
Want dan is er plots de vraag en twijfel : wat is het beste voor mijn kind ?
Voor de hele kleintjes is er de kinderopvang, maar dan ?
De kleuterklas... maar welke ?
De kleuterklas is belangrijk als voorbereiding, maar wat als er daar eigenlijk alleen in de klas het Nederlands de voertaal is, dat is misschien toch niet zo interessant.
En dan in het lager onderwijs, gaat dat geen problemen geven ?
De herinnering aan de eigen jeugd op de gemeente- of dorpsschool komt naar boven.
De vriendjes, de sfeer, de schoolfeestjes met sinterklaas, de ouders die mekaar kenden, en waar eens gaan spelen maar de fiets te nemen was.
De eerste koppeltjes met kinderen vertrekken uit de stad, terug naar de roots.
Want uiteindelijk willen ze het beste voor hun kind en hen de geborgenheid geven van een gemeentelijke of een dorpsschool.
De onzekerheid dat hun kind mogelijk in een minderheidspositie komt in de stadsscholen is niet toelaatbaar.
Bijgevolg is de vlucht ingezet, en dit verklaart ook de moeite die de achterblijvers doen om toch nog een aanvaardbare school te vinden.
Dat er voor de rest geen stadsvlucht is ?
Niet moeilijk, de allochtone gemeenschap word steeds groter en die zijn opgegroeid in de stad. Dus die blijven, maar nemen er nu de rand bij.
Juul Breydel
Even dat fenomeen van dichter bekijken.
Wat is er aan de hand?
Het word helemaal duidelijk als je er de wachtrijen bij de scholen bijneemt.
Want bij welke scholen staan er wachtrijen.
Bij deze waar de allochtone ingeschrevenen sterk in de minderheid zijn.
Bij de andere scholen met een grote allochtone vertegenwoordiging, soms een straat verder, is er plaats zat.
Het begint allemaal bij de autochtone Vlaamse jeugd.
Na de middelbare studies trekken er zeer veel naar de steden om hun studies verder te zetten.
Altijd geestig natuurlijk, het studentenmilieu.
En op het einde van de studies zijn er natuurlijk veel koppeltjes.
En die vinden het tof in de stad, uitgangsleven dichtbij, het eerste werk meestal ook en ze gaan een klein huisje, appartementje of eventueel een studio huren.
De vrienden blijven ook voor een groot gedeelte hangen. The sky is the limit.
Maar na een tijd begint de natuur zijn werk te doen en de kindjes komen.
En dan begint het.
Want dan is er plots de vraag en twijfel : wat is het beste voor mijn kind ?
Voor de hele kleintjes is er de kinderopvang, maar dan ?
De kleuterklas... maar welke ?
De kleuterklas is belangrijk als voorbereiding, maar wat als er daar eigenlijk alleen in de klas het Nederlands de voertaal is, dat is misschien toch niet zo interessant.
En dan in het lager onderwijs, gaat dat geen problemen geven ?
De herinnering aan de eigen jeugd op de gemeente- of dorpsschool komt naar boven.
De vriendjes, de sfeer, de schoolfeestjes met sinterklaas, de ouders die mekaar kenden, en waar eens gaan spelen maar de fiets te nemen was.
De eerste koppeltjes met kinderen vertrekken uit de stad, terug naar de roots.
Want uiteindelijk willen ze het beste voor hun kind en hen de geborgenheid geven van een gemeentelijke of een dorpsschool.
De onzekerheid dat hun kind mogelijk in een minderheidspositie komt in de stadsscholen is niet toelaatbaar.
Bijgevolg is de vlucht ingezet, en dit verklaart ook de moeite die de achterblijvers doen om toch nog een aanvaardbare school te vinden.
Dat er voor de rest geen stadsvlucht is ?
Niet moeilijk, de allochtone gemeenschap word steeds groter en die zijn opgegroeid in de stad. Dus die blijven, maar nemen er nu de rand bij.
Juul Breydel
Donderdag 26 februari 2009
De nullen
Ik moet toegeven, elke week zoek ik iets op teletekst van de VRT.
En altijd op zondagmorgen. Pagina 225 om precies te zijn.
Daar staat dan altijd wat er te verwachten is in de zeverende dag.
Wat mij vooral interesseert is wie er komt.
Wie er mag komen eigenlijk en wie er alweer niet bij is.
Als zoals dikwijls een VB-mandataris niet welkom is, hoeft het al niet meer ten huize Juul.
Televisie weer uit en gezellig een aperitiefje tegen het middaguur.
De nullen kunnen de boom in.
Vanaf 13 maart is het weer van dat.
