Gebed ... Gedichtje

Sterretjes in je ogen
Kuiltjes in je wangen
Al die leuke dingen doen
me naar jou verlangen.

Jouw ondeugende gezicht
en krulletjes in je nek,
mijn lieve kleine kereltje
maken me stapelgek.

Wankelend kom je op me af
en kruipt op oma's schoot.
Terwijl we liedjes zingen
besef ik: Wat is liefde toch groot.

eigen foto
Silvan 1,5 jr oud.

Hoera, ik heb een nieuwe bril, maar
mijn oogjes hebben nog een beetje
ruzie met elkaar..moet nog even
wennen.Dus maar een enkel blog-
bezoekje kunnen doen want het
is nog erg vermoeiend.Gelukkig
gaat het met de hand van mijn
man erg goed..hij kan bijna alles
weer doen..behalve waar ie geen
zin in heeft hihihi.....
Ik wens jullie allemaal een
FIJN WEEKEND toe.
liefs van Rozemarijn.

Heb je een mooi plekje daarboven
in de Hemel? Want dat heb je wel
verdiend lieve zus...Al bijna 25 jaar
moeten we je missen en vandaag
is het de dag dat we met zijn allen
jouw verjaardag kwamen vieren.
Tsjonge dat was altijd zo gezellig,
Met alle neven en nichten een
hoop onzin uithalen en jij lachte
het hardst van allemaal.Jij hield
de hele familie bij elkaar...maar
na jouw dood is de hele ploeg
uit elkaar gevallen.Toch ben ik
vandaag alleen maar blij, want
ik vond in een oude doos foto's
van mama een opname van ons
samen en die had ik nog nooit
gezien.Een heel klein fotootje
maar daar is nu wat aan te doen.
Daarop kun je toch wel zien hoe
de band tussen ons twee was.
Ik ben er zo gelukkig mee en
hoop dat je vanaf je wolkje mee
kunt kijken.Leuk is ie hè?
Lieve Zus, ik denk nog heel
vaak aan je.Ik ben blij dat je
zulke mooie sporen in ons
hart hebt nagelaten..
Ik hou nog steeds van jou
want liefde stijgt over alle
grenzen...
In gedachten stuur ik een
dikke kus naar boven, vang
je hem op?
Veel liefs van je kleine zusje.

Wat zal dit weekend brengen
Hagel, sneeuw of regen?
Wellicht wat zonneschijn.

De dagen zijn aan 't lengen
We kunnen er wel tegen
Veel liefs van Rozemarijn.

Hoofdpijn,spierpijn,snottebel
Zakdoeken niet aan te slepen.
Hoestbui,niesbui en kippevel
Door een griepbuitje gegrepen.
Vraag ik me af wat ik hier doe
Geen idee, oh ja blogjesmensen
effe wachten hoor, ha..ha..hatsjoe!
Een gezond fijn weekend wensen.
liefs van
Rozema..ha..ha..hatsjoe!
Sorry, liefs van Rozemarijn.

De lente is vandaag begonnen
Toch ziet de dag er heel raar uit.
Soms schijnt een wazig zonnetje
Maar sneeuwvlokken op mijn ruit.

Ik zie in mijn tuin al bloemenpracht
Koolmeesjes die hun nest ingaan.
Het maakt me blij, zij weten wel
Met de winter is 't echt gedaan.

Fijn Weekend allemaal
Liefs ....Rozemarijn.

Al regent het nu pijpestelen
Het kan me eigenlijk niet schelen
Nog maar 5 daagjes te gaan...
Dan komt de lente er weer aan.
Liefs ...Rozemarijn.

