Bloemen...

Mama waar ben je
Kun je me horen
Ik mis je nog steeds
Meer dan ooit tevoren
Mama waar ben je
Kun je me horen
Als ik zacht tegen je praat
Mama waar ben je
Kun je me zien
Als ik weer een traantje laat
Mama waar ben je
Geef me een teken
Doe de lampen uit en aan
Opdat ik zal weten
En nooit meer vergeten
Dat je altijd bij me zult staan

Lieve Mama
26.6.1909 - 23.2.1997
Voor altijd in mijn hart.

Ik voel soms meer dan ik wel wil
Dat maakt me vreselijk verward
Ik weet niet wat ik ermee moet
Het geeft onrust in mijn hart.

Het maakt me intens verdrietig
Al weet ik meest niet eens waarom
Niet genoeg eelt heb ik op mijn ziel
Dat lijkt wellicht een beetje dom.

Al zal ik het wel nooit begrijpen
Vaak blijkt later toch de reden
Dan zal de onrust pas verdwijnen
Vindt mijn hart weer rust en vrede.

Ik wens iedereen
Een heel mooi weekend
Met vrede in je hart.
Liefs van Rozemarijn.

Er wordt steen en been geklaagd
Over de winter die ons zo plaagt
Met ijzel en dikke pakken sneeuw
De koudste tot nog toe deze eeuw
Is het wellicht een teken van boven
Dat we niet alles moeten geloven
Over de opwarming van de aarde
Heeft die wetenschap enige waarde
Mij maakt het in ieder geval niet bang
De natuur volgt altijd zijn eigen gang
Zoals het miljoenen jaren al doet
Het gaat nu eenmaal zo het moet
Wel zijn we spaarzaam met energie
Zo zorgen we toch voor wat harmonie

Liefs van Rozemarijn.

Gelijk een oester, zo gesloten
Kwetsbaar blijft ze uit het zicht
Vastbesloten zich niet te tonen
Houdt ze beide schalen dicht
Zelden opent ze voorzichtig
Om even te kijken wie er staat
Slecht de engel van vertrouwen
Is degene die ze binnen laat
Schuchter gaat ze verder open
En laat zien haar stille kracht
Stralend innerlijke schoonheid
Ontvouwd zich dan in volle pracht

Liefs van Rozemarijn.

Keer op keer vraag ik me af
Waar wil ik heen, wat is mijn doel
Zolang ik daarop geen antwoord heb
Ga ik maar af op mijn eigen gevoel
Meestal pakt dat het beste uit
Hoewel ik me ook wel eens vergis
Vooral wanneer de schijn bedriegt
En de waarheid toch anders is
Mijn hart spreekt zo zijn eigen taal
Daartegen heb ik geen verweer
Daarom vertrouw ik op mijn gevoel
En dat volg ik....keer op keer.

Liefs van rozemarijn.

Twee dikke vrienden, zij aan zij
De één is blank, de ander zwart
Toch verschillen ze niet zoveel
Ze hebben beiden eenzelfde hart
Kinderen maken geen onderscheid
In iemands kleur of andere rassen
Het voorbeeld dat die 2 ons geven
Zou een ieder ook moeten passen
Ze gunnen elkaar het allerbeste
Kennen geen afgunst of ergernis
De enige vraag die ze zich stellen
Wie vangt vandaag de grootste vis

Liefs van Rozemarijn.

Geef me weer eens het gevoel
Dat ik nog de moeite waard ben
Laat wat vaker aan me merken
Dat ik nog steeds jouw liefste ben
Samen worden we steeds ouder
De tijd vliegt snel aan ons voorbij
Maar ik hoor zo graag de woorden
Die je vroeger tegen me zei
Al ben je dan niet echt een prater
Je bent heel lief en reuze trouw
Kun je de woorden niet zo uiten
Weet dat ik toch veel van je hou

Steeds opnieuw vraag ik me af
Waar haal ik nu de moed vandaan
Na een periode van tegenslagen
Valt het me zwaar om door te gaan
Dan denk ik aan lieve blogmaatjes
Ze gaven me een steuntje in de rug
Staken me een hart onder de riem
Daardoor kom ik steeds weer terug
Al bekruipt me wel een lichte angst
Dat het weer mis zou kunnen lopen
Spring ik vol moed het diepe in
En zal er het beste maar van hopen

Dank voor alle steun
Veel liefs van Rozemarijn.

Soms kom je via vreemde wegen
Zomaar nieuwe vrienden tegen
Iemand die bij je wil gaan staan
Ook als het je wat minder zal gaan
Zit je een tijd niet goed in je vel
Die echte vriend begrijpt het wel
Is daar waar je het niet verwacht
Met lieve woorden je pijn verzacht
Wanneer anderen het af laten weten
Zal die goede vriend je niet vergeten
Het geeft je reden tot dankbaarheid
Zo'n vriend, dat is een zeldzaamheid

Zit nog in de lappenmand
Nog wat geduld aub
Veel liefs van Rozemarijn.

