Streven....

Waar ligt de gulden middenweg
Ik zou het echt niet meer weten
De weg die je altijd kiezen moet
Waarschijnlijk ben ik het vergeten
Het pad dat je brengt waar je wilt
Zonder anderen te moeten kwetsen
Je vraagt je af, doe ik het goed
Laat anderen dan maar kletsen
Het maakt me zo ontzettend moe
Steeds die middenweg te gaan
Zonder mezelf voorbij te lopen
Help me en kom naast me staan

Liefs van Rozemarijn

Op Moederdag denk ik even terug
Toen waren mijn kinderen nog klein
Ze maakten zelf de liefste frutsels
Die me nog steeds dierbaar zijn
Er is sindsdien zoveel veranderd
Mijn zoon die ik dan toch weer mis
Maar met mijn dochter even samen
Zodat er gezelligheid en liefde is
Nee, dure cadeau's die hoef ik niet
Het beste wat ze kunnen schenken
Te weten dat ze van me houden
En op deze dag aan me denken

Ik wens alle moeders morgen een
heel mooie Moederdag toe.
Met liefs van Rozemarijn.

Woorden die worden gezegd
Kunnen mensen krenken
Maar ook niet gezegde woorden
En geen aandacht schenken
Raken mensen diep in 't hart
Doch niemand die het merkt
Omdat ze niet beseffen
Hoe toch echte liefde werkt
Dan vlucht je liever weg
Je lach maskeert verdriet
Geen mens ziet dan de tranen
Die je later weer vergiet.

Liefs van Rozemarijn

Als je de weg dreigt kwijt te raken
Sta dan gewoon eens even stil
Laat alles rustig maar bezinken
Tot je weet hoe je verder wil
Stel gerust iets uit tot morgen
Wat vandaag niet lukken gaat
Neem niet te veel hooi op je vork
Dat is mijn goed bedoelde raad

Liefs van Rozemarijn.

We vieren vandaag onze Koninginnedag
En overal zie je onze wapperende vlag
Nog meer waarschijnlijk als vorig jaar
Dat doen we ter meerdere ere van haar
We willen zo graag allen laten weten
Dat we ook Friso en Mabel niet vergeten
Al uiten we dat slechts met ons gevoelen
Zij zal bemerken hoe we het bedoelen
Ondanks verdriet is ze een sterke vrouw
Juist daarom is het dat ik van haar hou
We heten haar welkom als een warm bad
Haar glimlach te zien is voor ons zat
Bewondering alom voor die sterke vrouw
Dat is waarom ik van Holland hou.

Liefs van Rozemarijn

Hoe kun je positief blijven denken
Dat valt in deze tijd heus niet mee
De overheid maakt er 'n zooitje van
Hoe verder, nog geen flauw idee
Ik heb een dak boven mijn hoofd
En elke dag voldoende te eten
Gewoon een tikkie ellende - moe
Wil het graag eventjes maar vergeten
Kunnen we elkaar een beetje helpen
Niet klagen, maar lachen als dat kan
Al zal het de wereld niet veranderen
We worden er wel wat vrolijker van

Liefs van Rozemarijn

Ze ziet haar zitten op het bankje
in de tuin vol geurende rozen
Het poppekind in haar armen
zachtjes heen en weer wiegend
Haar ogen beginnen blij te stralen
Heb je snoepjes meegebracht ?
Ze schenk denkbeeldig thee in
Kleine kommetjes staan klaar
Samen genieten ze van de zon die
een blosje op haar wangen tovert
Lees je nog een verhaaltje voor?
Ademloos luistert ze naar het
sprookje van vroeger en later
Als het afscheid nadert vraagt ze
half huilend, wanneer kom je weer
Echt heel gauw hoor lieverd....
Dag Mam.....tot morgen.

Liefs van Rozemarijn

Al is het moeilijk, laat mij in de waan
Dat op een dag alles beter zal gaan
De economie weer goed kan draaien
Geen hoge pieten die slechts graaien
We moeten allemaal samenwerken
De zwaksten geholpen door de sterken
Goede scholing voor de huidige jeugd
Dan brengt de toekomst weer wat vreugd
We moeten de handen ineen durven slaan
Daar droom ik van, laat mij in de waan

Liefs van Rozemarijn

Telkens weer en zo onverwachts
Sluip jij stil mijn gedachten binnen
Door iets wat ik zie of wat ik hoor
Ben ik even totaal buiten zinnen
Je bent eenvoudig niet weg te denken
Blijft toch verbonden met ons leven
Altijd zal ik van je blijven houden
En je steeds opnieuw weer vergeven
Telkens weer....