Er komt een nieuw programma over "vooroordelen" en het gaat heten "Voor eens en altijd".
Met telkens een prominent uit de politiek en een uit de media.
Behalve iemand van het Vlaams Belang, dat mag blijkbaar niet volgens de presentator.
U kan er meer over lezen bij Marie-Rose.(naar beneden rollen tot 24-02-09)
Bijgevolg steun ik ook de oproep van Guido van Alphen.
Compleet te negeren dat programma.
Tip voor de nog donkere winteravonden : Filip De Winter brengt binnenkort een nieuw boek uit.
En dat ziet er heel interessant uit.
Juul Breydel
En altijd op zondagmorgen. Pagina 225 om precies te zijn.
Daar staat dan altijd wat er te verwachten is in de zeverende dag.
Wat mij vooral interesseert is wie er komt.
Wie er mag komen eigenlijk en wie er alweer niet bij is.
Als zoals dikwijls een VB-mandataris niet welkom is, hoeft het al niet meer ten huize Juul.
Televisie weer uit en gezellig een aperitiefje tegen het middaguur.
De nullen kunnen de boom in.
Vanaf 13 maart is het weer van dat.
Er komt een nieuw programma over "vooroordelen" en het gaat heten "Voor eens en altijd".
Met telkens een prominent uit de politiek en een uit de media.
Behalve iemand van het Vlaams Belang, dat mag blijkbaar niet volgens de presentator.
U kan er meer over lezen bij Marie-Rose.(naar beneden rollen tot 24-02-09)
Bijgevolg steun ik ook de oproep van Guido van Alphen.
Compleet te negeren dat programma.
Tip voor de nog donkere winteravonden : Filip De Winter brengt binnenkort een nieuw boek uit.
En dat ziet er heel interessant uit.
Juul Breydel
Zondag 22 februari 2009
Onafhankelijk republiek Vlaanderen?
NV-A en VB samen 60%
(resultaat van rond 17.00 u.)
Zaterdag 21 februari 2009
Iemand een pamperke?
Het blijft mij verbazen.
Neem nu het Europees parlement waar Vaclac Klaus een speech afstak die niet goed aangekomen is.
Het is te zeggen, bij de Europa-verslaafden dan.
Uit protest opstappen als er wat gezegd word dat hun niet aanstaat, dat kunnen ze.
Maar een volksraadpleging, bijvoorbeeld over de grondwet, daar durven ze hier niet aan beginnen de grote roergangers.
Dan doen ze het in hun broek.
Hetzelfde met de zogezegde linkse intellectuelen (ik noem ze anders maar zal beleefd blijven) hier en in Europa.
Het was toch altijd zo plezant om te protesteren tegen en te lachen met het katholiek geloof.
Daar scoorde je altijd wel mee in die kringen.
Nu staat het blijkbaar ook goed om met het Joodse geloof de spot te drijven en de gelovigen te pas en te onpas door de mangel te halen.
Maar over de "religie van de vrede" en zijn volgelingen, daarover geen moppen, en al zeker geen kritiek.
Het is heel eenvoudig te verklaren waarom ze dat dus niet doen.
Ze doen het in hun broek voor die mannen.
En die weten dat ondertussen maar al te goed.
Hetzelfde met de "gematigden" binnen de religie van de vrede.
Volgens de linkse kwieten is het maar een heel kein minderheidje die zo een beetje fanatiek is.
Droom rustig verder zou ik zeggen.
Want het idee dat de gematigden, die je dus niet hoort of niet ziet, het voor het zeggen zouden krijgen is compleet absurd.
Als er al zijn, je zal ze nooit horen. Waarom ?
Die doen het ook al in hun broek, voor dat minderheidje.
Juul Breydel
Neem nu het Europees parlement waar Vaclac Klaus een speech afstak die niet goed aangekomen is.
Het is te zeggen, bij de Europa-verslaafden dan.
Uit protest opstappen als er wat gezegd word dat hun niet aanstaat, dat kunnen ze.
Maar een volksraadpleging, bijvoorbeeld over de grondwet, daar durven ze hier niet aan beginnen de grote roergangers.
Dan doen ze het in hun broek.
Hetzelfde met de zogezegde linkse intellectuelen (ik noem ze anders maar zal beleefd blijven) hier en in Europa.
Het was toch altijd zo plezant om te protesteren tegen en te lachen met het katholiek geloof.
Daar scoorde je altijd wel mee in die kringen.
Nu staat het blijkbaar ook goed om met het Joodse geloof de spot te drijven en de gelovigen te pas en te onpas door de mangel te halen.