Manlief is afgelopen maandag aan
zijn hand geopereerd en dat is goed
verlopen.Het was wel laat voor we
weer thuis waren.Het gaat weken
duren voor hij weer genezen zal zijn
en met één hand is het lastig.Dus
moet ik hem vaak even helpen wat
ik met liefde doe.Dinsdag zijn
bloeddruk laten opmeten...veel
te hoog,boodschappen doen en
het huis aan kant maken.
Woensdag dochter met de 3 boys
hier...erg druk maar gezellig.
Donderdag naar de huisarts voor
zijn bloeddruk..krijgt medicijnen.
Ben je weer een halve dag kwijt.
En zo is de week hier omgevlogen.
Heb maar weer enkele bloggers
kunnen bezoeken...ben compleet
uitgeput.Lekker hoor CVS..wou
het steeds ontkennen maar nu
weet ik wel beter.Ik kan het niet
zonder hulp aan, dus nu op zoek
naar nieuwe hulp in huis.
Dan krijg ik weer meer rust, maar
ik hou de moed er maar in.
Lieve blogvriendjes bedankt voor
weer alle steun.Ik wens jullie
alle goeds en een heel
FIJN WEEKEND
Liefs...Rozemarijn.

Tijd om te doen en om te laten
Tijd om te luisteren en te praten
Tijd voor een ander om te troosten
Tijd voor je vrienden om te proosten
Tijd om te werken en om te spelen
Tijd voor verdriet en om te helen
Tijd voor een lach en voor een traan
Tijd voor geboorte en dood te gaan
Tijd voor de liefde om te beminnen
Tijd voor wat stilte om te bezinnen
Onwetend hoeveel Tijd je is gegeven
Geniet dus nú, de Tijd van je leven.

Lieve Mama,
Vandaag is het uw sterfdag maar ik
denk liever terug aan de tijd die we
samen waren.U stond heel graag in
de belangstelling, terwijl ik liever op
de achtergrond bleef.We waren zó
verschillend,U ondeugend en ik zo
verlegen.Zit U nu lekker vooraan
op een wolkje te giebelen en mee
te kijken wat dochterlief zit te schrijven?
Ik zou een boek kunnen vullen met
alle streken die U uithaalde maar
de 'leukste' herinnering is toch wel
dat we graag op zondag naar de
Bioscoop gingen.Mijn lief en ik maar
we namen U altijd gezellig mee.
We moesten naar het naburige
stadje lopen, liepen langs een blokje
woningen en ja hoor....Mams ging
belletje trekken en wij konden maken
dat we weg kwamen, want ach....
Zo'n 'oud'  mens die deed dat toch
niet?? Nou wèl dus hihihi....
Dan had U de grootste schik en wij
de grootste schrik...joepie !!
Zelfs de hemel zal wat leuker zijn
geworden toen U aankwam...want
als U binnenkwam kon het feest beginnen.
Vandaag staat er weer een mooie roos
bij Uw foto..en ik geef U in gedachten
een dikke kus die naar boven vliegt.
Veel liefs van mij mam..Ik mis U.

Neem me in je armen
en dans met mij.
Rond de wereld,op de maan.
Wervelend op de wind.
Nog één keer in je armen.
Kom, dans met mij.
Met blote voeten in het zand.
Dartelend in de zon.
Even zorgeloos als een kind.

Het is weer vrijdag en er wordt hier
hard gewerkt.Twee slaapkamers moesten
nodig opgeknapt worden..al zó lang
uitgesteld..alleen in gebruik voor
logeerpartijen.De grootste kamer was
echt leuk..de kleinzoons mochten alles
op de wanden schrijven en tekenen..joepie.
Nu onverwachts het bericht dat manlief
aan zijn hand moet worden geopereerd
dus...zal vanaf begin mrt weken niets
kunnen doen.Nou ja..de grote kamer is
klaar en nu is mijn computerkamertje
de klos.Tussendoor kon ik soms even
achter mijn p.c. maar er moet ook
gepoetst worden en da's mijn werk.
Af en toe toch nog wat bezoekjes
gebracht..niet veel, maar uit een goed
hart hihihi.Hopelijk loopt volgende week
alles weer op rolletjes.Behangen is
géén hobby van ons..dus ik zit tussen
de rommel en wens jullie van hieruit
een heerlijk,zonnig en rustig Weekend.
Met liefs ....Rozemarijn.