Liefs van Rozemarijn

Niet veel vragen, alles geven
Daarom draait het in het leven
Je moet leren....en accepteren
Incasseren steeds maar weer
Wanneer je dat eindelijk begrijpt
Krijg je telkens een beetje meer
Alles geven en weinig vragen
In goede en in slechte dagen
Door samen te delen lief en leed
Worden vriendschappen gesmeed

Liefs van Rozemarijn

Even wat tijd voor rust en bezinning
Een beetje tijd om goed na te denken
Doen we alles wel zo het zou moeten
Liefde om aan anderen te schenken
Elk huisje heeft ook zo zijn kruisje
We krijgen de kracht het te verdragen
Zolang we in hoop en vol vertrouwen
Om steun van boven te durven vragen
Maar ook plezier mogen we beleven
Met mensen die ons zo dierbaar zijn
Verstoppen eieren voor de kinderen
Het is een feest voor groot en klein
Dat we met elkaar mogen vieren
Niet treuren om dat wat er niet is
Genieten van wat het leven geeft
Schenkt dankbare ware betekenis

Een mooi, vrolijk en gezegend
Paasfeest gewenst met liefs
van Rozemarijn.

Ik hou zo van jou, kan je niet laten gaan
En denk dat jij ook houdt van mij
Maar ergens tussen onze harten
Is een deur zonder sleutel erbij
Een venster waar ik niets door kan zien
En een muur, zo onmetelijk hoog
Geen sleutel,geen zicht en dan de muur
Die reikt tot vlak bij de hemelboog
Ga op zoek naar je diepste gevoel
Wellicht voel je net als ik de pijn
Geef me de sleutel en open de deur
Tussen dat hart van jou en mijn.

Liefs van Rozemarijn

Of er nog wonderen zijn
Hoe kun je zo iets vragen ?
Kijk naar m'n tuin van leeg naar vol
In amper zeven dagen

Toon Hermans
xxx van Rozemarijn.

Vrienden komen en vrienden gaan
Verdwijnen als schepen in de mist
Varend tot achter de verre horizon
Je denkt, heb ik me zo vergist ?
Maar nee, de echte vrienden blijven
Varen als een loods steeds langszij
Ook al dobber je zelf maar wat rond
Ze blijven je trouw en dat maakt blij

Liefs van Rozemarijn

Zo gauw de zon weer warmte geeft
En de lucht wordt hemelsblauw
Dan krijgen we de lentekriebels
Fluiten de mannen in de bouw
Naar al die mooie blote benen
Van de dametjes in hun rokje
Vogeltjes willen een nestje maken
En zoeken al naar 't beste hokje
Narcissen richten zich op in de zon
Een groene waas komt in de bomen
Als teken van de eerste bladeren
Geniet van al wat nieuw zal komen

Liefs van Rozemarijn

We kunnen alleen kaarsjes branden
Want het is nog lang niet voorbij
Overal is zo onnoemelijk veel leed
Witte kistjes staan daar in een rij
Hoe kunnen wij de mensen troosten
Nooit meer te horen hun lieve stem
Verdoofd door smartelijk verlangen
Naar hun kind, naar haar, naar hem
Voor de volwassenen een bruine kist
Bloemen liggen er in een lange rij
Knuffeltjes en heel veel kaarsjes
Nee, het is nog lang niet voorbij
Nog niet.....

Liefs en steun van Rozemarijn

Na een nacht vol mooie dromen
Begon ik aan een nieuwe dag
De radio vermelde een vreselijk ongeluk
Daardoor raakte ik totaal van slag
Een bus vol kinderen en begeleiders
Vrolijk, niet wetend van de nood
Die het lot velen die dag zou brengen
28 mensen vonden er een tragische dood
Ouders spoeden zich naar hun kinderen
Niet wetend wat hen te wachten stond
Het vreselijkste wat je maar kunt denken
20 Kinderen die men niet levend vond
Lieve God, zij hen genadig, sta ze bij
Ben zo begaan met hun groot verdriet
Holland en België samen in rouw
Stil ben ik want bevatten kan ik het niet

Steun en liefs van Rozemarijn

Verliefdheid, vlinders in je buik
Een mooier gevoel bestaat er niet
De warmte zit zo diep van binnen
Met mooie dromen in 't verschiet
De meeste vlinders vliegen weg
Naar mate de jaren zullen verstrijken
Ze maken plaats voor houden van
Daardoor zal je leven zich verrijken
Samen hand in hand ga je verder
Word je ouder, maar keer op keer
Wanneer je in elkaars ogen kijkt
Voel je die vlinders telkens weer

Liefs van Rozemarijn

Sinds ik in de levenstrein stapte
Ben ik al menig station gepasseerd
En overal waar de trein ooit stopte
Heb ik veel gezien en bijgeleerd
In die trein maakt het niets uit
Of je jong of oud bent, arm of rijk
Ieder draagt zijn bagage mee
We zijn daar allemaal gelijk
De trein vervolgt zijn levensreis
Tot het einde van onze dagen
Wie het zwaar heeft wordt getroost
Door elkaars bagage te helpen dragen

Liefs van Rozemarijn