Maar over de "religie van de vrede" en zijn volgelingen, daarover geen moppen, en al zeker geen kritiek.
Het is heel eenvoudig te verklaren waarom ze dat dus niet doen.
Ze doen het in hun broek voor die mannen.
En die weten dat ondertussen maar al te goed.
Hetzelfde met de "gematigden" binnen de religie van de vrede.
Volgens de linkse kwieten is het maar een heel kein minderheidje die zo een beetje fanatiek is.
Droom rustig verder zou ik zeggen.
Want het idee dat de gematigden, die je dus niet hoort of niet ziet, het voor het zeggen zouden krijgen is compleet absurd.
Als er al zijn, je zal ze nooit horen. Waarom ?
Die doen het ook al in hun broek, voor dat minderheidje.
Juul Breydel
Donderdag 19 februari 2009
Fréedaardig
© VL-KRANT nr.4, februari 2009
Dinsdag 17 februari 2009
Kleine nuance
Dinsdag 17 februari 2009
Onafhankelijkheid?
Yes, we can!
“De Vlaamse trommels hebben even dienst gedaan om de
verkiezingen te winnen, maar het Belgische ‘staatsmanschap’ heeft
alweer geroepen. De Vlaamse vleugel van de CD&V is vleugellam.
L’ancien CVP est arrivé.” Zo veegde Erik Stoffelen de CD&V-top de
mantel uit op het jongste Vlaams-Nationaal Zangfeest. De bolwassing
volgde kort na een al even striemende aanklacht van enkele dissidente
CD&V-burgemeesters.
Nul procent
Huub Broers, Hendrik Verbrugge en Dirk Brancaer maakten in een open brief de tragische balans op van de regeringsdeelname: “Geen kartel meer, geen staatshervorming – noch enig vooruitzicht, geen splitsing van BHV, een weinig inspirerende noodregering, een dieptepunt qua geloofwaardigheid.” De opstandige burgemeesters werden niet teruggefloten door hun partijtop, want iedereen weet dat ze gelijk hebben, dat het palmares bedroevend is. Leterme schreef in een brief aan alle CD&V-mandatarissen wel dat zijn partij de verkiezingen gaat winnen, maar aan de basis zien ze de bui al hangen. “Intussen ontspoort het budget, is goed bestuur ver te zoeken, wordt de staatshervorming op de lange baan geschoven, gaat men over BHV dan toch onderhandelen en staan zowel CD&V als VLD te kijken naar de verlammende oorlog tussen de MR en de PS”, aldus de opstandige burgemeesters.
Iedereen weet dat je de verkiezingsbeloftes van de traditionele partijen best met een korreltje zout neemt, maar de kloof tussen de beloftes en de resultaten was zelden zo schrijnend. Of, om het met de woorden van de CD&V-burgemeesters te zeggen: “Op dit moment hebben we nul procent bereikt.” Nul procent! Alstublieft.
Fortis
Leterme struikelde over het Fortis-dossier, na mogelijke druk vanuit de regering op rechters die zich over de verkoop van de bank moesten uitspreken. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, denk je dan, maar Reynders lapte het weer. Hij schudde op de valreep nog wat oneerbare trucjes uit de mouw om de stemming van de aandeelhouders van Fortis in zijn voordeel te laten beslechten. Maar toen dat uitlekte was de verontwaardiging zo groot dat de verkoop aan het Franse Paribas werd weggestemd. Niemand weet hoe het nu verder moet.
In een normaal land zouden er meteen na de val van de regering-Leterme verkiezingen worden uitgeschreven. Maar neen, in België worden democratische verkiezingen door politici en opiniemakers opgevoerd als de ultieme nachtmerrie. ‘Dit land heeft stabiliteit nodig’, zo wordt georakeld. ‘We kunnen ons niet veroorloven dat de regering valt’ want ‘de economische crisis moet aangepakt worden, de bankcrisis opgelost’. En daarvoor heb je ‘bekwame leiders’ nodig… We kennen het resultaat. Wat een zootje, wat een puinhoop. In een beschaafd land zou de regering al lang de eer aan zichzelf gehouden hebben en ontslag genomen. Maar neen. Luid applaus voor de ‘change’-praatjes van Barack Obama, maar in eigen land luidt het leidmotief van Herman Van Rompuy en zijn regering: ‘No change’. Je moet het maar doen. Het land zakt weg in het moeras en het immobilisme, en wat zegt de regering: laten we er maar van genieten…
KBC
“Alles in dit land is communautair”, zei Karel De Gucht ooit. Dat werd met de bankcrisis nog eens ten overvloede bewezen. Didier Reynders aarzelde geen seconde om de Vlaamse bank KBC mee de dieperik in te sleuren. Vorig jaar al zorgde Guy Quaden (PS) voor onrust door te suggereren dat KBC kampte met liquiditeitsproblemen. Een kapitaalinjectie bij KBC werd verzilverd met ‘compensaties’ voor de noodlijdende Waalse vliegtuigonderdelenbouwer Sabca. En daarmee werd de oude Belgische wafelijzerpolitiek terug uit de mottenballen opgevist.