Liefde, vriendschap en vertrouwen
zijn in staat een brug te bouwen.
Van mijn hart naar de overkant
waar jij staat - Geef me je hand.
Opdat we sámen verder kunnen.
Elkaar aldoor het beste gunnen.
Stormen zullen we trotseren.
Niets en niemand kan ons deren.
We staan voor elkander klaar.
Nooit meer bang, dus kom nu maar.

Het kleine meisje staat met
haar neusje tegen de ruit.
Van de winkeletalage en 
ze kijkt haar ogen uit.
Haar hartje hunkert naar die
mooie ' Roodkapje'  pop.
Ze weet best, die krijgt ze nooit
want de centjes thuis zijn op.
Toch gaat ze telkens kijken
of haar popje er nog staat.
Met een bonkend hart en
een blos op haar gelaat.
Drie kilometer lopend gaat
ze elke keer maar weer.
Tot op een dag in tranen...
ach haar pop is er niet meer.
Dan is het haar verjaardag
waarop ze niets verwacht.
Maar mama heeft een grote
doos terwijl ze stralend lacht.
Hard heeft ze ervoor gewerkt
kreeg het heimelijk voor elkaar.
Haar kleine meid, zo gelukkig
Roodkapje...is voor haar !

dat kleine meisje dat was ik
Dank je wel lieve mama.

Waar gaat het heen met onze wereld
Kunnen we zelf er iets aan doen?
Terug te keren naar de basis
met normen, waarden en fatsoen.
Geen opgestoken middelvinger
als een ander een foutje maakt.
Niet schelden op het voetbalveld
waardoor een speler wordt geraakt.
Dieren worden zomaar gedumpt
omdat het toch wel lastig was.
Geen ontzag meer voor politie
voor juf en meester voor de klas.
Ouderen 's avonds niet op straat
voelen zich niet meer veilig.
Zelfs een grafje op een kerkhof
is voor sommigen niet meer Heilig.
Kijk ook eens goed naar de TV
Er wordt gevloekt bij 't leven
Wie moet zo aan onze jeugd
het goede voorbeeld geven?
Zo kan ik wel uren doorgaan
maar is het terug te leren ?
Tolerantie, verdraagzaamheid
We kunnen het toch proberen.

Waarom moest je me zo kwetsen?
Het deed zo ontzettend zeer.
De waarheid kan ik wel verdragen
maar leugens kennen geen verweer.
Je was zo stoer, nu is er echter
een lijf dat niet meer bij je past.
Door de ziekte van PARKINSON
zie je het leven als een last.
Puur uit machteloze woede,
je van alles zeer bewust....
Kwets je ieder die je lief is
Verlangend naar innerlijke rust.
Ik neem het je niet langer kwalijk
Besef, je kunt er niets aan doen.
Ook al ben je zo veranderd
Ik hou van je nog net als toen.

zie ook:
mijn gedichtje..VERGETEN

Laat je nooit beheersen
door jaloezie of haat.
Het doet niet slechts een ander
maar ook jezelf veel kwaad.
Bega je toch een fout
bied dan je excuses aan.
Geloof me maar, er is nog nooit
een mens aan doodgegaaan.
Je voelt je stukken beter.
Hoeveel moeite het ook kost.
Want door jaloezie en haat
Is nog nooit iets opgelost.

Met stenen bouw je een huis
met liefde een Thuis.
Dat thuis, dat je omarmt
bij kilte je verwarmt.
Een thuis waar lichtjes zijn.
Je hart weer heelt bij pijn.
Huis waar je tot rust kunt komen
en je veilig weg laat dromen
Thuis is iemand om mee te praten
Je in je waarde wordt gelaten
Worden zorgen je te zwaar
Thuis staat altijd voor je klaar.