Björn Roose is niet meer

Collega Volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde en ikzelf schreven naar aanleiding van de aanstelling van 44ste president van de VSA volgende Open Brief aan de heer Barack Obama. Als de politiek correcte politici hun mening mochten ventileren, waarom zouden wij dat dan ook niet doen?


Mijnheer de president,



Wij durven er van uitgaan dat u op dit ogenblik overspoeld wordt door boodschappen uit heel de wereld. Een blik op onze vaderlandse pers volstaat om ons hiervan te overtuigen. Wij hebben echter de indruk dat het vooral uit politiek correcte hoek is dat u wordt benaderd en durven veronderstellen dat u als kersvers wereldleider ook wel eens zou kunnen geïnteresseerd zijn door wat gedacht wordt in die zeer eerbare politieke kringen die men maar al te vaak als politiek niet-correct definieert. De twee ondertekenaars van dit schrijven horen hier bij. Zij zijn immers Volksvertegenwoordigers van die grote Vlaamse partij, het Vlaams Belang, waarvan de Senaatsfractie oorspronkelijk uitgenodigd werd op het feest dat op de dag van uw eedaflegging op de Amerikaanse ambassade in Brussel plaatsvond maar in de ochtend van die dag er van op de hoogte gebracht werd dat ze tenslotte niet welkom zou zijn. Terloops weze opgemerkt dat vermits u tijdens uw eerste presidentiele toespraak zeer sterk de nadruk legde op de gelijkheidsgedachte, wij durven veronderstellen dat in de toekomst zoiets niet meer zal gebeuren omdat de Amerikaanse administratie niet langer mensen op basis van hun politieke overtuiging zal discrimineren.



Maar laat ons u eerst en vooral vanuit ons politiek niet-correct verdomhoekje feliciteren met uw verkiezing en uw aanstelling tot 44ste president van de Verenigde Staten.



Van deze gelegenheid maken wij gebruik om u enkele desiderata voor te leggen.



- Het leidmotief van uw verkiezingscampagne was: “change”, verandering dus. Mogen wij u in dit verband met nadruk vragen dat de VS niet langer druk zouden uitoefenen op Europa om ons te verplichten Turkije in de EU op te nemen. Dit land kan best een goede bondgenoot zijn van de Verenigde Staten en van Europa maar maakt geografisch noch cultureel deel uit van ons continent. Uiteraard wordt dit een ernstige koerswijziging in de Amerikaanse politiek. Maar … yes, you can!

- Wij begrijpen als Europeanen uw bezorgdheid voor de verschillende landen uit de voormalige Sovjetunie die gebruik gemaakt hebben van de implosie van het communisme om zich onafhankelijk te verklaren. Ook wij voelen ons solidair met de betrokken volkeren. Dit belet echter niet dat wij er begrip voor hebben dat Rusland zich ergert aan het feit dat het omringd wordt door raketinstallaties ook al zouden deze bedoeld zijn om raketten uit Iran op te vangen. Wij zijn er van overtuigd dat op dat vlak andere maatregelen mogelijk zijn … yes, you can!

- Amerika en Europa hebben niet persé dezelfde belangen. Al was het maar omdat (en dit slechts een voorbeeld) Amerika beschikt over lange kusten die op de belangrijkste wereldoceanen uitgeven en de VS dus als grootmacht ook een zeer grote thalassocratie is. Dit laatste is veel minder het geval voor ons Europa dat eerder een continentale roeping heeft. Het ene kan complementair zijn met het andere, maar toch dient rekening gehouden te worden met verschillende politieke belangstelling, verschillende politieke noodzakelijkheden en dus met differente politieke acties. Zou het mogelijk zijn dat het Amerikaans beleid hiermee in de toekomst rekening zou houden. Ook dat zal niet eenvoudig zijn. Maar … yes, you can!

- Amerika streefde tot hiertoe naar een bipolaire en zelfs monopolaire wereldpolitiek. De werkelijkheid van onze wereld is echter multipolair en deze multipolariteit zou, indien ze erkend wordt, misschien een betere waarborg vormen voor vrede dan wat we in de laatste decennia op dat vlak hebben meegemaakt. Wij verzoeken u dan ook deze multipolariteit te aanvaarden en zelfs na te streven. Dit komt op een zeer zware politieke verandering neer, maar … yes, you can!

- Dit laatste veronderstelt eerst en vooral het herkennen van de verscheidenheid van deze wereld. Tot hiertoe verdedigde Amerika steeds de zogenaamde one-world-theorie en dit zowel op politiek als op maatschappelijk vlak. Er is in de wereld echter zoveel meer dan de Westerse kijk op de zaak. Zou Amerika hiermee niet in de toekomst rekening willen houden? Ook dat zal allemaal niet eenvoudig zijn, maar … yes, you can!