Maar daarmee was de Waalse afgunst en de nijd over de Vlaamse welvaart, de Vlaamse begrotingsoverschotten en het economische succesverhaal van Vlaanderen nog niet gesust. Reynders strooide opnieuw valse geruchten rond over ‘banken in moeilijkheden’ – lees KBC. Beursspecialisten wezen er dan ook op dat de koersval bij KBC “vooral te wijten is aan geruchten uit overheidskringen en meer bepaald Didier Reynders”. Toen een dijkbreuk onafwendbaar was geworden, haastte Laurette Onkelinx zich met de kurkdroge mededeling dat er van Belgische overheidssteun aan de (Vlaamse) bank ‘om ideologische redenen’ geen sprake kon zijn. Als grof staaltje van Waalse ‘solidariteit’ en Belgische loyaliteit kan dat tellen.
Het bedenkelijke optreden van Reynders en co. is geen toeval, maar kadert in een doelbewuste strategie van de Franstaligen om het Vlaamse autonomiestreven met alle mogelijke middelen te dwarsbomen. Maar, helaas voor Reynders en co., wie een put graaft voor een ander, loopt het risico er zelf in te tuimelen. Ze kregen de KBC-boemerang terug, recht in het gezicht. “Wat kan Vlaanderen nog met dit Wallonië aan?”, vroeg Guido Meulenaer zich af in Trends. “Aan Vlaamse kant groeit de consensus dat een staatshervorming noodzakelijk is. De zaak-KBC zal dat bewustzijn nog doen toenemen”, en komt die staatshervorming er niet, “dan zijn een big bang en een onafhankelijk Vlaanderen de enige uitweg.”
‘Yes, we can!’
De CD&V-top heeft er zich bij neergelegd dat er van een staatshervorming niks in huis komt. De partij heeft zich weer tot België bekeerd. Herman Van Rompuy zweert bij de Belgische status quo. En de VLD? Die voert Guy Verhofstadt straks op als “de redder des vaderlands”. De man die van België een ‘modelstaat’ zou maken, maar die alle netelige dossiers in de koelkast stopte en liet wegrotten…
‘No change’, inderdaad. En dat terwijl het land snakt naar verandering. De begroting rammelt langs alle kanten. De communautaire onderhandelingen zitten muurvast. Justitie is nog altijd een puinhoop. En intussen gaat de miljardendiefstal van Vlaams geld en Vlaamse welvaart dag in dag uit gewoon verder.
Verandering? Ach, Jean-Marie Dedecker belooft het wel, maar droomt al luidop van een regering met CD&V en VLD, de partijen die het ‘no change’ tot hoogste vorm van staatsmanschap hebben verheven. Maak u dus geen illusies, ook LDD zal straks niet voor de noodzakelijke verandering zorgen.
Die levensnoodzakelijke verandering is binnen België niet mogelijk en kan alleen in een eigen Vlaamse staat. Luc Van der Kelen (Het Laatste Nieuws), is geen flamingant (integendeel, een notoir lid van B-Plus en de loge. -noot Duplo), maar hij trekt uit de KBC-crisis wel de enig mogelijke conclusie: “Als er ooit een bewijs is geweest voor de levensvatbaarheid van een zelfstandig Vlaanderen, is dat in de zaak-KBC geleverd.” Vlaanderen heeft België niet nodig. Vlaanderen heeft gedaan wat het moest doen. Weg met die verlammende koudwatervrees en de Belgische ziekte. Vlaanderen moet eindelijk zijn lot in eigen handen nemen. Vlaamse onafhankelijkheid? “Yes, we can!”
Bruno Valkeniers
Opmerking.
Deze "opstandige" burgemeesters vind ik leugenaars, hypocrieten en postjespakkers.
Herinnert u zich nog de stoere taal van de voorzitter van de CD&V-jongeren toen de geitenboer aan zijn postje bleef plakken? Ook meneer De Brabandere blijft uit puur geldgewin braaf bij de tsjeven hangen.
