Zondag 18 september 2011
394. herinneringen
Tijdens het aanpakken van het ene kamertje blijf ik zorgvuldig sorteren en alle herinneringen die ik niet wil 'weggooien' stop ik in dat ene kaftje dat ondertussen al uit zijn voegen gaat. In mijn achterhoofd heeft dat kaftje ondertussen een bestemming gekregen, een functie, een doel. Verder voel ik me nog steeds vrij leeg en onverschillig. Het is zoals het is. Ik nam ook voor het rommelen rust en las het boek uit.
Verder denk ik terug aan het berichtje dat ik enkele dagen geleden ontving dat ik steeds persoon X mocht telefoneren als er iets was. Nu... ik merk dat ik niet zal kunnen telefoneren omdat er ofwel altijd 'iets' is ofwel omdat ik niet weet bij welke 'iets' volgens hun normen ik màg telefoneren, het geoorloofd is te telefoneren... Snap je? Dat zijn allemaal zaken waar ik me geen raad mee weet maar waar ik niets van zeg omdat ik het in mijn leven inpaste en zo goed als op niemand beroep doe, omdat ik nooit in staat was dat waar ik aan lijd voldoende ernstig te nemen... en dat nog niet in die mate kan dat ik ooit beroep zal doen op iemand buiten die ik gewend wàs. Want waar blijf ik als ik ook dààr niet langer het gevoel heb 'terecht' te kunnen?
Geschreven door Lore om 00:00
Reageer op dit bericht
Goed, het is zo. Alles tesamen, net iets teveel. Ik kan momenteel niet meer beginnen dan het proberen van me af te zetten zo goed en zo kwaad mogelijk. Als ik straks aan het rusten ga, zal het wellicht beter gaan. Als het zo blijft de volgende dagen dan moet ik volgende week toch met iemand praten. Wat opnieuw een hoop energie zal vergen... de stap te zetten... en zelfs meerdere.
Misschien kan ik straks de vaat afwerken, de hal schoonmaken en het gevouwen wasgoed in mijn kamer opbergen... Dat moet toch lukken voor de avond. Ik heb geen zin om naar buiten te gaan dus kan ik die tijd gebruiken om die dingen op orde te krijgen. 
