Een uil na de bosbrand

Als Vlaamse Liberalen durven wij ons vragen te stellen betreffende onze identiteit. Deze vraagstelling is immers van cruciaal belang voor de overleving van een Staat, een Natie, een volk.
Wie zijn wij? Wat zijn onze wortels? Op basis van welke waarden is onze nationale gemeenschap gebouwd? Hoe kunnen we ons cultureel erfgoed verdedigen?
Dit zijn vragen die iedereen kwaad maakt die zich krampachtig vastklampt aan het behoud van België. Nochtans zijn ze de moeite waard om te stellen.

Vanaf de 2de wereldoorlog proberen de zogenaamde “verlichte geesten” het bewustzijn immers te globaliseren, de gedachte te ontzuilen. Volgens hen is de ultieme vrijheid  zich openstellen voor alles, alle grenzen tussen de verschillende identiteiten, volkeren en  naties laten vallen. Het is een soort genocide op de verscheidenheid, het uitdoven van de verschillen, dat deze mensen er toe aanzet om  alles te mengen.
Is de Vlaamse identiteit immers niet gegroeid vanuit een emotionele omgeving, opgericht vanuit een bepaald territorium, bevolkt door tradities, gewoontes en waarden en verenigd door eenzelfde taal?

Laat het nu net deze tradities, deze waarden en normen zijn die de progressieven willen uitroeien. Ze hebben nog steeds niet begrepen dat het net de  "verschillen" tussen mensen zijn die toelaten om zich open en tolerant te gedragen t.o.v. de anderen. Zij hebben nog steeds niet begrepen dat we uniek en onvervangbaar zijn dank zij onze eigen identiteit.
Het is maar door anders te blijven dat de andere je kan verrijken en dat je hem iets kan teruggeven.

De pseudo-tolerantie, geproclameerd sinds mei ’68 is dan ook enkel een valstrik, een droombeeld, gezien de echte tolerantie iets is dat een inspanning vereist.  Oneindig verdraagzaam zijn is zeker geen heldendaad. Echte tolerantie is een kwaliteit die geen neerwaartse nivellering verdraagt.

De huidige mondialisering doet echter mee aan de afbraak van de coëxistentie van de verschillende wereldvisies, de uiteenlopende politieke systemen, de tegengestelde waarden. Door het systematisch verplaatsen van een massa aan mensen, trachten zij een enorme planetaire smeltkroes te creëren waarin de mens nog enkel een schaduw van zichzelf zal zijn. Zij installeren een verwarde globale maatschappij, waar alles evenveel waard is, waar er geen onderscheid meer is door de vermenging van de zwervende en lege zielen.

De globale samenleving is voor de humane waardigheid wat de hamburger is voor de “Haut Cuisine”. Het is misschien geruststellend dat een hamburger overal hetzelfde smaakt, maar dit laat niemand toe om voluit te leven.
Zal de mensheid trouwens tevreden zijn met dit trieste overleven in een uithoek van de herinnering, met een vage nostalgie naar de vergeten bekoring (smaak)?
Neen, de identiteit kan je niet egaliseren, het laat zich niet vervlakken. Zijn identiteit verkopen staat immers gelijk aan zijn ziel aan de duivel verkopen.

Met dank aan Oskar Freisinger, Zwitsers parlementslid van SVP, voor de toestemming om zijn toespraak 'l'Identité" te mogen verwerken.

Hugo Coveliers

©Johan Sanctorum, Visionair België

Een aantal Vlaamse artiesten – opmerkelijk genoeg hetzelfde kransje dat we ook op de Belgavox-concerten tegenkomen, zoals Axelle Red, Stijn Meuris & C°…- heeft zich het lot van de Vlaamse krant De Morgen aangetrokken. Daar staan een aantal jobs op de tocht, nu eigenaar Christian Van Thillo (De Persgroep) vindt dat een krantje met een dagoplage van zo’n 50.000 ex wel wat redactioneel mag samenwerken met Het Laatste Nieuws van dezelfde groep, goed voor zo’n 370.000 ex. per dag.

De Vlaamse linkerzijde schreeuwt moord en brand, en vindt meteen dat “de democratie in gevaar is.” Sorry jongens, ik vind echt wel dat Bert Bultinck een job mag hebben en dat zelfs Tom Cochez zijn rioolschrijfsels ergens moet kunnen dumpen. Maar de democratie in gevaar? Is dat er niet wat over? Laten we even de zaken op een rijtje zetten.

Lees hier het volledige artikel.