Indien deze mannen ook maar enig ideaal zouden hebben dan breken ze met die bilzieke huichelachtige linkse graaiersbende wat de CD&V uiteindelijk is. Maar, dat doen ze niet! Hun enige ideaal is hun inkomen, hun postje op kosten van de dwaze kiezer/belastingbetaler.
Zelfs - met alle respect - "moedige" David Geens had niet de moed zelf de stekker uit het stopcontact te trekken. Hij werd buiten gebonjourd en pas dan koos hij voor de N-VA. Hopelijk laat hij nu ook zijn ziekenfonds (CM, neem ik aan) vallen voor een Vlaams Ziekenfonds. (in afwachting dat deze gepolitiseerde instellingen, net zoals met de werkloosheidsuitkering, worden afgeschaft en vervangen door één officiële zorginstelling. Hoeveel miljarden vallen hier te besparen?)
Ik heb resoluut gekozen voor het Vlaams Belang omdat het programma van deze partij het meest aansluit met mijn denkwijze, morele (gezinswaarden)*, economische en politieke visie.
Ik kan me niet voorstellen dat ik als militant, laat staan mandataris, mijn ideaal opoffer om ondanks alles "mijn" partij trouw te blijven. Want DAT is wat deze heren doen. Of net niet. NIET is duidelijker. Deze heren hebben géén ideaal noch visie en hebben bij deze dit openlijk toegegeven. Met "Vlaamse" beloftes - veel beloven en weinig geven doet de zotten in vreugde leven - halen ze nog stemmen en dat is het enige wat voor hen telt.
Indien deze "heren" over enige consequentie of rechtlijnigheid beschikken dan nemen zij de enige mogelijke beslissing en dienen hun ontslag in bij hun partij. Omwille van de smeer ... is dat natuurlijk een brug te ver.
* CD&V heeft sinds de abortuswet reeds meermaals bewezen geen gezinspartij meer te zijn. Multilullig des te meer.
Maandag 16 februari 2009
Eventjes bezinnen
Met dank aan Jean Marc van Belle
Maandag 16 februari 2009
Wat zit er eigenlijk bij de GvA?
Gisteren, zondag 15 februari, bracht deze pulpgazet het nieuwtje over een Braziliaanse die werd aangevallen door skinheads. Merkwaardig omdat ik dat nieuws op de stek van HLN al op vrijdag 13 februari had gelezen.
Het is niet de eerste keer dat ik opgewarmd nieuws lees bij de gazet van Allah. Reeds meerdere keren komt daar nieuws op te staan dat soms meerdere dagen voordien op andere stekken te lezen was.
Eigenlijk heel gewoon maar nu valt er wel iets heel erg op.
Het bericht (10u16) in HLN werd diezelfde dag, 13 februari dus, om 15u40 reeds ontkracht.
Toch plaatsten de oenen van de GvA dit bericht 2 dagen later op hun webstek.
Is dit echt uit dommigheid of zit hier meer achter? Het heeft iets van lieg, lieg er op los, er blijft altijd wat hangen. En dat komt hen goed uit omdat ze altijd de leugen en het predikaat extreem-rechts aan het VB koppelen en deze zelfde term voor skinheads gebruiken.
Of zoek ik spijkers op laag water? A. Griffon had het er ook over. Misschien toch uit dommigheid zoals Christine Rombouts schreef op AHN n.a.v. de nieuwe look van de GvA: “Het grafische uitzicht van de Antwerpse krant is nu in harmonie met het peil van de redactie: een folder van de Lidl.”
Het is niet de eerste keer dat ik opgewarmd nieuws lees bij de gazet van Allah. Reeds meerdere keren komt daar nieuws op te staan dat soms meerdere dagen voordien op andere stekken te lezen was.
Eigenlijk heel gewoon maar nu valt er wel iets heel erg op.
Het bericht (10u16) in HLN werd diezelfde dag, 13 februari dus, om 15u40 reeds ontkracht.
Toch plaatsten de oenen van de GvA dit bericht 2 dagen later op hun webstek.
Is dit echt uit dommigheid of zit hier meer achter? Het heeft iets van lieg, lieg er op los, er blijft altijd wat hangen. En dat komt hen goed uit omdat ze altijd de leugen en het predikaat extreem-rechts aan het VB koppelen en deze zelfde term voor skinheads gebruiken.
Of zoek ik spijkers op laag water? A. Griffon had het er ook over. Misschien toch uit dommigheid zoals Christine Rombouts schreef op AHN n.a.v. de nieuwe look van de GvA: “Het grafische uitzicht van de Antwerpse krant is nu in harmonie met het peil van de redactie: een folder van de Lidl.”