Ik ga..

Graag wil ik eventjes wat schrijven
Al kan ik de woorden moeilijk vinden
Om te bedanken voor de steun
Die ik krijg van zoveel lieve vrinden
Het geeft me moed die ik nodig heb
Dat dat me goed jullie lieve mensen
Daarom kom ik graag om iedereen
Een heel goed weekend toe te wensen

Liefs van Rozemarijn

Het ging net lekker, zoals ik graag wil
Dan staat opeens je wereldje stil
Gezondheid, nee dat is niet te koop
Je voelt iets en alles ligt overhoop
Voor onderzoeken naar ziekenhuis
Je krijgt te horen; het is niet pluis
Afspraken zijn al voor je gemaakt
Veel blogbezoekjes heb ik gestaakt
We blijven positief op elkaar leunen
Vergeet me niet en blijf me steunen
Hopelijk komt alles wel weer goed
Met vertrouwen, kracht en moed.

Liefs van Rozemarijn
p.s. meer te lezen op het
bloggershoekje met dank aan
Julien en Boke.

Leef ik soms in een illusie
Maak ik het mooier dan het is
Ga ik dromend door de dagen
Vergeet de dingen die ik mis
Zoekend naar wat zekerheid
Die ik altijd wel kon voelen
Vriendschap die zo broos is
Zonder dat ze dat bedoelen
Ach ik zie 't wellicht verkeerd
En trek ik zelf deze conclusie
Wil ik gewoon gelukkig zijn
Laat me dan in mijn illusie

Liefs van Rozemarijn

Al blijft het elke dag langer licht
De winter weet nog van geen wijken
De zon verstopt zich telkens weer
Komt af en toe héél even kijken
Krokussen houden zich wat schuil
Zijn van die kou een beetje bang
Oh, lieve lente kom nu toch gauw
De winter duurt ons veel te lang

liefs van Rozemarijn

Mijn thuis is daar waar jij bent
Waar je heen moest ging ik mee
Nu zijn we samen oud en grijs
En wonen in huisje weltevree
Al zijn we het niet altijd eens
Dat is bij ons geen enkel punt
Omdat na zoveel jaren ieder
De ander zijn eigen mening gunt
Zo delen we samen lief en leed
En leggen alles heel snel weer bij
Want zonder jou leven kan ik niet
En jij gelukkig ook niet zonder mij

Liefs van Rozemarijn

Het valt niet mee een start te maken
Na lange tijd te zijn weg geweest
Maar toch wil ik het weer proberen
Verdorie het was echt geen feest
Echte vrienden bleven me trouw
Daar ben ik heel gelukkig mee
Al zal het nog zo snel niet gaan
Langzaam aan komt het wel goed
Dat mensen me niet zijn vergeten
Geeft me weer de nodige moed
Een roos schenk ik aan iedereen
Met liefde en dank voor elk gebaar
Stapje voor stapje ga ik vooruit
Ik voel me gelukkig geloof dat maar

Dank voor alle begrip
met liefs van Rozemarijn

Ik heb twee handen om te geven
Twee voeten om te kunnen lopen
En oren om naar jou te luisteren
Iets liefs te horen mag ik hopen
Ik heb een mond die je wil kussen
Ogen die graag naar je kijken
Wanneer jij net denkt zoals ik
Zal onze liefde steeds weer blijken

Liefs van Rozemarijn

Wanneer ik 's morgens wakker word
Kijk ik altijd eerst even naar buiten
Maar al dagen lang kan ik niets zien
Want de sneeuw beplakt de ruiten
Ach die stille witte winter wereld
Ben ik eigenlijk nu wel wat beu
Zelfs de katten willen binnen blijven
En dat vind ik toch een beetje sneu
Zo heeft alles zijn voor en z'n tegen
Al is het soms buiten nog zo mooi
We kregen meer als dat we vroegen
Zijn het wel beu en verlangen dooi

Liefs van Rozemarijn

Hoera het is winter, ga met me mee
Samen naar het bos in een arreslee
We kleden ons heel warmpjes aan
En kijken naar hertjes die er staan
Het is er stil en zo wonderschoon
De paarden trekken de kar gewoon
Slechts licht belgerinkel is te horen
Verder kan niets de rust verstoren
We zitten onder een warme deken
Rijdend door bos en langs de beken
Langzaam glijden we door het woud
Waar ik ontzettend veel van houd
De stilte om je heen doet je zo goed
De natuur is nieuw voer voor je bloed
Het laat ons gezicht weer gloeien
Kom maar mee, het zal je boeien

