Kerstgevoel -- Gedichtje

Zo dichtbij, zo onbereikbaar
Gescheiden door een 'hoge muur'
Elkaar niet meer kunnen vinden.
Doch in mij nog steeds dat vuur
brandend door een stil verlangen.
Verzengend als een stille pijn.
Vandaag is het je verjaardag.
Slechts mijn hart zal bij je zijn.

Gefeliciteerd Ron
kus van mama

Emoties geweven
door mijn leven
brachten mij tot waar ik ben.

Muziek als kleine golfjes
Emoties, kabbelend zacht.
Verdriet als hoge golven
Emoties, beukende kracht.

Door emoties gedreven
geweven door mijn leven
Mag ik zijn wie ik nu ben.

Sinterklaas is weer in 't land
We hebben dolle pret.
Surprises en gedichtjes maken
Schoentjes worden weer gezet.
Overmorgen....PAKJESAVOND
Je voelt de spanning stijgen.
Zijn ze lief genoeg geweest?
Zullen ze wel wat krijgen?
Blozende kindersnoetjes
een beetje bang van binnen.
Er wordt op het raam gebonst
Het feest kan weer beginnen.
Nóóit krijg ik genoeg ervan
Het blijft puur genieten.
Dank u lieve Sinterklaasje
en al uw Zwarte Pieten.

Het leven is een Doolhof
en kan je niets beloven.
Dwalend zoek je naar de weg
en blijft er in geloven
dat je op tijd de uitgang vindt
waar je zo naar smacht !
Veilig in de armen valt
van 't Geluk dat op je wacht.

Een steuntje in de rug
kan iedereen gebruiken.
Het gaat je in het leven
niet altijd voor de wind.

We hebben elkaar nodig
Geen mens kan het alleen.
Je hoopt van ganser harte
dat je dan iemand vindt.

Troost en wat bemoediging
is vaak al genoeg.
Een schouderklopje op z'n tijd.
Dat is wat vrienden bind.

Elke dag zag men ze gaan
samen met hun hondje.
Met flinke pas liepen ze dan
hun dagelijkse rondje.
Hier en daar een babbeltje
terwijl de puppies spelen.
De hele buurt, ze kenden ze
de hond, geliefd bij velen.
De jaren zijn voorbij gegaan
17 jaar vergleden...
Ze werden samen oud en grijs
hun hondje overleden.
Elke dag ziet men ze gaan
dan lopen ze hun rondje.
Ze missen wel het praatje
maar het meest hun hondje.

Eigenlijk passen we nog
voor geen meter bij elkaar.
We zijn zo totaal verschillend
en tóch gelukkig met elkaar.
Ooit wou ik je wel veranderen
maar daar ben ik mee gestopt.
Het had geen zin, ik had
slechts alles in de war geschopt.
Ik hou van je zoals je bent.
Je bent mijn 'allessie'
Mijn eigen lieve vent.

Van harte gefeliciteerd mijn schat.

Steeds weer op bijzond're
dagen, als het gezellig is.
Vlucht ik even in mezelf
omdat ik toch iets mis.
Niemand die wat merkt
van dit triest gevoel....
maar in mijn gedachten
zie ik een lege stoel.
Altijd dat verlangen
naar wat had kunnen zijn.
Ze zeggen, ach hij leeft nog
maar waarom dan die pijn?
Veel mensen met verdriet
weten wat ik bedoel.
Want ook zij zien steeds
weer....die lege stoel.

De katten zijn wat katterig
het hondje is hondsmoe.
De bok een beetje bokkig
de koe jammert, boe...boe.
De spin, ze is spinnijdig
maar 't paardje hinnikt blij.
Hé makkers, het is weekend
kom ga maar mee met mij.
Dan gaan we samen kijken
bij 't zwembad van DOLFIJN
En ik zeg: allen veel plezier
met liefs van Rozemarijn.

Beloof maar niets...
je komt het toch niet na.
Als ik wat vraag...
dan zeg je zeker, ja.
Maar even later
ben je het weer vergeten.
Toch heb ik je
dat nog nooit verweten.
Telkens weer
wachten met geduld.
Het spreekwoord zegt
belofte, dat maakt schuld.
Dus beloof me
nu maar niets meer.
Dan doet het ook
niet langer zeer.

Waarvoor ben ik op aarde
De zin van mijn bestaan?
Mijn wens is mensen helpen
en samen met hen gaan.
Tranen willen drogen
dragen een deel der last.
Eigenlijk niets bijzonders
maar 't is wat bij me past.
Niet voor eer en glorie,
dat is niet mijn doel.
Als ik een beetje helpen kan
geeft dat zó'n goed gevoel.

Ik dacht, een uurtje langer in bed
Nou, dus niet ..vergeet het maar
Want mijn biologisch klokje
tikte ritmisch...was nog niet klaar.
Het werd een hele lange dag
'k ben moe en zit te gapen.
Maar nog even wakker blijven
Wat zal ik zálig slapen.

Kijk eens naar de sterren
aan het firmament.
Ze zullen je geleiden
waar of je ook bent.
De sterren aan de hemel
vertellen een verhaal.
Aan Christenen en Moslims
Ja, aan ons allemaal.

Voor ieder is een ster
op onze Wereldbol.
Ze vragen slechts respect
Al is 't een beetje vol.
Laat je sterretje stralen
al is het nog zo klein.
Dat is wat God van ons wil.
En er zal vrede zijn.

Tooi je met de waarheid
en niet met schone schijn.
Want dan zal je leven,
slechts een toneelstuk zijn.
De mensen komen kijken
bejubelen je luid.
Maar als het doek gevallen is
Dan lachen ze je uit !!

Het was best even slikken
toen ik afscheid van je
moest nemen.
Hoe vaak heb je me niet
opgevangen als ik ziek
was?Je omhulde me met
je warmte als ik het koud
had en altijd kon ik tegen
je aanleunen.Ook onze
hond was dol op je en de
katten mochten rustig
boven op je gaan liggen,
het maakte jou niets uit.
Je was er gewoon en
stond voor iedereen klaar.
Oh, je paste zo perfect
bij ons.Maar je was echt
op en ik moest je laten gaan.
En nu na al die jaren moeten
we proberen te wennen
aan...een nieuw bankstel.

Zo kan ik jubelen van vreugde
dan weer huilen van verdriet.
Vraag me echter niet de reden
want, bij God, ik weet het niet.
'k zou eens lekker willen huilen
maar ik heb geen tranen meer.
Dan doe ik een 'schietgebedje'
zachtjes naar ons Lieve Heer.
Vragen om Zijn troost en moed
het vuur van pijn wat blust.
Ik weet dat Hij er voor me is.
Hij brengt me weer tot rust.