- Tenslotte dit nog, u verwees in uw toespraak naar de founding fathers van de Amerikaanse natie. Zij hebben gestreden om Amerika onafhankelijk te maken van Groot-Brittannië. U zult er bijgevolg wel begrip voor hebben dat de Europeanen zich af en toe onafhankelijk tegenoverstaande de Amerikaanse politiek opstellen. Mogen wij u vragen dit begrip in uw politiek tegen ons Europa te laten meespelen? Ook voor dit geldt: … yes, you can!



Mijnheer de president, u wacht een zeer zware verantwoordelijkheid en een zeer moeilijke opdracht. Wij wensen u hierbij de nodige sterkte toe en hopen het allerbeste voor u en uw vaderland Amerika.



Met respectvolle maar niet-politiek correcte groeten.







Francis Van den Eynde,
Volksvertegenwoordiger



Peter Logghe,
Volksvertegenwoordiger

In de West-Vlaamse drugstad bij uitstek, die van “drugdealer” De Clerck, stond tijdens de kerstperiode geen enkel stalletje.  Toch geen die er door ‘t stad werd gezet.

Een stad die in de streek nog altijd wordt geassocieerd met al of niet franscouillonse dikke nekken waar de tsjeven de plak zwaaien. Zegt veel over de “C” van collaboratie of corrupt, de “D” van dictatuur en de “V” van vals in CD&V.

Of de “D” van dhimmi. Past natuurlijk perfect binnen het politiek correcte kader.

De dhimmitude van de gemeenteraad van deze zichzelf opblazende gemeente, letterlijk en figuurlijk als opgeblazen ballonnen, is dus reeds zover gevorderd dat een kerststal in de kerstperiode er al niet meer bij hoort.

Wel “zwarte koten” om het stadhuis en de sint-Maartenskerk te belichten. (zie foto, met dank aan Jan Deweer)

Vriend Roel De Brock schreef er volgend stukje over.




"Kijk opa, 't stalletje van Bethlemen!"
Dat was mijn jongste kleinkind tijdens een wandeling op de grote markt.
"Neen, Janneman, 't is niet het stalletje van Bethlehem, 't is maar een zwart kot van Kortrijk."
"Kijk! Dààr staat het stalletje van Bethlehem!"
"Neen jongen, ook dat is niet het stalletje van Bethlehem, 't is nog een zwart kot van Kortrijk."
"Komt er dan geen stalletje meer op de markt, opa?"
"Neen jongen, dat mag niet meer van de tsjeven."
"Tsjeven??? Wat is dat opa?"
"Wel jongen, dat zijn politiekers die zich christen noemen maar allesbehalve christelijk zijn."
"Dat is niet goed hé, opa?"
"Nee jongen, dat is niet goed."
Daarom vermijd ik langs de sint-Maartenskerk of over de markt te wandelen.



Roel De Brock

Aan de vele lezers en reageerders, ook via e-post, op dit blogje waarbij ik hen uitdrukkelijk wens te danken voor hun trouw en steun. In het bijzonder aan Juul Breydel en Stradi die me zo af en toe uit mijn diepe gaten halen.

Aan hen die trouw hebben gezworen aan Vlaanderen
Aan hen die ondanks alles blijven strijden voor een rechtvaardiger Vlaanderen
Aan hen die het doodzieke België van zijn doodstrijd willen verlossen
Aan hen die geloven in een onafhankelijk Vlaanderen


Aan hen die blind zijn wens ik dat hun ogen opengaan zodat ze zien hoe de democratie in dit onland wordt gemolesteerd, verkracht en verknecht.
Aan hen die doof zijn wens ik dat hun oren opengaan zodat ze de leugens kunnen horen die iedere dag luider en arroganter klinken vanuit de “democratische” ivoren toren, of moet ik minaret zeggen?



DAAR IS MAAR EEN VLAANDREN

Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar rukt niet de Rhône, daar stroomt niet de Rijn,
daar vloeit maar de Leie en de Scheld' die brandt,
daar is maar één Vlaandren, 't is mijn land!

Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar is maar één vreugd, daar is maar één pijn,
daar is maar één liefde, daar is maar één haat,
daar is maar één Vlaandren en 't vergaat.

Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
het groeit naar de daad, en die daad is mijn;
het wordt in de wereld veel of niets,
daar is maar één Vlaandren, en 't is Diets!

René De Clercq

Hier vindt u alles over deze bijzondere Vlaamse dichter.