Liefs van Rozemarijn

Het gaat vriezen werd ons gezegd
Doch ik merk het nog niet echt
Koning Winter heeft niet veel zin
En houdt zich nog een beetje in
Hij zit te wachten in zijn paleis
Dat vol gepakt is met sneeuw en ijs
Maar als zijn deuren open gaan
Zullen er flinke buien ontstaan
Dan lacht hij om ons met dat gezeur
En stelt de kinderen niet teleur
Die genieten van al die pret
Er wordt een sneeuwpop neergezet
Dan hebben velen toch hun plezier
Maar van mij hoeft het nog niet hier
Ik zit er heus niet naar te smachten
Dus laat hem nog maar effe wachten

Liefs van Rozemarijn

Mijn vriendje kom eens bij me
Ik heb je nu eventjes nodig
Je hoeft niet eens te praten
Woorden zijn soms overbodig
Alleen je arm maar om me heen
Om bij je te kunnen schuilen
En als je soms wat tranen ziet
Laat me dan rustig huilen..
Herinneringen doen vaak pijn
Dan heb ik een verdrietige dag
Een beetje troost doet wonderen
En zorgt ervoor dat ik weer lach

Liefs van rozemarijn

Eigenlijk wil ik gedichtjes maken
Maar het lukt niet tot mijn spijt
Nu al het feestgedruis voorbij is
Ben ik mijn ritme toch wat kwijt
Ach de enige zal ik wel niet zijn
Die overschakeling naar normaal
Het lijkt in wezen toch zo simpel
Doch wat moet ik ermee allemaal
Geef me maar een beetje ruimte
Dan komt het heus wel voor elkaar
Het weekend is om uit te rusten
En wennen aan dit nieuwe jaar
Het nieuwe ritme zal wel komen
Als we eraan toe zullen zijn
Hier staat nu slechts wat rijmelarij
Zelfs vind ik dat ook wel es fijn

Liefs van Rozemarijn

Mijn wensen voor 2013.

De zieken wil ik gezondheid wensen
Eenzamen omringen met lieve mensen
Een beetje meer verdraagzaamheid
Warmte verspreiden en tederheid
We kunnen liefde tonen en mededogen
Bij verdriet elkanders tranen drogen
Achter je laten wat pijn heeft gedaan
Met moed en vertrouwen er voor gaan
Dan kan Tweeduizend-dertien van start
Die wensen komen oprecht uit mijn hart

Ik wens iedereen een gelukkig 2013
met liefs van Rozemarijn xx

Waar je ook zult zijn met Kerstmis
Het maakt eigenlijk geen verschil
Met je geliefden het samen vieren
Als je alleen bent is het wat stil
Schep toch kerstsfeer om je heen
Steek lichtjes aan, ze zullen stralen
Laat je niet vangen in het duister
En voel de vrede weer in je dalen

Ik wens ieder heel fijne Kerstmis
Door omstandigheden zal ik het
even rustig aan moeten doen.
Veel liefs en een hele dikke zoen
van Rozemarijn.xx

Waar denk je aan in deze dagen
Droom van wat je ervan verwacht
Terwijl ik kaarten zat te schrijven
Klonk op de radio het Stille Nacht
Al is ons gezin niet meer zo groot
Wat overblijft komt gezellig bij mij
Er daalt vrede diep in mijn hart
En schuif er een extra stoeltje bij
Er is een engeltje vlak hierboven
Ze kijkt heel lief naar beneden
Gaf me op tijd de juiste sfeer mee
Het maakt me gelukkig en tevreden

Liefs van Rozemarijn

Met een dubbel gevoel op weg naar Kerst
Het maakt me behoorlijk melancholiek
Al vind ik het heerlijk eens per jaar
Te luisteren naar mooie kerstmuziek
Toch denk ik met weemoed weer terug
Al verzacht de muziek de stille pijn
Door hoe alles zo veranderd is
Het nooit meer zo als vroeger zal zijn

Liefs van Rozemarijn

Het zijn donkere dagen voor Kerst
We brengen overal lampjes aan
Zodat het flonkert in het duister
Wanneer alle lichtjes branden gaan
Toch zal dit niet voldoende zijn
Als we geen tijd maken te bezinnen
Over respect en nieuwe normen
Geef het voorbeeld om te beginnen
Jonge mensen moeten beseffen
Wat ze aanrichten bij andere mensen
Geweld hoort bij geen enkele sport
Dat is toch niemand toe te wensen
Ze storten een familie in ellende
Daar heerst ongeloof en verdriet
Geen Kerst zal er zijn als vroeger
Waarom begrijpen zij dat niet?
Laten we ons lichtje schijnen
Op die gezinnen in bittere smart
Ouders moeten het voorbeeld zijn
Doordringen in de jeugd hun hart

Liefs van Rozemarijn