Ik zit niet lekker in mijn vel
Dan begrijp je het zeker wel
Echt ik heb mijn best gedaan
Maar moet nu even rustig aan
Per dag maar kijken wat ik kan
Al baal ik er wel weer stevig van
Door de ziektes die ik kreeg
Is snel mijn batterijtje leeg
Colitis Ulserosa en CVS
Nee dat is niet zo'n succes
Morgen is er een nieuwe dag
Wellicht dat ik dan alweer lach
Ik hoop snel weer terug te zijn
Liefs en een knuff van Rozemarijn

Mensen kunnen de slaap niet vatten
Liggen te piekeren in de nacht
Het is zo zinloos, heb ik ervaren
Nog nooit heeft dat iets opgebracht
In het donker lijkt álles even duister
Een oplossing......die vind je niet
Laat je zorgen dus even rusten
Tot je 's morgens het licht weer ziet
Draai je om, kwel je niet langer
Er komt weer een nieuwe dag
Dan zie je meestal wat te doen
Hetgeen je in de nacht niet zag

Liefs van Rozemarijn.

Wie raapt me op wanneer ik val
Wie zal dan mijn tranen drogen
Wie kent mijn gekwetste hart
Wie heeft me nog nooit belogen
Wie vertelde mij de waarheid
Wie kent het verhaal van toen
Wie gaf me zware last te dragen
Wie hielp me om het ook te doen
Wie ziet de krassen op mijn ziel
Wie weet wat alles achterliet
Wie accepteert me zoals ik ben
Wie..mijn God, ik weet het niet

Liefs van Rozemarijn

Breek het ijs
Sloop alle muren
Laten we bruggen bouwen.

Leidend naar vrede
Voor alle mensen
In een wederzijds vertrouwen.

Ik wil met vriendschap
En verdraagzaamheid
Dat wonder graag aanschouwen.

Veel liefs van Rozemarijn.

De kleine ijsbeer Pollie vraagt aan zijn
moeder: Mam: ben jij een echte IJsbeer?
Ja natuurlijk jongen zegt moeder.
En Pap, is dat ook een echte IJsbeer?
Ja mijn jongen Pap is er ook een hoor.
Dan ben ik toch ook een IJsbeer mam?
Natuurlijk jong, maar waarom vraag je dat?
En terwijl hij zijn pootjes wrijft zegt hij
Brrrrrrrr...ik heb het zo kkkkkoud.

Lachen mag
veel liefs van Rozemarijn.

Het jaar Tweeduizend negen is voorbij
Een fonkelend nieuw ligt voor ons open
Vol moed ga ik er weer tegen aan
Afwachtend hoe het zal gaan verlopen
Tranen heb ik wel genoeg vergoten
Dus liet ik achter me wat niet beviel
Maar zo veel vreugdevolle dingen
Brachten een glimlach op mijn ziel.

Wat 2010 ons brengen zal
Niemand die 't voorspellen kan
Hoe het zich ook wendt of keert
We hopen allen het beste ervan
Ieder heeft zo zijn eigen wensen
Al staat gezondheid boven aan
Verdriet dat moet een plekje vinden
Bij iemand die verder wil gaan
Ach, mijn wensen zijn zo simpel
Laten we van elkander hou'en
Dan kunnen we samen hand in hand
Het Nieuwe Jaar in met vertrouwen.

Ik wens ieder een liefdevol
en tevreden 2010 toe
Veel liefs van Rozemarijn.

Met Kerst verdroomde ik mijn dagen
Stil luisterend naar Kerstmuziek
Die slechts zo kort is te horen...
Dat maakt je wat melancholiek
Het brengt herinneringen boven
Vol weemoed aan die fijne tijd
Doch met de rest van mijn gezin
Was er vrede en gezelligheid
Met zijn allen rond de tafel
Hoorde ik nog Engelen zingen
Dankbaar keek ik om me heen
En telde zacht mijn zegeningen

Liefs van Rozemarijn.

Wat zal ik over Kerst nog schrijven
We kennen allen het oud verhaal
Van 't Kindeke dat werd geboren
Kwam op de aarde voor ons allemaal
De Drie Wijzen uit het Oosten
Brachten Mirre, Wierook en Goud
Maar HIJ verkondigde de Liefde
Ons lerend hoe je van mensen houdt
Nu zitten we gezellig met familie
Aan een zeer rijk gevulde dis
Staan er vaak niet meer bij stil
Wat de gedachte van Kerstmis is
Doch we mogen nooit vergeten
De boodschap die HIJ tot ons bracht
Laten we een Vrolijk Kerstfeest vieren
En samen zingen : Stille Nacht.

Fijne Kerstdagen allemaal
met liefs van Rozemarijn.